Tibetan
བར་བླང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། དེ་མེད་ན་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བར་འགྱུར་བའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ནི་ནམ་ཡང༌། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་འགྱུར་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡང་ནམ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལྟོས་པས་དེས་པ་ཡང་སྲིད་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལྟོས་པ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་སྔ་རོལ་ན། ཉེ་བར་བླང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དུས་གཅིག་ན་བ་ལང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་བྱ་གྲང་ན། འདིར་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དག་ནི་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་ན་གཅིག་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅི་མེད་གང་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །གང་མེད་ཅི་ཞིག་ག་ལ་ཡོད། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཅི་ཞིག་པོ། །མེད་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ། །གང་ཞིག་ཡོད་པོ་ག་ལ་ཡོད། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གང་ཞིག་པོ་མེད་ན་ཉེ་བར་བླང་བ་ཅི་ཞིག་པོ་ཡང་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཉེ་བར་བླང་བ་སྔ་མ་མེད་ན་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོར་འགྱུར། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་སྔ་ན་མེད་ན་ཡང་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བླང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྟོས་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་ཡོད་དེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ནས་བམ་མཁན་རྩི་རྐྱང་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་ན་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་སྔ་ན་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྩི་རྐྱང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་གཉིས་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་སྐྱོན་དེ་ཉིད་མ་ཉམས་པར་སོ་ན་གནས་སོ། །ཡང་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་དག་ཕྱིར་གློག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཞིག་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་དངོས་པོ་གང་ཞིག་པོ་ཡོད་པར་མི་འདོད་ཀྱི། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན
Chinese
没有作为近取的自性而成立。如果没有它，凭借什么而成为近取的近取，是永远不会有的。不凭借它就不会成为近取，不成为近取又凭借什么而成为近取者的近取者，也永远不会凭借它而不成为近取者，凭借它而成立也是很困难的，这样说道。所谓“依赖决定”，就是在不依赖近取者的先前，所谓的近取是自己成立的；在不依赖近取的先前，所谓的近取者是自己成立的，就像同时存在的牛角一样，如果这样说。在这里，近取和近取者，因为一个在另一个之前不存在，所以不是自性成立，而是名言安立，不是胜义谛。为了显示这个道理：什么不存在，什么又在哪里存在？什么不存在，什么又在哪里存在？近取什么不存在，哪里会有近取者？什么存在，又在哪里存在？近取者什么不存在，近取又在哪里存在呢？这样，因为那个不存在，所以论证的过失并没有消失，这样说道。如果先前的近取不存在，凭借什么而成为近取者？如果先前的近取者不存在，又凭借什么而成为近取呢？因为依赖不存在，所以常住子部等的近取者，在见等之前存在，因为是近取者，例如竹匠、漆匠等之前存在一样。或者，见和听等近取，要知道是与先前的近取者同在的，因为是近取，例如漆匠等一样，这样说了两种比量，显示了论证的意义没有成立的过失，依然存在。还有，常住子部等反驳说，等等，因为对方不承认在一切见等之前存在任何事物，而是在每一个见等近取之前，存在事物近取
English
There is no establishment as the nature of proximate grasping. If that is not there, then by relying on what will the proximate grasping that becomes proximate grasping ever be? Without relying on that, it will not become proximate grasping, and without being proximate grasping, by relying on what will the proximate grasper become a proximate grasper, and the proximate grasper will never not be a proximate grasper by relying on that, and it is difficult for it to be established by relying on it, thus it is said. The so-called "dependence determination" is that before relying on the proximate grasper, the so-called proximate grasping is established by itself; before not relying on the proximate grasping, the so-called proximate grasper is established by itself, like the horns of a cow existing at the same time, if it is said like this. Here, the proximate grasping and the proximate grasper, because one does not exist before the other, are not established by their own nature, but are nominally established, not ultimately. In order to show this very reason: What does not exist, where does what exist? What does not exist, where does what exist? What proximate grasping does not exist, where will there be a proximate grasper? What exists, where does it exist? What proximate grasper does not exist, where will there be a proximate grasping? Thus, because that does not exist, the fault of the argument has not disappeared, thus it is said. If the previous proximate grasping does not exist, by relying on what will it become a proximate grasper? If the previous proximate grasper does not exist, then by relying on what will it become a proximate grasping? Because dependence does not exist, the proximate grasper of the Sthavira school and others exists before seeing and so on, because it is a proximate grasper, just as it exists before the bamboo maker, the lacquer maker, and so on. Or, seeing and hearing and other proximate grasping should be known to be together with the previous proximate grasper, because it is proximate grasping, like the lacquer maker and so on, thus two kinds of inference are stated, showing that the meaning of the argument has not been established, and the fault remains. Furthermore, the Sthavira school and others refute, etc., because the opponent does not admit that anything exists before all seeing and so on, but that before each seeing and other proximate grasping, there exists the thing proximate grasping.
Tibetan
་པ་པོ་དེ་ཡོད་ཅིང༌། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་དུས་གཞན་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གཞུང་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ན་རེ། ཁྱོད་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་གང་ཞིག་གནས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཟོས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པ་དེས་ཅི་བྱ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔ་རོལ་ན་གང་ཟག་དེ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བླང་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོས་ན་གནས་པ་པོ་ཡོད་པར་མི་འཐད་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མེད་པར་ཡང་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡོད་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བར་རིགས་ན། ཁོ་བོ་ཅག་དེ་སྐད་མི་ཟེར་བ་ལ་ཁྱོད་དེ་སྐད་སྨྲ་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ །འོན་ཅི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ནི། ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔ་རོལ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་སྨྲ་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་དེ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འོན་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་དེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས། གཞན་གྱི་ཚེ་ན་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་དང་སྙོམ་པ་དང་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་ལུས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ལྟ་བའི་མ་ཉན་པའི་མ་སྙོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གིས་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་འདི་ནི་ལྟ་བ་པོའོ། །འདི་ནི་ཉན་པ་པོའོ་འདི་སྣོམ་པ་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ལྟ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ལྟ་བ་ཡང་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་ཚེ་ན་གང་ཟག་དེ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་གཞན་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་ཡང་ཡིན་པས། དེས་ཕྱིས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གི་ཚེ་གང་ཟག་དེ་ཉན་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་ཞིང་ཉན་པ་ཡང་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་ཚེ་ན་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་གཞན་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་གང་ཡིན་པས། དེས་ཕྱིས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པར་རེའི་སྔ་རོལ་ན་གང་ཟག་གནས་པ་དེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་ན་འདི་ལྟ་བ་པོ་ཉན་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་
Chinese
那个人存在着，并且说在其他不同的时间，由其他的见等来显现，这是在宣说这样的论典。因此他们说：你在所有的见等之前，有什么存在着呢？这样进行辨析，然后对于自己分别念的自造，加上去的词句的意义进行责难，这样做有什么用呢？如果我承认在我们的所有见等之前，那个人存在，那么那时你没有取而由取者存在，是不合理的。没有取者，有取也是不合理的，如果应该这样说的话，我们没有那样说，你不应该那样说，这是最后的结论。那么你想要怎样呢？因此我们说：见等的一切，之前没有什么存在。这样说，意思是说，我们认为在每一个见等之前，它都是存在的。为了显示那个，那么是怎样的呢？在每一个见等之前存在，由其他的见等，在其他的时间显现，从见、听、嗅、尝、身、触等之中，由见的非听、非嗅等其他的，在其他的时间，显现这是见者，这是听者，这是嗅者等等。这样说，当那个人具有见的时候，就称为见者，见也是他的取，在那时，那个人也存在于听等其他的剩余之前，因此他之后也会取听等。同样，当那个人具有听的时候，就称为听者，听也是他的取，在那时，那个人存在于见等其他的剩余之前，因此他之后也会取见等。对于剩余的也同样按照道理进行结合，在每一个见等之前，那个人存在，由其他的见等在其他的时间，这是见者、听者和触觉
English
That person exists, and it is said that at other different times, it is manifested by other views, etc. This is expounding such a treatise. Therefore, they say: Before all your views, etc., what exists? After analyzing in this way, what is the use of blaming the meaning of the words that are added to one's own self-created conceptualization? If I admit that before all our views, etc., that person exists, then at that time, it is unreasonable that you do not take and the taker exists. It is also unreasonable that there is taking without a taker. If it should be said like this, we did not say that, you should not say that, this is the final conclusion. So what do you want? Therefore, we say: Of all views, etc., there is nothing that exists before. Saying this means that we think that it exists before every view, etc. In order to show that, then what is it like? It exists before every view, etc., by other views, etc., it is manifested at other times, from seeing, hearing, smelling, tasting, body, touch, etc., by other non-hearing, non-smelling, etc. of seeing, at other times, it is manifested that this is the seer, this is the hearer, this is the smeller, etc. Saying this, when that person has seeing, he is called the seer, and seeing is also his taking. At that time, that person also exists before the other remaining hearing, etc., so he will also take hearing, etc. later. Similarly, when that person has hearing, he is called the hearer, and hearing is also his taking. At that time, that person exists before the other remaining seeing, etc., so he will also take seeing, etc. later. For the remaining ones, also combine them according to the same principle. Before each view, etc., that person exists, by other views, etc., at other times, this is the seer, the hearer, and the touch.