Tibetan
་པའི་ཆོས་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། སྐབས་འདིར་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་གཞི་གང་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིག་ལ་གྲགས་པ་དང༌། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲགས་པ་དེ་གཉིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་པའོ། །བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཕྱོགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་སྐབས་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གང་ལ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཉིས་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱོགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། རྒྱུ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་སྙད་གདགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་རྒྱུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་པ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་དང༌། བདག་ལས་ཞེས་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། རྒྱུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་དམིགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། སྐབས་འདིར་མི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེ་ན། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ཅན་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་དེའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེ་ན། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བསྡུས་པའི་ཕྱོགས་དེའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ལ་སྐྱེས་བུའི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་སྟེ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔེ་སྟེ་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་།དེ་ལ་དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གང་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡོ་པའི་དཔེ་སྟེ། འདིར་དཔེ་ནི་རྗེས་སུ་ དཔག་པར་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་བ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་
Chinese
彼之法二者，谓有法者，即是法性。此处所谓“内之生处诸法”，谓从何而成就，谓无法生于自性，此为立论者。及于破立二者所共许，谓无生于自性，此为成立之法，即有此二者，即是法性。所谓“自性”，即是自性存在。所谓“定无生”，即是诸法决定无生于自性。所谓“定无生于自性”，此乃随念，是为所立法。 其中，所谓“随念”，即从不见而随念诸法不存在，及从自性而随念无常，及从果而随念因。此处乃于当随念之基，于内之生处诸法，随念无生于自性。彼即是支分。所谓“支分”，即是法与有法之总摄，此处乃所立法，谓法无生于自性，及于何者成立彼之基，有法内之生处诸法，彼二者之总摄名为支分。彼即是所立法。所谓“所立法”，即是诸法不存在，及无常，及因。此处乃于有法内之生处诸法，所立法谓法无生于自性，彼乃所立法。 所谓“以有故”，即以自性存在之故，如是，所谓“自性”，即是于自性存在而施设。所谓“以有故”，此乃成立之法，是为宗法。其中，所谓“成立之法”，即是诸法不存在，及无常，及成立因之法，谓不见，及自性，及果。此处乃所立法者，谓法无生于自性，彼成立之法，谓以有故。如是，所谓“自性”，即是可于自性存在而施设者，及可于自性而施设之内。
English
That which has two qualities, that is, the subject of the dharma, is the nature of dharma. Here, "the internal sources of arising," means from what is it accomplished? It means that there is no arising from self-nature, which is the proponent. And it is known to both the proponent and the opponent, that there is no arising from self-nature, which is the dharma of establishment, that is, having these two, that is the nature of dharma. "Self-nature" means existence itself. "Definitely no arising" means that all phenomena are definitely without arising from self-nature. "Definitely no arising from self-nature," this is recollection, it is the dharma to be established. Among them, "recollection" means recollecting the non-existence of phenomena from non-seeing, and recollecting impermanence from self-nature, and recollecting cause from effect. Here, it is the basis for recollection, in the internal sources of arising, recollecting no arising from self-nature. That is the part. "Part" means the collection of dharma and the subject of dharma, here it is the dharma to be established, that is, the dharma of no arising from self-nature, and the basis on which it is established, the internal sources of arising, the collection of these two is called the part. That is the dharma to be established. "Dharma to be established" means the non-existence of phenomena, and impermanence, and cause. Here, in the internal sources of arising, the dharma to be established is the dharma of no arising from self-nature, that is the dharma to be established. "Because it exists" means because of the existence of self-nature, thus, "self-nature" means to impute to the existence of self-nature. "Because it exists," this is the dharma of establishment, it is the property of the subject. Among them, "dharma of establishment" means the dharma of non-existence of phenomena, and impermanence, and establishing cause, that is, non-seeing, and self-nature, and effect. Here, the dharma to be established is the dharma of no arising from self-nature, that dharma of establishment, that is, because it exists. Thus, "self-nature" means that which can be imputed to the existence of self-nature, and within that which can be imputed to self-nature.
Chinese
内生处是自性存在之故。既然存在，就不会再产生，因此说“存在的缘故”，这是为了证明不是从我而生的法。这被称为理由，理由也就是无事物、无常、证明因的理由、不可见、自性和果。这里不需证明的法，即“不是从我而生”的说法，是为了证明“存在的缘故”这一理由。既然内生处不是从我而生，那是因为什么呢？因为存在。如果内生处是自性存在，那么既然存在，就不会再产生，因此说“存在的缘故”，这是为了证明不是从我而生的理由。这被称为同品法，同品法也就是法和有法合起来的同品法，不可见、自性和果。这里需要证明的法，即“不是从我而生”的说法，和有法“内生处”合起来的同品，其法就是“存在的缘故”。既然内生处不是从我而生，那是因为什么呢？因为存在。如果内生处是自性存在，那么既然存在，就不会再产生，因此说“存在的缘故”，这是法和有法合起来的同品的理由之法，所以称为同品法。例如说“如知识存在一样”，所谓“知识存在”，是指数论等论典中说，补特伽罗的自性是知识存在，这是说我的异名。所谓“本身”，是指知识存在的实物就是知识存在本身。例如说“如知识存在本身一样”，这是譬喻，是顺同品的譬喻。所谓譬喻，是指在有法上，需要证明的事物，是具有证明之法的譬喻。这里譬喻是需要推测的同品有法“知识存在本身”，对于需要推测的同品，需要证明的法“不是从我而生”的说法，是正方和反方都公认的，以及证明的
English
The internal sense bases are existent by their very nature. Since they exist, they do not arise again. Therefore, the phrase "because of existence" is the dharma that proves non-arising from the self. This is called the reason. The reason is also non-entity, impermanence, the reason for proving the cause, non-apprehension, self-nature, and result. Here, the dharma that is not to be proven, the statement "not arising from the self," is the reason for proving "because of existence." Why do the internal sense bases not arise from the self? Because they exist. If the internal sense bases are existent by their very nature, then since they exist, they do not arise again. Therefore, the phrase "because of existence" is the reason for proving non-arising from the self. This is called the property of the পক্ষ (pakṣa, Sanskrit term for the subject or minor term in a syllogism). The property of the পক্ষ (pakṣa) is also the property of the পক্ষ (pakṣa) that combines the dharma and the possessor of dharma, non-apprehension, self-nature, and result. Here, the dharma to be proven, the statement "not arising from the self," and the possessor of dharma, the statement "the internal sense bases," are combined in the পক্ষ (pakṣa). The property of that পক্ষ (pakṣa) is the phrase "because of existence." Why do the internal sense bases not arise from the self? Because they exist. If the internal sense bases are existent by their very nature, then since they exist, they do not arise again. Therefore, the phrase "because of existence" is the dharma of the reason of that পক্ষ (pakṣa) that combines the dharma and the possessor of dharma, so it is called the property of the পক্ষ (pakṣa). For example, "like the existence of knowledge." The phrase "existence of knowledge" refers to the Samkhya and other systems that say that the nature of the purusha is the existence of knowledge, which is a synonym for the self. The term "itself" means that the entity of the existence of knowledge is the existence of knowledge itself. For example, the phrase "like the existence of knowledge itself" is an example, a positive example. An example is an example in which the possessor of dharma has the dharma to be proven and the dharma to be proven. Here, the example is the subject to be inferred, the পক্ষ (pakṣa) possessor of dharma, "the existence of knowledge itself," to which the inference is made. The dharma to be proven, the statement "not arising from the self," is known to both the proponent and the opponent, and the proving.