Tibetan
བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དམུས་ལོང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དམུས་ལོང་གིས་མཐོང་ངོ༌། །དམུས་ལོང་ལྟའོ་བལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དམུས་ལོང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་དེ་དམུས་ལོང་ལ་དམུས་ལོང་གིས་འདས་པའི་དུས་ན་མཐོང་ངོ༌། །དམུས་ལོང་ད་ལྟར་ལྟའོ། །མ་འོངས་ བའི་དུས་ན་བལྟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་མེད་དོ། །འགྲོ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སོང་བ་དང་བགོམ་པ་དང་མ་སོང་བའི་ལམ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོང་ངོ་འགྲོའོ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དུས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འགྲོ་བ་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སོང་བ་དང་བགོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་དེ་ཞུགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སོང་བ་ཡིན་པ་གང་དུ་དེ་འཇུག་པ་དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན། གང་དུ་དེ་མ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཕྱོགས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཞུགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སོང་བའི་ལམ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དེ་ནི་འགྲོ་བ་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་པས་འདས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱོགས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་འཇུག་པ་དེ་ནི་བགོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དེ་ནི་འགྲོ་བ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱོགས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེད་དུང་མ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བའི་ལམ་ཡིན་པས། ཕྱོགས་དེ་ནི་འགྲོ་བ་ད་དུང་མ་བརྩམས་པས་མ་འོངས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་བ་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོང་ངོ་འགྲོའོ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་འ
Chinese
所谓的“没有进入特殊表达的原因”是相违品。例如，盲人没有眼识，盲人能看见吗？像盲人能看见、盲人将要看见一样，没有进入特殊表达的原因，这是相违的例子。例如，盲人没有眼识，因为没有与自身状态不同的法，即眼识，所以没有眼识的事物，盲人过去能看见吗？盲人现在能看见吗？未来将要看见吗？没有进入特殊表达的原因。行走不是这样，因为与行走自身状态不同的法，即具有已走、正走和未走之路的事物，能说已走、正走、将要走，因为具有进入三种时态特殊表达的原因，所以要知道行走是存在的。行走与自身状态不同的法，即具有已走和正走的事物，具有进入特殊表达的原因，这是就近应用的结合。进入特殊表达的原因是什么呢？因此说，它已进入的地方是已走之路，它正进入的地方是正走之路，它未进入的地方是未走之路。行走进入的地方是已走之路，因此那个地方具有行走的完成，称为过去时。行走正进入的地方是正走之路，因此那个地方具有行走的进入，称为现在时。行走尚未进入的地方是未走之路，因此那个地方是行走尚未开始的地方，称为未来时。因为具有与行走自身状态不同的法的事物，能说已走、正走、将要走，具有进入特殊表达的原因，因此，正如所说，凭借论证的力量
English
That which is called "the absence of a cause for entering into a specific expression" is the opposite of the dharma. For example, a blind person lacks eye consciousness, can a blind person see? Like saying a blind person can see, a blind person will see, there is no cause for entering into a specific expression, this is an example of opposition. For example, a blind person lacks eye consciousness, because there is no dharma different from his own state, namely eye consciousness, so the object that does not possess eye consciousness, can a blind person see in the past? Can a blind person see now? Will he see in the future? There is no cause for entering into a specific expression. Walking is not like that, because the object that possesses the path of having gone, going, and not gone, which is a dharma different from the state of walking itself, can be said to have gone, is going, will go, because it possesses the cause for entering into the specific expression of the three times, therefore, one should know that walking exists. The object that possesses the dharma of having gone and going, which is different from the state of walking itself, has the cause for entering into a specific expression, this is the combination of close application. What are the causes for entering into a specific expression? Therefore, it is said that the place where it has entered is the path that has been gone, the place where it is entering is the path that is being gone, the place where it has not entered is the path that has not been gone. The place where walking has entered is the path that has been gone, therefore that place possesses the completion of walking, and is called the past time. The place where walking is entering is the path that is being gone, therefore that place possesses the entering of walking, and is called the present time. The place where walking has not yet entered is the path that has not been gone, therefore that place is where walking has not yet begun, and is called the future time. Because the object that possesses the dharma that is different from the state of walking itself can be said to have gone, is going, will go, and possesses the cause for entering into a specific expression, therefore, as has been said, by the power of the reasoning
Tibetan
གྲོ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེས་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔར་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་གི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་གཞག་པ། ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་གང་དུ་ཞུགས་ཟིན་པ་དེ་ནི་སོང་བ་ཡིན་ལ། གང་དུ་འཇུག་པ་ དེ་ནི་བགོམ་པ་ཡིན། གང་དུ་མ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་མ་སོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འགྲོ་བ་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྲོ་བ་མི་འཐད་པར་སྔར་བསྟན་ཟིན་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །འགྲོ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ཁྱེད་ཟེར་བ་ལྟར་གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང་དེ་དགག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་འགྲོ་བའི་གཞི་སོང་བ་དང་བགོམ་པ་དང་མ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་གསུམ་པོ་དག་ཡོད་པས་དེས་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ལམ་དེ་དག་ཉིད་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས། འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ན། །གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་འགྱུར་བ། །བགོམ་པ་མེད་ཅིང་སོང་བ་མེད། །མ་སོང་འགྲོ་བ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ན། གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་འགྱུར་བའི་བགོམ་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ན། །ཇི་སྲེད་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་བི་བྱེད་པ་དེ་སྲེད་དུ་གང་དུ་འགྲོ་བ་རྩོམ་པར་འགྱུར་བ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་བགོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བས་སྟོང་པས་ཏེ། དེས་ནི་འགྲོ་བ་རྩོམ་པའི་སྔ་རོལ་ན་གོང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་འཇུག་པ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་བགོམ་པའི་ལམ་མེད་པས་འགྲོ་བ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །སོང་བ་ཡང་མེད་དེ་འགྲོ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེ
Chinese
仅仅因为有运动吗？因此，说了“当时的意义是成就”，先前那些说运动的人所持的最初观点是，内在的事物仅仅是产生，因为它们具有与境相关的名称，所以才被称为“成就”。为了回答这个说法，注释者在此解释说：如果运动的产生存在，那么已经进入的地方就是已去之处，正在进入的地方就是正行之处，没有进入的地方就是未去之处。如果发生这样的变化，那么运动也不存在，如是等等已经显示。因为这已经阻止了一切事物的产生，并且先前已经显示了运动是不合理的，因此运动不存在。运动从其自身状态转变为与具有特殊表达的事物相关的因素本身存在，这表明了理由的意义并没有成立。即使运动存在，也应该驳斥它。就像你在这里所说的那样，即使运动存在，也应该驳斥它。对于这一点，你所说的过去、现在和未来的三种时间表达，即运动的基础——已去、正行和未去这三种道路存在，因此它证明了运动的存在，因此应该考察这些道路本身。因此，在此，论著的作者亲自说了：“运动开始之前，在哪里运动将要开始，没有正行也没有已去，未去运动在哪里？”在运动开始之前，在哪里运动将要开始，没有正行，空无运动，也就是说，在运动开始之前，只要运动正在开始，那么在哪里运动将要开始，现在时态的表达“正行”是不存在的，并且空无运动。因此，这表明在运动开始之前，先前运动进入的现在时态的表达“正行”的道路是不存在的，因此运动是不存在的。已去也是不存在的，因为与运动不相关是不合理的，这是他的意思。
English
Is it only because there is movement? Therefore, it is said, "The meaning of the occasion is accomplished." The initial view held by those who previously spoke of movement is that internal things are merely produced because they have names related to objects, and thus they are called "accomplished." In response to this statement, the commentator explains here: If the arising of movement exists, then the place that has already been entered is the place that has been gone, the place that is being entered is the place that is being traversed, and the place that has not been entered is the place that has not been gone. If such a change occurs, then movement also does not exist, and so on, it has already been shown. Because this has prevented the arising of all things, and it has already been shown that movement is unreasonable, therefore movement does not exist. The fact that movement changes from its own state to a factor that is related to things with special expressions itself exists, which shows that the meaning of the reason is not established. Even if movement exists, it should be refuted. Just as you say here, even if movement exists, it should be refuted. Regarding this, the three expressions of past, present, and future time that you speak of, namely the basis of movement—gone, traversing, and not gone—these three paths exist, therefore it proves the existence of movement, therefore these paths themselves should be examined. Therefore, here, the author of the treatise himself said: "Before the beginning of movement, where will movement begin, there is no traversing and no gone, where is the not-gone movement?" Before the beginning of movement, where movement will begin, there is no traversing and it is empty of movement, that is, before the beginning of movement, as long as movement is beginning, then where movement will begin, the present tense expression "traversing" does not exist, and it is empty of movement. Therefore, this shows that before the beginning of movement, the path of the present tense expression "traversing" into which movement previously entered does not exist, therefore movement does not exist. The gone is also non-existent, because it is unreasonable to be unrelated to movement, this is his intention.