Tibetan
དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་ན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། གཏན་ཚིགས་དེ་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་པ་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལ་བ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་དཔེ་ལ་བ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རང་གི་ལ་དག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་འགྲོ་བ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་གྱི་ལན་བཏབ་པ་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེས་འགྲོ་བ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཅི་སྟེ་ཡང་བློ་རྣོན་པོའི་བློ་ལ་འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཚིག་གི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལ་བ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་བཞིན་ནོ། །བློ་གང་ལ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་བློ་བཞིན་ནོ་སྙམ་སུ་སེམས་ན། བློའི་ཕྱོགས་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བ་དང༌། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསལ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ག
Chinese
即使以“有进入和退出”作为理由的特殊性，如果真是那样，即使它确实有进入和退出，但因为这个理由是所立誓之义的一部分，所以理由本身没有成立。例如，“声音是常，因为是声音”这句话，因为它与所立誓之义的一部分相同，所以就像不成立一样。在这里，凡是“行者天授”这个声音，都是与自身体性不同的词义相关的对象，因为这是要证明的法，而将此作为理由的特殊性，是因为它是所立誓之义的一部分，所以本身是不成立的。说“青莲”这个声音是如上所说的对象，也是因为胜义中不成立。那些说他是他者的人的比喻，就像“青莲”这个声音一样，说它与自己的莲花不同，是与词义相关的对象，这也是在胜义中不成立的，所以你的比喻也是不存在的。因为在胜义中，一切事物都是不生的，所以与自身体性不同的词义相关的对象是不成立的。因此，对于认为行者与行是不同的想法，也回答了理由和比喻的过失。
English
Even if the particularity of the reason is stated as 'because there is entering and exiting,' if that is the case, even if it does have entering and exiting, because this reason is part of the meaning of the vow, the reason itself is not established. For example, the statement 'sound is permanent because it is sound' is similar to being unestablished because it is the same as part of the meaning of the vow. Here, whatever the sound 'goer Devadatta' is, it is an object related to the meaning of words other than its own nature, because this is the dharma to be proven, and stating this as a special characteristic of the reason is unestablished because it is part of the meaning of the vow. Saying that the sound 'blue lotus' is the object as mentioned above is also because it is not established in the ultimate sense. The example of those who say it is other, like the sound 'blue lotus,' saying that it is related to the meaning of words other than its own lotus, is also not established in the ultimate sense, so your example is also non-existent. Because in the ultimate sense, all things are unborn, the object related to the meaning of words other than one's own nature is not established. Therefore, the faults of reason and example have also been answered for the thought that the goer is different from the going.
Tibetan
ཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པར་དཔེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ལན་བཏབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གཅིག་པ་ཉིད་དགག་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པས་གཞན་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པ་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པོ་སྙམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དག་འདི་སྙམ་དུ་ཁྱེད་དབུ་མ་པས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་པོ་ཡིན་གྱུར་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཉིད་ཀྱང༌། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེར་ན་གྲངས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་དགག་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པ་དེས། གལ་ཏེ་འགྲོ་དང་འགྲོ་བ་པོ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་བརྟགས་ན། །འགྲོ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་དང༌། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་པས་བརྟགས་པའི་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པ་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་དབུ་མ་པས་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དག་མི་འགྲུབ་པོ་སྙམ་ནས། འདིར་དབུ་མ་པས་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཉིས་ཀ་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་མཐུས་གཅིག་པ་ཉིད་དང་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བསྟན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་པོ་ཡིན་གྱུར་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཉིད་ཀྱང༌། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གལ་ཏེ་འགྲོ་དང་འགྲོ་བ་པོ། །གཞན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་བརྟགས་ན། །འགྲོ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་དང༌། །འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བས་གཉིས་ཀ་དགག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྟན་པའི་མཐུས། གྲངས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། བྱེ་བྲག་པས་བརྟགས་པའི་གཞན་པ་ཉིད་དགག་པས་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་དོན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལ་ཕ་རོལ་པོས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལོག
Chinese
对于论式的真实义未成立以及真实义中无有例子的过失，如前所说，现在应当进行回答。如果有人认为，为了遮破一体性而展示的后比量，以及为了遣除展示的遮破异体性的后比量，因此遮破异体性也不成立，那么，那些主张异体性的人会这样认为：你们中观派，如果凡是行者，就是能行者，那么作者和业也将会成为一体。像这样，例如数论派所考察的一体性，为了遮破它而展示的后比量。如果行和能行者，被分别认为是异体，那么就会出现没有能行者的行，以及没有行的能行者。像这样，例如胜论派所考察的异体性，为了遮破它而展示的后比量，为了遣除这些，因此你们中观派所展示的遮破异体性的后比量是不成立的，这样认为。 在这里，中观派说遮破异体性是不成立的。对于这样说的回答，这里解释者说，通过展示遮破二者的后比量的力量，想要表明遮破一体性和异体性，以及以它们为对境的智慧不会产生，因此没有过失。如果凡是行者，就是能行者，那么作者和业也将会成为一体。以及，如果行和能行者，被分别认为是异体，那么就会出现没有能行者的行，以及没有行的能行者。通过这些遮破二者的后比量的力量，遮破了数论派所考察的一体性，以及胜论派所考察的异体性，因此一体性和异体性，以它们为对境的智慧不会产生，因为是缘起，所以不是意义相同，也不是意义不同，想要表明这一点，因此论式没有过失。因此，像这样在表明行者不是从行中分离出来的异体时，对方却颠倒了所承诺的意义，主张不是异体性。
English
The faults of the true meaning of the reason not being established and the absence of examples in the true meaning, as mentioned before, should now be answered. If someone thinks that the subsequent inference shown to refute oneness, and to eliminate the subsequent inferences shown to refute otherness, therefore the refutation of otherness is also not established, then those who assert otherness would think like this: You Madhyamikas, if whatever is the goer, is the very one who goes, then the agent and the action will also become one. Like this, for example, the oneness examined by the Samkhyas, the subsequent inference shown to refute it. If the going and the goer are distinguished as otherness, then there will be going without a goer, and a goer without going. Like this, for example, the otherness examined by the Vaisheshikas, the subsequent inference shown to refute it, in order to eliminate these, therefore the subsequent inference shown by you Madhyamikas to refute otherness is not established, so they think. Here, the Madhyamikas say that the refutation of otherness is not established. In response to this statement, here the commentator says that through the power of showing the subsequent inference that refutes both, it is intended to show that the wisdom that refutes oneness and otherness, and takes them as objects, does not arise, therefore there is no fault. If whatever is the goer, is the very one who goes, then the agent and the action will also become one. And, if the going and the goer are distinguished as otherness, then there will be going without a goer, and a goer without going. Through the power of these subsequent inferences that refute both, the oneness examined by the Samkhyas is refuted, and the otherness examined by the Vaisheshikas is refuted, therefore oneness and otherness, the wisdom that takes them as objects does not arise, because it is dependent origination, so it is not the same meaning, nor is it a different meaning, intending to show this, therefore there is no fault in the reason. Therefore, like this, when showing that the goer is not an otherness separated from the going, the opponent reverses the meaning of the commitment, asserting that it is not otherness.
Tibetan
་པར་བརྟགས་ནས་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པས་འགྲོ་བ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལ། ཕ་རོལ་པོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་དབུ་མ་པས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དབུ་མ་པས་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལོག་པར་བརྟགས་པའི་དབུ་མ་པས་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཁས་བླངས་པ་གནོད་པ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་གནོད་པ་དེ་ནི་དེད་དབུ་མ་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅི་སྟེ་ཡང་འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་ཞིབ་མོས་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་རང་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མེད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་ཡང་བྱེ་བྲག་པ་འགའ་ཞིག་མཁས་སུ་རེ་བའི་རྟོག་པ་ཞིབ་མོས་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱེད་དབུ་མ་པས་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་ ལས་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འགྲོ་བ་པོ་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་བསྟན་པ་དེ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་བྱེ་བྲག་པའི་གཞུང་ལས། འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་རང་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རང་ལས་གཞན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་དབུ་མ་པའི་དཔེ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་པོ་རང་གི་བདག་ཉིད་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དཔེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཁོ་བོའི་དཔེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ཀླན་ཀ་དེ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་ཁྱེད་བྱེ་བྲག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་འགྲོ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བས། དེས་ན་དངོས་པོ་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གཞན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་འགྲོ་བ་པོའི་རང་གི་བདག་ཉིད་གང་གི་ཚེ་གཞན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་
Chinese
认为考察之后承诺的过失，是接近考察的过失，是没有的，这是总结。中观派显示从行者并非是其他的行者，对此，其他的说是一体的人说：这样中观派就是承诺是一体了，这样中观派考察承诺的意义颠倒，中观派承诺不是一体，接近考察的过失，那个过失对于中观派是没有的，这是总结语。如果又有某些以精细的分别，行者的自己的自性不是从自己是他者，因为没有成立的缘故，如果没有比喻就显示，这是说如果又有某些胜论派希望成为智者的以精细的分别这样说：你们中观派在胜义中从行者 也不是其他的行者，必须确定，因为具有进入特殊表达的依赖。例如像行者自己的自性一样，这样显示的随后的比量是：我们胜论派的宗派中，行者的自己的自性不是从自己是他者，因为没有成立，像这样一切事物是具有他者这样的功德的缘故，行者的自己的自性也是具有他者这样的功德的缘故。不是从自己是他者，因为没有成立的缘故，你们中观派没有比喻这样显示，并且这样说。对于这样说的回答，在这里解释本身就不是好的，行者自己的自性以他者自性的空性完全成立本身，作为比喻说也没有过失，这样说，我的比喻不是没有的，所以你的责难也不是好的，这是总结语。像这样你们胜论派的宗派中，行者等一切事物是具有他者这样的功德的缘故，说是他者。因此，那些事物自性上既不是一体，也不是他者，因此我什么时候说行者的自己的自性是他者，功德的自性
English
The fault of assuming that the commitment has been examined is that the fault of approaching the examination is absent, which is a conclusion. When the Madhyamikas show that the traveler is not different from the traveler, the opponents who claim oneness say: In that case, the Madhyamikas have committed to oneness. Thus, the Madhyamikas examine the meaning of the commitment in reverse, and the Madhyamikas commit to non-oneness. That fault of approaching the examination is absent for the Madhyamikas, which is the concluding remark. If some, with subtle discernment, show that the self-nature of the traveler is not other than oneself because it is not established, then it is said that if some Vaibhashikas, hoping to be wise, with subtle discernment, say this: You Madhyamikas must ascertain that in the ultimate sense, from the traveler, is also not another traveler, because it has the dependence of entering into a special expression. For example, like the self-nature of the traveler himself, the valid cognition that follows is shown. In our Vaibhashika school, the self-nature of the traveler is not other than oneself because it is not established. Thus, all things are said to be other because they possess the quality of being other. The self-nature of the traveler also possesses the quality of being other. It is not other than oneself because it is not established. You Madhyamikas have no example, so they show and say that. In response to that saying, the explanation here itself is not good. The self-nature of the traveler is perfectly established as being empty of the nature of otherness, so there is no fault in speaking of it as an example. Thus, it is said that my example is not absent, so your accusation is also not good, which is the concluding remark. Thus, in your Vaibhashika school, all things, including the traveler, are said to be other because they possess the quality of being other. Therefore, those things are neither one in their self-nature nor other. Therefore, when I say that the self-nature of the traveler is other, the nature of the quality