Tibetan
་མ་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་ནི་ཁྱེད་ དོན་དམ་པར་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་དང་དོན་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །སྐྱོན་གཞན་འདི་ཡང་ཡོད་དེ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་པར་ལྟ། །དེ་གཉི་ག་ཡང་ལྟ་བ་ངན་པ་ཡིན་ཏེ་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་གགས་སུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐར་ལྟ་བའི་སྐྱོན་གཞན་སྟོན་ཏོ། །དེ་གཉིས་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་གག་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གང་བདེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་གང་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་བ་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཀུན་དུ་སྟེན་པར་མི་བྱེད་དེ་ཡོད་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་མེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་མི་འཐད་པས་སུ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འཇུག་ཅིང་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། དེ་ལྟར་མཐའ་དེ་གཉི་ག་སྐྱོན་ཆེ་བས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་འཁོར་བའི་དགོན་པ་ལས་རྒལ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བ་ལས་རྒལ་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། མཐོ་རིས་ཀྱི་གནས་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དག་ཏུ་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ལྷ་མོའི་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་སླ་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པ་དང༌། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པའི་བདེ་པ་མྱོང་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པ་དང༌། སྨྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་རྗེས་སུ་འཐོབ་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བདེ་བ་དགོས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས
Chinese
因此，（如果）不是，那么（你所立的）理由的意义就没有成立。如果（你）提出理由说：‘因为是世俗存在的智慧的因’，那么这与你所要建立的‘胜义中诸处唯有自性存在’的主张相违背。还有其他的过失，即：说‘有’就执著于常，说‘无’就视为断。这二者都是恶见，因为它们是通往天界和解脱的障碍。这是在揭示执著于有和无两边的过失。为了表明这二者是通往天界和解脱的障碍，（可以这样说，）如果（一切）是常，那么快乐的事物也将永远快乐，痛苦的事物也将永远痛苦。因此，为了产生快乐和为了平息痛苦，就不会去奉行所有通往止息痛苦的道路，因为对于存在的事物来说，这样做是不合理的。如果（一切）是断灭，那么对于不存在的事物来说，完全的烦恼和完全的清净的痛苦和快乐是不合理的。那么谁会正确地受持戒律并进入（修行）呢？又为何要进入呢？因为对于不存在的事物来说，进入是不合理的。’这就是所说的。因此，因为这两种极端都有很大的过失，所以为了表明智者不应安住于这些极端之中，所以说：因此，对于有和无，智者不应安住。因此，因为执著于有和无是有过失的，所以智者想要超越轮回的寂静之处，也就是想要超越轮回并获得涅槃，以及想要在天界的地方和花园中，在天神的城市里体验容易获得的天女享乐的快乐，也就是想要体验天界的快乐，以及想要体验所有感受都断灭的快乐，也就是想要体验声闻和独觉的解脱的快乐，以及想要体验所有言说完全寂灭的快乐，也就是想要体验证得佛果的快乐，以及具有自身，也就是将自身与快乐相结合，并且具有自身需要快乐的想法。
English
Therefore, if it is not, then the meaning of your reason is not established. If you propose the reason, 'Because it is the cause of the mind that exists conventionally,' then this contradicts your assertion that 'in the ultimate sense, the sources are only existent in their own nature.' There is also another fault: to say 'existent' is to grasp at permanence, and to say 'non-existent' is to view it as annihilation. Both of these are bad views because they are obstacles to higher realms and liberation. This is revealing the fault of clinging to the extremes of existence and non-existence. To show that these two are obstacles to higher realms and liberation, (it can be said that) if (everything) is permanent, then whatever is happy will always be happy, and whatever is suffering will always be suffering. Therefore, in order to generate happiness and to pacify suffering, one would not engage in all the paths that lead to the cessation of suffering, because it is unreasonable to act upon what already exists. If (everything) is annihilation, then for what does not exist, complete affliction and complete purification, suffering and happiness, are unreasonable. Then who would properly take vows and enter (into practice), and why would they enter? Because it is unreasonable to enter into what does not exist.' This is what is said. Therefore, because both of these extremes have great faults, to show that the wise should not abide in them, it is said: Therefore, the wise should not abide in existence and non-existence. Therefore, because viewing existence and non-existence is faulty, the wise desire to transcend the solitude of samsara, which is to say they desire to transcend samsara and attain nirvana, and to experience the easily obtained pleasures of goddesses in the cities of gods in the heavenly realms and gardens, which is to say they desire to experience heavenly bliss, and to experience the bliss of the cessation of all feelings, which is to say they desire to experience the liberation of hearers and solitary realizers, and to experience the bliss of the complete pacification of all speech, which is to say they desire to experience the bliss of attaining Buddhahood, and possessing oneself, which is to say joining oneself with happiness and having the thought that oneself needs happiness.
Tibetan
། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གནས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བ་དག་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ། །དེ་ནི་མེད་པ་མིན་པས་རྟག །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟར་མེད་ཅེས་པ། །དེས་ན་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་དབུ་མ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པས་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པས་ཆད་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དབུ་མར་སྨྲ་བ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་འདོད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་འདི་དག་ནི་ཡོད་པའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་མེད་ལ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྒྱུ་མར་བྱས་པ་བཞིན་པས་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མེད་པའམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་བློ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་སུ་ལྟུང་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཆད་པ་མེད་པ་དང་རྟག་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་བའི་སྐབས་འདིར་ རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་བལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཁྱེད་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་དམ་བཅས་པ་ལ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དེ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དག་བཀག་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཆད་
Chinese
不应执着于诸事物的存在和不存在，因为执着于这些会导致落入常断二边的过失。如是说。为了阐明此理，如何看待存在和不存在会导致落入常见和断见呢？ 凡自性存在者， 彼非不存在故常。 先前有而今无者， 因此将堕入断见。 如是说。如果在此，他方之人如是说：中观派也承认世俗中一切存在，因此会陷入说常的过失；承认胜义中不存在，因此会陷入说断的过失。为了驳斥这种先前的观点，此处通过解释来说明：中观派认为名言仅仅是假立，因此色等生起之法是存在的，因为它们是存在的意识之因；而对于说未生起和未灭亡之法不存在的人来说，不会有这样的过失。胜义中，由于所要证悟的自性是空性的，并且是未生起的，因此没有对存在的执着。胜义中，事物并非自性不存在，因为它们具有因缘，例如幻化一般，因此也没有对不存在的执着；或者由于没有对存在和不存在的意识的执着，因此也不会堕入存在和不存在的二边。如是说。因此，此处论述的意义在于，通过驳斥与空性不相符的观点，来阐明缘起不堕入断灭和常有。这便是结论和量果。在考察事物和非事物的第十五品中，将论述的意义视为量果，是因为他方认为空性与他们的观点不符，他们立誓说事物没有自性，这与他们自己的话语相矛盾，因为他们否认了那个意义，例如说“一切所说皆是虚妄”一般。通过驳斥他们所说的一切，来阐明缘起不堕入断
English
One should not dwell on the existence or non-existence of things, because dwelling on these would lead to the fault of falling into the extremes of permanence and annihilation. Thus it is said. To explain this reason, how does viewing existence and non-existence lead to viewing permanence and annihilation? Whatever has inherent existence, Is permanent because it is not non-existent. Saying that what existed before does not exist now, Therefore, it will fall into annihilation. Thus it is said. If here, others say this: The Madhyamikas also assert that everything exists in conventional truth, therefore they will incur the fault of asserting permanence; and they assert that it does not exist in ultimate truth, therefore they will incur the fault of asserting annihilation. To refute this previous view, here, by explaining, it is stated: The Madhyamikas consider nominal designations as mere labels, therefore these arisen forms, etc., exist because they are the cause of the consciousness of existence; but for those who say that what has not arisen and has not ceased does not exist, such a fault will not occur. In ultimate truth, since the nature to be realized is emptiness and is unborn, there is no clinging to existence. In ultimate truth, things are not inherently non-existent, because they possess causes and conditions, like an illusion, therefore there is no clinging to non-existence either; or because there is no clinging to the consciousness of existence and non-existence, there is no falling into the two extremes of existence and non-existence. Thus it is said. Therefore, the meaning of the discussion here is that by refuting the distinctions of the side that is incompatible with emptiness, it is shown that dependent arising does not fall into annihilation or permanence. This is the conclusion and the result of valid cognition. In this fifteenth chapter, which examines things and non-things, viewing the meaning of the discussion as the result of valid cognition is because others consider emptiness to be incompatible with their views, and they vow that things have no inherent nature, which contradicts their own words, because they deny that meaning, like saying "everything said is false." By refuting everything they say, it is shown that dependent arising does not fall into
Tibetan
པ་མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་མེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་མེད་པ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་དང་དེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆོས་པའི་ལུང་གི་ཁུངས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ལ་ཆད་པའི་དངོས་པོ་འམ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཆད་པའི་དངོས་པོའམ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ། །གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཆད་པའི་དངོས་པོའམ། རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། ཡོད་དང་མེད་པ་གཉི་ག་མཐའ། །དག་དང་མ་དག་གཉི་ག་མཐའ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །མཁས་པ་དབུས་ནའང་གནས་མི་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེའི་མཐའ་གཞན་དག་ལས། ཅི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །དངོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་དེ་མཐོང་ཡོད། །ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་མིན་པས། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་རྣམ་དག་མེད། །དེ་ལྟར་ཅི་ལྟར་མཐོང་ ལྟར་མེད། །དེ་དག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཆད་པ་མེད་པ་དང་རྟག་པ་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཁུངས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་མཁྱེན་རླབས་དང༌། འགྲེལ་པ་བྱེད་པའི་མཁས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད