Tibetan
ན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེས་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ སྐབས་དེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅས་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ལ། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་སྟོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། སྔར། རེ་ཞིག་འགྲོ་བོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་དམ་བཅས་པ་ཉིད་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་དམ་བཅས་པ་དང་པོ་ཤོས་ཏེ། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྩ་བ་བཞི་པོ་འདིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སོང་བ་དང་མ་སོང་བ་དང་བགོམ་པ་དག་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་དང་རྒྱུ་མེད་པ་དག་ལས་འགྲོ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ན། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་འགྲོ་བ་མེད་པས་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་སྔ་མས་འགྲོ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། འདིར་གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་གིས་ངོ་ཚ་བོར་ནས། འགྲོ་བ་པོ་ལྷས་བྱིན་ལ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་ཞེས་ཟེར་ནའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ན་དེའི་ལན་དུ་འདིར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས། གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོ། །འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་མེད་པའི། །འགྲོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བ་གང་གིས་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་འགྲོ་བ་དང་གཡོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་ པའི
Chinese
不是从他者而来，不是从二者而来，也不是无因而生。任何事物无论在哪里，都永远不会产生。诸如此类，在遮止行生的场合已经阐述过了。又，暂时行者不行走，这是立宗的近处安立。暂时行者行走，如何成为合理呢？诸如此类是需要阐述的。如前所说那样进行解释，这表明了：之前，暂时行者不行走，行者非行非不行。从所说的这个立宗出发，暂时行者不行走，这是最初的立宗。暂时行者行走，如何成为合理呢？如果没有行走，那么行者也永远不会合理。这四句偈颂表明：当已行、未行和正行之时，没有行走，以及从自、他、二者和无因中，没有行生的产生之时。如果没有行走，那么行者也永远不会合理。如是说，暂时行者行走，如何成为合理呢？因为没有行走，所以行者本身也不会成立，应如是解释。因此，即使在胜义中没有行走，如果有人虚构说行者行走，即使行者并非真实存在，那么，因为先前的理证已经证明了没有行走，所以，即使在胜义中没有行走。如果在这里，有些讲行走的人感到羞愧，因为行者拉辛没有行走，也不是真实存在，所以虚构说有行走，并说行者行走。如果他们这样说，那么作为对他们的回答，本论的作者说：在哪个宗派中，行者想要行走，那么在那个宗派中，就会成为没有行走和移动的行者。为什么呢？因为他们想要行者行走。
English
It does not come from another, it does not come from both, nor does it arise without a cause. Whatever things are, wherever they are, they never arise. Such things have already been explained in the context of preventing movement and arising. Furthermore, 'For the moment, the goer does not go,' this is the establishment of the proposition. 'For the moment, the goer goes, how does it become reasonable?' Such things are to be explained. As it has been said, it should be explained in detail. This indicates that: Before, 'For the moment, the goer does not go, the goer is neither going nor not going.' From what has been said in this proposition, 'For the moment, the goer does not go,' this is the first proposition. 'For the moment, the goer goes, how does it become reasonable?' 'If there is no going, then the goer will never be reasonable.' These four verses indicate that when there is no going in the past, not yet gone, and the present going, and when there is no arising of going from self, other, both, and without cause. 'If there is no going, then the goer will never be reasonable.' As it is said, 'For the moment, the goer goes, how does it become reasonable?' Because there is no going, the goer himself will not be established, it should be explained in detail. Therefore, even though there is no going in the ultimate sense, if someone fabricates and says that the goer goes, even though the goer is not truly existent, then, because the previous reasoning has already proven that there is no going, therefore, even though there is no going in the ultimate sense. If here, some who speak of going are ashamed, because the goer Lhasbyin does not go and is not truly existent, so they fabricate and say that there is going, and say that the goer goes. If they say so, then as an answer to them, the author of this treatise says: 'In which school of thought, the goer wants to go, then in that school of thought, it will become a goer without going and moving. Why? Because they want the goer to go.'
Tibetan
་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་འགྲོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ངོ་ཚ་བོར་ནས་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་ཟེར་བས། དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་འགྲོ་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ན། གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོ། །འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་མེད་པའི། །འགྲོ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེས་སྨྲ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་པ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འདི་ལྟར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཅིག་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་ཞིང་དེར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་པོ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་སྦྱར་རོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ། ཇི་སྟེ་སྐྱོན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས་འགྲོ་བ་པོ་དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དབུ་མ་པས། འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། །འགྲོའི་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འདོད་པས། འདི་སྐད་ཅེས་འགྲོ་བ་པོ་ནི་དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེས་ན་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་ལ། །དེ་གྲུབ་ན་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དེ་ཡང་འགྲུབ་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ནའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་ན་དེའི་ལན་དུ། འདིར་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་འགྲོ་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ
Chinese
之所以说“返回”，是因为他们想要让无行者行走。这将导致无行者成为行者。为了说明这个道理，就像这样：如果没有行走，那么行者就不会具备行走，因此才这样认为。这样说是因为，即使在胜义谛中没有行走，也会因为羞愧而虚构行者具有真实的行走，并说行者在行走。因此，如果没有行走，那么行者就不会具备行走，这将导致无行者成为行者，这是学者的想法。或者，为了使唯一存在的行走得以完成，也就是说，或者，对于任何一方，行者，对于那行走，没有行走，这将导致行者，想要行走。这句偈颂的意思是，对于任何一方，想要行走的行者，没有行走，这将导致行者。另一种解释是，为了将唯一存在的行走行为与“行走”联系起来并使其完整，因为行者没有行走的行为，所以没有行走。这将导致无行者成为行者。第二十五品。如果想要通过完全消除那个过失来认为行者具有胜义谛的行走，那么，如果一切中观师认为，如果没有行走，那么就不能成为行者，如果不是行者，那么就不能安立“行走”这个名称，想要完全消除这个过失，所以这样说，行者具有胜义谛的行走，也就是具有移动的相，因此成为行者，因此行者本身也成立，如果行者成立，那么“行者行走”这个名称也就能成立了。如果这样说，那么作为回答，这部论典的作者说，即使那样，如果行者行走，那么行走就会变成两种。
English
The reason for saying "returning" is that they want the non-goer to go. This would lead to the non-goer becoming a goer. To illustrate this point, it is like this: if there is no going, then the goer will not possess going, therefore it is considered so. It is said that even though there is no going in the ultimate truth, out of shame, they fabricate that the goer has real going and say that the goer is going. Therefore, if there is no going, then the goer will not possess going, which would lead to the non-goer becoming a goer, this is the scholar's thought. Or, in order to complete the only existing going, that is to say, or, for whichever side, the goer, for that going, there is no going, this would lead to the goer, wanting to go. The meaning of this verse is that for whichever side, the goer who wants to go, there is no going, this would lead to the goer. Another explanation is that in order to connect the only existing act of going with "going" and make it complete, because the goer does not have the act of going, therefore there is no going. This would lead to the non-goer becoming a goer. Twenty-fifth chapter. If one wants to completely eliminate that fault by considering that the goer possesses the going of the ultimate truth, then, if all Madhyamikas think that if there is no going, then one cannot become a goer, and if one is not a goer, then one cannot establish the name "going", wanting to completely eliminate this fault, so it is said that the goer possesses the going of the ultimate truth, that is, possesses the characteristic of moving, therefore becomes a goer, therefore the goer itself is also established, and if the goer is established, then the name "the goer goes" can also be established. If it is said like this, then as an answer, the author of this treatise says that even so, if the goer goes, then the going will become two.
Tibetan
་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན་པ་དང༌། །འགྲོ་པོར་འགྱུར་ནས་འགྲོ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་ན་རེ། ཇི་ལྟར། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དྲི་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་གང་གི་འགྲོ་བ་པོ། །ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་གང་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་པོ་དེ་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ཞིང་སལ་བར་འགྱུར་བའོ། །འགྲོ་པ་པོར་འགྱུར་ནས། འགྲོ་བའི་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བའི་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །འདིར་ཕ་རོལ་པོ་ན་རེ། སྔར་ཁྱེད་དབུ་མ་པ་ན་རེ་ཁོ་ཅག་འགྲོ་བ་སྨྲ་བ་དག་ལ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ད་ནི་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་གཉིས་ཡོད་པར་བསྒྲུབས་པས། དེས་ན་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་འགྲུབ་པས་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་དེའི་ལན་དུ། འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་འགྲོ་བ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་དོན་དམ་པ་པའི་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་རྟོག་ན་དེ་ལ་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱེར་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན། འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་འདི་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་སྐྱོན་གཞན་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ནི་གཞི་ལ་ རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཞི་འགྲོ་བ་པོ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ལ་འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་གྱུར་ན། འགྲོ་བ་པོ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བ་གཉིས་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར། །འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་སོ། །འགྲོ་བ་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དང
Chinese
是归谬，以何者显现行者，成为行者后而行。如是说。如果行者具有行，则会成为二行之过失，意为：如果行者具有胜义谛之行，则会成为二行之过失。如何呢？意为对方说：如何会成为二行之过失？这是提问。二是何者呢？何行的行者，名为显现，意为一个，即以具有胜义谛之何行，使该行者显现并清楚地成为行者。成为行者后，是何行的行呢？意为第二个，即成立为行者本身后，以他行之行是何行呢？此处对方说：之前你们中观派说我们这些说行者的人，会成为没有行的行者之过失，现在你们自己成立了有二行，因此行者也成立了，所希望的意义成立了。为了回答从心中提出的这个先前的观点，此处解释者并非成立你们有二行，而是如果认为行者具有胜义谛之行，则会变成二行之过失。如果以成立的方式认为有二行，那么，成为二行之过失，行者也会成为二，因为没有行者，行是不合理的缘故。这个过失也是存在的，所以也要说这个其他的过失。为何成为二行之过失，行者也会成为二呢？因为，意为依赖于基础的缘故，如是说，意为：行的作用是依赖于基础行者的缘故，如果你们成为二行者，一个行者不可能有二行，因此，行者也会成为二之过失，大师是这样认为的。没有行者的行者本身。
English
It is a reductio ad absurdum, by which the goer is manifested, and having become a goer, goes. Thus it is said. If the goer possesses going, then it would become the fault of two goings, meaning: if the goer possesses the going of ultimate truth, then it would become the fault of two goings. How is it? Meaning the opponent says: How would it become the fault of two goings? This is a question. Which are the two? The goer of which going, called manifestation, means one, that is, by possessing which going of ultimate truth, that goer is manifested and clearly becomes a goer. Having become a goer, what is the going of going? Meaning the second, that is, having been established as the goer itself, what is the going of going by another going? Here the opponent says: Before, you Madhyamikas said that we who speak of goers would become the fault of a goer without going, but now you yourselves have established that there are two goings, therefore the goer is also established, and the desired meaning is established. In order to answer this previous view raised from the heart, here the commentator does not establish that you have two goings, but if you think that the goer possesses the going of ultimate truth, then it will become the fault of two goings. If you think of two goings in the way of establishing them, then, becoming the fault of two goings, the goer will also become two, because without a goer, going is not reasonable. This fault also exists, so this other fault must also be stated. Why would it become the fault of two goings, and the goer would also become two? Because, it means depending on the basis, thus it is said, meaning: the action of going depends on the basis, the goer, therefore, if you become two goers, it is impossible for one goer to have two goings, therefore, the goer will also become the fault of two, the master thinks so. The goer of no goer himself.