Tibetan
གལ་བའི་སྐྱོན་དེར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཁས་བླངས་པ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁས་བླངས་པ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་དམ་འཆའ་བར་མི་བྱེད་པས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཁོངས་སུ་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དོན་དམ་པར་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ། ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པར་མ་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་ནས། ཡང་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པར་བྱས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་ནས། ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པ་བྱས་ན་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དེར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཁོ་བོས་ནི་བདེན་པ་གང་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་ཁས་བླངས་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་བྱས་ལ། བདེན་པ་གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཁས་བླངས་པའི་བདེན་ པ་དེ་ཉིད་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁས་བླངས་པ་ཡང་མ་བྱས་པས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་བླངས་པ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པར་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པ་མ་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ལ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གནས་བརྟན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པ་དབུ་མའི་ཚིག་ལེའུར་བྱེད་པ་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་བྱས་པ་ལས། རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་འདི་བརྗོད་དེ། དབུ་མ་དང་
Chinese
因此，也不会转变成自相矛盾的过失，这是最终的结论。如果问：如何不会转变成那种过失呢？回答说：因为说了“一切”这个词，就包括了对世俗谛的缘起作了肯定，所以不会转变成那种过失。先前所说的“一切事物都从各自决定的因和缘中产生”，其中的“一切”这个词，因为它包括了对世俗谛的缘起的肯定，所以不会立下“一切缘起都没有生”这样的誓言，因此不会转变成自相矛盾的过失，这是因为没有包括在“没有生”这个词的范畴之内，这是最终的结论。而且，因为在胜义谛中也肯定了缘起的存在，并没有否认它，所以这表明：如果肯定了在胜义谛中一切事物都从各自决定的因和缘中产生，又在胜义谛中否认一切事物都没有生，或者肯定了在世俗谛中一切事物都从各自决定的因和缘中产生，又在世俗谛中否认一切事物都没有生，那么就会转变成自相矛盾的过失。但是，我既没有肯定在安立缘起的真谛中，没有生，也没有肯定在安立没有生的真谛中，缘起，因此不会转变成自相矛盾的过失。因此，“宗义不成”是因为“一切”这个词包括了对世俗谛的缘起的肯定，而且在胜义谛中也肯定了缘起的存在，并没有否认它。因此，你指责我自相矛盾的宗义是不成立的。尊者法护也曾在对圣天论师所著的《中观四百论颂》的注释中，提出了自相矛盾的过失，即中观和
English
Therefore, it will not turn into the fault of self-contradiction, that is the final conclusion. If you ask: How will it not turn into that fault? The answer is: Because the word "all" is spoken, it includes the affirmation of dependent arising in conventional truth, so it will not turn into that fault. The word "all" in the previous statement that "all things arise from their respective determined causes and conditions," because it includes the affirmation of dependent arising in conventional truth, it will not make a vow that "all dependent arisings are without arising," therefore it will not turn into the fault of self-contradiction, because it is not included in the category of the word "without arising," that is the final conclusion. Moreover, because in ultimate truth, the existence of dependent arising is also affirmed, and it is not denied, this shows that: If it is affirmed that in ultimate truth, all things arise from their respective determined causes and conditions, and then in ultimate truth, it is denied that all things are without arising, or if it is affirmed that in conventional truth, all things arise from their respective determined causes and conditions, and then in conventional truth, it is denied that all things are without arising, then it will turn into the fault of self-contradiction. However, I have neither affirmed the absence of arising in the truth where dependent arising is established, nor have I affirmed dependent arising in the truth where the absence of arising is established, therefore it will not turn into the fault of self-contradiction. Therefore, "the subject is not established" is because the word "all" includes the affirmation of dependent arising in conventional truth, and in ultimate truth, the existence of dependent arising is also affirmed, and it is not denied. Therefore, your accusation that I am self-contradictory is not established. The Venerable Dharmapala also, in his commentary on the *Four Hundred Verses on the Middle Way* by the master Aryadeva, raised the fault of self-contradiction, that is, the Madhyamaka and
Tibetan
བརྒྱ་པ་ནི་ལྟ་བ་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། གནས་བརྟན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་ཀྱང༌། དབུ་མ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྐྱོན་བཏགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དེའི་ལན་དུ་ལུང་འཐད་པ་དང་བཅས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཡང་འཁོར་བསྡུས་པ་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་ཏུ་ཁས་བླངས་ནས་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ལ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཡང་འཁོར་སྡུད་པ་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བས་ཇི་སྐད་བསྟན་ཞེ་ན་འདི་ལ་དོན་དམ་པར་ན་དགེ་བ་ནི་ཐར་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ང་ནི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ་ནི་ཆུང་ངུ་ཡང་དྲི་ང་བ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་སྡུད་པ་ལ་ལྟོས་ན་དགེ་བ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ གུས་པར་བྱས་ཏེ་བསོད་ནམས་དག་བྱའོ། །གུས་པར་བྱས་ཏེ་བསོད་ནམས་དག་བྱས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། འདོད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ལ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་དགེ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་དགེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཁས་བླངས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡང་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མ་ཡིན་ཡང་འཁོར་བ་སྡུད་པ་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་དངོས་པོ
Chinese
百派是观点相同，因此，住持法护也，要知道他是在不了解中观派论著的意义的情况下进行指责的。为了回答所立誓的过失，为了以理证和教证来成立，例如布施等在胜义谛中不是善，但从摄受眷属来说，称为善等，以及承认了识为我，但在胜义谛中立誓识不是我，也不会成为立誓的过失，就像这样说。其中，例如布施等在胜义谛中不是善，但从摄受眷属来说，称为善等，这是如何显示的呢？因为对于此，在胜义谛中，善仅仅是解脱，除此之外没有丝毫。因此，布施等在胜义谛中不是善，世尊说：比丘们，我对于能成办有小小的有，也不显现欢喜，那是什么原因呢？因为宣说小小的也如同臭气一样。因此，布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧等功德，在胜义谛中不是善。然而，如果从摄受眷属来看，也可以称为善等，世尊说：比丘们， 恭敬地做，行持福德吧！恭敬地做，行持福德的异熟是，欲望、痛苦、快乐、如意。就像这样所说的一样。因此，像这样立誓也不会成为立誓的过失。其中，如果说了布施等在胜义谛中不是善，然后又说，那些仅仅在胜义谛中也是善，那么那时就会成为立誓的过失。如果承认布施等在世俗中是善，然后又承认那些仅仅在世俗中也不是善，那么那时也会成为立誓的过失。布施等在胜义谛中不是善，但从摄受眷属来说，称为善等，就像这样不会成为立誓的过失一样，在这里也是事物
English
The Śatapa is of the same view, therefore, the elder Dharma Protector also, it should be known that he is making accusations without understanding the meaning of the Madhyamaka treatises. In order to answer the fault of the pledge, in order to establish it with reason and scripture, for example, giving and so on are not virtuous in the ultimate sense, but from the point of view of gathering retinues, they are called virtuous, and having accepted consciousness as self, but in the ultimate sense, pledging that consciousness is not self, it will not become a fault of the pledge, like this it is said. Among them, for example, giving and so on are not virtuous in the ultimate sense, but from the point of view of gathering retinues, they are called virtuous, how does this show? Because for this, in the ultimate sense, virtue is only liberation, and there is not the slightest other than that. Therefore, giving and so on are not virtuous in the ultimate sense, the Blessed One said: Monks, I do not show joy even for the small things that accomplish existence, why is that? Because saying that even the small is like a foul smell. Therefore, giving, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom and other qualities are not virtuous in the ultimate sense. However, if viewed from the perspective of gathering retinues, it can also be called virtuous, the Blessed One said: Monks, Do it with respect, practice virtue! The ripening of doing it with respect and practicing virtue is, desire, suffering, happiness, wishful thinking. It's like what was said like this. Therefore, making such a pledge will not become a fault of the pledge. Among them, if it is said that giving and so on are not virtuous in the ultimate sense, and then it is said that those are also virtuous only in the ultimate sense, then at that time it will become a fault of the pledge. If it is admitted that giving and so on are virtuous in the conventional sense, and then it is also admitted that those are not virtuous only in the conventional sense, then at that time it will also become a fault of the pledge. Giving and so on are not virtuous in the ultimate sense, but from the point of view of gathering retinues, they are called virtuous, just as this will not become a fault of the pledge, here also things