Tibetan
དུ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྫ་མ་ནི་འགྲོ་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྫ་མཁན་སྡོད་པ་པོ་ཉིད་དེ་ལ་ལན་འགའ་རྩྭ་དང་ས་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ལངས་ཏེ། འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་གྱི་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་སྡོད་པ་པོ་ལ་ཡང་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྡོད་པ་པོ་ཡང་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གདགས་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པས་དེས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྫ་མཁན་ནི་དངོས་སུ་ན་སྡོད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡོད་པས་རྫ་མ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཉེ་བར་གདགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་དངོས་བཏང་བས་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པས། དེས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་སུན་དབྱུང་བའི་ལམ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འགྲོ་བ་ལོག་པ་ནི་སྡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ན། ལྡོག་པ་དེ་ཡང་བགོམ་པ་ལས་སམ། སོང་བ་ལས་སམ་མ་སོང་བ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྲང་ན། རྣམ་པ་དེ་དག་གང་ལས་ཀྱང་སྡོད་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྡོད་པ་དེ་སོང་བ་ལས་སམ། མ་སོང་བ་ལས་སམ་བགོམ་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བརྟག་གྲང་ན། དེ་ལ། བགོམ་ལས་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སོང་དང་མ་སོང་ལས་ཀྱང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །བགོམ་པ་ལས་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྔར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་དང་ ལྡན་པ་ལ་སྡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བགོམ་པ་ལ་སྡོད་པ་མེད་དེ་འགྲོ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བགོམ་པ་མ་ཉམས་པ་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྔར་བསྟན་པས་བགོམ་པ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་སྡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སོང་བ་ལས་དེ་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སོང་བ་པོ་ལས་ཀྱང་དེ་འགྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ། སོང་བ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ། །འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སོང་བ་ལས་སྡོད་པ་དེ་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སོང་བ་ལས་ཀྱང་སྡོད་པ་དེ་འགྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ། སོང་བ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་ནི
Chinese
要知道，这是因为陶器不是在行走中制作的。然而，陶匠自己有时会为了草、泥土等事物而站起来，因为行走等三时之力的状态是存在的，因此，对于停留者也仅仅存在“行走”的说法，所以停留者也成为了行走者，没有过失。这是所说的意思。为了回答所说的那些话，这里进行解释本身就承认了近似施设，因为承认的已经丧失，所以就像之前一样，存在理由和比喻的过失，因此会产生过失。陶匠实际上是停留者，这是因为通过停留来制作陶器。行走者本身是以近似施设的方式承认的，因为舍弃了真实的行走者，所以承认的已经丧失。因此，就像之前一样，会产生理由和比喻的过失，行走是存在的，这仅仅是承诺而已。这是总结。或者，还有其他的反驳方式，通过“行走的反面是停留”等说法，那么，这种反面是从行走中，还是从已行中，或者从未行中转变的呢？从这些方式中的任何一种，停留都是不合理的。因此，对于此处的停留，如果考察它是否是从已行中，或者从未行中，或者从行走中转变的，那么，对此， 行走不会变成停留， 已行和未行也不会。 等等这样说了。行走不会变成停留，因为之前已经展示了推理，对于具有行走的状态来说，停留是不合理的。也就是说，行走中没有停留，因为已经进入了行走。例如，就像其他未失去行走的（事物）一样，因为之前已经展示了推理，所以行走与行走的状态相连，停留是不合理的。如果说从已行中可以成立，那么从已行者中也不应该成立， 已行没有行走， 因为没有行走的转变。 也就是说，如果说从已行中停留可以成立，那么从已行中停留也不应该成立，因为已行中没有行走。像这样，行走的转变是
English
It should be known that this is because pottery is not made while walking. However, the potter himself sometimes stands up for things like grass, mud, etc., because the state of the power of the three times, such as walking, exists, therefore, for the one who stays, there is only the saying of "walking," so the one who stays also becomes the one who walks, there is no fault. This is what is said. In order to answer those words that were said, the explanation here itself admits the approximate imputation, because what was admitted has been lost, so just like before, there is the fault of reason and example, therefore there will be a fallacy. The potter is actually the one who stays, this is because pottery is made by staying. The walker himself is admitted in the manner of approximate imputation, because the real walker is abandoned, so what was admitted has been lost. Therefore, just like before, there will be the fault of reason and example, walking exists, this is only a promise. This is the conclusion. Or, there is another way to refute, through the saying "the opposite of walking is staying," then, is this opposite transformed from walking, or from what has been walked, or from what has not been walked? From any of these ways, staying is unreasonable. Therefore, for the staying here, if we examine whether it is transformed from what has been walked, or from what has not been walked, or from walking, then, for this, Walking will not become staying, Neither what has been walked nor what has not been walked. Etc. is said. Walking will not become staying, because the inference has been shown before, for the state of having walking, staying is unreasonable. That is to say, there is no staying in walking, because it has already entered walking. For example, just like other (things) that have not lost walking, because the inference has been shown before, so walking is connected with the state of walking, staying is unreasonable. If it is said that it can be established from what has been walked, then it should not be established from the one who has walked, What has been walked has no walking, Because there is no transformation of walking. That is to say, if it is said that staying can be established from what has been walked, then staying should not be established from what has been walked, because what has been walked has no walking. Like this, the transformation of walking is
Tibetan
་སྡོད་པ་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་ནི་སོང་བ་ལ་མེད་དེ། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་ལ། འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་མེད་ན་སྡོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མ་སོང་བ་ལས་སྡོད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་སོང་བ་ལས་ཀྱང་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་ནི་སྡོད་པ་ཡིན་ན། འགྲོ་བ་ནི་མ་སོང་བ་ལ་མེད་དེ། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་ལ། འགྲོ་བ་ལྡོག་པ་མེད་ན་སྡོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་སོང་བ་ལས་ཀྱང་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དོན་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་སྡོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དེ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་སྣང་བ་དང་མུན་པ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དེ། དབུ་མ་པས་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་དང་མུན་པ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲོ་བ་མི་མཐུན་པ་སྡོད་པ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡོང་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་དང་ འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཡོད་པ་ནི་སྡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པ་དངོས་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ། འགྲོ་བ་དང་ནི་འཇུག་པ་དང༌། །ལྡོག་པ་ཡང་ནི་འགྲོ་དང་མཚུངས། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་གང་དག་སྡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡོད་པའི་མི་མཐུན་པ་འགྲོ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། གང་དག་སྡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡོད་པའི་རྩོམ་པ་ཁྲི་སྟན་ལ་སོགས་པ་ཤོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། གང་དག་སྡོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྡོད་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ
Chinese
如果停留，那么行进就不存在于已逝去之中。如果没有行进，那么行进的返回也就不存在。如果行进的返回不存在，那么停留也就不存在。如果认为从没有逝去中可以成立停留，这也是不合理的，因为没有行进就不可能有返回。因此，从没有逝去中也不会有停留。这句话是这样说的：如果行进的返回是停留，那么行进就不存在于没有逝去之中。如果没有行进，那么行进的返回也就不存在。如果行进的返回不存在，那么停留也就不存在。因此，从没有逝去中也不会有停留，这就是这句话的总结。像这样，说“论证的意义没有成立”等等，是结论和量（pramāṇa）的果。像这样，行进论者们的论证，因为存在不一致之处，所以没有成立。这是因为，由于没有停留，所以行进本身不是不一致的。也没有随之而来的行进，因为没有承认在究竟意义上光明和黑暗是不一致的。对于行进论者们来说，也没有以同品例随之而来的行进，因为中观派承认在究竟意义上光明和黑暗是不一致的。或者，也可以说是意义上的矛盾。如果行进论者们在世俗层面以“行进的不一致是停留”的论证来成立行进，那么这与在究竟意义上成立行进是矛盾的。有些人说：“存在的就是停留，因为存在不一致，因为存在造作，因为从那之中产生相反的事物。”对于那些人，应该这样说：行进和进入，以及返回，都与行进相同。等等，那些行进论者说停留是唯一存在的，因为存在停留的不一致——行进。有些人说停留是唯一存在的，因为存在停留的造作——进入到准备床榻等等之中。有些人说停留是唯一存在的，因为从停留中产生被称为行进的事物。
English
If there is staying, then going does not exist in what has passed. If there is no going, then there is no returning of going. If there is no returning of going, then there is no staying. If one thinks that staying can be established from what has not passed, that is also unreasonable, because there can be no returning without going. Therefore, staying does not occur from what has not passed. This is what is said: If the returning of going is staying, then going does not exist in what has not passed. If there is no going, then there is no returning of going. If there is no returning of going, then there is no staying. Therefore, staying does not occur from what has not passed, that is the conclusion of this statement. Thus, saying "the meaning of the argument is not established" and so on, is the conclusion and the result of valid cognition. Thus, the argument of those who assert going is not established because there is inconsistency. This is because, since there is no staying, going itself is not inconsistent. There is also no subsequent going, because it is not admitted that light and darkness are inconsistent in the ultimate sense. For those who assert going, there is also no subsequent going with a similar example, because the Madhyamikas admit that light and darkness are inconsistent in the ultimate sense. Or, it can also be said to be a contradiction in meaning. If those who assert going establish going in the conventional realm with the argument that "the inconsistency of going is staying," then this contradicts establishing going in the ultimate sense. Some say, "What exists is only staying, because there is inconsistency, because there is fabrication, because opposite things arise from that." To those people, it should be said: Going and entering, and returning, are also the same as going. And so on, those who assert going say that staying is the only existing thing, because there is the inconsistency of staying—going. Some say that staying is the only existing thing, because there is the fabrication of staying—entering into preparing beds and so on. Some say that staying is the only existing thing, because from staying arises the thing called going.