Tibetan
ང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་ཉན་པ་པོ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་སྨོས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་སྨོས་ན། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་བས། དེས་ན་ཅི་རེ་ཞིག་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བཞིན་དུ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་ལྟ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ ཉིད་བཞིན་དུ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་བཟུང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེས་ན་གཞན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་བས་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་པ་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་འདི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་པ་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན། བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་ལ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་འབྱུང་བས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ནི་འདས་པའི་དུས་སུ་འབྱུང་ལ། ཉན་པ་པོ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་འབྱུང་བས་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འདིར་ཡང་ཕྱིར་སྨྲ་བར་ནུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཞིང་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན། འདིར་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྨྲ་བ
Chinese
如同我的自性并非他者一样，能取者天授的听者，也是前后的刹那，因为是与因果相关的能取者，所以并非观者之外的他者。此处为何要说“与因果相关”，以及“因为是能取者”这两个理由的差别呢？如果仅仅说“因为是能取者”，那么也会变成如同异体的能取者一样。那么，如同异体的能取者一样，会变成他者吗？或者如同观者的自己的自性一样，会变成非他者而无法确定，因此才说了“因为与因果相关”的差别。因此，异体的能取者本身在此被作为理由。因此，由于推论会对说他者的人造成违背誓言的损害，所以观者和听者等并非自他。或者说，“观者之时有听者”，这句话的意思是说，听者会依赖于观者而产生。诸如此类的话语，表明了以另一种方式解释下半偈颂。例如，如同依赖于种子而产生苗芽一样，观者依赖于听者而产生，这是他们的意图。如果那样的话，会有什么过失呢？因此，如果那样的话，“我也会变成众多”，因为过去等时间是不同的。例如，被称为因的种子出现在过去的时间，而被称为果的苗芽出现在现在的时间，因为因和果的时间不同，所以自性会变成众多。同样，观者出现在过去的时间，而听者出现在现在的时间，因为时间不同，所以会陷入自性变成众多的过失。如果那样的话，这里也可以再次反驳，这句话的意思是说，如果那样依赖而产生，并且自性变成众多，那么在这里也可以说否定能取者和所取的推论。
English
Just as my own nature is not other, so too, the hearer of Devadatta, who is the taker, is also the taker related to cause and effect in the previous and subsequent moments, therefore he is not other than the viewer. Here, why are the two distinctions of reason, "related to cause and effect" and "because it is a taker," mentioned? If only "because it is a taker" were mentioned, it would also become like the taker of a different stream. Then, would it become other like the taker of a different stream? Or would it become non-other like the viewer's own nature, and it would become uncertain. Therefore, the distinction is mentioned because it is "related to cause and effect." Therefore, the taker of a different stream itself is taken as the reason here. Therefore, since the inference would cause the harm of breaking the vow to those who speak of otherness, the viewer and the hearer, etc., are not self and other. Or, "When there is a viewer, there is a hearer," which means that the hearer will arise depending on the viewer. Such words indicate that the latter half of the verse is explained in another way. For example, just as a sprout arises depending on a seed, the hearer arises depending on the viewer, that is their intention. If that is the case, what fault is there? Therefore, if that is the case, "I will also become many," because past and other times are different. For example, the seed called cause appears in the past time, and the sprout called effect appears in the present time, because the time of cause and effect is different, the self will become many. Similarly, the viewer appears in the past time, and the hearer appears in the present time, because the time is different, it will fall into the fault of the self becoming many. If that is the case, here too, it can be refuted again, which means that if it arises in that way and the self becomes many, then here too, one can speak of the inference that negates the taker and the taken.
Tibetan
ར་ནུས་ཏེ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བའི་བདག་ཉིད་དག་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དག་ཀྱང་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་དགག་པ་བསྟན་ཏོ། །དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷས་བྱིན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་ཉེ་བར་བླང་བ་དགག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅི་སྐད་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དང་མ་བྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཅི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་སོ་ན་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ན་རེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་སྔ་ན་གནས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་གཅིག་པ་ཉིད་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུན་ཕྱུང་བའི་སྐྱོན་དེ་དག་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་
Chinese
如是显示。为了显示那本身的量，就说，在胜义中，能取者不是能取者的自性，因为是依他起故，譬如能取者的自体一样。那些次第配合为有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，见等所取之自体，因为是依他起故，不是能取者的自性，如是，见者等能取者们也是因为依他起故，不是能取者的自性。由此显示了能取者的遮破。在胜义中，天授的见等不是能取者名为天授的所取，因为是见等，譬如供施的见等自体一样。那些也次第配合为有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，供施的见等自体，因为是见等，不是能取者名为天授的所取，如是，天授的见等也是因为是见等，不是能取者名为天授的所取。由此显示了所取的遮破。如是，因为能取者自性和所取自性没有成立的缘故，也未脱离如前所说的过失，这是结尾和量的果。能取者存在而说者们的因没有成立的过失，如前所说的那样安住。如果说，能取者不是可说为彼和异体，所以没有过失，这是他方说，他们说：我等的宗派中，能取者我先前存在，不是与蕴一体和异体可说，所以你们的一体性和异体性的宗派破斥的过失，我等的宗派中没有。为了回答如是说，此处解释者自己说：我
English
Thus it shows. In order to show the measure of that itself, it is said that in the ultimate sense, the taker is not the nature of the taker, because it arises dependently, just like the self of the taker. Those are sequentially combined as the subject, the property to be established, the establishing property, and the example. For example, the self of what is taken, such as seeing, is not the nature of the taker because it arises dependently, just as the seers and other takers are not the nature of the taker because they arise dependently. This shows the negation of the taker. In the ultimate sense, the seeing of Devadatta and others is not what is taken by the taker called Devadatta, because it is seeing and so on, just like the self of the seeing of offerings and so on. Those are also sequentially combined as the subject, the property to be established, the establishing property, and the example. For example, the self of the seeing of offerings and so on is not what is taken by the taker called Devadatta because it is seeing and so on, just as the seeing of Devadatta and others is not what is taken by the taker called Devadatta because it is seeing and so on. This shows the negation of what is taken. Thus, because the self of the taker and the self of what is taken are not established, it is not free from the faults mentioned earlier, which is the conclusion and the result of the measure. The fault of the reason of those who say that the taker exists is not established, and remains as it was said before. If it is said that the taker is not to be said as that and different, so there is no fault, this is what the other party says, they say: In our school, the taker, the self, exists before, and is not to be said as one with the aggregates and different, so the fault of refuting your schools of oneness and difference does not exist in our school. In order to answer what was said, the commentator himself says here: I
Tibetan
གི་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་ཡིན་ཏེ་བྲན་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གང་དག་བདག་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་དག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་ ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་དེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བས། དེས་ན་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་མི་རུང་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ལྟ་བ་པོ་དེ་གཟུགས་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ནི་སྒྲ་དམིགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཏེ། གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེས་ནི་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དག་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ལྟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཡོད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལྟ་པོའི་ཚེ་ན་ཉན་པོ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྣོམ་པ་པོ་དང་མྱོང་བ་པོ་དང་རེག་པ་པོ་དང་སེམས་པ་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ལུས་དང་དབང་པོའི་ཚོགས་གཅིག་ལའམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚོགས་གཅིག་ལ་ཟ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་བདག་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་གང་དག་བདག་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་དག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་དག་གིས་བདག་གཅིག་པུ་རྟག་པ་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དེ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དུ་མའི་ལྟ་བ་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུད་དུ་མའི་ལྟ་བ་པོ་དག་ནི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་
Chinese
说“因为说是‘是’，所以不是没有过失”，从你们的论典中说“识是我的，如同奴仆”等等，因为说是倾向于他者，所以不是没有过失。或者，那些说我是见者等等，显示为与蕴不同的那些宗派， 在见者的时候有听者。说这是词句的剩余部分等等，那些显示取者我与蕴不同的那些宗派，在见者存在的时候，听者也存在，因此，会变成有众多我的过失，所以显示为不应理。为了显示那一点，因为用这个来观看，所以见者具有色所缘，而它不具有声所缘，因为一个事物不可能有两个自性。这样说，就显示了唯一是见者的那个，不是听者和感觉者。如果是那样，见者和听者就会变成他者，因为在见者存在的时候，也有听者的过失，所以为了显示会变成有众多我，在见者的时候有听者。如果嗅者、尝者、触者和思者也存在，那会怎么样呢？我也会变成众多。在身体和根的集合上，或者在因和果的集合上，会变成有众多名为食者的我。这样说了。因为那也是不希望的，所以说“那也是不希望的”，因为在一个相续上变成有众多我，那也是不希望的，因此，那些说我是见者等等，显示为与蕴不同的那些人，他们所认为的唯一常遍的我，不会成立。为了显示那一点的量，因此，我不会成立是唯一的，因为所缘各异，如同多个相续的见者一样。这样说了。那些也依次会变成有法、所立之法、能立之法和比喻，例如，多个相续的见者，因为所缘各异，所以不是唯一的。
English
It is said, "Because it is said to be 'is,' it is not without fault." From your treatises, it is said, "Consciousness is mine, like a servant," etc. Because it is said to be inclined towards otherness, it is not without fault. Or, those who say that I am the seer, etc., showing that they are different from the aggregates, When there is a seer, there is a hearer. Saying that this is the remainder of the sentence, etc., those who show that the appropriating self is different from the aggregates, when there is a seer, there will also be a hearer. Therefore, it will become a fault of having many selves, so it is shown to be unreasonable. In order to show that, because one looks with this, the seer has a form object, but it does not have a sound object, because it is impossible for one thing to have two natures. By saying this, it shows that the one who is only the seer is not the hearer and the feeler. If that is the case, the seer and the hearer will become other, because when there is a seer, there is also the fault of having a hearer, so in order to show that there will be many selves, when there is a seer, there is a hearer. If the smeller, taster, toucher, and thinker also exist, what will happen? The self will also become many. On the collection of body and senses, or on the collection of cause and effect, there will be many selves called eaters. Thus it is said. Because that is also not desired, it is said, "That is also not desired," because becoming many selves on one continuum is also not desired. Therefore, those who say that I am the seer, etc., showing that they are different from the aggregates, their belief that the one, permanent, pervasive self will not be established. In order to show the measure of that, therefore, the self will not be established as being one, because the objects are different, like the seers of many continuums. Thus it is said. Those will also become the subject of the proposition, the property to be proven, the property that proves, and the example in order. For example, the seers of many continuums are not one because their objects are different.