Tibetan
། གལ་ཏེ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན། །ལྟ་བ་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་པོ་དེ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་འདི་ལ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་གནས་བརྟན་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ནི་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་མི་རིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་བརྟན་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དེ་མི་རིགས་པར་སུན་འབྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་སྐར་ཁུང་ཐ་དད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་བདག་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་གཞུང་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་ནས་སྐྱེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་བློ་དག་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་བས་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་གི་གཞུང་ལས་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གང་དང་གང་ནས་གཟུགས་དམིགས་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་སྔ་ན་གནས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུ་ཞིང་དེས་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པས། ལྟ་བ་པོ་ལྔ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏས་སྐྱེས་བུ་སྐར་ཁུང་ཐ་དད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། བདག་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བཤད་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གྲངས་ཅན་དག་གི་གཞུང་ལས་ཀྱང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དག་ཡོད་ན་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ནང་གི་བྱེད་པ་ཡོད་ཅིང་ཤེས་པ་ཡོད་པར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་ པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གྲངས་ཅན་དག་གི་གཞུང་ལས་སྒྲ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ན་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དག་སྐྱེའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནང་གི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བློ་སྐྱེའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས
Chinese
如果每一个之前，观看者就是听者，感觉者也变成那样，那是不合理的。对于这个场合，注释者圣天菩提波罗说，应该这样解释。有些人说，那是不应该变成过失的，等等，注释者本身就表明驳斥了圣天菩提波罗的解释是不合理的。因为就像人走向不同的窗户一样，有变成自我感官走向其他地方的过失，这表明对于其他人来说，不会变成那样的过失。为什么呢？因为在其他人的论典中，从眼睛等产生的，以色等为目标的智慧，都聚集在走向所有自我的方向，因此观看者等感官不会走向其他地方也成立，所以不会变成那样的过失。在有部宗的论典中，从眼睛等任何感官产生的，以色为目标的眼识等，那些产生的事物都聚集在接近接受者的所有自我所走向的先前存在的一方，并且想要用它来体验境，因此观看者五者等感官不会走向其他地方也成立，因此圣天菩提波罗说，就像人走向不同的窗户一样，有自我感官走向其他地方的过失，那是不成立的。另外，在数论派的论典中也说，如果存在耳朵等对声音等的显现，那么耳朵等显现的内部作用存在，并且因为显现出有知识的影像而有所帮助，因此观看等感官不会走向其他地方也成立，因此对于他们来说也不会变成那样的过失。在数论派的论典中，听到声音等时，耳朵等的进入，即耳朵等的识对声音等的显现产生。在那之后，耳朵等的进入的显现，即内部作用，产生智慧。在那之后，例如依靠色而色
English
If before each, the viewer is the listener, and the feeler also becomes like that, that is unreasonable. For this occasion, the commentator Sthavira Buddhapalita says that it should be explained in this way. Some say that it should not become a fault, etc., the commentator himself shows that refuting Sthavira Buddhapalita's explanation is unreasonable. Because just as a person goes to different windows, there is the fault of becoming self-senses going to other places, this shows that for others, it will not become such a fault. Why? Because in the treatises of others, the wisdom that arises from the eyes, etc., and aims at forms, etc., all gather in the direction of going to all selves, therefore the viewer, etc., the senses do not go to other places is also established, so it will not become such a fault. In the treatises of the Vaibhashika school, from whatever senses such as the eyes, etc., the eye consciousness, etc., that aims at forms, those things that arise all gather in the direction of the previously existing side that goes to all selves of the near receiver, and wants to use it to experience the object, therefore the viewer, the five, etc., the senses do not go to other places is also established, therefore Sthavira Buddhapalita said that just as a person goes to different windows, there is the fault of self-senses going to other places, that is not established. Furthermore, in the treatises of the Samkhya school, it is also said that if there is the appearance of the ears, etc., to sounds, etc., then the internal action of the appearance of the ears, etc., exists, and because the image of knowledge appears, it is helpful, therefore the viewer, etc., the senses do not go to other places is also established, therefore for them also it will not become such a fault. In the treatises of the Samkhya school, when hearing sounds, etc., the entry of the ears, etc., that is, the consciousness of the ears, etc., the appearance of sounds, etc., arises. After that, the appearance of the entry of the ears, etc., that is, the internal action, produces wisdom. After that, for example, relying on form and form
Tibetan
་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་ནང་གི་བྱེ་བྲག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བུ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པས། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏས་བཤད་པའི་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གྲངས་ཅན་དག་ལས་ཁ་ཅིག་གི་གཞུང་ལས། འགྱུར་བས་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དག་འགྲུབ་པས་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ལ་དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་པོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་དེར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་གཞུང་ལས་ཡུལ་དམིགས་ནས་དབང་པོའི་འཇུག་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པ་དམིགས་ནས་ནང་གི་བྱེད་པ་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་སྐྱེས་བུ་ཡང་ནང་གི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་དེ་ལ་དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏས་བཤད་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྔར་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་སོ། །སྐྱེས་བུར་སྨྲ་བ་གང་དག་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་སེམས་པ་པོ་ཡིན་པར་སྨྲ་ བ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དགག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེས་བུར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་གཞུང་དགག་པ་ཡང་སྔར། དོན་དམ་པར་ཉན་པ་པོ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉན་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ལྟ་བ་པོ་ཡང་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཉན་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་པོ་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་
Chinese
就像影像显现一样，内在的各个部分，其自性如何，就如实地知晓，这被称为补特伽罗（藏文：སྐྱེས་བུ་），他产生并体验对境的享受。因此，观者等不转为其他根，也能成立。所以，不会过失于住于长老佛护（藏文：བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ）所说的过失。此外，数论派的一些论典中说：由于变化，观者和听者等得以成立，因为神我遍一切处，所以不会转向其他根，因此观看等不转为其他根也能成立。因此，对于他们来说，也不会过失于那个过失。因为在他们的论典中说，从对境出发，根的行境转变为对境的形态。从行境出发，内在的作者转变为那个形态，而且补特伽罗也转变为内在作者的形态，因此神我遍一切处，对于他来说，没有转向其他根的缘故，住于长老佛护所说的不合理，他们就是这样解释的。因此，对于这五者，各自之前存在是不合理的，所以论式的过失并没有消失，这是总结。因为观看等各自之前存在着执取者是不合理的，所以说存在执取者的论式，未成立的过失并没有消失。凡是声称有补特伽罗的人，声称蕴、界、处之外的补特伽罗就是观者、听者和思考者，那些也同样应当遮破。通过说“应当遮破”来遮破声称有补特伽罗的那些宗派，也是在之前。从胜义谛上来说，听者不是与观者相异的，因为是听者，比如异体的听者一样。因为听者等推断为异体，从而排除了非异体，所以在立宗上存在着以有法自性排除的过失。观者也不依赖于眼，因为要缘取色，因为不是与听者相异的，比如听者一样。观者以不是与听者相异来推断，因为要缘取色。
English
Just as images appear, the inner particulars, whatever their nature, are known as they are, and this is called the person (Tibetan: skyes bu), who arises and experiences the enjoyment of objects. Therefore, the seer, etc., do not turn into other faculties, and can be established. Therefore, it will not be a fault of the fault stated by the elder Buddhapālita. Furthermore, in some of the treatises of the Samkhya school, it is said that due to change, the seer and the hearer, etc., are established, because the self pervades all places, so it does not turn to other faculties, therefore, seeing, etc., can be established without turning to other faculties. Therefore, for them, it will not be a fault of that fault. Because in their treatises it is said that from the object, the activity of the faculty transforms into the form of the object. From the activity, the inner agent transforms into that form, and the person also transforms into the form of the inner agent, therefore, the self pervades all places, and for him, there is no reason to turn to other faculties, and what the elder Buddhapālita said is unreasonable, that is how they explain it. Therefore, for these five, it is unreasonable for each to exist before, so the fault of the argument has not disappeared, this is the conclusion. Because it is unreasonable for each of the seers, etc., to have a taker before, so the argument that there is a taker, the fault of non-establishment has not disappeared. Those who claim to have a person, claiming that the person other than the aggregates, elements, and sources is the seer, the hearer, and the thinker, those should also be refuted in the same way. By saying "should be refuted" to refute those sects that claim to have a person, it is also before. From the ultimate truth, the hearer is not different from the seer, because he is the hearer, like the hearer of a different entity. Because the hearer, etc., is inferred as a different entity, thereby excluding the non-different entity, so in the proposition there is a fault of excluding the self-nature of the subject. The seer also does not rely on the eye, because he has to perceive form, because he is not different from the hearer, like the hearer. The seer infers that he is not different from the hearer, because he has to perceive form.