Tibetan
ང༌། ནང་གི་ཆོས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་ཡོད་མེད་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་གང་ཡང་མི་བསྒྲུབ་མི་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་དམ་པར་དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་ཉིད་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མི་རིགས་སོ། །དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་བསྩལ་ཞིང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྩལ་བ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་རྒྱུའི་རྐྱེན་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་དུ་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དེ་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སུ་འདོད་ན་འདི་ལ་ཡང་ཁྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་དེ་བ་ཤར་མས་རང་གི་དབུ་མའི་འགྲེལ་པ་དཀར་པོ་འཆར་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་པ་ལས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིའི་དོན་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་འདིར་སྨོས་ཤེ་ན། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་དོན་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྐྱེན་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་གསུངས་པས། དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྐྱེན་བཞི་པོ་དག་ཡོད་པར་ཇི་སྐད་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
我：对于内部的法，无论是有、无，还是有无二者的自性，都不成立、不产生，如来曾说这才是究竟的，怎么能说可以呢？不能说。为什么呢？因为那时已经排除了果的有、无二者自性的因缘。那时，怎么能说是能成立的因呢？如果那样，就不合理了。这仅仅是不能成立的因啊，这句话的意思是说，究竟上，果的法，无论是有、无，还是二者的自性，都已断绝产生，因缘也断绝了产生果，那时怎么能说是因缘呢？如果那样，究竟上，因的缘就不合理了，这就是结论。因此，究竟上，所要成立的果的实物和能成立的因的实物都没有成立，所以，立论的意义如来是那样说的，这本身就不成立。立论的意义是相违的，这是说，如果如来在世俗中说诸缘是存在的，并以其具有能力，若无则不生的方式作为立论，那么，你在此处成立世俗中自性存在，实际上就是成立究竟上自性不存在。这样一来，你就与自己认为究竟上自性存在的观点相违背了。 其他人说，是指德瓦夏尔玛论师所著的《中观释·白显》中，对这句偈颂的意义作了这样的解释。为什么要在这里提到呢？因为善护论师这样想：因为我说如来所说的涅槃的体性是寂灭，而且那仅仅是究竟上存在的，同样，如来也说了这四种缘是存在的，所以，它们也仅仅是究竟上存在的。如来是怎么说这四种缘是存在的呢？因此，世尊也这样说
English
I: Regarding the inner dharma, whether it is existent, non-existent, or the nature of both existence and non-existence, it is neither established nor produced. The Tathagata has said that this is ultimately the case, so how can it be said to be possible? It cannot be said. Why? Because at that time, the very conditions of the nature of both existence and non-existence of the result are eliminated. At that time, how can it be called a cause that establishes? If that is the case, it is unreasonable. This is merely a cause that cannot be established. The meaning of this statement is that, ultimately, the dharma of the result, whether it is existent, non-existent, or the nature of both, is cut off from arising, and the conditions also cut off the production of the result. At that time, how can it be called a cause and condition? If that is the case, ultimately, the condition of the cause is unreasonable, and that is the conclusion. Therefore, ultimately, because the object of the result to be established and the object of the cause that establishes are not established, the meaning of the argument that the Tathagata spoke in that way is itself not established. The meaning of the argument is contradictory, which means that if the Tathagata said in conventional truth that the conditions are existent, and if you consider it as an argument in the way that it has the ability and does not arise without it, then here, your establishing the existence of self-nature in conventional truth is actually establishing the non-existence of self-nature in ultimate truth. In that case, you are contradicting your own view that self-nature exists in ultimate truth. Others say that the master Devaśarman, in his commentary on the Madhyamaka, called "White Manifestation," explains the meaning of this verse in this way. Why is it mentioned here? Because the master Sthiramati thought: Because I say that the nature of Nirvana as spoken by the Tathagata is quiescence, and that is only ultimately existent, similarly, the Tathagata also said that these four conditions are existent, so they are also only ultimately existent. How did the Tathagata say that these four conditions are existent? Therefore, the Bhagavan also said
Tibetan
་ཀྱིས་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ལས་ཏེ། ཐ་མ་མ་གཏོགས་པའོ། །བདག་པོ་ནི་གང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྐྱེན་བཞི་པོ་དག་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཁུངས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚིག་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རྐྱེན་བཞི་པོ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་རྣམས་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པས་འདོད་པའི་དོན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ཉེ་བར་སྦྱར་བའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་དེའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཏེ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྐྱེན་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་གསུངས་པས་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་བཞི་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གྲུབ་པས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པའི་དོན་དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ། འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པས། ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་དེ་ལ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་སུན་དབྱུང་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྐྱེན་བཞི་པོ་དག་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། ཁོ་བོས་ཀྱང་རྒྱུ་ཅན་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྔར་ཁྱེད་ཀྱིས་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁས་
Chinese
以……来说，因是成立的。所缘是心和心所的所缘。等无间缘是心和心所灭尽的那些，除了最后一个。增上缘是如果什么存在，什么就产生，如是说。这是指如来宣说了四种缘存在的出处。如所说的这四个词，也按顺序与四种缘相连。这样，因为因等缘存在于缘的自性中，以理成立，故所欲之义不会退失，如是说。所谓“凡如来所说，即是如此”，这是以接近的方式来显示行为的总结。凡如来所说，即是如此，不会改变。如来也宣说了四种缘存在，因此，因等四种缘在自性上是成立的。我们的理，如是如来所说之故成立。我们的所欲之义，事物从缘生，不会退失，是成立的，如是说。对于如是说的回答，解释者自己在此说：因为在世俗中如是承认，并且因为已驳斥了其过失，所以说那是不合理的。所谓“在此说”，是指解释前者，以偈颂驳斥。所谓“因为在世俗中如是承认”，是指如来宣说了四种缘存在，我也是，有因从因生是名言，因也同样会变成那样，是成立的，因为在世俗中如是承认，所以你的理是不合理的。所谓“因为已驳斥了例子的过失”，是指这样显示：如先前你们所说的谷物等，在胜义中具有作用的自性是存在的，但在世俗中如是承认。
English
In terms of..., the cause is established. The object is the object of mind and mental events. The immediately preceding condition is from those minds and mental events that have just ceased, except for the last one. The dominant condition is that if something exists, something arises, as it is said. This indicates the source of the Tathagata's declaration that the four conditions exist. The four words as spoken are also connected to the four conditions in order. Thus, because the causes and conditions exist in the nature of conditions, the desired meaning will not be lost because the reason is established, so it is said. The statement "Whatever the Tathagata has said is thus" is the conclusion of the conduct shown by approaching in this way. Whatever the Tathagata has said is thus, it does not change. The Tathagata has also declared that the four conditions exist, therefore, the four conditions such as cause are established as existing in their own nature. Our reason is established because it is spoken by the Tathagata in this way. Our desired meaning, that things arise from conditions, will not be lost, it is established, so it is said. In response to that saying, the commentator himself says here: Because it is thus acknowledged in conventional truth, and because its fault has been refuted, it is said that it is not reasonable. The statement "it is said here" refers to the explanation of the former position, refuting it with verses. The statement "because it is thus acknowledged in conventional truth" refers to the Tathagata's declaration that the four conditions exist, and I also, that which has a cause arises from a cause is a nominal term, and the cause will also become the same as that, it is established, because it is thus acknowledged in conventional truth, therefore your reason is not reasonable. The statement "because the fault of the example has been refuted" indicates this: As you previously said, grains and so on, in ultimate truth, the nature of having function is existent, but it is thus acknowledged in conventional truth.