Tibetan
ཏེ། དཔེར་ན་འགྲོན་པོ་ཤིང་རྟ་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཤིང་རྟ་རྫབ་ཏུ་བྱིང་བའི་ཚེ་འགྲོན་པོ་ཕལ་པ་སྒྲའི་དོན་ལ་མི་མཁས་པ་ཞིག་འོངས་པ་ལ་ཤིང་རྟ་པས། ཁོ་བོའི་ཤིང་རྟ་བྱིང་པ་འདི་ཕྱུང་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང༌། འགྲོན་པོ་ཕལ་པ་དེ་ན་རེ་རྔན་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ན་ཤིང་རྟ་བས་རྔན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང༌། འགྲོན་པོ་ཕལ་པ་དེས་ཤིང་རྟ་བྱིང་པ་དེ་ཕྱུང་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་རྔན་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ད་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བ་དེ་སྒྲའི་དོན་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་བསལ་བའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་དོན་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་ཁོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གོང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པའི་སུན་འབྱིན་པའི་ལན་བཏབ་པ་དང༌། རང་དབང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པའི་མཐུས་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྣམ་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང༌། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དགག་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་མི་གནས་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་ལན་བཏབ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས། ཆོས་གང་སླུ་བ་དེ་བརྫུན་ཞེས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ གསུངས། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སླུ་བའི་ཆོས། །དེས་ན་དེ་དག་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པའི་མཐུས་འདུ་བྱེད་རྣམས་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་རྣམ་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་དང༌། དེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོ
Chinese
例如，一个旅客的马车在路上陷入泥潭，一个不懂词义的普通旅客来了，马车夫对他说：“请你把我的马车拉出来。”那个普通旅客说：“有什么报酬？”马车夫说：“什么报酬也没有。”那个普通旅客把陷入泥潭的马车拉出来后，在马车下面说：“刚才说的什么报酬也没有，现在就给我吧。”智者们会批评他不懂词义，像这样，在这里，为了消除对实有的执着，而宣讲空性，如果认为空性是实有的，那就是不精通远离二边的意义，会被智者们批评，所以我不对空性也执着为实有。因此，对于“论证的意义没有成立”的回答是没有的，这是对前面偈颂的总结。这里，辩论的意义是回答了对方所说的驳斥，并且通过显示无过失的独立推理，显示了诸行从相状上来说是无自性的，这是总结，也是量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的果。因此，在第十三品详细观察的辩论中，辩论的意义被视为量的果，这是因为对方为了否定诸行无自性，用显现为变化的理由，通过自性不确定的方式，回答了仅仅说人无我的观点，并且论著作者说：“凡是欺骗的法，都是虚假的。世尊就是这样说的。一切诸行都是欺骗的法，因此它们是虚假的。”等等，通过显示无过失的独立推理，诸行从人无我的相状上超胜，显示了法无我，也就是无自性。显示诸行从相状上来说是无自性有什么功德呢？对此，其他人说，这是干燥的思辨论著。
English
For example, when a traveler's cart gets stuck in the mud on the road, a common traveler who doesn't understand the meaning of words comes along, and the cart driver says to him, "Please pull out my cart." The common traveler says, "What's the reward?" The cart driver says, "There's no reward." After the common traveler pulls out the cart stuck in the mud, he says from under the cart, "Give me what you said earlier, that there's no reward." The wise would criticize him for not understanding the meaning of words. Similarly, here, in order to eliminate attachment to reality, emptiness is taught. If one considers emptiness to be real, then one is not skilled in the meaning of abandoning the two extremes, and one will be criticized by the wise. Therefore, I do not cling to emptiness as real either. Therefore, there is no answer to "the meaning of the reason is not established," which is the conclusion of the previous verse. Here, the meaning of the debate is that the opponent's refutation is answered, and through the power of showing faultless independent inference, it is shown that phenomena are without inherent existence from the aspect of characteristics, which is the conclusion and the result of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure). Therefore, in the thirteenth chapter of detailed examination, the meaning of the debate is regarded as the result of valid cognition, because the opponent, in order to deny that phenomena are without inherent existence, uses the reason of appearing as change, and through the way of uncertain nature, answers the view that only speaks of the selflessness of persons, and the author of the treatise says, "Whatever dharma deceives is false. The Blessed One said so. All phenomena are deceptive dharmas, therefore they are false." etc., through the power of showing faultless independent inference, phenomena surpass the aspect of the selflessness of persons, showing the selflessness of phenomena, that is, without inherent existence. What is the benefit of showing that phenomena are without inherent existence from the aspect of characteristics? To this, others say that this is a dry speculative treatise.