Tibetan
་ཡིན་པར་གྱུར་པ་རྩོམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་རྩོམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་པར་གྱུར་པ་རྩོམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཅན་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་རྩོམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཡན་ལག་ཅན་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡན་ལག་ཡིན་ པ་དང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་གཞན་ཡང་འདི་ལ་ཡན་ལག་ཅན་དེ་ཡན་ལག་དག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་འཇུག་པར་འདོད་དམ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པར་འདོད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་རེ་རེ་དག་ལ་ཆ་ཤས་རེ་རེས་འཇུག་པར་འདོད་དམ། ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་རེ་རེས་འཇུག་པར་འདོད་ཅེས་བརྟག་པ་རྣམ་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལྟར་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གལ་ཏེ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དེའི་ཆ་ཤས་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཆ་ཤས་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྣམ་བུའི་ཡན་ལག་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཆ་ཤས་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཆ་ཤས་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། དེའི་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཆ་ཤས་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལྟར་འཐད་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེའི་རྐང་པ་ལ་སོགས་པས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡན་ལག་ལག་པའི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཡན་ལག་རྐང་པ་ལ་སོགས་པས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ། བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་དེ་ཡན་ལག་དག་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟག་པ་སྔ་མ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས། བྱེ་བྲག་པ་དག་ཉིད་ཡན་ལག་ཅན་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ། ཡན་ལག་ཅན་དེ་ཡན་ལག་དག་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་བྱེ་བྲག་པ་དག་ཉིད་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་པ་དག་གིས་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དང་པོར་གཏན་ཚིགས་སྨྲས་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ
Chinese
并非成为有支分者和非有支分者，不造作成为支分；并非成为非支分者，不造作成为有支分者和非有支分者；并非成为有支分者和非有支分者，不造作成为非支分；并非成为支分和非支分者，不造作成为有支分者；并非成为有支分者，不造作成为支分和非支分者；并非成为支分和非支分者，不造作成为非有支分者；并非成为非有支分者，不造作成为支分和非支分者，应如是连缀。又，此外，对于此，有支分者是想要以部分进入支分中呢？还是想要以自身全部进入？以“有支分者天授”来说，是想要手臂等各个支分以各个部分进入呢？还是想要手臂等各个支分以自身全部圆满进入呢？以此来显示分别的考察。为了显示对于此，如前考察不合理，因此，如果如前考察那样认为，那么名为天授的有支分者的脚等，其部分位于手臂一方的那些，不是造作者，因为没有进入那些之中，譬如线缕等。如是说，那些也应按照有法、所立之法、能立之法和譬喻的顺序来连缀。譬如，名为天授的有支分者的部分，位于支分手臂一方的那些，因为没有进入布的支分线缕等之中，所以支分线缕等那些不是造作者，名为天授的有支分者的部分，位于支分手臂一方的那些，同样，因为也没有进入其支分脚等之中，所以支分脚等那些也不是名为天授的有支分者的部分，支分手臂
English
It does not create becoming a part and a non-part, becoming a part; it does not create becoming a non-part, becoming a part and a non-part; it does not create becoming a part and a non-part, becoming a non-part; it does not create becoming a part and a non-part, becoming a part; it does not create becoming a part, becoming a part and a non-part; it does not create becoming a part and a non-part, becoming a non-part; it does not create becoming a non-part, becoming a part and a non-part, it should be connected in this way. Furthermore, in this case, does the part-possessor want to enter the parts with a portion, or does he want to enter with his whole self? By saying "part-possessor Devadatta," does he want each part such as the arm to enter with each portion, or does he want each part such as the arm to enter with his whole self completely? This shows the distinction of examination. In order to show that it is unreasonable to examine as before, therefore, if one thinks as in the previous examination, then the feet etc. of the part-possessor named Devadatta, those parts that are on the side of the arm, are not creators, because they have not entered into them, like threads etc. It is said that these should also be connected in order according to the subject, the thing to be proved, the means of proof, and the example. For example, the part of the part-possessor named Devadatta, which is located on the side of the limb arm, is not the creator because it has not entered into the threads etc. of the part of the cloth. Similarly, the part of the part-possessor named Devadatta, which is located on the side of the limb arm, is also not the part of the part-possessor named Devadatta because it has not entered into its limb feet etc.
Chinese
在肢体的那一面存在的，不是由它组成的。为了显示后一种考察方式的合理与否，如果想要采取后一种考察方式，那么拉萨杰（人名）这个有肢体者的自体，在手的那一面存在的，不是由他的脚等组成的，因为没有进入那些部分，例如牛等一样。这样说了之后，那些也按照顺序分别结合为有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，牛等有肢体者的自体是什么，拉萨杰这个有肢体者的肢体脚等没有进入那些部分，因此牛等有肢体者的自体是什么，不是由拉萨杰这个有肢体者的肢体脚等组成的，同样，拉萨杰这个有肢体者的自体，在肢体手的那一面存在的，也是因为没有进入拉萨杰这个有肢体者的肢体脚等，因此拉萨杰这个有肢体者的自体，在肢体手的那一面存在的，不是由拉萨杰这个有肢体者的肢体脚等组成的。 对于前一种考察方式来说，有肢体者变成了具有部分，而对于后一种考察方式来说，有肢体者变成了多个，因此不要执着于它，这既是结论也是量（梵文：pramāṇa）的果。有肢体者以部分的方式进入肢体，前一种考察方式中，有肢体者变成了具有部分，这与胜论派认为有肢体者没有部分相矛盾。有肢体者以全部自体的方式进入肢体，后一种考察方式中，有肢体者变成了多个，这与胜论派认为有肢体者是一个相矛盾，因此胜论派不应该执着于肢体和有肢体者。这里进行辩论的意义是，为了使对方成立蕴等是存在的，在辩论的开始，通过陈述理由没有成立，来显示作者和业没有自性。
English
That which exists on the side of a limb is not composed of it. In order to show whether the latter examination is reasonable or not, if one wants to adopt the latter examination method, then the self of Lhas Byin (a person's name), who possesses limbs, that which exists on the side of the hand, is not composed of his feet, etc., because it does not enter those parts, just like cows, etc. After saying this, those are also respectively combined in order as the subject, the property to be established, the establishing property, and the example. For example, whatever is the self of a limbed entity such as a cow, the limbs such as the feet of that limbed entity called Lhas Byin do not enter those parts, therefore, whatever is the self of a limbed entity such as a cow, is not composed of the limbs such as the feet of that limbed entity called Lhas Byin, similarly, the self of that limbed entity called Lhas Byin, which exists on the side of the limb hand, is also because it does not enter the limbs such as the feet of that limbed entity called Lhas Byin, therefore, the self of that limbed entity called Lhas Byin, which exists on the side of the limb hand, is not composed of the limbs such as the feet of that limbed entity called Lhas Byin. For the former examination, the limbed becomes possessed of parts, while for the latter examination, the limbed becomes many, therefore, one should not be attached to it, which is both the conclusion and the result of valid cognition (Sanskrit: pramāṇa). The limbed enters the limbs by way of parts, in the former examination, the limbed becomes possessed of parts, which contradicts the Vaiseṣika school's view that the limbed has no parts. The limbed enters the limbs by way of the entire self, in the latter examination, the limbed becomes many, which contradicts the Vaiseṣika school's view that the limbed is one, therefore, the Vaiseṣikas should not be attached to the limbs and the limbed. The meaning of the debate here is that, in order to establish that the aggregates, etc., are existent for the opponent, at the beginning of the debate, by stating that the reason is not established, it is shown that the agent and the action have no self-nature.
Tibetan
་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པའི་སྐབས་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དོན་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་ལྟ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་དང་པོར་དོན་དམ་པར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་གཏན་ ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞན་དག་ན་རེ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཙམ་ཉི་ཚེས་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་གི་ཁུངས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་ལས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གིས་མངོན་པར་འདུས་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉི་ག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པའི་ཁུངས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པ་གཟུགས་ལ་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་མེད་དོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་མེད་དོ། །གཟུགས་ལ་བྱེད་པ་པོའམ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་མེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བྱེད་པ་པོའམ། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབུམ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་མ་བགྱིས་པའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཤར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱེད་པ་པོ་དེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དག་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པའི་ཁུངས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་
Chinese
是故，如是说乃是总结与量之果。作者与业观察之第八品中，视此品之义为量之果者，乃是为使他宗成立蕴等自性存在之故，此品之初，就胜义而言，唯有蕴、界、处存在。世尊依彼等而示作者与业之故，如是等语，以说示因之义未成立之故，即是显示作者与业皆无自性。显示作者与业皆无自性有何功德耶？为显示此故。又，为遣除他人谓显示作者与业皆无自性，仅是空虚论理之论典而已之说，故此处亦应以可信之圣言量成立之。是故，一切大乘经中，以身语意不现行造作，是为真实业之边际等语，皆已成立。彼即是显示成立作者与业二者皆无自性之依据。如是，于薄伽梵母般若波罗蜜多以最胜之慧力调伏所请问经中云：以最胜之慧力调伏，色上无作者或使作者。受、想、行诸蕴及识上无作者或使作者。色上无作者或使作者，受、想、行诸蕴及识上无作者或使作者，彼即是般若波罗蜜多。如是，于薄伽梵母般若波罗蜜多十万颂中云：薄伽梵，此般若波罗蜜多是未造作。世尊告曰：舍利子，作者彼无所缘故。如是等语皆已成立。彼等即是显示成立作者无自性之依据。如是
English
Therefore, saying so is the conclusion and the result of valid cognition. In this eighth chapter of the examination of the agent and action, considering the meaning of this chapter as the result of valid cognition is because others establish that the aggregates, etc., inherently exist. At the beginning of this chapter, in terms of ultimate truth, only the aggregates, elements, and sense bases exist. Because the Blessed One taught the agent and action based on them, by stating that the meaning of the reason is not established, it is shown that both the agent and action are without inherent existence. What is the benefit of showing that the agent and action are without inherent existence? It is to show this. Furthermore, to dispel the claim that showing that the agent and action are without inherent existence is merely a treatise of empty logic, here it should also be established by the source of reliable scriptures. Therefore, in all the Mahayana sutras, it is established that not manifestly engaging in actions with body, speech, and mind is the limit of true action, and so on. That is to show the source that establishes that both the agent and action are without inherent existence. Similarly, in the Sutra Requested by Subduing with the Best of Skill, the Mother Bhagavati Prajnaparamita, it is said: Subduing with the best of skill, there is no agent or one who causes to act on form. There is no agent or one who causes to act on feeling, perception, formations, and consciousness. That which is without an agent or one who causes to act on form, and without an agent or one who causes to act on feeling, perception, formations, and consciousness, that is the Prajnaparamita. Similarly, in the One Hundred Thousand Verses of the Mother Bhagavati Prajnaparamita, it is said: Bhagavati, this Prajnaparamita is uncreated. The Blessed One said: Shariputra, the agent is without an object. Such statements are established. Those are the sources that show the establishment of the agent as being without inherent existence. Similarly,