Tibetan
པོ་ཞེས་གསལ་བར་བྱེད་པས། དེ་ནི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྟ་བའམ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་གནས་པ་དེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉེ་བར་བླང་བ་ལ་ལྟོས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དེ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། ལྟ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔ་རོལ་གལ་ཏེ་ཡོད་མིན་ན། །ལྟ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡི། །སྔ་རོལ་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ ཡོད། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བའམ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་འདོད་ན་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཉེ་བར་བླང་བ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་བླང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་མེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཉེ་བར་བླང་བ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པ། ཡང་གཞན་ཡང་འདི་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་གྲང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་བརྟག་པ་གཉི་གར་ཡང་མི་འཐད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བརྟག་པ་དང་པོ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན། །ལྟ་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་པོ་དེ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ནི་ལྟ་བ་པོ་ཞེས་བྱ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉན་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ཉན་པ་པོ་ཞེས་བྱ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཚོར་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ཚོར་བ་པོ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཡུལ་རེ་རེ་འཛིན་པའི་དུས
Chinese
因此，由于“是”被明确地指出，它既不是在见等之前不存在，也不是没有明确指出。因此，像这样，在见或听等之前存在的事物，依赖于与它不同的近取，因此成为近取者本身，所以不存在理由的意义没有成立的情况，这是结论。总之，这是前一种观点。为了回答所说的，解释者自己在这里说道：如果所有见等之前不存在，那么每一个见等之前怎么会存在呢？因为如果认为它存在于见或听等之前，那么不依赖于它的近取也不会成立为近取本身，不依赖于它的近取者也不会成立为近取者本身，这是他的意思。说了，当它具有见的时候，它也不是听等其余部分的近取者，听等其余部分也不是它的近取，因此，在近取之前没有近取者。对于其余部分，也应根据情况相应地应用。因此，就像之前一样，从推论来看，每一个近取之前存在近取者也不会成立，这是结论。第四十五品。此外，对于那些说存在近取者的人来说，是说唯一的见者也是听者和感觉者吗？或者承认是其他的呢？通过“如果”等，表明在两种考察中都不合理。为了表明第一个考察不合理，说了：如果每一个之前，见者就是听者，感觉者也是同一个。如果每一个见等之前存在唯一的近取者，那么当它具有见的时候，就称为见者。当它具有听的时候，也称为听者。当它具有感觉的时候，也称为感觉者，在抓住每一个对境的时候
English
Therefore, since "is" is clearly pointed out, it is neither non-existent before seeing and so on, nor is there no clear indication. Therefore, like this, the thing that exists before seeing or hearing and so on, relies on a different close-taking from it, therefore it becomes the close-taker itself, so there is no situation where the meaning of the reason is not established, this is the conclusion. In short, this is the former view. In order to answer what was said, the commentator himself said here: If all seeing and so on do not exist before, then how can each seeing and so on exist before? Because if it is thought that it exists before seeing or hearing and so on, then the close-taking that does not depend on it will not be established as the close-taking itself, and the close-taker that does not depend on it will not be established as the close-taker itself, this is his meaning. It is said, when it has seeing, it is not the close-taker of the remaining parts such as hearing, and the remaining parts such as hearing are not its close-taking, therefore, there is no close-taker before the close-taking. For the remaining parts, it should also be applied accordingly as appropriate. Therefore, just like before, from inference, the existence of a close-taker before each close-taking will not be established, this is the conclusion. Chapter Forty-five. Furthermore, for those who say that there is a close-taker, is it said that the only seer is also the hearer and the feeler? Or admit that it is other? Through "if" and so on, it shows that it is unreasonable in both investigations. In order to show that the first investigation is unreasonable, it is said: If before each, the seer is the hearer, the feeler is also the same. If there is only one close-taker before each seeing and so on, then when it has seeing, it is called the seer. When it has hearing, it is also called the hearer. When it has feeling, it is also called the feeler, when grasping each object
Tibetan
་ན་དབང་པོ་གང་དང་གང་ནས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་དང་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པས་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ན་རེ་དེའི་ལྟ་བ་པོ་དེའི་ལུས་དང་དབང་པོའི་གནས་པ་དང་འཇིམ་པ་ལྟ་བུ་དག་ནི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་ན་རེ་བདག་ནི་བརྟག་པ་ གཅིག་པུ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ལུས་དང་དབང་པོའི་གནས་ཤེས་པ་མེད་པ་རྩྭ་དང་འཇིམ་པ་ལྟ་བུ་དག་ནི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འཕོ་བའི་དུས་ན་ལུས་དང་དབང་པོ་རྣམས་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་གང་ཟག་ནི་བདག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པས་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་ལ། ཐ་མ་འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུར་ཁྱེད་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་མོད་ཅེས་ཕ་རོལ་པོས་གཞུང་བསྣན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་མ་གྲགས་པས་ད་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡང་ན། གལ་ཏེ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན། །ལྟ་པོ་དེ་ཉིད་ཉན་པོ་དེ། །ཚོར་བ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྟ་བ་པོ་གང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྔ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉན་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་པས་སྔ་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་བར་སྟོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་རྫས་སུ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་སྲིད་དེ། གཅིག་པུ་འཐད་པ་མེད་པ་རེ་རེའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པར་ག་ལ་རིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ཟག་དེ་གཅིག་པུ་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱར་རུང་གྲང་ན། འུ་བུ་ཅག་སངས་རྒྱས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་ལ་གང་ཟག་དེ་རྟག་པར
Chinese
无论从哪个感官进行连接，都接近于接受它，因此，无论哪个是唯一的观看者，据说他也是倾听者和感觉者。为了展示同样的道理，就像外道们说的那样，那个观看者的身体和感官的住所，就像泥土一样，是具有增长和衰减的性质。如果像他们那样认为，就说了这样的话。那是外道们说，自我（藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：我）是唯一的遍布的考察者，它的身体和感官的住所，不知道，就像草和泥土一样，是具有增长和衰减的性质。当行者转移到另一个行处时，身体和感官有些产生，有些毁灭，人是自我的事物，所以最初没有产生，最后也没有毁灭。就像他们说的那样，你们住地部的宗派也这样认为，这是对方提出的论点。为了显示那是不合理的，就说了“那也不是以那种方式出名的，所以现在那样是不合理的”，意思是说，那会变成外道。或者，如果每个之前，观看者就是倾听者，感觉者也是他。等等，认为唯一的观看者也是倾听者和感觉者。当他具有观看的时候，倾听等等是在那之前存在的。当他具有倾听的时候，观看等等是在之前存在的。其余的也一样，所以可以安立“之前存在”的名称，但不能说他既是观看者，也是倾听者和感觉者。为什么不能呢？因此，即使唯一的事物存在，因为它不会停留超过一瞬间，所以在名言上也不可能是观看者、倾听者和感觉者。唯一的事物是不合理的，怎么可能在每个之前存在呢？说了这样的话。如果那个人是唯一常恒的，那么可以说他既是观看者，也是倾听者和感觉者。我们佛教徒说一切法都是刹那生灭的，那个人怎么可能是常恒的呢？
English
Whatever sense organ is connected from, it is close to accepting it, therefore, whatever is the sole viewer, it is said that he is also the listener and the feeler. In order to show the same principle, just as the non-Buddhists say, that viewer's body and the abode of the senses, like clay, are of the nature of increasing and decreasing. If you think like them, then it is said. That is, the non-Buddhists say that the self (藏文：བདག་，梵文天城体：ātman，梵文罗马拟音：ātman，汉语字面意思：I) is the only pervasive examiner, and its body and the abode of the senses, unknowingly, like grass and clay, are of the nature of increasing and decreasing. When the goer transfers to another going place, some of the body and senses are born and some are destroyed. The person is the object of the self, so there is no initial birth and no final destruction. Just as they say, you, the Sthavira Nikāya sect, also think so, this is the argument put forward by the other party. In order to show that it is unreasonable, it is said, "That is not known in that way, so it is not reasonable now," meaning that it would become a non-Buddhist. Or, if before each, the viewer is the listener, and the feeler is also him. Etc., thinking that the only viewer is also the listener and the feeler. When he has viewing, listening etc. exists before that. When he has listening, viewing etc. exists before. The rest are the same, so the name "exists before" can be established, but it cannot be said that he is both the viewer and the listener and the feeler. Why not? Therefore, even if the only thing exists, because it does not stay for more than a moment, it is impossible to be the viewer, the listener, and the feeler in name. The only thing is unreasonable, how can it exist before each? Said such words. If that person is the only permanent one, then it can be said that he is both the viewer, the listener, and the feeler. We Buddhists say that all dharmas are momentary, how can that person be permanent?