English
and examples, combine them in order. For example, consciousness, because it apprehends objects without different efforts and without different times, therefore it apprehends objects that are not in contact. Similarly, the eye, because it apprehends objects without different efforts and without different times, therefore it apprehends objects that are not in contact. If the eye and consciousness were to apprehend objects that are in contact, then in addition to the effort of moving towards the object, the different effort of going to the object's side would also be observed. If there were different efforts, then it would not apprehend during the time it takes to go to the object's side, and when it comes into contact with the object, different times of apprehension would be observed. If that were the case, one would not remember immediately upon thinking with consciousness, and one would not see immediately upon turning the eye. It is when the consciousness and eye reach the object's side that one would recognize and see. If it were like that, it would not be so, because it apprehends without different efforts and apprehends without different times, therefore it apprehends objects that are not in contact, they say. Or, the eye apprehends objects that are not in contact because it apprehends objects that are beyond itself, just like consciousness, they say. This is the third type of valid cognition. Those are also combined in order as the subject, the property to be established, the reason, and the example. For example, just as consciousness, because it apprehends objects beyond itself, apprehends objects that are not in contact, similarly, the eye, because it apprehends objects beyond itself, apprehends objects that are not in contact. If consciousness and the eye were to apprehend objects that are in contact, they would not apprehend objects beyond themselves. If that were the case, the consciousness faculty would not apprehend objects beyond its immediately preceding moment, the continuum of moments, the three times, and the objects of self and others. The eye faculty would also not apprehend objects beyond its own limit, such as distant shouts and vast areas like yojanas. If it were like that, it would not be so, because it apprehends objects beyond itself, therefore it apprehends objects that are not in contact, they say. In response to their saying that, here, by means of explanation, it is said that those are not good either, and so on. Refuting the three types of valid cognition asserted by the Vaisheshikas, saying that these are not good.
Tibetan
པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བར་དུ་ཆོད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ནི་གཟུགས་བར་དུ་ཆོད་པ་འཛིན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། གཟུགས་བར་དུ་ཆོད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལ་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེའི་དོན་ནི་གཟུགས་བར་དུ་ཆོད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་གཟུགས་བར་དུ་ཆོད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པས་དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །རྩོལ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ སྐད་ཅིག་ལས་ལྷག་པར་མི་སྡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་པ་དང་ལྟ་བར་འདོད་པས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་བར་སྐབས་སུ་ཡང་རྩོལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་འཛིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་དུས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་འགག་པར་འགྱུར་བས་རྩོལ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་ལྷག་པའི་ཡུལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི། ལྟ་བ་རང་གི་བདག་ཉིད་ན། །དེ་ཡིས་དེ་ནི་མི་མཐོང་ཉིད། །གང་ཚེ་བདག་ཉིད་མི་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་གཞན་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང༌། །ཞེས་བཤད་པའི་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་མཐོང་བས། གཞན་མི་མཐོང་བར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་རང་ལས་ལྷག་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ན་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཆ་ཕྲ་མོས་དུས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དག་མི་རྟོག་པས་ཁྱེད་ལ་རྩོལ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་དཔེ་མི་འགྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས
Chinese
作也。其中“因为执著于有间隔之色”这句话为什么不好呢？因此，执著于不与此相触，就是执著于有间隔之色的意思。而“因为执著于有间隔之色”这句话的意思也是如此。说了“因为是所立宗义的一部分”这句话，就是说，立宗“执著于不与此相触的境”的意义，就是执著于有间隔之色本身。而作为成立它的理由，说了“因为执著于有间隔之色”，这是因为是所立宗义的一部分，所以理由不成立，因此那是不好的。 “因为没有勤作的差别和没有时间的差别而执著”这句话为什么不好呢？因此，说了“因为没有勤作的差别和没有时间的差别而执著”这句话，也是因为不成立。就像这样，身体和感官和智慧等一切法，不会停留超过一刹那，因此，如果想思考和观察，在没有执著于境的期间，勤作的刹那和执著的刹那的时间差别也会不断灭去，所以没有勤作的差别和没有时间的差别而执著是不成立的，因此那也是不好的。 “因为执著于胜过自己的境”这句话为什么不好呢？那就是： 观察自己的自性时， 它不会看到自己， 什么时候看不到自己， 它又怎么能看到其他？ 因为以所说的道理，已经成立了看不到自己的自性，所以没有执著于胜过自己的境，因此，那也是不好的。 即使理由已经成立，周遍也不成立，这是因为分别论者等没有平等安立者，不了解以微细的刹那相续在时间上作差别的那些人，即使对您来说“因为没有勤作的差别和没有时间的差别而执著”的理由已经成立，您所推测的方面，周遍的例子也不成立，因此那也是不好的。为什么周
English
It also acts. Among them, why is the statement "because it clings to form with intervals" not good? Therefore, clinging to what does not touch this is the meaning of clinging to form with intervals. And the meaning of the statement "because it clings to form with intervals" is also the same. It is said that "because it is a part of the proposition," which means that the meaning of the proposition "clinging to an object that does not touch this" is clinging to form with intervals itself. And as a reason for establishing it, it is said "because it clings to form with intervals," which is because it is a part of the proposition, so the reason is not established, therefore that is not good. Why is the statement "because it clings without difference in effort and without difference in time" not good? Therefore, it is said that "because it clings without difference in effort and without difference in time" is also because it is not established. Like this, all phenomena such as body, senses, and wisdom do not stay longer than a moment, therefore, if one wants to think and observe, during the period when one does not cling to the object, the temporal difference between the moment of effort and the moment of clinging will constantly cease, so clinging without difference in effort and without difference in time is not established, therefore that is also not good. Why is the statement "because it clings to an object that is superior to itself" not good? That is: When observing one's own nature, It will not see itself, When will it not see itself, How can it see others? Because, according to the stated reason, it has already been established that one cannot see one's own nature, so there is no clinging to an object that is superior to oneself, therefore, that is also not good. Even if the reason is established, pervasion is not established, because the Vaibhashikas and others who do not equally establish do not understand those who differentiate time with subtle momentary continuums, even if the reason "because it clings without difference in effort and without difference in time" is established for you, the example of pervasion is not established in the aspect you infer, therefore that is also not good. Why is the per
Tibetan
་སུ་འགྲོ་བའི་དཔེ་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡིད་ཀྱང་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁོ་བོས་དོན་དམ་པར་མིག་ཀྱང་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ཀྱང་མིག་གི་དབང་པོའི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆོས་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའི་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིད་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ལ་ངེད་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེད་ཀྱི་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང་དེའི་ལན་དུ། ཡང་ན་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཁྱེད་དོན་དམ་པར་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་མི་འདོད་པས་ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ན་ནི་དོན་དམ་པར་མི་འགྲུབ་པས་ཁྱེད་དོན་དམ་པར་སྒྲུབ་པ་དང་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ ཡིན་པས་དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་དགུ་པ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བྱེ་བྲག་པ་དག་གིས་མིག་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་ནས། ད་ནི་གྲངས་ཅན་དག་གིས་མིག་ནི་ཡུལ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་འདོད་པས་གྲངས་ཅན་དག་མིག་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གྲངས་ཅན་དག་ནི་མིག་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་དེ་ཕྲད་པར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ན་རེ་སྔར་དབུ་མ་པས་དོན་དམ་པར་མིག་ནི་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སྣ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པའི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དྲི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་བྱས་པ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་མིག་ནི་ཡུལ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དིའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ཡུལ་མ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་ཡུལ་ཕྲད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱི
Chinese
如果问，这样推论的例子不成立吗？因此说，因为实际上心也未成立为执持未接触之境。就像我所遮止的，实际上眼也不执持未接触之境，色也不是眼根所执持的未接触之境一样，实际上心也未成立为执持法，法也不是意根所执持的未接触之境。如果你们说，即使对于你们中观派来说，在世俗谛中，心也未成立为执持未接触之境，对于我们来说也是如此，因此我们的例子不是不成立。那么，作为回答，也可以说这是自相矛盾。你们不希望在胜义谛中例子不成立，如果要在世俗谛中成立，那么在胜义谛中就不能成立，因此你们在胜义谛中成立是自相矛盾的，那也不好。 第二十九品。像这样，暂时驳斥了分别部派认为眼执持未接触之境的遍计所执，现在想要驳斥数论派认为眼执持接触之境的遍计所执，如果数论派说，眼不是执持未接触之境，这等于是已成立而复成立。数论派认为眼观看色时是接触的，因此他们说，以前中观派在胜义谛中说眼不是执持未接触之境，因为不看自己的自性，例如鼻子等。同样，在胜义谛中，色不是眼根所执持的未接触之境，因为是从四大种所生，例如气味等。这些所作的推论，在我们这一方，眼是执持接触之境已经成立，所以这是已成立而复成立。对于他们这样说，这里的解释是，因为仅仅显示了眼空性为执持未接触之境的自性，所以并没有以成立执持接触之境的方式来显示。
English
If asked, is the example of this inference not established? Therefore, it is said that, in reality, the mind is also not established as holding an uncontacted object. Just as I have refuted that, in reality, the eye does not hold an uncontacted object, and form is not the object held by the eye sense that is uncontacted, so too, in reality, the mind is not established as holding dharma, and dharma is not the object held by the mind sense that is uncontacted. If you say, even for you Madhyamikas, in conventional truth, the mind is not established as holding an uncontacted object, and it is the same for us, therefore our example is not unestablished. Then, in response, it can also be said that this is self-contradictory. You do not want the example to be unestablished in ultimate truth, and if you want to establish it in conventional truth, then it cannot be established in ultimate truth, therefore your establishing it in ultimate truth is self-contradictory, and that is not good either. Twenty-ninth chapter. In this way, having temporarily refuted the conceptual imputation of the Vaibhashikas who hold that the eye grasps an uncontacted object, now, wanting to refute the conceptual imputation of the Samkhyas who hold that the eye grasps a contacted object, if the Samkhyas say that the eye does not grasp an uncontacted object, this is like proving what is already proven. The Samkhyas believe that when the eye sees form, it is in contact, therefore they say that previously the Madhyamikas said in ultimate truth that the eye does not grasp an uncontacted object because it does not see its own nature, like the nose and so on. Similarly, in ultimate truth, form is not the object held by the eye sense that is uncontacted, because it is produced from the four great elements, like smell and so on. These inferences that have been made, on our side, it is already established that the eye grasps a contacted object, so this is proving what is already proven. To their saying this, the explanation here is that, because it merely shows the emptiness of the eye as the nature of grasping an uncontacted object, it has not been shown in the way of establishing the grasping of a contacted object.