Tibetan
མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ དང༌། དཔེའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ལན་བཏབ་སྟེ། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྒྲ་དང་བུམ་པ་གཉི་ག་ལ་སྤྱིར་གྲགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་འདིར་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་དེ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་དང༌། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་དང་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པས་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་བསྟན་པ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཉིད་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་སྤྱིའི་ཆོས་ལ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ན་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དོན་མེད་དེ། དཔེའི་ཆོས་ལ་ཡང་སྤྱིར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་བཏབ་སྟེ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དཔེ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། གང་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དཔེ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གང་དང་གང་བྱས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་རྟོགས་པས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་སྤྱིར་བརྗོད་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སྨོས་ན་ཡང་དམ་བཅས་པའི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་ཉིད་མཇུག་སྡུད་པས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་དག་ཡན་ལག་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཏན་ཚིགས་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ཉེ་
Chinese
说“不是那样的”。 并且，如果仅对例子的法进行立论，那么就会回答说论证的意义没有成立。例如，立论说“声音是无常的，因为是所作性，比如瓶子一样”，这是因为声音和瓶子两者普遍周知，并且在此处作为论证陈述，因此“声音是无常的”作为宗，“比如瓶子一样”作为同品，两者相关联而成立，因此也是共同的，并且意义没有成立也不是那样。显示例子是为了对同品进行个别了知，就像为了个别了知宗而显示立宗一样，因此说论证的意义本身是近取。这是为了回答先前其他论者说，如果对共同的法进行立论，那么随行就没有意义，因为对例子的法也普遍显示。我们为了什么而显示例子呢？例如，就像为了对有法和所立之法的宗进行个别了知而显示“声音是无常的”这个立宗一样，为了对声音无常的同品进行个别了知而显示“比如瓶子一样”。因为以随行于所立之法的论证来区分的，那是法同品的例子，因此为了分别法同品的体相而显示例子。凡是所作性，都是无常的，比如瓶子一样，通过这样的例子也了知了宗的法，因此通过近取的连接，因为陈述了论证的意义本身，所以即使普遍陈述论证，显示随行也不是没有意义的。即使说了论证，因为与立宗的支分意义没有差别，所以因为总结了那个意义，因此论证的意义没有成立也不是那样。这是为了回答先前其他论者说，近取和总结不是其他的支分，因为意义上没有差别，比如论证本身一样。对此，论证的意义没有成立，那个近
English
Saying "it is not so." And, if arguing a reason solely based on the dharma of the example, then the response is that the meaning of the reason is not established. For example, stating the reason as "sound is impermanent because it is produced, like a pot," that is because both sound and pot are generally known, and here it is stated as the reason itself, therefore "sound is impermanent" as the subject and "like a pot" as the similar instance, both are established in relation, so it is also common, and it is not that the meaning is not established. Showing the example is to realize the similar instance specifically, just as showing the proposition is to realize the subject specifically, therefore it is said that the meaning of the reason itself is the application. This is to answer what previous opponents said, that if arguing a reason based on a common dharma, then the concomitance is meaningless, because the dharma of the example is also shown generally. Why do we show the example? For example, just as showing the proposition "sound is impermanent" is to realize the subject and the dharma to be proven specifically, so showing "like a pot" is to realize the similar instance of sound's impermanence specifically. Because what is distinguished by the reason that accompanies the dharma to be proven is the example of the dharma-similar, therefore the example is shown to distinguish the characteristics of the dharma-similar. Whatever is produced is impermanent, like a pot, through such an example, the dharma of the subject is also realized, therefore through the connection of the application, because the meaning of the reason itself is stated, even if the reason is stated generally, showing the concomitance is not meaningless. Even if the reason is stated, because there is no difference from the meaning of the member of the proposition, so because it summarizes that meaning, it is not that the meaning of the reason is not established. This is to answer what previous opponents said, that the application and the conclusion are not other members, because there is no difference in meaning, like the reason itself. To this, the meaning of the reason is not established, that near
Tibetan
བར་སྦྱར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་གཏན་ཚིགས་མ་བརྗོད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ཡང་སྨོས་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ལན་བཏབ་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་སྨོས་ན་ཡང་ཅི་ལྟར་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅས་པ་དང་བུམ་པ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅས་པའི་ཡན་ལག་གི་དོན་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དང་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་དག་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་ན་ཡན་ལག་བཞི་འམ་ལྔར་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པས་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བསྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་སྒྲ་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡན་ལག་བཞི་འམ་ལྔར་བརྟག་པ་དོན་མེད་པས་ཁྱོད་ན་རེ་ཡན་ལག་གསུམ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ལན་མ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དཔྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པར་ཟད་ཀྱི། ཡན་ལག་གི་གྲངས་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མི་དཔྱོད་པས་འདིར་ཡང་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཁྱེད་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཡན་ལག་དུ་འདོད་པ་དག་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་འགོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ན་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚིག་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ཆོས་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚིག་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ ཆོས་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉི
Chinese
为了通过中间连接来成立应成立之事和成立的理由，即使不陈述理由也成为一体的缘故；即使理由成立，也因为陈述了所说的结论而回答说：即使陈述了“因为已做”的理由，那么如何使声音成为无常的誓言和瓶子成为无常的誓言的支分之义，因为“因为已做”的理由与应成立之事没有差别，所以理由的意义本身就由结论来显示，因为理由和紧密连接以及结论在意义上没有差别，所以我的理由的意义并不是不成立。如果通过三个支分成立了应成立之事，那么连接四个或五个支分是没有意义的，所以这不是回答，这是结论。正如我们所成立的那样，声音无常的应成立之事，通过三个支分，你考察四个或五个支分是没有意义的，你说不应该只有三个支分，这不是回答。数量等支分的相不应考察，因为会太过分。因为这表明在理性的论典中，通过多少支分成立应成立之事，仅此而已。不考察支分的数量三、四、五等的相，所以这里也仅说了通过三个支分成立应成立之事，仅此而已。否则会太过分，所以你们自己宗派所认为的支分，我们也不会阻止。这里，论典作者的词句大多以法同品的相、法异品的相和理由的相三种来命名，即与宗法的性质相符的方面随之而行，与不符的方面则没有。因此，仅仅显示了宗派，这表明在这个世界上，论典作者的词句大多是 法同品的相，即在相符的方面存在，法异品的相，即在不相符的方面不存在，以及理由的相三种来命名。理由的三相是宗法的性质
English
In order to establish what should be established and the reason for establishment through intermediate connections, even if the reason is not stated, it becomes one; even if the reason is established, it is answered because the stated conclusion is stated: Even if the reason "because it is done" is stated, then how to make the vow of sound impermanent and the meaning of the branch of the vow of the bottle impermanent, because the reason "because it is done" is no different from what should be established, so the meaning of the reason itself is shown by the conclusion, because the reason and the close connection and the conclusion are no different in meaning, so the meaning of my reason is not not established. If what should be established is established through three branches, then connecting four or five branches is meaningless, so this is not an answer, this is the conclusion. Just as we have established, the thing that should be established that sound is impermanent, through three branches, it is meaningless for you to examine four or five branches, you say that there should not be only three branches, this is not an answer. The characteristics of branches such as number should not be examined, because it would be too excessive. Because it shows that in the rational scriptures, how many branches are used to establish what should be established, that's all. The characteristics of the number of branches three, four, five, etc. are not examined, so here it is only said that what should be established is established through three branches, that's all. Otherwise it would be too excessive, so we will not prevent you from the branches that your own sect considers. Here, the words of the author of the treatise are mostly named by the three characteristics of Dharma-sameness, Dharma-difference, and reason, that is, the aspects that conform to the nature of the doctrine follow, and the aspects that do not conform do not exist. Therefore, only the sect is shown, which shows that in this world, the words of the authors of the treatises are mostly The characteristic of Dharma-sameness, that is, it exists in the corresponding aspect, the characteristic of Dharma-difference, that is, it does not exist in the non-corresponding aspect, and the three characteristics of reason are named. The three characteristics of reason are the nature of the doctrine