Tibetan
པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་མི་འཐད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་བལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་སྔར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དམ་པར་ཡོད་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ ཏན་ཅི་ཡོད་པ་དང་དེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཁུངས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ནི་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཚངས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཚངས་པ་རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་གྱི། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་འབའ་ཞིག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པར་མ་ཟད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གི
Chinese
这四种方式被证明是不合理的，应该像以前一样应用。这里，进行辩论的意义在于，就像通过陈述对方最初辩论中所说的理由没有成立，从而证明了痛苦的自性不存在一样，这被称为结论和量果。在痛苦考察的第十二个辩论章节中，将辩论的意义视为量果，是因为对方先前为了证明蕴、界、处真实存在，提出的第一个观点实际上是蕴真实存在，因为它们是痛苦。通过陈述这个理由没有成立，从而证明了痛苦的自性不存在。证明痛苦的自性不存在有什么功德呢？为了消除其他人说这只是用干巴巴的逻辑建立起来的论典，这里也应该用可信的经文来源来建立。因此，在世尊母般若波罗蜜多以极大的力量完全压倒一切所请问的经中说：以极大的力量完全压倒一切，色不是快乐也不是痛苦。同样，受、想、行、识也不是快乐也不是痛苦。色、受、想、行、识不是快乐也不是痛苦，那是什么呢？那就是般若波罗蜜多。等等。同样，在圣梵天所请问的经中说：梵天，你也应该这样理解，痛苦、集、灭、道不是圣者的真谛，而是这样，痛苦、集、灭、道不生起才是圣者的道。等等。在无量的大乘经中都说了痛苦的自性不存在。不仅在大乘的经文中说了痛苦的自性不存在，在声闻乘中，世尊也这样开示，一位婆罗门对世尊说：
English
These four ways are shown to be unreasonable and should be applied as before. Here, the meaning of debating is that, just as by stating that the reason stated by the opponent in the first debate is not established, thereby proving that the self-nature of suffering does not exist, this is called the conclusion and the fruit of valid cognition. In the twelfth chapter of the debate on examining suffering, considering the meaning of debate as the fruit of valid cognition is because the opponent previously, in order to prove that the aggregates, elements, and sense bases truly exist, the first point of view was that the aggregates truly exist, because they are suffering. By stating that this reason is not established, it is proven that the self-nature of suffering does not exist. What merit is there in proving that the self-nature of suffering does not exist? In order to dispel others saying that this is just a treatise established with dry logic, here it should also be established with credible scriptural sources. Therefore, in the Sutra Requested by the Victorious One, Mother Prajnaparamita, who completely overwhelms with great power, it says: Completely overwhelming with great power, form is neither happiness nor suffering. Similarly, feeling, perception, formation, and consciousness are also neither happiness nor suffering. Form, feeling, perception, formation, and consciousness that are neither happiness nor suffering, what is that? That is Prajnaparamita. And so on. Similarly, in the Sutra Requested by the Noble Brahma, it says: Brahma, you should also understand it this way, suffering, origin, cessation, and path are not the truths of the noble ones, but like this, suffering, origin, cessation, and path not arising is the path of the noble ones. And so on. In countless Mahayana sutras, it is said that the self-nature of suffering does not exist. Not only in the Mahayana scriptures is it said that the self-nature of suffering does not exist, but in the Hearer Vehicle, the Victorious One also taught this, a Brahmin said to the Victorious One:
Tibetan
ས་ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་སམ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། བཀའ་སྩལ་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། གཞན་གྱིས་བྱས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ་གཉི་གས་བྱས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ་བདག་གིས་ཀྱང་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཁུངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རང་གི་བསམ་པས་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ ལུང་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དེ་དག་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་མཁྱེན་རླབས་དང་འགྲེལ་པ་བྱེད་པའི་མཁས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་སུན་འབྱིན་པའི་ལན་བཏབ་པ་དང་རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཐུས་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྣམ་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྐབས་འདིར་ཡང་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་དང༌། གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་བལྟ་སྟེ་ཚིག་གི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ད་ནི་སུན་འབྱིན་པའི་ལན་བཏབ་པ་དང་རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་རྐྱེན་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོ་བརྩམ་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་མཛད་པས་འདིར་ཡང་སྔར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་ཏེ། སུན་འབྱིན་པའི་ལན་བཏབ་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མ་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོ་ད
Chinese
薩迦，請問喬達摩（梵文：Gautama），痛苦是我所造的嗎？回答說：長壽者，不是的。問：是他人所造的嗎？回答說：長壽者，不是的。問：是兩者所造的嗎？回答說：長壽者，不是的。問：既不是我所造，也不是他人所造嗎？回答說：長壽者，不是的。像這樣廣泛宣說的那些都成立了。像這樣，大小乘所信賴的那些教證成立，是顯示痛苦本性空性的功德和依據。因此，我並非僅僅以自己的想法，用乾枯的思辨來成立，那些教證也是存在的。因為這樣，大小乘無量經部中，所顯示的痛苦本性空性，也顯示了此論將要詳細解釋的對象，這是導師的智慧和解釋的智者。導師善護所造的《中觀根本慧論釋·智慧之燈》，其中的《痛苦觀察品》即第十二品廣釋，導師觀世音禁行者所造圓滿結束。 現在，為了以反駁的回答和自主的推論的力量，顯示諸行從體性上是空性的意義，將要著手撰寫第十三品。關於「以力量」這個詞，在這裡也應當視為是進入承諾的因的意義，以及與下文結合的意義，詞義和前面一樣。其中，以進入承諾的因的意義來說，現在說「以反駁的回答和自主的推論的力量」，因為造論者在開始撰寫《因緣觀察品》第一品時，承諾一切事物都是不生，因此這裡也以先前造論者如何承諾的進入承諾的因的意義來說，所以這樣說。以反駁的回答的力量來說，中觀師承諾一切事物本性空性，對此，
English
Asked Sakya, "Did I create suffering, Gautama (Sanskrit: Gautama)?" The answer was, "Long-lived one, no." Asked, "Did others create it?" The answer was, "Long-lived one, no." Asked, "Did both create it?" The answer was, "Long-lived one, no." Asked, "Neither did I create it, nor did others create it?" The answer was, "Long-lived one, no." Those extensively spoken of in this way are all established. Thus, the scriptures trusted by both the Great and Small Vehicles are established as the merit and source of showing the emptiness of the nature of suffering. Therefore, I have not established it merely with my own thoughts and dry speculation, but those scriptures also exist. Because of this, the emptiness of the nature of suffering shown in the infinite sutras of the Great and Small Vehicles also shows that this treatise will explain the object in detail, which is the wisdom of the teacher and the wise one who explains it. The commentary on the Root Verses on the Middle Way, Lamp of Wisdom, composed by the teacher Lekdenjé, the twelfth chapter, Examination of Suffering, is extensively explained. Composed by the teacher Chenrezik Drultuk, it is complete. Now, in order to show that all conditioned things are empty in nature from the perspective of refuting answers and the power of independent inference, the thirteenth chapter will be composed. Regarding the word "by power," here too, it should be regarded as the meaning of entering into the cause of the promise, and the meaning of combining with the following text, the meaning of the words is the same as before. Among them, in terms of the meaning of entering into the cause of the promise, now it is said "by the power of refuting answers and independent inference," because when the author of the treatise began to write the first chapter, Examination of Conditions, he promised that all things are unborn, so here too, in the meaning of entering into the cause of the promise of how the author of the treatise previously promised, so it is said in this way. In terms of the power of refuting answers, the Madhyamika school promises that all things are empty in nature, to which the opponent