Tibetan
་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མི་བྱེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་པའི་དམ་བཅས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་བས། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དག་ལས་དག་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་པོའི་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་དབུ་མ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་བས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པ་དག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ནར་བྱའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མི་བྱེད་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལས་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལས་དོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་མི་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱར་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ན་ལས་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱ
Chinese
应当如前述以作用而成为作者，不以成为而成为，在随念的场合中所示那样进行结合。这样一来，对于立宗者所立的宗，随念会造成损害。因此，作者和业如果不存在相互依赖，这是不被认可的。因此，必须仅仅认可作者和业是相互依赖的，这是总结。像这样，由于中观派的随念会损害对方的立宗，因此作者和业与作用相关联，如果不存在相互依赖是不可能的，因此不被认可。必须仅仅认可作者和业与作用不相关联，是相互依赖的。因此，在胜义谛中，所谓的作者天授，能够知道天授的相续中的业，不会无疑地成熟为作者的相续，因为是相互依赖的，例如祭祀。这是通过以作者而成为，不以成为而成为所证成的量之果，由其他随念所指示。那些也应按照顺序结合为有法、所立之法、能立之法和比喻。例如，所谓的以作者而成为的祭祀，因为依赖于业，所以在胜义谛中，能够知道天授的相续中的业，不会无疑地成熟为作者的相续，同样，所谓的以作者而成为的天授，也因为依赖于业，所以在胜义谛中，能够知道天授的相续中的业，不会无疑地成熟为作者的相续。同样，在胜义谛中，天授的相续中的业，无疑地成熟为作者，不是作者天授的行为，因为依赖于作者，例如祭祀的相续中的业。在这里，业成为不是作者成为的行为，这是通过所证成的量之果，由其他随念所指示。那些也
English
It should be combined as shown in the case of subsequent inference, where one becomes an agent through action, and does not become through becoming, as mentioned earlier. In this way, the subsequent inference will harm the established thesis of the proponent. Therefore, it is not accepted that the agent and the action exist without mutual dependence. Therefore, it must be accepted that the agent and the action are only mutually dependent, which is the conclusion. In this way, since the subsequent inference of the Madhyamikas will harm the opponent's thesis, it is impossible for the agent and the action to be related to the action and not be mutually dependent, so it is not accepted. It must be accepted that the agent and the action are not related to the action and are mutually dependent. Therefore, in the ultimate truth, the so-called agent Devadatta can know that the karma in the continuum of Devadatta will undoubtedly mature into the continuum of the agent, because it is interdependent, like a sacrifice. This is the result of the valid cognition established by becoming an agent and not becoming by becoming, indicated by another subsequent inference. Those should also be combined in order as the subject, the property to be established, the property that establishes, and the example. For example, the so-called sacrifice that becomes an agent, because it depends on action, in the ultimate truth, can know that the karma in the continuum of Devadatta will undoubtedly mature into the continuum of the agent, similarly, the so-called Devadatta who becomes an agent, also because it depends on action, in the ultimate truth, can know that the karma in the continuum of Devadatta will undoubtedly mature into the continuum of the agent. Similarly, in the ultimate truth, the karma in the continuum of Devadatta undoubtedly matures into the agent, it is not the action of the agent Devadatta, because it depends on the agent, like the karma in the continuum of the sacrifice. Here, becoming action is not the action of becoming an agent, this is indicated by another subsequent inference, the result of the valid cognition that has been established. Those also
Tibetan
ང་ཆོས་ཅན་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དང༌། དཔེ་ཡིན་པར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ ན་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྔ་མ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལས་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྟག་པ་དང་པོ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་ཉེ་བར་གཞག་པ་གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྟག་པ་གཉིས་བསྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པོར་མ་གྱུར་པ། །ལས་སུ་མ་གྱུར་བྱེད་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བསྣན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་འདྲི་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལན་དུ། ལས་ལ་རྒྱུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པར་རྟོག་ན་དེ་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་ལས་མི་བྱེད་ལ། དེས་མ་བྱས་པར་ཡང་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལས་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །བྱེད་པ་པོ་ལས་མི་བྱེད་པ་དང་ལས་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པར་རྟོག་ན་དེ་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་བྱེད་པ་པོའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་པོ་ལས་མི་བྱེད་ཅིང་ལས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུ་ནི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཕྱེད་འདིས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཀྱི་ཆོས་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ལས་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར
Chinese
我，作为有法者，以及所要成立的法，和成立的法，以及作为例子的，按照顺序结合起来。例如，供养的相续的业成为是，因为依赖于作者的缘故，真实地成为作者，不是天授的行为那样。同样，天授的相续的业成为是，必定成熟，也因为依赖于作者的缘故，真实地成为作者，不是天授的行为。这样，暂时将所立誓的意义安置下来，先前已经成立了，作者成为是，业成为是不作，以及业成为是，作者成为是的行为不是，第一个观察已经显示完毕。现在，为了成立所立誓的意义安置下来的第二个，名为“解释”的，则显示作者不是成为是，业不是成为是不作，以及业不是成为是，作者不是成为是的行为不是，这两个观察。“如果作者没有成为，业也没有成为而作，那么”，这叫做补充方面。 “那会怎么样呢？”这叫做对方提问的语句。对此的回答是：“业没有因，作者也没有成立的缘故”，这说的是如果认为作者没有成为，那么它与行为不相应，所以不作业。即使它没有作，业也成立的缘故，业就没有因，因为业的因是作者的缘故。“作者也无因，作者不作和不依赖于业的缘故”，这说的是如果认为业没有成为，那么它与行为不相应，所以作者的行为不是，因此作者不作，并且不依赖于业的缘故，作者就没有因，因为作者的因是业的缘故。这半句偈颂也显示了作者和业的法，作者和业，互相依赖的自性，作者不是成为是，业不是成为是不作，以及业不是成为是，作者不是成为是的行为不是。
English
I, as the subject possessing the quality, and the quality to be established, and the established quality, and as examples, are combined in order. For example, the karma of the continuum of offering becomes so, because it depends on the agent, it truly becomes the agent, just as it is not the action of Devadatta. Similarly, the karma of the continuum of Devadatta becomes so, it will definitely ripen, also because it depends on the agent, it truly becomes the agent, it is not the action of Devadatta. Thus, temporarily placing the meaning of the pledge, the previous one has been established, the agent becomes so, the karma becomes so does not act, and the karma becomes so, the action of the agent becoming so is not, the first examination has been shown. Now, in order to establish the second meaning of the pledge, which is called "explanation", it shows that the agent is not becoming so, the karma is not becoming so does not act, and the karma is not becoming so, the action of the agent not becoming so is not, these two examinations. "If the agent has not become, and the karma has not become, then acts," this is called supplementing the aspect. "What will happen then?" This is called the opponent's question. The answer to this is: "Karma has no cause, because the agent is not established," this says that if one thinks that the agent has not become, then it is not in accordance with the action, so it does not do karma. Even if it has not done it, the karma is established, so karma has no cause, because the cause of karma is the agent. "The agent also has no cause, because the agent does not act and does not depend on karma," this says that if one thinks that karma has not become, then it is not in accordance with the action, so the action of the agent is not, therefore the agent does not act, and because it does not depend on karma, the agent has no cause, because the cause of the agent is karma. This half verse also shows the dharma of the agent and karma, the agent and karma, the nature of mutual dependence, the agent is not becoming so, the karma is not becoming so does not act, and the karma is not becoming so, the action of the agent not becoming so is not.