Tibetan
་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཚང་མང་འདི་ན་མེ་ཡོད་དེ་དུ་བ་འཐུལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ལ། འབྲས་བུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་ན། གཞན་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་དག་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པ་དང༌། རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པ་དེ་གཉིས་ཡོད་པས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཅན་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཆོས་ཅན་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ལ་འབྲས་བུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་དག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པ་དང༌། རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དང་གང་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཞན་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ཉིད་དུ་འདྲ་བ་ལས་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་རྐྱེན་ཡིན་པར་འདོད་ལ། རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་འདིས་ནི་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་རྐྱེན་ ཡིན་པར་འདོད་ལ། རྒྱུ་འདིས་ནི་རྒྱུ་སྤུ
Chinese
是故，名为“因为”。如从果推断因的顺法之例，如“此处有火，因为有烟”。 此时，例如，名为“有法，如因之同类”等，在立论者和反驳者双方，对于果，如眼等内部生处变为他者，依赖于彼等，名为他性，从彼等所要成立之法，确定为非缘，名为立论者和反驳者双方所共许，以及确定为非缘，是成立之法，名为立论者和反驳者双方所共许的这二者存在，故彼为有法。即有法，如因之同类等，确定为非缘，因为是他性。如是，于此亦然，名为有法，所欲说之他者，眼等内部生处所成立者等，在立论者和反驳者双方，对于果，如眼等内部生处变为他者，依赖于彼等，名为他性，从彼等所要成立之法，确定为非缘，名为立论者和反驳者双方所共许，以及确定为非缘，是成立之法，名为立论者和反驳者双方所共许的彼等存在，故彼亦为有法。即有法，所欲说之他者，眼等内部生处所成立者等，亦确定为非缘，因为是非他性。譬如因之同类等。如是连接。 是故，凡是为他性者，彼则确定为非缘。譬如因之同类等。所欲说之他者，眼等内部生处所成立者等，亦是他性，故因此彼等亦确定为非缘。若彼等于他性相同，则所欲说之他者，眼等内部生处所成立者等，则认为是缘，而因之同类等则认为是非缘，则彼时，此因则所欲说之他者，眼等内部生处所成立者等，则认为是缘，此因则因之同
English
Therefore, it is called "because." An example of a valid inference from effect to cause is, "There is fire here, because there is smoke." In this case, for example, the subject of the argument is "things that share the same cause," etc., which are agreed upon by both the proponent and the opponent. Regarding the effect, such as the eye and other internal sense bases that have become other, in relation to those that are known as otherness, the dharma to be established from them, which is determined to be non-causal, is agreed upon by both the proponent and the opponent. And the fact that it is determined to be non-causal is the dharma to be established, which is agreed upon by both the proponent and the opponent. Because these two exist, that is the subject of the argument. That is, the subject of the argument, such as things that share the same cause, etc., is determined to be non-causal, because it is other. Similarly, here too, the subject of the argument is "those that are intended to be expressed as other, such as the eye and other internal sense bases that are established," etc., which are agreed upon by both the proponent and the opponent. Regarding the effect, such as the eye and other internal sense bases that have become other, in relation to those that are known as otherness, the dharma to be established from them, which is determined to be non-causal, is agreed upon by both the proponent and the opponent. And the fact that it is determined to be non-causal is the dharma to be established, which is agreed upon by both the proponent and the opponent. Because those exist, that is also the subject of the argument. That is, the subject of the argument, "those that are intended to be expressed as other, such as the eye and other internal sense bases that are established," etc., are also determined to be non-causal, because they are non-other. For example, like things that share the same cause, etc. Thus, it is connected. Therefore, whatever is otherness is determined to be non-causal. For example, like things that share the same cause, etc. Those that are intended to be expressed as other, such as the eye and other internal sense bases that are established, etc., are also otherness, so therefore they are also determined to be non-causal. If they are similar in otherness, then those that are intended to be expressed as other, such as the eye and other internal sense bases that are established, etc., are considered to be causal, while things that share the same cause, etc., are considered to be non-causal. Then, at that time, this cause, those that are intended to be expressed as other, such as the eye and other internal sense bases that are established, etc., are considered to be causal, and this cause, things that share the same cause,
Tibetan
ན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྐྱེན་དུ་སྨྲ་བ་དག་རྒྱུ་སྤུན་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་དག་རྐྱེན་ཡིན་པར་མི་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་ཅེ་ན། གཞན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་སྔ་རོལ་ན་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེ་དག་ལ་རྐྱེན་ཡིན་པར་བརྟག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གཞན་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགག་པ་མི་མཐུན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ཡིན་ན་ནི་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་གཞན་ཉིད་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ཡིན་པ་ནི་འགལ་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་བུམ་པ་སྦྲང་རྩི་དང༌། ཆུ་དང༌། འོ་མ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་གསལ་བ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ཡིན་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐྱེན། རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཉི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་ཅེ་ན། དེ་ནི། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གང་མཐོང་བ། །དེ་ནི་ཀུན་ལའང་མཐོང་བར་འདོད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་རིགས་པས། གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་རྐྱེན་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེར་གཞག་ཏུ་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་འདིར་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཉི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དུ་གཞག་གོ །།བམ
Chinese
因此，必须陈述作为特殊性的理由，即认为“那”等不是因。因为那些说因的人，不认为同类因等其他情况是因。因此，想要陈述的他者，即成就眼等内部生处的那些，也因为是他者，所以必定成立为非因。此外，为什么认为诸法的因呢？如果是因为成就未获得的他者自性而认为是因，那么，如果想要陈述的他者，即成就眼等内部生处的那些，在成为因之前已经是“他者”了，那么考察那些是否为因有什么用呢？因为（经中）说“他者不是他者的因”。此外，否定也会变得不一致，如果已经是“他者”，就不是他者的因，如果要是他者的因，就不是“他者”。此外，世间上“他者”是他者的因是相违的，比如世间上，瓶子能够明显地进行盛蜂蜜、水、牛奶等活动的他者，没有见到是他者的因。如果真实地否定内外一切法的因，不是因，那么为什么这里将想要陈述的他者，即成就眼等内部生处的那些，作为有法呢？这是因为： 事物于一所见者， 彼于一切亦欲见。 一之空性为何者， 彼即一切之空性。 以如是所说之理，如果成立了想要陈述的他者，即成就眼等内部生处的那些不是因，那么外在的因等一切因也都成立为非因。并且，如果将想要陈述的他者，即成就眼等 内部生处的那些作为有法，那么外在的因等其他可以作为理由和例子的，因此这里将想要陈述的他者，即成就眼等内部生处的那些作为有法。
English
Therefore, it is necessary to state the reason for the distinction, which is to consider "that" and so on as not being causes. Because those who speak of causes do not consider other situations such as homogeneous causes as being causes. Therefore, the other that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, are also definitely established as non-causes because they are other. Furthermore, why are the causes of things considered to be causes? If it is because they accomplish the attainment of the nature of otherness that has not been attained, then if the other that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, are already "other" before becoming causes, then what is the use of examining whether those are causes? Because it is said (in the scriptures) that "other is not the cause of other." Furthermore, the negation will also become inconsistent, if it is already "other," then it is not the cause of other, and if it is to be the cause of other, then it is not "other." Furthermore, in the world, it is contradictory for "other" to be the cause of other. For example, in the world, the other that is clearly able to perform activities such as holding honey, water, milk, etc. in a pot is not seen as being the cause of other. If one truly negates the causes of all internal and external phenomena as not being causes, then why here are those that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, taken as the subject? This is because: That which is seen in one thing, One wishes to see in all. Whatever is the emptiness of one, That is the emptiness of all. According to the reason stated in this way, if it is established that those that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, are not causes, then all causes, including external causes, are also established as being non-causes. And, if one takes those that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, as the subject, then other external causes and so on can be used as reasons and examples, therefore here those that one wants to state, that is, those that accomplish the internal sources of arising such as the eye, are taken as the subject.