Tibetan
ན་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལེགས་པར་བྲལ་བ་རྟོགས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་མིག་ཡང་དག་པར་བྱེ་བས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱ་སྟེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པས་འཁོར་བའི་གཉིད་ལས་སད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ མེད་པས་དེ་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དང་མ་བྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། སྔར་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། དོན་འགལ་བ་ཉིད་སོ་ན་གནས་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པ། ཡང་གཞན་ཡང་འདི་ན་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་སྔ་ན་ཡོད་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གང་དག་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་ཞེས། །བྱ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ་བསྟན་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་མི་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྲ་བ་ཉིད་དང་གཤེར་བ་ཉིད་དང་ཚ་བ་ཉིད་དང༌། ཡང་ཞིང་གཡོ་བ་ཉིད་དག་སྔ་ན་ཡོད་པའི་རིམ་གྱིས་ཕྱིའི་འབྲས་བུ་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཡོད་པར་མཐོང་བར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སྡེ་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པ་གང་དག་འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་འདྲ་བས་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་ལ་གཟུགས་ཀྱང་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་དགག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་འདིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་གོང་མ་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་དག་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེས་ན་རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་རྒྱུ་རྒྱུ་མ་ཡིན
Chinese
当证悟远离分别且善妙，以正确的智慧之眼完全张开，获得对不生之法的忍受之时，由于见到色等分别无自性，因此不应对那样的分别进行分别。由于获得对不生之法的忍受，从轮回的睡眠中醒来，因此在轮回的状态中，由于没有对所缘境的执着，因此不对其进行分别，这是总结性的词语。因此，像这样，由于色的因不合理，因此没有摆脱之前所说的过失，这是总结和量果。之前所说的理由的意义没有成立，并且意义相违背仍然存在。 第三十二品。另外，在此，对于那些说果与因相似的人，解释说，由于因的功德以先前的顺序存在，因此在果上也以见到功德的特征而存在。“果与因相似”这件事是不合理的。果与因相似的观点是不合理的，因为因不是果本身，这是总结性的词语。像这样，通过色的因不合理的方式，表明了色生起的事物作为果是不合理的。此外，在这个世界上，作为因的色的因等生起的事物的功德，如坚硬性、湿润性、温暖性和运动性，以先前的顺序，在外在的果，即作为因的色上，也看到存在这些生起的功德，以这些特征，无论是我方还是外道，那些说果与因相似，因此色的因等也存在，并且色也是它们的果，因此在胜义中是实有的，为了驳斥他们，作者撰写了这部论典，因此在这里解释了偈颂的上半部分。如果因的功德也存在于果上，那么因本身就会变成果，但事实并非如此，因此因本身不是果，这是总结性的词语。这里，要证明的是，想要说法的人所说的因不是因。
English
When one realizes that they are well separated from discrimination and are excellent, and when the eye of correct wisdom is fully opened, and one obtains forbearance towards the unborn dharma, at that time, since one sees that discriminations such as form are without self-nature, one should not discriminate about such discriminations. Because one has obtained forbearance towards the unborn dharma and has awakened from the sleep of samsara, therefore, in the state of samsara, since there is no attachment to the object of focus, one should not discriminate about it; this is a concluding statement. Therefore, in this way, since the cause of form is unreasonable, one has not escaped the faults mentioned earlier; this is the conclusion and the result of valid cognition. The meaning of the reason stated earlier has not been established, and the contradiction of meaning still remains. Thirty-second chapter. Furthermore, here, for those who say that the effect is similar to the cause, it is explained that because the qualities of the cause exist in a prior order, the qualities are also seen in the effect by the characteristic of seeing the qualities. The statement "the effect is similar to the cause" is unreasonable. It is unreasonable to show that the effect is similar to the cause, because the cause is not the effect itself; this is a concluding statement. Like this, by way of the unreasonableness of the cause of form, it is shown that it is unreasonable for the arising of form to be the effect. Moreover, in this world, the qualities of the arising things, such as the cause of form, which is taken as the cause, such as hardness, wetness, warmth, and movement, in a prior order, in the external effect, that is, in the form taken as the cause, these qualities of arising are also seen to exist, by these characteristics, whether it is our own school or outsiders, those who say that the effect is similar to the cause, therefore the cause of form and so on also exist, and form is also their effect, therefore they are truly existent in the ultimate sense, in order to refute them, the author wrote this treatise, therefore here the first half of the verse is explained. If the qualities of the cause also exist in the effect, then the cause itself would become the effect, but that is not the case, therefore the cause itself is not the effect; this is a concluding statement. Here, what is to be proven is that the cause that the person who wants to speak about the Dharma says is not the cause.