Tibetan
ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྐྱེ་མཆེད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ཉིད་དུ་མིག་ལྟ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྐྱེན་བརྟག་པ་དང༌། འགྲོ་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ལྟ་བ་དེའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་མིག་ནི་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་གང་གི་ཚེ་མིག་ལྟ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡུལ་གཏན་པ་འམ་ཁྲིའུ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། །ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་མི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པའི་ཁོངས་སུ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་ལྟ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཚེ་ཅུང་ཟད་མི་ལྟ་བ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ལེགས་པར་མ་ཟིན་པའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་པས་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པས་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལྟ་བ་མིན་པ་མི་ལྟ་ཉིད། །ལྟ་བའི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །བོང་ བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་བོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བའི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དེར་ཡང་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ལྟ་བའི་སྒྲ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་བསྟན་པ་མི་རུང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ཡང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རིགས་པ་དེས་ན་ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བ་དག་གིས་མིག་ལྟ་བའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་མཐོང་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེར་གང་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད་པ་འམ། ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐ་མ་ལག་བསྟན་པ་དེ་ནི་མི་རུང་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་བཤད་པ་དེ་མཛད་པའི་མཐའ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཛད་པའི་མཐའ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་འོག་ནས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གང༌། །དེ་ནི་འགྲོ་འདིས་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བཞིན་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་ཡང་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་གཞན་དུ་བརྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། གང་ཚེ་ཅུང་ཟད་མི་ལྟ་བ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བས་མཐོང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེའི་དོན་གཞན་དུ་བརྟག་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། མིག་དེ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས། བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། འོན་ཏེ་མིག་དེ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལ་བྱ་བའི་རྐྱེན་བརྗོད་ནས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་ཞེས་ག་ལ་གཉིས་སུ་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ན་རེ་དེས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་པ་ལ་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལྟར་འདོད་ནའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ཅུང་ཟད་མི་ལྟ་བ། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་མིག་དེ་ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ལྟ་བ་ཉིད་ན་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེས་ན་མིག་ལྟ་བའི་བྱ་བ་སྐྱེས་པས་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ན་མིག་ལ་ལྟ་བའི་བྱ་བ་ཡོ
Chinese
说了“稍微也不看的时候，就不是看”这句话。因为在《生处观察》的分别论中，遮止了眼睛看；以及在《缘起观察》和《行观察》的分别论的场合中，遮止了那个看的生起，所以眼睛是和看的行为相分离的，因此那样在什么时候眼睛和看的行为相分离，对于固定的境或者桌子等稍微也不看的时候，就不是看。因此，“以看而看”这样说，怎么会合理呢？“以看而看”这样说怎么会合理呢？那是不合理的缘故。这句话的意思是说，以看而看的主张，在世俗谛的范畴中是有的，但在胜义谛中是没有的，这样显示了。因此，“看不是看性”，这句话是说，什么时候稍微不看，就不是看。以看而看，怎么会合理呢？如上所说的道理，因此看不是看性。如果被没有很好地把握的鬼神所迷惑，不是看而成为看性呢？因此，“非看非是看”，因为空无看的能力，如同盲人等一样。这样想的，说了这句话。不是看，如同盲人等一样，因为空无看的能力，在那里也不是看，这是立誓之词。因此，在胜义谛中，从声音的论典中显示看的词和佛的词是不允许的，因为没有例子的缘故。这是结尾和量果。这样看也不是看性，不是看也不是看性的道理，因此，前派论者认为眼睛看的行为是存在的，因为声音的论典中这样显示了。这里，声音的论典中，对于作者说行为的缘起，因为见到而称为看。在那里所显示的那样，是那样的。例如，对于作者说行为的缘起，心中
English
Having said, "When one does not look even slightly, it is not seeing." Because in the analysis of the sense bases, the act of seeing by the eye is prohibited, and in the context of the analysis of conditions and the analysis of going, the arising of that seeing is prohibited, the eye is separate from the act of seeing. Therefore, when the eye is separate from the act of seeing, when one does not look even slightly at a fixed object such as a table, it is not seeing. Therefore, how can it be reasonable to say, "Seeing sees"? How can it be reasonable to say, "Seeing sees"? It is unreasonable. The meaning of this statement is that the assertion that seeing sees exists within the category of conventional truth, but it does not exist in ultimate truth. Therefore, the statement "Seeing is not the nature of seeing" means that when one does not look even slightly, it is not seeing. How can it be reasonable to say, "Seeing sees"? Because of the reason stated above, seeing is not the nature of seeing. If one is deluded by a poorly grasped demon, is it not seeing that becomes the nature of seeing? Therefore, "Non-seeing is not seeing," because it is empty of the power of seeing, like a blind person. It is intended to be like that, having said this. Non-seeing, like a blind person, is not seeing because it is empty of the power of seeing. That is a vow. Therefore, in ultimate truth, it is not permissible to show the word 'seeing' and the word 'Buddha' from the scriptures of sound, because there is no example. This is the conclusion and the result of valid cognition. Thus, seeing is not the nature of seeing, and the reason that non-seeing is not the nature of seeing is that the former proponents believe that the act of seeing by the eye exists, because it is shown that way in the scriptures of sound. Here, in the scriptures of sound, the cause of action is stated for the agent, and it is called seeing because it sees. What is shown there is like that. For example, the cause of action is stated for the agent, and in the mind
Chinese
或者说，就像通过证悟或领悟而被称为佛陀一样，以语音论典的结尾来指示这一点是完全不合理的，因为实际上没有“佛陀”这个例子的缘故。如果有人问：说“没有例子的缘故”与您所作的结尾不矛盾吗？答：因此，与所作的结尾也不矛盾，因为实际上，薄伽梵（梵文，Bhagavān，bhagavat，具 भगवन्，有者、幸运者）也是无自性的缘故。而且，在《如来观察分别论》中也说：如来的自性是什么？那就是此有情的自性。如来没有自性，此有情也没有自性。因此这样说。或者，通过“进一步观察”等，显示了那个偈颂的意义，即：何时稍微也不看，就不是能看者。如果说通过看而见到，那又怎么合理呢？在此，对于那个是能见者，通过对作者说宾词，而说“通过看而成为看者”吗？或者，对于那个不是能见者，通过对作者说宾词，而说“通过看而成为看者”吗？这样指示说： 如果眼睛是能见的自性，那么在语音论典中，通过对作者说宾词，因为成立为作者本身，而说“通过看而成为看者”吗？或者，如果眼睛不是能见的自性，那么在语音论典中，通过对作者说宾词，因为成立为作者本身，而说“通过看而成为看者”，这又怎么会是两种观察呢？“那会怎么样呢？”这是对方问：那会有什么过失呢？“如果那是能见者，那么行为是”这是说，如果想要像之前的观察那样认为。“那会怎么样呢？”如果稍微也不看，就不是能看者。那么是什么呢？说是看本身就是能看者。当眼睛稍微也不看的时候，那时它就不是能看者。那么是什么样的呢？当看本身就是能看者的时候。如果确定会怎么样呢？因此说，因为眼睛生起了看的行为，所以才是能看者。因此，眼睛有看的行为
English
Or, just as one is called Buddha through realization or comprehension, to indicate this with the end of the treatise on sound is completely unreasonable, because in reality there is no example of "Buddha." If someone asks: Does saying "because there is no example" contradict the ending you have made? Answer: Therefore, it does not contradict the ending made either, because in reality, the Bhagavan (Sanskrit, Bhagavān, bhagavat,具 भगवन्, the one who possesses, the fortunate one) is also without self-nature. Moreover, in the "Analysis of the Tathagata," it is also said: What is the self-nature of the Tathagata? That is the self-nature of this sentient being. The Tathagata has no self-nature, and this sentient being also has no self-nature. Thus it is said. Or, through "further examination" and so on, the meaning of that verse is shown, namely: When one does not see even a little, one is not a seer. If it is said that one sees through seeing, how can that be reasonable? Here, for that which is the seer, is it said, by stating the accusative for the agent, "one becomes a seer through seeing"? Or, for that which is not the seer, is it said, by stating the accusative for the agent, "one becomes a seer through seeing"? This indicates that: If the eye is the self-nature of seeing, then in the treatise on sound, is it said, by stating the accusative for the agent, because it is established as the agent itself, "one becomes a seer through seeing"? Or, if the eye is not the self-nature of seeing, then in the treatise on sound, by stating the accusative for the agent, because it is established as the agent itself, how could it be two examinations to say "one becomes a seer through seeing"? "What will happen with that?" This is the opponent asking: What fault will there be with that? "If that is the seer, then the action is" This is saying, if you want to think like the previous examination. "What will happen with that?" If one does not see even a little, one is not a seer. Then what is it? It is said that seeing itself is the seer. When the eye does not see even a little, then it is not a seer. Then what is it like? When seeing itself is the seer. If it is determined, what will happen? Therefore, it is said that because the action of seeing arises in the eye, it is the seer. Therefore, the eye has the action of seeing.