Tibetan
ན་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་གཞན་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་གཞན་མེད་པར་ཡང་གཞན་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པར་གྲགས་པའི་མི་དངོས་པོ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡང་ཚ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པར་གྲགས་པའི་མི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚ་བ་ཡིན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡང་མེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་གཞན་ཡིན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །གཞན་ལས་གཞན་པའི་གཞན་མེད་དེ། མེད་ན་མེད་པས་དེ་ཕྱིར་མེད། །གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེའོ། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་སྔ་མ་ལས་བཟློག་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལས་གཞན་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དེ་མེད་ན། གཞན་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་ལ། ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེ་གྲང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚ་བ་ཉིད་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་སྔ་མ་དེ་མི་འདོད་དེ་གླགས་ཡོད་པའི་ཚིག་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཕྱི་མ་ཤོས་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དཔེར་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་སྔར། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་མི་འཐད། །ཅེས་དམ་བཅའ་བ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ལྟ་བ་ པོ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ལྟོས་པ་མེད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང
Chinese
如果名为“他”的事物，自性上就是与他物相异的，那么，在没有他物的情况下，也应该可以成为他物，因为那是它的自性。例如，如同世俗谛中为人所知的“人”，即使不依赖于其他事物，也应该可以变成热的自性一样。这是所说之意。这些分别对应于有法、所立之法、能立之法和比喻，依次对应。例如，如同世俗谛中为人所知的“人”，其自性是热，因为是自性，所以即使不依赖于其他事物，也应该可以变成火的自性一样。同样，如果名为“他”的事物，自性上就是与他物相异的，那么，因为那是它的自性，即使不依赖于其他事物，也应该会犯上成为他物的过失，这是不希望的。没有从他物中分离出来的他，如果没有，因为没有，所以没有。所谓的“他性”就是那个。这表明通过与先前有漏洞的语句相反，来显示当下的意义。如果名为“他”的事物，自性上就是与他物相异的那个不存在，因为没有他，所以名为“他”的事物，自性上就是他性那个不存在，这是结论。那是不希望的，因为观看者和听者等，不依赖于所观看之物和所听之物等，也不会变成他性。贪欲等也不依赖于欲贪等而变成他性。例如，如同在世俗中，火不依赖于寒冷，其自性上就没有热一样。这表明不希望先前有漏洞的语句，通过与有漏洞的语句相反，按照最后的语境，以比喻来论证。因此，先前“依赖于某物而存在的事物，不应与该物相异”的承诺，被很好地阐述了，表明不依赖性没有成立，而依赖性成立了。如果观看者不依赖于观看等，也是他性，因为体相各异，如同牛和马一样。这是对方为了证明即使不依赖，也因为体相各异而存在他性的言论，这些也
English
If something called "other" is different from other things by its very nature, then it should be able to become other even without other things, because that is its very nature. For example, just as a "person" known in conventional truth should be able to become the nature of heat even without relying on other things. This is what is being said. These correspond to the subject, the proposition to be proven, the means of proof, and the example, respectively. For example, just as a "person" known in conventional truth, whose nature is heat, should be able to become the nature of fire even without relying on other things because it is its nature, similarly, if something called "other" is different from other things by its very nature, then, because that is its very nature, it would be flawed to become other even without relying on other things, which is undesirable. There is no other that is different from other things; if there is not, then because there is not, there is not. That which is called "otherness" is that. This shows the meaning of the present by reversing the previous flawed statement. If something called "other" that is different from other things by its very nature does not exist, then because there is no other, that which is called "other" is not otherness by its very nature, that is the conclusion. That is undesirable, because viewers and listeners, etc., do not become otherness without relying on what is to be viewed and what is to be heard, etc. Attachment, etc., also do not become otherness without relying on desire, etc. For example, just as in convention, fire does not have heat by its very nature without relying on cold. This shows that the previous flawed statement is undesirable, and by reversing the flawed statement, the final contextual meaning is demonstrated with an example. Therefore, the previous commitment that "that which exists in dependence on something should not be different from that thing" has been well explained, showing that independence is not established, but dependence is established. If the viewer is other even without relying on viewing, etc., because the characteristics are different, like a cow and a horse. This is the statement of the opponent to prove that even without dependence, otherness exists because the characteristics are different, and these also
Tibetan
་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་དང་རྟ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་དང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་དེ། ལྟ་བ་པོ་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། དེ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ནི་ཡུལ་ཁ་དོག་གཟུགས་དང་བ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ད་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཐུས་ལྟ་བ་པོ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོག་གེ་ཕྱི་མ་དང་རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་རྟོག་གེ་བས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་ཉིད་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་པའི་རྟོག་གེ་ཕྱི་མ་འདི་དང་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ལ་གཞན་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་མེད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིས་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ལ་གནོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བ་ལང་དང་རྟ་དག་གཞན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དཔེ་བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་རྟའི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ལ། རྟའི་མཚན་ ཉིད་རྔོག་མཇུག་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བ་ལང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་ན་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་ན་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པའི་དཔེ་མཚང་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་བ་ལང་དང་རྟ་དག་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པས། ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བ་པོ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད
Chinese
法，有法者，以及所要成立的法，能成立的法，和作为例子的法，按照顺序结合起来。例如，牛和马虽然彼此不依赖，但因为各自的特征不同，所以是不同的。同样，能见者和所见等，虽然彼此不依赖，但因为各自的特征不同，所以是不同的。为了显示这些的特征不同，还有这样的特征不同：能见者是显现为对境的识的特征，或者是与此相应的诸行之集合。所见是境，即颜色、形状和眼识的处所。色是可显现之色的特征，是颜色和形状的自性。如是说已，现在是近取之结合。因此，凭借如前所说的理由，能见者与所见等是不同的，所以会被后来的论式和独立的比量所损害，如果这样说，那么这就是结尾和量之果，按照顺序结合起来。我们论式家以特征不同之故，虽然不依赖，但成立有他性的后来的论式，以及你们中观宗没有成立他性的比量，因为没有其他的，所以我们的独立比量会损害你们中观宗，如是说。对于如是说的回答，在此处进行解释，那是不合理的，因为牛和马本身没有成立为他性之故。如是说，这显示了对方的例子，即如牛和马一样，是没有成立的。因为牛的特征，如颈肉等，也是依赖于马的特征而成为他性的，而马的特征，如鬃毛和尾巴等，也是依赖于牛的特征而成为他性的，如果这些彼此不依赖，就不会成立为他性，所以在世俗中，如果不依赖，就成立为特征之故，对方所成立的例子有缺陷。在胜义谛中，牛和马没有产生之故，例子的有法者也没有成立。所以，对方的成立，能见者是不依赖于所见等的。
English
The dharma, the possessor of dharma, the dharma to be established, the dharma that establishes, and the dharma that serves as an example, are connected in order. For example, although a cow and a horse are mutually independent, they are different because of their different characteristics. Similarly, the seer and the seen, etc., although mutually independent, are different because of their different characteristics. To show the difference in these characteristics, there is also such a difference: the seer is the characteristic of the consciousness that appears as an object, or the collection of formations associated with it. The seen is the object, i.e., the place of color, shape, and eye consciousness. Form is the characteristic of visible form, the nature of color and shape. Having said this, now it is the combination of close acquisition. Therefore, by the power of the reason stated above, the seer is different from the seen, etc., so it will be harmed by the later argument and the independent inference. If it is said like this, then this is the conclusion and the result of the valid cognition, connected in order. We logicians, because of the difference in characteristics, although independent, establish the later argument that there is otherness, and you Madhyamikas do not establish the inference of otherness, because there is no other, so our independent inference will harm you Madhyamikas, so it is said. In response to such a statement, explaining it here is unreasonable, because the cow and the horse themselves have not been established as otherness. As it is said, this shows that the opponent's example, like a cow and a horse, is not established. Because the characteristics of a cow, such as dewlap, etc., are also dependent on the characteristics of a horse to become otherness, and the characteristics of a horse, such as mane and tail, etc., are also dependent on the characteristics of a cow to become otherness, if these are not mutually dependent, they will not be established as otherness, so in the conventional truth, if they are not dependent, they are established as characteristics, so the example established by the opponent has a flaw. In the ultimate truth, because the cow and the horse have not arisen, the subject of the example has not been established either. Therefore, the opponent's establishment is that the seer is not dependent on the seen, etc.