Tibetan
་བྱ་བས་ནི། གྲངས་ཅན་དག་ན་རེ་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་རྒྱུ་མ་ཞིག་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དང༌། ཚད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཏན་ཚིགས་སུན་འབྱིན་ཏེ། དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསལ་བས་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བཟློག་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་རྟག་ལ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་མེད་པས་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བཟློག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་བཟློག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཡང་གྲངས་ཅན་དག་གི་འཁོར་བ་ཡོད་པ་དང་རང་བཞིན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་མི་རིགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་མ་གྲུབ་པས་འདུ་བྱེད་མི་འཇིག་པ་རྣམས་འཁོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་གོང་མ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ན་གྲངས་ཅན་དག་གིས་སྨྲས་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་མ་གྲུབ་པར་མཇུག་ བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །གཟེགས་ཟན་པ་དང་རང་གི་སྡེ་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྟག་པ་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་མེད་པ་ནི་བདེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་གཟེགས་ཟན་པ་དག་དང༌། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མི་རྟག་པ་རྣམས་འཁོར་བར་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས། དེ་དག་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་རབ་ཏུ་ཞིག་པ་རྣམས་ལ་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡང་རྒྱུན་ཆགས་པར་རྒྱུ་ཞིང་འབྱུང་བ་དང་འགྲོ་བ་ལྔར་འཁོར་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་དང་ཅན་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ལ་ཁྱད་པར་གང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འགགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མར་སྐྱེ་ཞིང་འཁོར་བར་མི་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་འཁོར་བ་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པའི་ཆོས་སུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་འཁོར་བ་མེད་པས་འཁོར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར། མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་དེས་ན་མི་རྟག་པ་འགགས་ཤིང་ཞིག་པ་ལ་ཡང་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་མེད་པས་འཁོར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་དམ་བཅས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཁོར་བ་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་བ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན། མི་རྟག་ན་ཡང་འཁོར་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་མི་འཁོར་བ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྩ་བ་འདིས་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེའི་ཚིག་ཏུ་གཞག་པ་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ། བུམ་པ་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ནང་གི་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་རྣམས་མི་འཁོར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྦྱོར་བའི་ཚིག་ནི་དོན་དམ་པར་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འཁོར་བར་མི་འཐད་དོ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་མི་འཐད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ནང་གི་དངོས་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ཡང་འཁོར་བར་མི་འཐད་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་སེམས་ཅན་ཡང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ཡང་འཁོར་བར་མི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་འཁོར་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འཁོར་རོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ན་དེ་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་
Chinese
以行为来说：数论者认为，在果的刹那不生之时，应知因已坏灭，因为与境、量、形等相近，譬如果的自性一般，以此作为宗因，驳斥道：由此推断因和果的自性相同，因为不是因和果，所以遮遣因和果，因此在立宗上，有从法的自性中返回的过失，因为先前推断常恒，所以没有系缚和解脱，因此遮遣这些，所以在立宗上，会变成从法的自性中返回的过失，如是思维而显示。如同此处也以相同来推断，因为不是因和果，所以遮遣这些，因此在立宗上，会变成从因和果的法的自性中返回的过失，应如是结合。以遮止生和遮止事物自性来说，因此也显示了数论者的轮回存在和自性常恒的说法是不合理的。外道所说的成立不成，因此行不灭坏者轮回是不合理的，因为上述的宗因，所以数论者所说的成立不成而作结。胜论者和自己的宗派所说：行无常者就是轮回，常恒者没有先后差别，没有轮回是真实的，这是顺世外道胜论者等和声闻分别说部等，对于每一个刹那灭坏的无常行，成立轮回的论典。对此作解释说：因此宣说，即使无常也不会轮回，如此无常彻底坏灭者没有后来的生起，因此对于这些，也不应有持续不断地流转、产生和五趣轮回，如是说。刹那灭坏的无常行，在前一刹那与何种差别一同生起，那差别本身也一同灭尽，因此后一刹那生起和轮回是不合理的，因此对于这些，
English
Regarding actions: The Samkhyas argue that when the moment of the effect does not arise, one should know that the cause has perished, because it is close to the object, measure, form, etc., just like the nature of the effect. This is used as a reason to refute the argument, saying: From this, it is inferred that the nature of cause and effect is the same, because it is not cause and effect, so cause and effect are negated. Therefore, in the proposition, there is the fault of reverting from the nature of the dharma, because previously permanence was inferred, so there is no bondage and liberation. Therefore, negating these, in the proposition, it will become the fault of reverting from the nature of the dharma. This is shown by thinking in this way. Just as here, it is also inferred by sameness, because it is not cause and effect, so negating these, therefore in the proposition, it will become the fault of reverting from the nature of the dharma of cause and effect, it should be combined in this way. By preventing birth and preventing the nature of things, it is also shown that the Samkhyas' claim that samsara exists and that nature is permanent is unreasonable. The establishment spoken by the outsider is not accomplished, therefore it is unreasonable to say that those whose actions do not perish are in samsara, because of the above reasons, the establishment spoken by the Samkhyas is not accomplished and concludes. The Vaisheshikas and their own schools say: Impermanent actions are samsara, and it is true that there is no samsara for those who are permanent and have no difference between before and after. This is the doctrine of the Tirthika Vaisheshikas and the Sravaka Vibhajyavadins, etc., who establish samsara for each momentary and impermanent action that perishes. Explaining this, it is said: Therefore, it is said that even if it is impermanent, it will not be in samsara. Thus, those who are completely destroyed by impermanence have no later arising, therefore, for these, it is also not appropriate to have continuous flowing, arising, and the five realms of samsara. The momentary and impermanent actions that perish in each moment, what kind of difference arises together with the previous moment, that difference itself also perishes together, therefore it is unreasonable to arise and be in samsara in the later moment, therefore for these,
Chinese
总之，无常不应有轮回。或者，由于推断无常的事物具有无常的性质，因此没有轮回，为了消除轮回，如果立誓，则存在消除事物本质的过失。因此，说“即使无常，也不会轮回”，这是在说“诸行”的时候。也就是说，对方推断诸行是无常的，因此，无常的事物灭亡后，也没有再次出生的轮回，为了消除轮回，对方所立的誓言存在消除无常事物本质（轮回）的过失，因此，显示了即使诸行是无常的，也不会轮回。或者，“即使无常，也不会轮回”，这句话是对方的诸行一样的句子的剩余部分，这样，这就是一个符合正法的例子，即不轮回和无常本身的性质的特殊词语，就像“所作是无常”一样。也就是说，这个偈颂的根本表明了它被置于符合正法的例子的词语中。 例如，声音是无常的，就像所作的瓶子是无常的一样，同样，在这里，内部的无常诸行不会轮回，就像外部的无常诸行不轮回一样。为了显示同样的量，这个结合的词语是，实际上，内部的诸行不应有轮回，因为是无常的，例如外部的瓶子等等。这些分别与有法、所立之法、能立之法和例子相对应地结合。例如，外部的诸行，如瓶子等，因为是无常的，所以不应有轮回，同样，内部的事物，如眼睛等，也因为是无常的，所以不应有轮回。这样，暂时显示了诸行无论是常还是无常，都不应有轮回。现在，为了显示有情无论是常还是无常，都不应有轮回。如果认为，既然诸行无论是常还是无常都不应有轮回，那么有情会轮回吗？对此也要进行辩驳
English
In short, impermanence should not have rebirth. Or, since it is inferred that impermanent things have the nature of impermanence, there is no rebirth. In order to eliminate rebirth, if a vow is made, there is the fault of eliminating the essence of things. Therefore, it is said, "Even if it is impermanent, it will not be reborn," which is when saying "all conditioned things." That is, the other party infers that all conditioned things are impermanent, therefore, after impermanent things perish, there is no rebirth of rebirth. In order to eliminate rebirth, the vow made by the other party has the fault of eliminating the essence (rebirth) of impermanent things. Therefore, it is shown that even if all conditioned things are impermanent, they will not be reborn. Or, "Even if it is impermanent, it will not be reborn," this sentence is the remainder of the sentence like the other party's conditioned things. In this way, this is an example that conforms to the Dharma, that is, a special word of the nature of non-rebirth and impermanence itself, just like "what is made is impermanent." That is, the root of this verse shows that it is placed in the words of an example that conforms to the Dharma. For example, sound is impermanent, just as a made pot is impermanent. Similarly, here, internal impermanent conditioned things will not be reborn, just as external impermanent conditioned things are not reborn. In order to show the same measure, this combined word is, in fact, internal conditioned things should not have rebirth, because they are impermanent, such as external pots and so on. These are combined in order corresponding to the subject, the property to be established, the property that establishes, and the example. For example, external conditioned things, such as pots, etc., because they are impermanent, should not have rebirth. Similarly, internal things, such as eyes, etc., also because they are impermanent, should not have rebirth. In this way, it is temporarily shown that conditioned things, whether permanent or impermanent, should not have rebirth. Now, in order to show that sentient beings, whether permanent or impermanent, should not have rebirth. If it is thought that since conditioned things, whether permanent or impermanent, should not have rebirth, then will sentient beings have rebirth? This also needs to be refuted.