Tibetan
་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྲུ་ལ་སོགས་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་བསམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྐྱེན་དེ་དག་ལ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། རྐྱེན་ཉིད་ཡོད་པས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཡང་དེ་དག་གི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྐྱེན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རྐྱེན་ཆོས་ཅན་རྣམས་འབྲས་བུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཆོས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དཔེར་ན་འབྲུ་ལ་སོགས་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དཔེ་ཡིན་པར་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ལྡོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རྐྱེན་ཉིད་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྐྱེན་ཉིད་མེད་དོ། །རྐྱེན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་ཉིད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་ཟེར་བ་དེའི་ལན་དུ་འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདིས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འོག་མ་དག་སྦྱོར་བར་བྱེད
Chinese
诸生乃唯生内处，以是缘故。譬如谷等能生苗芽，此为何意耶？虽彼诸缘不成立有作用，无有作用则无生，然缘自有，故唯从缘而生，如是思已，复以异门成立生。此处言“彼等之缘者”是为有法，谓眼等彼等之缘，业及烦恼与昏昧等。言“唯生内处者”是为所立法，谓彼等之缘有法等，唯生眼等内处之果，是为所立之法差别。言“以是缘故者”是为能立法，谓彼等虽不成立有作用，然以是缘之故，唯从缘而生，如是思惟。言“譬如谷等能生苗芽者”是为譬喻而配之，譬如谷等亦以是缘故能生苗芽，如是业及烦恼与昏昧等亦以是缘故，唯生眼等内处。如是略示随顺之后，今为显示违逆故，若非能生者，则彼无有缘，譬如兔角，如是说也。如是显示，谓兔角是无，故彼无有缘。以无有缘故，亦非能生。昏昧等则非无有缘，以其有故，是故彼等能生内处。
English
The births are only those that produce the inner sense bases, because they are causes. For example, just as grains and the like produce sprouts, what is the meaning of this? Although it is not established that those causes have a function, and there is no birth without a function, the causes themselves exist, so it is only born from causes. Having thought like this, it is again established by another means. Here, "those causes" are the subject, namely the causes of the eyes and so on, karma, afflictions, and dullness, and so on. "Only those that produce the inner sense bases" is the predicate to be established, namely those causes, the subject, only produce the result of the inner sense bases such as the eyes, which is the difference of the predicate to be established. "Because they are causes" is the reason to be established, namely, although it is not established that they have a function, because they are causes, they are only born from causes, so it is thought. "For example, just as grains and the like produce sprouts" is the example to be applied, just as grains and the like also produce sprouts because they are causes, so karma, afflictions, and dullness and so on also only produce the inner sense bases such as the eyes because they are causes. Having thus briefly shown the agreement, now, in order to show the disagreement, if it is not a producer, then it has no cause, like a rabbit's horn, so it is said. Thus it is shown that the rabbit's horn is non-existent, so it has no cause. Because there is no cause, it is also not a producer. Dullness and so on are not without cause, because they exist, therefore they produce the inner sense bases.