Tibetan
་མ་གྲུབ་པས་དེ་སྐད་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་བརྣན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཞིག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་དེ་ ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་དེ་ལྟར་མི་རིགས་ཞེས་འདྲི་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ། དེ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བདག་དེ་གཅིག་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རིགས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱིས། ལྟ་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན། །ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ན་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དང༌། གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཉན་པ་པོ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཉན་པ་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉན་པ་པོ་ནི་ཉན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉན་པ་པོ་ཡང་ཉན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བ་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བརྣན་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་དང་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས་དེ་ནི་དོན་གྱིས་ན་ཉན་པ་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་པས་དེས་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་དག་གཞན་མ་ཡིན་ཞིང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་བསལ་ཞིང་ཐ་དང་པར་གྱུར་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང༌།
Chinese
由于没有成立，所以那样说是不能允许的。为了强调那一点，说了“因此，那样是不合理的”等等。所谓“什么呢”，是指“那样是不合理的”这句话，询问什么那样不合理。作为回答，说了“那是一个自性”，意思是说，那个我不是一个自性。为什么不合理呢？意思是说，因为立宗的过失而产生过失。说了，因为你们立宗说：“观看者也是那一个，听者和感觉者也是那一个”，由于立宗的过失，观看和听闻等性质不同，而且状态各异，因此那些成为一个自性是不成立的，产生了过失。为了显示成立不是一个自性的量，真实义中听者不是与观看者是他者，因为是听者，例如异体的听者一样。那些按照顺序分别是法，所要成立的法，能成立的法和比喻。例如，祭祀施舍的异体的听者，因为是听者，所以与天授的异体的观看者是他者一样，天授的异体的听者也是，因为是听者，所以与天授的异体的观看者是他者。由于以听者等是他者的后比量而遮遣不是他者，因此立宗有遮遣法自己的体性的过失，这是强调前文的语句，因为对方认为接受者存在于观看等每一个之前，由于观看和听闻等性质不同，而且状态各异，因此实际上是以听者等是他者的后比量，因此遮遣了认为观看者和听者以及感觉者不是他者而是一个自性，因此对方的立宗有遮遣法接受者自己的体性是一个自性而成为他体的过失，因此，哪个观看者仅仅是他，那个就是听者和
English
Since it is not established, it is not permissible to say that. To emphasize that point, it was said, "Therefore, that is not reasonable," and so on. The phrase "What is it?" refers to the statement "That is not reasonable," asking what is not reasonable in that way. In response, it was said, "That is a single nature," meaning that the self is not a single nature. Why is it not reasonable? It means that it is because of the fault of the proposition that faults arise. It was said, because you propose that "The viewer is also that one, and the listener and the feeler are also that one," due to the fault of the proposition, viewing and listening, etc., have different characteristics, and the states are different, so it is not established that those become a single nature, and faults arise. In order to show the measure of establishing that it is not a single nature, in the true meaning, the listener is not other than the viewer, because he is a listener, like the listener of a different continuum. Those, in order, are the subject, the dharma to be established, the dharma that establishes, and the example. For example, the listener of a different continuum of sacrificial offering, because he is a listener, is other than the viewer of a different continuum of Deva-given, just as the listener of a different continuum of Deva-given is also, because he is a listener, other than the viewer of a different continuum of Deva-given. Since the non-otherness is refuted by the subsequent inference that the listener, etc., are other, therefore the proposition has the fault of refuting the own nature of the subject, which is a statement emphasizing the previous text, because the opponent thinks that the receiver exists before each of viewing, etc., because viewing and listening, etc., have different characteristics, and the states are different, therefore, in reality, it is a subsequent inference that the listener, etc., are other, therefore it refutes the belief that the viewer and the listener and the feeler are not other but are a single nature, therefore the opponent's proposition has the fault of refuting the own nature of the receiver of the dharma being a single nature and becoming another body, therefore, whichever viewer is only that, that is the listener and
Tibetan
ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་ པར་རྟོག་པ་དེ་མི་འཐད་དོ། །ད་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ལ་ལྟ་བ་པོ་ཡང་མིག་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་པོ་ཡང་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཉན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ཉན་པ་པོ་ནི་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ལྟ་བ་པོ་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བསྣན་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དག་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་པས་དེས་ན་ལྟ་བ་པོ་ཡང་ཉན་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས། ཅི་ལྟར་ཉན་པ་པོ་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ཡང་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ། ཆོས་ཅན་ལྟ་བ་པོ་དེའི་ཁྱད་པར་གཟུགས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མིག་ལ་ལྟོས་པ་བསལ་ཞིང་མིག་ལ་མི་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་དེ་མི་འཐད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཞན་དག་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་ལྟ་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཉན་པ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་མི་ རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་སྐར་ཁུང་ཐ་དད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་བདག་དབང་པོ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ནི་དབང་པོ་གཞན་གང་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
认为也是感受者，这种想法是不合理的。现在，为了表明在推断为同一体时，观看者也有不依赖于眼睛的过失，观看者为了能看到事物，不依赖于眼睛，因为不是听者之外的他者，例如说“是听者”。那些也依次与有法、所立之法、能立之法和比喻相联系。例如，听者不是听者之外的他者，因此为了能看到事物，不依赖于眼睛，同样，观看者也不是听者之外的他者，因此为了能看到事物，不依赖于眼睛。通过推断观看者不是听者之外的他者，为了能看到事物，不依赖于眼睛，因此为了排除它，在立宗上存在排除有法差别的过失，这也是补充前面的话。因为对方认为观看者、听者和感受者是同一体，这是推断为不是他者，因此观看者也不是听者之外的他者。如同听者为了能看到事物，不依赖于眼睛一样，观看者为了能看到事物，不依赖于眼睛，因此为了排除依赖于眼睛，对方所立的宗上，有法观看者的差别，为了能看到事物，排除依赖于眼睛，存在不依赖于眼睛的过失，因此对于第二个推断来说，认为凡是观看者，那也就是听者和感受者，这种想法是不合理的。那是不合理的。对于此，其他人这样说：如果那观看等存在于每一个之前，那么观看者也是那，听者也是那，感受者也是那，会变成那样，那是不合理的。为什么呢？因为会变成像人从不同的窗户走出去一样，我也会变成去其他的根，我不希望我去任何其他的根，他们这样说。
English
The thought that it is also a feeler is unreasonable. Now, in order to show that when inferring as the same entity, the viewer also has the fault of not relying on the eye, the viewer does not rely on the eye in order to see things, because it is not other than the listener, for example, saying "is the listener." Those are also sequentially related to the subject, the to-be-established dharma, the establishing dharma, and the example. For example, the listener is not other than the listener, therefore, in order to see things, he does not rely on the eye, similarly, the viewer is not other than the listener, therefore, in order to see things, he does not rely on the eye. By inferring that the viewer is not other than the listener, in order to see things, he does not rely on the eye, therefore, in order to exclude it, there is a fault of excluding the difference of the subject in the proposition, which is also a supplement to the previous words. Because the opponent thinks that the viewer, the listener, and the feeler are the same entity, this is inferring as not other, therefore the viewer is also not other than the listener. Just as the listener does not rely on the eye in order to see things, the viewer also does not rely on the eye in order to see things, therefore, in order to exclude relying on the eye, on the proposition established by the opponent, there is a fault of excluding relying on the eye, the difference of the subject viewer, in order to see things, there is a fault of not relying on the eye, therefore, for the second inference, the thought that whoever is the viewer, that is also the listener and the feeler, is unreasonable. That is unreasonable. To this, others say this: If that seeing and so on exists before each one, then the viewer is also that, the listener is also that, the feeler is also that, it will become like that, that is unreasonable. Why? Because it will become like a person going out from different windows, I will also become going to other roots, I do not want to go to any other roots, they say.