Tibetan
་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བརྣན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར། དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་དག་བརྟག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་རྟག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་བསལ་བའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་དག་གིས་བདག་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་འདོད་པ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པས་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་དམ་བཅས་པའི་ཕྱོགས་མ་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་བདག་གིས་བྱས་གྱུར་ན། །དེའི་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བདག་གི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་གོང་ མ་ཤོས་འདི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་པ་དག་འདོད་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པར་རྟོག་ན་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བདག་གི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་བྱེད་པ་པོ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བྱ་བ་མི་འཐད་པས་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་མ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་ལྡན་པར་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བདག་གི་སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྩ་བ་འདིའི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་བདག་སྐྱེས་པས་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པར་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དག་དང་ལྡན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བདག་གི་སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་དེ་ཉིད་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་བ
Chinese
是故，如“以常故，譬如虚空”等，应按次第将法、所立法、能立法、譬喻对应起来。例如，虚空以常故非作者，如是士夫亦以常故非作者。为了强调彼，以常性之随行推断，以非作者性遣除作者性之故。说对于立宗，有遣除法之自性之过失。胜论师等以常性之随行推断，常如虚空般以非作者性遣除作者之故。胜论师等立誓我非作者，然彼等认为作为有法之我之自性是作者，故以非作者性遣除作者性有过失，故立誓之宗不成。又，若我所作，则不依缘而生。不由我之因所生，以作者未生故，作业不应理之故。如是之意是指，此偈颂之上半部分是表示以其他方式解释。若胜论师等如所愿般认为痛苦为我所作，则痛苦不由我之因所生。于佛教徒之宗，作者我未生故，未生者作业不应理，故痛苦非我所作，如是之意。又，若认为痛苦与作者我相应，如是亦，则不依缘而生。于我等之宗，以痛苦即是名为我之故，如是之意是指，此偈颂之根本意义是以其他方式解释。他宗认为，于我等之宗，我已生故，认为痛苦为所作，故痛苦与作者相应。如是亦不依缘而生，何以故？于我等佛教徒之宗，以痛苦即是名为我之故，故彼即从彼依缘而生是不应理的。痛苦
English
Therefore, such as "Because of permanence, like space," etc., the subject, the thing to be proven, the means of proof, and the example should be applied in order. For example, space is not a maker because of its permanence, just as a person is not a maker because of permanence. Because of emphasizing that, it is inferred by the concomitance of permanence, and because of eliminating the nature of the maker by the non-maker. It is said that there is the fault of eliminating the nature of the subject in the proposition. The Vaiseṣikas infer by the concomitance of permanence, because permanence, like space, eliminates the maker by the non-maker. The Vaiseṣikas assert that the self is not a maker, but they consider the nature of the self, which is the subject, to be the maker, so there is the fault of eliminating the maker by the non-maker, so the proposition is not established. Moreover, if it were done by the self, then it would not arise dependently. It would not arise from the cause of the self, because action is not appropriate for the unarisen maker. The meaning of this is that the first half of this verse shows that it is explained in another way. If the Vaiseṣikas think that suffering is done by the self as they wish, then suffering will not arise from the cause of the self. In the Buddhist school, since the self, the maker, is unborn, action is not appropriate for the unborn, so suffering is not done by the self, such is the meaning. Also, if it is thought that suffering is associated with the self, the maker, then even so, it will not arise dependently. In our school, because suffering itself is called the self, the meaning of this is that the fundamental meaning of this verse is explained in another way. The other schools think that in our school, the self is born, so they think that suffering is done, so suffering is associated with the maker. Even so, it will not arise dependently, why? In our Buddhist school, because suffering itself is called the self, it is not appropriate for that itself to arise dependently from that. Suffering
Tibetan
དག་གིས་བྱས་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་རང་གིས་ལས་དེ་བྱས་པར་གྱུར་ན། དེ་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྩ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་དེས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་བྱས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཟད་པར་བྱེད་པས། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱེས་བུ་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང་ལྡན་པར་འདོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དུ་མ་དག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རླུང་ཤུགས་དྲག་བདག་གིས་ཤིང་སྐམ་པོའི་ཡན་ལག་དག་བསྐྱོད་དོ། །དྲུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ནགས་ཀྱི་མེས་ ནགས་ཚལ་སྲེག་པའི་ལས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷས་བྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ལན་འགའ་ལྷས་བྱིན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་དབུ་མ་པའི་དཔེ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ན་རེ་ལན་འགའ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་མཆོད་སྦྱིན་བརྡེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལྷས་བྱིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་ན
Chinese
应当理解为，不应说是由他们所作。或者，如果补特伽罗自己做了那个业，那么它就不会依赖于此而生起。通过“与共同作用的其他因素”这句话的剩余部分，也显示了以其他方式解释了那个偈颂的根本含义，如果对方说，那个补特伽罗本身就是作者，因此他做了善与非善的业，并且他也耗尽了那个业的果，快乐和痛苦，因此说痛苦是我所作，即使那样，由于那个补特伽罗是作者，那个痛苦也不会依赖于与共同作用的其他因素而生起，因此那也是不合理的，这样显示。为了显示那个，不应认为痛苦具有作者的自性，因为它是要由许多因素来实现的。例如，猛烈的风力摇动干燥树木的树枝。由摩擦产生的森林之火，就像焚烧森林的行为一样，应当理解为这样说的。为了显示那个的量，这里，就究竟而言，后来的推论是，天授的痛苦不是具有作者天授的自性，因为是痛苦的缘故，例如祭祀的痛苦一样，这样说。那些是法，要证成的法，能证的法，和比喻，按照顺序来应用。例如，祭祀的痛苦，因为是痛苦的缘故，不是具有作者天授的自性，同样，天授的痛苦也是因为是痛苦的缘故，不是具有作者天授的自性。如果说，即使在祭祀的痛苦生起时，有时也是天授本身是作者的缘故，因此是不确定的，这句话是对方为了证明中观派的比喻，就像祭祀的痛苦一样，是不确定的言辞，他们说，有时天授通过击打祭祀等方式，天授本身就是祭祀产生痛苦的作者的缘故，因此
English
It should be understood that it should not be said that it was done by them. Or, if the person himself did that action, then it will not arise depending on this. By the remainder of the phrase "other factors that act together," it also shows that the meaning of that very root of the verse is explained in another way, if the other party says, that person himself is the agent, therefore he did the virtuous and non-virtuous actions, and he also exhausts the fruit of that action, happiness and suffering, therefore saying that suffering is done by me, even so, since that person is the agent, that suffering will not arise depending on other factors that act together, therefore that is also unreasonable, thus it shows. In order to show that, suffering should not be considered to have the nature of an agent, because it is to be accomplished by many factors. For example, the violent wind shakes the branches of dry trees. The forest fire caused by friction, like the act of burning the forest, it should be understood that it is said like this. In order to show the measure of that, here, in terms of the ultimate, the subsequent inference is that the suffering of Devadatta is not of the nature of the agent Devadatta, because it is suffering, like the suffering of sacrifice, it is said like this. Those are the subject, the dharma to be proven, the dharma that proves, and the metaphor, to be applied in order. For example, the suffering of sacrifice, because it is suffering, is not of the nature of the agent Devadatta, similarly, the suffering of Devadatta is also because it is suffering, is not of the nature of the agent Devadatta. If it is said that even when the suffering of sacrifice arises, sometimes Devadatta himself is the agent, therefore it is uncertain, this sentence is the words of the other party in order to prove that the metaphor of the Madhyamikas, like the suffering of sacrifice, is uncertain, they say, sometimes Devadatta, through hitting the sacrifice and so on, Devadatta himself is the agent of the suffering arising from the sacrifice, therefore
Tibetan
་ཁྱེད་ན་རེ་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བདག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལན་འགའ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་མཆོད་སྦྱིན་བརྡེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་ནི། མཆོད་སྦྱིན་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལྷས་བྱིན་མ་ཡིན་པས་ཁོ་བོའི་དཔེ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་དེ་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་མྱོང་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརྡེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་ལྷས་བྱིན་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེའི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་རྐྱེན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརྡེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མཆོད་སྦྱིན་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི་དེ་དག་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་པས་ཁོ་བོའི་དཔེ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གང་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དེ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་ཡང་ན་བྱེ་བྲག་པ་དག་ན་རེ་ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློའི་ཚོགས་དག་ཞིག་ཀྱང་བདག་ནི་མི་འཇིག་ལ་དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ག
Chinese
您说例如供施的痛苦是痛苦的缘故，例如作者不是天授的主人，这样说是不确定的。作为对这样说的回答，这里的解释者说：因为是感受自己所作之业的果报，所以不是不确定。有时天授通过殴打等方式使供施产生痛苦，这是因为供施自己感受自己所作之业的果报。因此，作者不是天授，所以我的例子没有不确定的过失。如果对方说，即使那是感受自己所作之业的果报，但是，它产生痛苦是天授殴打等形式的转变。因此，天授是它的作者。为了驳斥先前从他们那里提出的观点，这里的解释者说：即使那是它的转变，但不是作者的自性，像驴子等也只是在名言上成为一起作用的因的实物的支分，所以没有过失。即使供施感受自己所作之业的果报的因缘是天授殴打等形式的转变，但那不是作者，例如，不是作者自性的驴子等，也只是在名言上成为供施感受自己所作之业的果报的一起作用的因的实物的转变的支分，但那些不是作者，同样我的例子也没有不确定的过失。对于诸行在每一个刹那都是坏灭的自性，对于那个心识的哪个刹那产生痛苦，那个作者不是与它具有的，因此所说的我所作非我所作等等，也请听一下，这是因为以前或者说胜论师们说身体、根和智慧的集合即使坏灭，我（ātman， आत्मा， ātman， 自我）也不会坏灭，而且那也是在我们这一方是与作者具有的。
English
You say, for example, that the suffering of offerings is suffering, and therefore, for example, the agent is not the master of Devadatta, which is uncertain. In response to this statement, the commentator here says: Because it is experiencing the result of one's own actions, it is not uncertain. Sometimes Devadatta causes suffering to the offering through beating, etc., because the offering itself is experiencing the result of its own actions. Therefore, the agent is not Devadatta, so my example has no fault of uncertainty. If the opponent says that even if it is experiencing the result of its own actions, the suffering that arises in it is a transformation into the form of Devadatta beating, etc. Therefore, Devadatta is the agent of it. In order to refute the previous point raised from them, the commentator here says: Even if that is its transformation, it is not the nature of the agent, and even donkeys, etc., are only nominally a part of the substance of the cause that acts together, so there is no fault. Even if the condition for the offering to experience the result of its own actions is a transformation into the form of Devadatta beating, etc., that is not the agent, for example, donkeys, etc., which are not the nature of the agent, are only nominally a part of the transformation of the substance of the cause that acts together in the offering's experience of the result of its own actions, but those are not the agent, just as my example has no fault of uncertainty. For those in whom conditioned phenomena are of the nature of destruction in each moment, for that moment of mind in which suffering arises, that agent is not possessed of it, therefore, what is said, such as 'I have done it, I have not done it,' please listen to that as well, because in the past, or rather, the Vaisheshikas said that even if the body, faculties, and aggregates of intelligence are destroyed, the self (ātman, आत्मा, ātman, self) is not destroyed, and that is also on our side as possessing the agent.