Tibetan
ཀྱིས་སྟོང་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཚེ་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་དཔེ་ཉེན་དུ་བརྗོད་པས་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཟེགས་ཟེན་པ་དག་གིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་སྐྱོན་སྦ་བར་འདོད་པས་བསྒྲུབ་པ་སྦྱར་བ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་དག་གིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དབུ་མ་པས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སུན་ཕྱུང་བའི་སྐྱོན་སྦ་བར་འདོད་པས་འདིར་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་སྒྲུབ་པར་སྦྱར་བ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་དེ། གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞན་པ་དག་ན་རེ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་བོར་ནས་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྐབས་བོར་བ་དང་ལྟག་ཆོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་དབུ་མ་པ་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལ། རྐང་མིག་གིས་སྨྲས་པའི་ཆད་པའི་གནས་དང་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་སྐྱོན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།། འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་དག་གི་གཞུང་ལས་སྨྲ་བ་གཞན་དུ་སྤོ་བ་ནི་ཆད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བས། འདིར་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་ན་རེ། ཁྱེད་དབུ་མ་པས་འགྲོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་སྐབས་བོར་ནས་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་འཆའ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྐབས་བོར་བ་ཡིན་པར་ཆད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་རིགས་པ་ཅན་དག་གིས་སྨྲ་བ་གཞན་དུ་སྤོ་བ་ནི་ཆད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་དག་གང་གི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་དམ་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་ལྟག་ཆོད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྟག་ཆོད་སྨྲ་བ་དག་ལ་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ན་དེ་དག་ཕམ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཇི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྒྲ་གཅིག་པ་ཉིད་དམ་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ལྟག་ཆོད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་དང་འགྲོ
Chinese
当以空性完全成立之时，如果说并非他性是譬喻的过失，则没有譬喻不成立的过失。因此，那些微细的执着者想要隐藏自己宗派的过失，所以附加的论证是：对我们没有损害。这是结论和量果。因为胜论派之前已经承认事物是他性，而中观派驳斥了他性，为了隐藏这个过失，所以在此附加论证说：事物并非自性是他性，而是具有名为他性的功德，所以论证说他性，这对我们没有损害，因为他性没有成立。在此，其他宗派说，舍弃了“没有行者”的语境，而立宗说行者和行是一体性，并且不是他性，这是舍弃语境和颠倒。这里，其他行者论者对中观派宣说没有行者和行，用足目的话语来施加舍弃语境和颠倒的过失。如此宣说：从理智者的论典中将话语转移到其他地方是舍弃语境。在此，其他行者论者说：你们中观派舍弃了立宗“没有行者”的语境，而立宗说行者和行是一体性，并且不是他性，这是舍弃语境，是舍弃语境的过失，因为理智者们说将话语转移到其他地方是舍弃语境。或者，你们中观派在行者和行没有成立的时候，说行者和行是一体性还是他性，这是颠倒。例如，对颠倒论者来说，声音是无常的，因为它是刚产生出来的，例如瓶子一样，当声音的无常性被成立时，他们失败的时候，说这个声音是否无常，声音是一体性还是他性，这是颠倒。同样，在此你们中观派也是行者和行
English
When emptiness is perfectly established, if it is said that non-otherness is a fault of the example, then there is no fault of the example not being established. Therefore, those subtle adherents, wishing to conceal the faults of their own tenets, add an argument: "There is no harm to us." This is the conclusion and the result of valid cognition. Because the Vaisheshikas previously admitted that things are otherness from their own tenets, and the Madhyamikas refuted otherness, in order to conceal this fault, they add here, arguing that things are not otherness by their own nature, but possess a quality called otherness, so arguing for otherness does not harm us, because otherness is not established. Here, other schools say that abandoning the context of "there is no goer," and asserting that the goer and the going are oneness and not otherness, is abandoning the context and being contradictory. Here, other proponents of going accuse the Madhyamikas, who teach that there is no goer and no going, of the faults of abandoning the context and being contradictory, using words spoken by the foot-eyed one. This is stated: "In the treatises of logicians, shifting speech to another place is abandoning the context." Here, other proponents of going say: "You Madhyamikas, abandoning the context of asserting 'there is no going,' assert that the goer and the going are oneness and not otherness, which is abandoning the context, and is a fault of abandoning the context, because logicians say that shifting speech to another place is abandoning the context." Or, you Madhyamikas, when the goer and the going are not established, saying whether the goer and the going are oneness or otherness is contradictory. For example, for those who speak contradictorily, sound is impermanent because it arises immediately, like a pot. When the impermanence of sound is established, and they are defeated, saying whether this sound is impermanent, whether sound is oneness or otherness, is contradictory. Similarly, here you Madhyamikas are also the goer and the going