Tibetan
ལ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཉིས་ལྡོག་པ་མེད་པས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་ལྡོག་ཅིང་མེད་པར་འགྱུར་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟགས་ཀྱང་བསྟན་དུ་རུང་བ་ཞིག་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལྡོག་པ་མེད་པས་འདིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟགས་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་དང་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཚིག་འདི་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཉེས་པ་མེད་ལ། འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དོ། འདི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལྡོག་པ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ནི་རྟག་སྟེ་མ་བྱས་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ དེ་གཉིས་ནི་ལྡོག་ཅིང་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སྨྲས་པ། གང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོའི་ཕྱོགས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་གྲང་ན། ཁོ་བོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་རང་བཞིན་གྱིས་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་ཡང་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་
Chinese
再说，内部的生处诸法，因为唯独没有从自性而生的相违品，即从他性而生之说。所谓“于彼无有相违”，即于无有相违品者，所应成立之事与成立之法二者，无有相违之故。假设有不从自性而生的相违品，即从他性而生之说，则于彼所应成立之事与成立之法二者，相违且变为无有，若能以于相违品定为无有之理，显示为因，则我等唯独没有从自性而生的顺品，即从他性而生之说。于彼所应成立之事与成立之法无有相违，故于此处，不需以于相违品定为无有之理显示为因，此乃总结之语。所谓“于此及一切无有过失”，即此论式之语，亦无不定因之过失的过患。不仅限于此，如是此论著中，对于下文所出的其他一切成立，亦无此过失。如是宣说，若有相违品，则亦应显示于彼所应成立之事与成立之法相违，譬如“声是无常，以是所作性之故”，其相违品虚空是常，于未作之品，彼所应成立之事与成立之法“声是无常，以是所作性之故”二者，若变为相违且无有，则说：于何者无有相违品，则于彼所应成立之事与成立之法亦无有相违。因此，若观察我之宗“无有从自性而生”，此之相违品为“从他性而生”，我已承诺一切种类的无生，因此我唯独没有相违品之故。于彼无有相违，故无有因之过失。亦不会成为因之体性不圆满，如此我唯独没有相违品之故。于彼，因自性不容有即是相违，故以于相违品定为无有之
English
Furthermore, the internal sense-bases, because there is only no contradictory aspect of arising from oneself, namely the assertion of arising from other, that is why. The saying "because there is no contradiction in that" means that in the absence of a contradictory aspect, there is no contradiction between what is to be proven and the dharma of proof. If there were a contradictory aspect of not arising from oneself, namely the assertion of arising from other, then what is to be proven and the dharma of proof would contradict each other and become non-existent, and if one could demonstrate a sign in the manner of being certain that it does not exist in the contradictory aspect. We only lack the concordant aspect of not arising from oneself, namely the assertion of arising from other. Because there is no contradiction between what is to be proven and the dharma of proof, here it is not necessary to demonstrate a sign in the manner of being certain that it does not exist in the contradictory aspect, this is a concluding statement. The saying "there is no fault in this and all" means that in this statement of the argument, there is no fault of the defect of uncertain reason. And it is not limited to just this. Thus, in this treatise, there is no such fault in all the other proofs that will come later. It is taught thus, if there is a contradictory aspect, then one must also show that what is to be proven and the dharma of proof are contradictory. For example, "sound is impermanent because it is made," the contradictory aspect of which is that space is permanent, and in that aspect of not being made, what is to be proven and the dharma of proof, "sound is impermanent because it is made," if those two become contradictory and non-existent, then it is said: In whatever there is no contradictory aspect, there is no contradiction between what is to be proven and the dharma of proof. Therefore, if we examine my thesis, "there is no arising from oneself," and consider its contradictory aspect to be "arising from other," I have promised that all types of arising are non-existent, therefore I only lack a contradictory aspect. Because there is no contradiction in that, there is no fault of reason. Nor will it become incomplete in the nature of reason, thus, because I only lack a contradictory aspect. In that, the very fact that the nature of reason does not apply is also a contradiction, therefore, in the manner of being certain that it does not exist in the contradictory aspect.
Tibetan
ཚུལ་གྱིས་རྟགས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གྲངས་ཅན་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། དམ་བཅས་པ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན། ཅི་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་སམ། འོན་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས། དེས་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ལས་ན་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལས་ན་ནི་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་བ་ལ་གྲངས་ཅན་དག་ལས་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་དང་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་རྣམ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐོན་བསལ་བའི་སྐབས་འདིར་རོ། །གྲངས་ཅན་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་དག་ལས་གྱེས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡོད་དོ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་དག་ལས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་གཉི་ག་སྨྲ་བ་གང་དག་དག་ཡིན་པ་ཁ་ཅིག་གོ །ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་རྣམ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །དམ་བཅས་པ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེ་ ལ་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེས་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཅི་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པའོ། །རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་ཀྱང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རིགས་ན་མི་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གང་ལས་འབྲས་བུ་གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུ་དེ་ལས་སྐྱེས་པས། ཁོ་བོས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ
Chinese
也是以理而成立的。在此，数论师中的一些人会反驳。这个誓言的意义是什么？“从我”这个词是指从果的自性中产生，还是从因的自性中产生？那会有什么不同？如果从果的自性中产生，那就是已成立之事的成立。如果从因的自性中产生，那就是相违的意义，因为一切有生之物都是从因的自性中产生的。如果有人这样说，那么，为了消除这种推理上的过失，数论师中一些主张果、因和二者自性的人，为了成立诸法的生起，就会以宣说誓言过失的方式，来反驳论师成立诸法非从我生。其中，“在此”是指消除推理过失的这个场合。“数论师中的”是指从数论师中分离出来的二十五谛。“一些”是指那些主张因、果和二者的数论师中的一些人。“反驳”是指为了成立诸法的生起，论师成立诸法非从我生，他们会以宣说誓言过失的方式来进行反驳。“这个誓言的意义是什么”是指中观派立誓诸法非从我生，他们会寻衅说“从我”这个词的意义是什么。 “什么从我”这句话表明，一切事物有两种自性，即果的自性和因的自性。其中，果的自性是指果以明显的方式存在。因的自性是指具有果之能力的因的自性，并且只能从中产生。如果从不具有果之能力的因中产生，那么从稻种中也应该能生出青稞的芽，但实际上不会产生。因此，从哪个因中存在哪个果的自性，那个果就从那个因中产生。因此，我立誓诸法从我生
English
It is also established by reason. Here, some of the Samkhyas will refute. What is the meaning of this pledge? Does the term "from self" mean arising from the nature of the effect, or from the nature of the cause? What difference would that make? If it arises from the nature of the effect, then it is establishing what is already established. If it arises from the nature of the cause, then it is a contradictory meaning, because all things that arise are born only from the nature of the cause. If someone says that, then, in order to eliminate this fault in reasoning, some of the Samkhyas who assert the nature of the effect, the cause, and both, in order to establish the arising of phenomena, will refute the master's establishment of phenomena not arising from self, by stating the fault of the pledge. Among them, "here" refers to this occasion of eliminating the fault in reasoning. "Among the Samkhyas" refers to the twenty-five categories that are separated from the Samkhyas. "Some" refers to some of those Samkhyas who assert the cause, the effect, and both. "Refute" means that in order to establish the arising of phenomena, the master establishes that phenomena do not arise from self, and they will refute by stating the fault of the pledge. "What is the meaning of this pledge" means that the Madhyamikas pledge that phenomena do not arise from self, and they will seek fault by saying, "What is the meaning of the term 'from self'?" The phrase "What from self" indicates that all things have two natures, namely the nature of the effect and the nature of the cause. Among them, the nature of the effect refers to the effect existing in a clear manner. The nature of the cause refers to the nature of the cause that possesses the ability of the effect, and it is seen that it arises only from that. If it arises from a cause that does not have the ability of the effect, then the sprout of barley should also be able to arise from the seed of rice, but it does not actually arise. Therefore, from which cause the nature of which effect exists, that effect arises from that cause. Therefore, I pledge that phenomena arise from self.