Tibetan
མངོན་སུམ་དུ་བདག་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་འགལ་ཏེ། རལ་གྲི་རང་གི་སོ་ལ་རང་ཉིད་གཅོད་པ་དང༌། མཛུབ་མོ་རང་གི་རྩེ་ལ་རང་ཉིད་རེག་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་རང་གི་ཕྲག་པས་རང་ཉིད་མཆོད་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་རང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གྲགས་པའི་གནོད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་གནོད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལ་འགྲོ་བ་པོ་སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་གང་ཞིག་བགྲོད་པར་བྱ་བ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་གང་དུ་འགྲོ་བར་གྱུར་བ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་དེས་གྲགས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་བྱ་བ་གང་དང་ལྡན་པ་འདི་ཉིད་དེ་བྱེད་པར་སྨྲས་པས་དེས་ན་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན། །འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེ་འགྲོ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་དེ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ན་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པའི་ འགྲོ་བ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་དེ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ནི་འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ན་སྟེ། འགྲོ་བ་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ན་ཅི་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་གང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའམ། འགྲོ་བར་བྱེད་ཅིང་འགྲོའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བའི་སྔ་རོལ་ན་འགྲོ་བ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་འགའ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེད་དབུ་མ་པ་བྱ་བ་དང་ལན་པས་བྱ་བ་
Chinese
显而易见，自己对自己做是不合理的。因为刀自己砍自己的刃，手指自己触碰自己的尖端，人自己用自己的肩膀供奉自己，这些都是不合理的。那些说不是他者的人，不仅会损害他们自己的后推论，而且为了显示对世间名声的损害。对那些说不是他者的人来说，也会有世间名声的损害，因为世间上说，从自己的自体中变成不同的。说了这些之后，对那些说不是他者的人来说，也会有世间名声的损害，那是怎样的呢？世间上，无论是男人还是女人，任何一个要行走的人，要去哪个村庄或城市，那个人自己的自体和要行走的地方是不同的。你们说，这个人具有某种行为，因此自己对自己做，这与世间名声相违背。或者说：以何行显现为行者，此行非彼行。这是一种简要的指示。以何行显现为行者，显现的那个行不是那个行者所做的行，这是它的定义。那是怎样的呢？因为行之前没有行者。这是一种详细的解释。因为在行之前没有行者，所以以何行显现为行者，显现的那个行不是那个行者所做的行。行之前是什么呢？因此，行之前就是在行之前，就是在行产生之前，这是它的定义。说了这些之后，就是在行的行为没有产生的时候，这是它的定义。行之前没有什么呢？因此，没有任何一个行者以自己的自体存在，成为行的原因，或者说，没有任何依赖于施加行走和行者这些名称的东西。说了这些之后，因为在行之前没有任何这样的行者，因此……中观派所作的和回答所作的……
English
It is obviously contradictory for oneself to act upon oneself. Because it is contradictory for a sword to cut its own edge, for a finger to touch its own tip, and for a person to worship himself with his own shoulder. Those who say that it is not otherness will not only harm their own subsequent inferences, but also to show the harm to worldly fame. For those who say that it is not otherness, there will also be harm to worldly fame, because it is famous in the world that it has become different from one's own self. Having said this, for those who say that it is not otherness, there will also be harm to worldly fame, how is it? In the world, whichever man or woman is going to go, to whichever village or city they are going to go, that person's own self and the place to be traveled are different. You say that this person has some kind of action, therefore oneself acts upon oneself, which contradicts worldly fame. Or: By what going is one manifested as a goer? That going is not that going. This is a brief indication. By what going is one manifested as a goer? That going which is manifested is not the going done by that goer, that is its definition. How is it? Because there is no goer before the going. This is a detailed explanation. Because there is no goer before the going, therefore, by what going is one manifested as a goer? That going which is manifested is not the going done by that goer. What is before the going? Therefore, before the going is before the going, that is, before the arising of the going, that is its definition. Having said this, it is at the time when the action of going has not arisen, that is its definition. What is not there before the going? Therefore, there is nothing that exists by its own self, which becomes the cause of going, or that relies on the imputation of the names of going and goer. Having said this, because there is no such goer before the going, therefore... what the Madhyamikas do and what the answer does...
Tibetan
གང་དང་ལྡན་པ་དེ་མི་བྱེད་པར་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ན་རེ། ཁྱེད་དབུ་མ་པས་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་རིགས་ན། རྒྱུ་གང་ལ་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མི་འདོད་པ་ནི་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་དེ་འདི་ལྟར་ས་བོན་ནི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ས་བོན་ནི་མྱུ་གུའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ། འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ནི་འདུན་པའི་རྒྱུ་ལ་བྱུང་བའི་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་དབང་གིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡུལ་གཞན་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་བྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་ལ། དེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་དག་གིས་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་རུང་གི་དོན་དམ་པར་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་པ་དག་གིས་དོན་དམ་པར་ནི་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ དུ་རུང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །འདུན་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །འདུན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པས་འདུན་པའི་རྒྱུའོ། །གང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྩོལ་བའི་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་འདུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྩོལ་བའི་གཡོ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྩོལ་བ་དེས་རླུང་གི་ཁམས་བསྐྱེད་པས་ན་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་རླུང་གི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ་སོ། །རླུང་གི་ཁམས་དེའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཐུས་སོ། །དེའི་མཐུས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཡུལ་གཞན་དུ་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་བྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཚོགས་ལུས་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དེ་ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་སྐྱེ་བ་བྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་པོ་དེའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་དེ་ཡིན་ཏེ། ལྷས་བྱིན་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་རུང་གི །དེ་དོན་དམ་པར་མི་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་ནི་རྒྱུ་ལ་བྱེད་པ་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལས་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འདོད་དེ། འགྲོ་བ་པོས་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་དེའི་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དུ་འགྲོ་བར་གྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ལྟ་བུ་གང་ཞིག་བགྲོད་པར་བྱ་བ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་འགྲོ་བ་དང་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་གྲང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་དེ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བའི་རྒྱུ་འགྲོ་བ་པོ་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རལ་གྲི་རང་གི་སོ་ལ་རང་ཉིད་གཅོད་པ་དང༌། མཛུབ་མོ་རང་གི་རྩེ་ལ་རང་ཉིད་རེག་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་རང་གི་ཕྲག་པར་རང་ཉིད་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རང་གི་སྡེ་པ་དག་ལས། འགྲོ་བ་གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན། །འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེར་འགྲོ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་དག་ལ་ཡང་དབུ་མ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་དང་ལྡན་པས་བྱ་བ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གྲངས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
与具有者不作的意愿相违背的理由的意义，那本身也并非显而易见的相违，也并非与世俗相违。此处自己的宗派有些人说：你们中观派说没有作者，这有道理吗？对于什么因不愿安立为作者，这有违背承诺的过失，像这样，种子是苗芽的因，因此种子是苗芽的作者，因为经中这样说过。对于他们这样说的先前的观点，从他们那里驳斥回答说：此处解释者自己说：像这样，名言中，由意愿的因所产生的勤作所产生的风界的力量，使行蕴的集合在其他处所时间不同时产生，就是行者。从那之前的刹那产生不相同的体性，那就是行。真实中，从因安立为作者，也不愿意是作者本身等等这样说。经部师们认为，安立行之因为行者，为行之作者，这在世俗名言中是可以的，但在胜义中是不可以的。经部师们认为，在胜义中，不行的因，行者，安立为行之作者，这在世俗名言 中是可以的，为了显示行者和行的体性。像这样，名言中等等这样说。意愿之因，意愿的意思就是想要做。意愿本身是因，所以是意愿之因。是什么的因呢？是勤作的因，因此说了由意愿之因所产生的勤作。勤作的动摇是体性。勤作产生风界，因此说由勤作所产生的风界。风界的力量的意思就是它的威力。以它的威力，行蕴的集合在其他处所时间不同时产生，就连接到是行者。行蕴的集合的意思就是四大种和四大种所变的集合，就是身体。身体从一处所到另一处所产生，并且时间不同时，相续不断地
English
The meaning of the reason that contradicts the desire not to do what one possesses is not itself an obvious contradiction, nor is it a contradiction with the world. Here, some of one's own schools say: Is it reasonable that you Madhyamikas say there is no agent? Not wanting to establish what cause as an agent is a fault of contradicting the commitment, like this, the seed is the cause of the sprout, therefore the seed is the agent of the sprout, because it is said in the scriptures. In response to that previous view they said, refuting from their side: Here, the commentator himself says: Like this, in name, the power of the wind element produced by the effort arising from the cause of intention, causes the aggregate of formations to arise in another place at a different time, that is the goer. Whatever arises from the previous moment with a different nature, that is the going. In reality, from the cause establishing as the agent, one does not even want it to be the agent itself, and so on. The Sutra masters think that establishing the cause of going as the goer, as the agent of going, that is permissible in conventional terms, but not in ultimate terms. The Sutra masters think that in ultimate terms, the cause of not going, the goer, establishing as the agent of going, that in conventional terms is permissible, in order to show the nature of the goer and the going. Like this, in name, and so on. The cause of intention, the meaning of intention is wanting to do. Intention itself is the cause, so it is the cause of intention. What is the cause of? It is the cause of effort, therefore it is said that the effort arises from the cause of intention. The movement of effort is the nature. Effort produces the wind element, therefore it is said that the wind element is produced by effort. The power of the wind element means its power. By its power, the aggregate of formations arises in another place at a different time, and it is connected to being the goer. The aggregate of formations means the collection of the four great elements and what is transformed from the four great elements, which is the body. The body arises from one place to another, and when the time is different, continuously
Chinese
生起者是行者。该行者的前一刹那，称为不动的自性。与此不同的自性，称为动摇的自性。那生起的是什么，就与“是行”相连，行的原因是该行者，因为天授是不动的。因此，将行者作为行的原因而安立为行的作者，这在世俗谛中是可以的。为了显示这在胜义谛中是不可以的，说了“真实中，从将因安立为作者来说，也不许它是作者本身”，意思是说，胜义中不许“行者进行”，因为行者不作自己的自性。为什么不许行的原因，即行者是行的作者本身呢？说了“如此，谁往何处行”。意思是说，像天授一样的行者，将要行走的村庄和城市等往何处行，因为在世间上是公认的，这与行者的自性是相异的，因此，此处的行和作为行之因的行者，与行的自性并非相异，所以，不许行的原因，即行者是行的作者本身。为了显示那一点，说了“不是自己的自性，因为对自己的自性进行是不合理的”。意思是说，行的原因，即行者是行的自性，因此不是它的行的作者本身，因为就像剑不能自己砍自己的刃，手指不能自己触碰自己的尖端，人不能自己供养自己的肩膀等等，对自己的自性进行是不合理的。如此，暂时从自己的宗派来说，“以何行而显现为行者，那行不是往那里行”。这便是结尾，对于经部师来说，中观师的理证之义，具有作用，因此，具有作用的那个不作，这并非是相违的。对于数论派的观点来说，地等……
English
The one who arises is the goer. The previous moment of that goer is called the nature of immovability. The different nature from that is called the nature of movement. Whatever arises is connected to "is going," the cause of going is that goer, because Devadatta is immovable. Therefore, it is permissible in conventional truth to designate the goer as the cause of going as the agent of going. To show that this is not permissible in ultimate truth, it is said, "In reality, from the point of view of designating the cause as the agent, it is not allowed to be the agent itself," meaning that in ultimate truth, it is not allowed that "the goer goes," because the goer does not make his own nature. Why is it not allowed that the cause of going, the goer, is the agent of going itself? It is said, "Thus, who goes where." It means that the goer like Devadatta, where will the village and city to be traveled go, because it is recognized in the world that this is different from the nature of the goer, therefore, the going here and the goer as the cause of going are not different from the nature of going, so it is not allowed that the cause of going, the goer, is the agent of going itself. To show that point, it is said, "It is not one's own nature, because it is unreasonable to act on one's own nature." It means that the cause of going, the goer, is the nature of going, so it is not the agent of its going itself, because just as a sword cannot cut its own blade, a finger cannot touch its own tip, a person cannot offer to his own shoulder, etc., it is unreasonable to act on one's own nature. Thus, for the time being, from one's own school, "By what going does it appear as a goer, that going does not go there." This is the conclusion, for the Sutra school, the meaning of the Madhyamika's reasoning has a function, therefore, that which has a function does not act, this is not contradictory. For the view of the Samkhya school, earth, etc...