English
Furthermore, just as odor and taste arise simultaneously, they are not considered as self-nature and the basis of self-nature because they arise simultaneously. Similarly, self-nature and the basis of self-nature also arise simultaneously, and they are not considered as self-nature and the basis of self-nature because they arise simultaneously. If self-nature and the basis of self-nature were to become one, both would become without cause, and self-nature would become independent of the basis of self-nature, arising entirely from itself, and the basis of self-nature would also become independent of self-nature, arising entirely from itself, which is also unreasonable. The detailed explanation is as before, which means that feeling and the feeler, as well as valid cognition and the object of valid cognition, knowledge and the object of knowledge, liberation and freedom, being either prior, subsequent, or simultaneous, are also shown to be connected in the same way as before as being untenable. Here, the meaning of the refutation is that by pointing out the faults in the arguments initially stated by the opponent, it is shown that samsara is without inherent existence, which is the conclusion and the result of valid cognition. In the eleventh chapter of the examination of samsara, the meaning of the refutation is regarded as the result of valid cognition because the opponent, in order to prove that the skandhas and so forth exist, initially argues in this refutation that the skandhas and so forth truly exist in ultimate reality, because the Blessed One revealed the names and distinctions and taught the essential instructions in order to exhaust them. By pointing out the faults in the stated arguments, it is shown that samsara is without inherent existence. What is the benefit of showing that the order of prior, subsequent, and simultaneous is untenable for all phenomena such as samsara? In order to dispel the claim by others that this is merely a dry philosophical treatise that accomplishes only a small amount, here it should also be proven by relying on trustworthy scriptural sources. Therefore, in other concluding sections of the Great Vehicle sutras, it is similarly stated, "For this, nothing will ever become samsara, will ever become nirvana, will ever become completely afflicted, will ever become completely purified," and so forth. Similarly, in the Sutra Requested by Brahma
Tibetan
། ཚངས་པ་དས་འཁོར་བ་ཡང་མ་དམིགས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་དམིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཁོར་བ་འདོགས་པར་མཛད་ཀྱང་དེར་འགའ་ཡང་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོགས་པར་མཛད་ཀྱང་དེར་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་ གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་སྐྱེ་བའམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའམ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལས་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ། སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་མེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྔ་ཕྱི་དང་ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་དག་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཁུངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རང་གི་བསམ་པས་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལས་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྔ་ཕྱི་དང༌། ལྷན་ཅིག་གི་རིམ་པ་དག་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་མཁྱེན་རླབས་དང༌། འགྲེལ་པ་བྱེད་པའི་མཁས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་འཁོར་བ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།བམ་པོ་བཞི་བཅུ་དགུ་པ། ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག
Chinese
而且梵天等轮回也未曾缘及，涅槃也未曾缘及。这是什么缘故呢？因为如来虽然指示轮回，但在那里谁也不会轮回；如来虽然指示涅槃，但在那里谁也不会入灭。如是等等所说。同样，薄伽梵母般若波罗蜜多以极力摧伏的威力所请问的经中说：以极力摧伏的威力，色不会生或死，受、想、行诸蕴、识也不会生或死。以极力摧伏的威力，色、受、想、行诸蕴、识的生或死都不是般若波罗蜜多。如是等等所说。同样，在那部经中，以极力摧伏的威力，没有先前、后来和中间的边际，就是涅槃的边际。不如所说的那样，一切法没有边际就是涅槃的边际。如是等等所说，那些都成立了。如是信解的那些教证成立，就是显示对于轮回等一切事物，先后和同时的次第都不合理的功德和依据。因此，我不是用自己的想法，仅仅用干枯的思辨来成立，而是有那些教证的。因为那样，从无量的大乘经藏中，对于轮回等一切事物，先后和同时的次第都不合理，那些显示，这部论典显示为所诠释的对境，也是阿阇黎（梵文：ācārya， आचार्य，Acarya，轨范师）的智慧和解释者的贤善。阿阇黎善护所造的《中观根本慧论释·般若灯论》中，名为观察轮回的章节，即第十一品广释完毕。阿阇黎观世音苦行所造完毕。卷四十九。现在驳斥空性的不相顺品类的差别。
English
Moreover, neither samsara nor nirvana are apprehended by Brahma and others. Why is that? Because although the Tathagata indicates samsara, no one revolves there; although the Tathagata indicates nirvana, no one passes away there. Thus and so on it is said. Similarly, in the Sutra requested by the Bhagavati Mother Prajnaparamita with the power of utterly subduing, it is said: With the power of utterly subduing, form does not arise or die, nor do feeling, perception, formations, and consciousness arise or die. With the power of utterly subduing, whatever does not arise or die, namely form, feeling, perception, formations, and consciousness, that is Prajnaparamita. Thus and so on it is said. Similarly, in that very Sutra, with the power of utterly subduing, the absence of prior, subsequent, and intermediate limits is the limit of nirvana. It is not as it is said, but the absence of limits in all dharmas is the limit of nirvana. Thus and so on it is said, and those are established. The establishment of those scriptures that are believed in that way is the merit and basis for showing that the order of prior, subsequent, and simultaneous is not reasonable for all things such as samsara. Therefore, I have not established it with my own thoughts, merely with dry speculation, but there are also those scriptures. Because of that, from the infinite Mahayana Sutra Pitaka, the display that the order of prior, subsequent, and simultaneous is not reasonable for all things such as samsara, and the fact that this treatise displays it as the object to be explained, is also the wisdom of the Acharya and the goodness of the commentators. The eleventh chapter, entitled "Examination of Samsara," from the commentary on the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, composed by Acharya Lekdenjey, is completed with extensive commentary. Completed by Acharya Chenrezig Brultuk. Volume forty-nine. Now, refuting the distinctions of the opposing aspects of emptiness.
Tibetan
་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྐབས་འདིར་ཡང་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་དང༌། གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་བལྟ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་རྐྱེན་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོ་བརྩམ་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དམ་བཅའ་བ་མཛད་པས། འདིར་ཡང་སྔར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ཅི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་བཞག་པ་འོག་ནས་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་དགག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དགག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གཞུང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་བའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པའི་གཞུང་འོག་ནས་དབྱུང་བ་འདིའི་དོན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་གང་ཡིན། རྣམ་པ་གང་གིས་ནི་འབྲས་བུ་དེ་འཐོབ་ཅེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་འདིའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པའི་རྣམ་པས་ནི་འབྲས་བུ་དེ་འཐོབ་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་ བྱེད་པའི་མཚམས་སྦྱར་བའི་སྐབས་འདིར་ཐབས་དང་ཐབས
Chinese
因此，由于显示痛苦的自性空性之义，而造第十二品。 所谓“由于”一词，在此处也应理解为包含承诺的因之义，以及与下文的经文相结合之义。词义如前。 考虑到包含承诺的因之义，现在说“通过驳斥与空性相违背的方面的特殊性”。 因为论著作者在创作第一品“观察因缘品”时，曾承诺一切事物皆无生。 因此，这里也应考虑到先前论著作者如何承诺的，并根据包含承诺的因之义而如此说。 空性是自己的宗派。 与之相违背的方面是反驳者的宗派。 例如，蕴、界、处等主张自性存在。 所谓“其特殊性”，是指对方为了证明蕴、界、处等存在而提出的前提，即从下文可知，在胜义谛中，蕴仅仅是存在的，因为它们是痛苦。诸如此类，为了证明蕴存在而提出的理由，是那些主张痛苦自性存在的人。 所谓“驳斥它”，是指考虑到驳斥它，而将“造第十二品”与之结合。 考虑到与下文的经文相结合之义，说“由于显示痛苦的自性空性之义，而造第十二品”。 因为从第十二品“观察痛苦品”的经文中引出的这个意义，是显示痛苦的自性空性，所以考虑到这一点而如此说。 那么，这一品的果是什么？通过什么方式获得那个果呢？ 显示痛苦的自性空性是这一品的果，通过驳斥与空性相违背的方面的特殊性的方式获得那个果。因此，注释者在连接品之间的界限时，在此处以方便和方便
English
Therefore, due to the meaning of showing the selflessness of suffering, the twelfth chapter is composed. The word "due to" should also be understood here as containing the meaning of the cause of the promise, and the meaning of combining with the text below. The meaning of the words is as before. Considering the meaning of the cause of containing the promise, now it is said, "By refuting the particularities of the aspects that contradict emptiness." Because the author of the treatise, when composing the first chapter, "Examination of Conditions," had promised that all things are unborn. Therefore, here also, one should consider how the previous author of the treatise had promised, and say so according to the meaning of the cause of containing the promise. Emptiness is one's own tenet. The aspect that contradicts it is the tenet of the opponent. For example, the aggregates, elements, and sense bases assert that self-nature exists. The so-called "its particularity" refers to the premise put forward by the other party in order to prove that the aggregates, elements, and sense bases exist, that is, as can be seen from the following, in the ultimate truth, the aggregates are merely existent, because they are suffering. Such reasons for proving that the aggregates exist are those who assert that the self-nature of suffering exists. The so-called "refuting it" refers to considering refuting it, and combining "composing the twelfth chapter" with it. Considering the meaning of combining with the text below, it is said, "Due to the meaning of showing the selflessness of suffering, the twelfth chapter is composed." Because the meaning derived from the text of the twelfth chapter, "Examination of Suffering," is to show the selflessness of suffering, so it is said in consideration of this. So, what is the result of this chapter? By what means is that result obtained? Showing the selflessness of suffering is the result of this chapter, and that result is obtained by refuting the particularities of the aspects that contradict emptiness. Therefore, when the commentator connects the boundaries between the chapters, here with skillful means and skillful means.