Tibetan
་བ་སྨྲས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པར་ལུང་ལས་གསུངས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་སྔ་ན་གནས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར། ཅི་མེད་གང་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །གང་མེད་ཅི་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བདག་སྔ་ན་མེད་ཀྱང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར། གང་གི་ཡིན་པ་གལ་ཏེ་མེད། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལན་གདབ་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གང་གི་ཡིན་པའི་བདག་དེ་གལ་ཏེ་མེད་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་སྔ་ན་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་མ་སྤངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཅི་སྐད་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་པས་བརྟགས་ན། གང་ཞིག་ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྔ་རོལ་ད་ལྟ་ཕྱིན་མེད། །དེ་ལ་ཡོད་དོ་མེད་དོ་ཞེས། །རྟོག་པ་དག་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་ཞིག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་དང་ད་ལྟར་དང་ཕྱི་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ཅིང་འབྱུང་བའི་རྫས་བཞིན་དུ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་དག་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཕུང་པོ་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་མི་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བས་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་གཅིག་གིས་གཅིག་བསལ་ཏེ་རྫས་སུ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལྡོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་གཅིག་གིས་གཅིག་བསལ་ ཏེ། རྫས་སུ་མེད་པ་གང་དག་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ནི་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ནི་ཡོད་པ་བསལ་བས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་དེ་མེད་པས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཁུངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིག་ན་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པར་བསྟན། །ཞེས་ཅི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། དེས་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་བླང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་སྔར་སྨྲས་པ་གྲུབ་པ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་བསྣན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུན་ཕྱུང་བ་བརྗོད་པ་དང༌། རང་དབང་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་ལྟ་བ་དེ། ཕ་རོལ་པོས་སྔར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་ཡོད་དེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་སུན་ཕྱུང་བ་བརྗོད་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་མཛད་ པ་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་
Chinese
说了之后，经中说，受持见等，是因为大种等聚合而已，所以不是实有，因此受持它们的我也不是先前存在的。以前说过：“什么不存在，哪里会有？什么没有，哪里会有？”这已经回答了这个问题。如果对方说，就如你所想的那样，那么对方会说，即使受持见等的我先前不存在，但受持的见等却是实有的。为了回答他们所说的，这里进行了解释，因此说：“谁的若是无，彼等亦非有。”意思是说，如果见等不是受持者，也不是实有，那么就难以回答受持者本身的理由没有成立等等的过失。意思是说，如果见等是谁的我的话，如果那个我不存在，那么见等也不存在，因此没有消除受持者的我先前存在的理由没有成立和相违的过失。因此，如果用如上所说的论证来观察，那么对于“何者见等之，先前现在后无，彼有或无有，分别皆转变。”受持者谁在见等之前、现在和之后，都没有成立是实有，就像产生的物质一样不存在，对于这样的事物，究竟在胜义中是一还是异，是有还是没有，这样的分别都会转变。这是辩论的结尾，以前在观察蕴的时候，“色之因非离，色则不显现，除色之名外，色因亦不见。”这样，大种和从大种产生的色，一个否定一个，对于不是实有的事物，有和没有的分别都会转变，同样，受持者和所受持的，一个否定一个，对于不是实有的事物，有和没有的分别都会转变。
English
Having spoken, the scriptures say that taking up views and so on is merely the aggregation of the great elements and so on, so they are not substantially existent. Therefore, the self that takes them up is also not previously existent. Previously it was said, "Where would there be what is not? Where would there be what is absent?" This has already answered that question. If the opponent says, "It is just as you think," then the opponent will say, "Even if the self that takes up views and so on does not previously exist, the views and so on that are taken up are substantially existent." In order to answer what they have said, an explanation is given here, therefore it is said, "If whose is not, those also are not." This means that if views and so on are not the taker, nor are they substantially existent, then it is difficult to answer the fault that the reason of the taker itself is not established and so on. It means that if views and so on are whose self, if that self does not exist, then views and so on also do not exist, therefore the fault of the reason of the taker's previously existing self not being established and contradicting it has not been eliminated. Therefore, if we examine with the proof shown above, then for "Whatever of views and so on, before, now, and after is not, is it existent or non-existent, all discriminations change." The taker, who is before, now, and after views and so on, has not been established as substantially existent, and is non-existent like produced matter. For such a thing, is it ultimately one or different, existent or non-existent? Such discriminations will change. This is the conclusion of the debate. Previously, when examining the aggregates, "The cause of form is not apart, form does not appear, except for the name of form, the cause of form is also not seen." In this way, the great elements and the form produced from the great elements, one negates the other, and for things that are not substantially existent, the discriminations of existence and non-existence will change. Similarly, the taker and the taken, one negates the other, and for things that are not substantially existent, the discriminations of existence and non-existence will change.
Chinese
将会止息。为了详细解释那个，对于“在那之中暂时存在”这样的想法的止息，是因为它不是实体的缘故。对于“不存在”这样的想法的止息，是因为它是依赖而安立的缘故。或者，对于“存在”这样的想法的止息，是因为没有能证明它是胜义中存在的比量之故。对于“不存在”这样的想法的止息，是因为通过排除存在而产生的对不存在的分别念，由于那个不存在，对不存在的分别念也不存在的缘故。如此说道。为了指示那个出处，世尊在《圣楞伽经》中说：“若以智分析，自性不可取，是故彼等说，无言自性无。”就像这样所说的一样。如此说道。对此，说有能取者的人们的比量是，能取者存在，而且，由于他是能取，所以称为能取者，并且，由于他所取，所以称为所取，由于这二者成立的缘故，先前所说的因成立，凡是这样说的都是不合道理的，这是补加的论述。对此，这里的论述的意义是，通过陈述驳斥能取者存在的理由，以及陈述自主的比量，从而显示能取者是无自性的。这是总结和量果，在能取者和所取者考察的第九品中，将论述的意义视为量果。对方先前为了成立能取者存在，所说的前陈，能取者存在于见等之前，因为他是能取者等等，对于那些所说的理由，通过陈述驳斥，以及论著作者自己
English
will cease. In order to explain that in detail, the cessation of the thought that "there is something temporarily in that" is because it is not a substance. The cessation of the thought that "it does not exist" is because it is to be designated dependently. Or, the cessation of the thought that "it exists" is because there is no inference that proves that it exists in the ultimate sense. The cessation of the thought that "it does not exist" is because the conceptualization of non-existence that arises by eliminating existence, and because that does not exist, the conceptualization of non-existence also does not exist. Thus it is said. In order to indicate that source, the Blessed One said in the Sutra of the Holy Lankavatara: "If analyzed by wisdom, self-nature cannot be grasped. Therefore, they say that those are inexpressible and without self-nature." It is like what was said. Thus it is said. To this, the inference of those who say that there is a taker is that the taker exists, and also, because he is the taker, he is called the taker, and because he is taken, he is called the taken, and because these two are established, the reason previously stated is established, and whatever is said in this way is unreasonable, this is an added statement. To this, the meaning of the discussion here is that by stating the refutation of the reason for the existence of the taker, and by stating the independent inference, it is shown that the taker is without self-nature. This is the conclusion and the result of measurement, in the ninth chapter of the examination of the taker and the taken, the meaning of the discussion is regarded as the result of measurement. The opponent previously, in order to establish the existence of the taker, said that the taker exists before seeing and so on, because he is the taker, etc. For those reasons, by stating the refutation, and the author of the treatise himself
Tibetan
བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཁུངས་ཀྱིས་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ལ་ཤེས་པ་པོའམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། ཤེས་པ་པོའམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པ་པོའམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གཟུགས་ལ་ཤེས་པ་པོའམ་མཐོང་བ་པོ་མེད་དོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པ་པོའམ་མཐོང་བ་པོ་མེད་དོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པ་པོའམ་མཐོང་བ་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དེ་དག་གྲུབ་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་རང་གི་བསམ་པས་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུང་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དེ་དག་འདིར་བསྟན་བཅོས་འདིས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཁྱེན་རླབས་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དབུ་མའི་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དགུ་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་ བླང་བ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དགག་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་པ་བརྩམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྐབས་འདིར་ཡང་དམ་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པའི་
Chinese
为了消除说“已经成立”的说法，在此也应以可信的教证之来源来成立。因此，世尊母般若波罗蜜多以极度的精进彻底地压制而请问的经中说：以极度的精进彻底地压制，色蕴上没有知者或使知者。受、想、行诸蕴和识上，没有知者或使知者。色、受、想、行诸蕴和识上，没有知者或使知者，那是什么呢？那就是般若波罗蜜多。色蕴上没有知者或见者。受、想、行诸蕴和识上，没有知者或见者。色、受、想、行诸蕴和识上，没有知者或见者，那是什么呢？那就是般若波罗蜜多。如是等等所说，那些是成立的，如是说。这样，那些可信的教证成立，是显示了能取者自性为空的功德。因此，我不是以自己的想法，仅仅以干枯的推理来显示能取者自性为空，而是像这样也有那些教证。因为大乘的无边经藏中，显示能取者自性为空的那些，在此论典中显示为应详细解释的对境，是导师的智慧。导师善护所造的《中观根本慧论释·智慧灯》中，《能取者与所取》的观察，名为第九品，广释由导师观世音寂护所造圆满了。那是通过对能取者和所取者自性为空的相违品之差别进行遮破，从而显示了缘起既非意义相同，亦非意义相异的差别，由于意义的自在，将要造第十品，名为“自在”。“自在”一词，在此处也用于承诺。
English
In order to eliminate the statement "it has been established," here too, it should be established by the source of credible scriptural authority. Therefore, in the sutra requested by the Bhagavati Mother Prajñāpāramitā, who completely subdues with extreme diligence, it says: With extreme diligence completely subduing, there is no knower or causer of knowing in form. In feeling, perception, formations, and consciousness, there is no knower or causer of knowing. What is it that there is no knower or causer of knowing in form, feeling, perception, formations, and consciousness? That is Prajñāpāramitā. There is no knower or seer in form. In feeling, perception, formations, and consciousness, there is no knower or seer. What is it that there is no knower or seer in form, feeling, perception, formations, and consciousness? That is Prajñāpāramitā. Thus, it is said that those are established. In this way, the establishment of those credible scriptures is the merit of showing that the grasper is empty of inherent existence. Therefore, I do not show that the grasper is empty of inherent existence merely by dry reasoning from my own thought, but like this, there are also those scriptures. Because in the vast Mahāyāna sutras, those that show the grasper to be empty of inherent existence, showing them in this treatise as the object to be explained in detail, is the wisdom of the teacher. In the commentary on the Root Verses on the Middle Way, the Lamp of Wisdom, composed by the teacher Bhāviveka, the examination of the grasper and the grasped, called the ninth chapter, the extensive explanation composed by the teacher Avalokitaśāntarakṣita is completed. That is, by refuting the distinctions of the contradictory aspects of the emptiness of inherent existence of the grasper and the grasped, thereby showing the distinction that dependent arising is neither the same meaning nor different meanings, due to the power of meaning, the tenth chapter, called "Power," will be composed. The word "power" is also used here for commitment.