Tibetan
མས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ན་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འཐད་དེ། ལུང་ལས་འཇམ་དཔལ་ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་ནས་ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པ་ཁོ་ནར་ལངས་སོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསྡུའི་དེ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་སྲ་བ་དང་གཤེར་བ་དང་དྲོ་བ་དང༌། གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་སྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡང་ཡོད་པར་གྱུར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྩིག་པ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོ་བ་དང༌། ར་བ་ལ་ཡང་ཐད་ཀར་འགྲོ་བ་དང༌། རི་ལ་ཡང་མི་ཐོགས་པར་འགྲོ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལས་དོན་དམ་པ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འཕགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསྡུའོ། །དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་ན་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། འདིར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དམ་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པར་བདེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་དམ་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཀའ་སྩལ་བ་དང༌། བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་
Chinese
因为一切都不曾产生，所以，如果用智慧来仔细观察所缘，那么，在胜义谛中无所缘本身就是胜义谛的真谛。因此，胜义谛的真谛也确实是真谛。正如经中所说，文殊菩萨说：“我安住在菩提心的精要中，仅仅是从一无所缘中站起来的。”或者说，所谓的所缘，凡是世俗谛的体性，那只是在世俗中才是真实的，所以归类为世俗谛，它在胜义谛中不是真实的。比如，地、水、火、风四大，也只是在世俗中才具有坚硬、潮湿、温暖和运动的自性，而在胜义谛中则不然。如果坚硬等在胜义谛中也是存在的，那么瑜伽士们可以直接穿墙而过，也可以直接穿过篱笆，也可以毫无阻碍地穿过山脉，而且世俗谛与胜义谛之间也不会有差别。如果是那样的话，所有没有见到实相的众生，也会因为领悟了圣者所证悟的实相，而导致所有众生都能见到实相的过失。因此，所谓的所缘，世俗谛只是在世俗中才是真实的，所以归类为世俗谛。如果用智慧来仔细观察这个所缘，那么，在胜义谛中无所缘本身就是胜义谛的真谛，所以胜义谛的真谛也不是不存在的。所谓的胜义谛，是因为它的意义殊胜，所以是胜义谛。所谓意义，就是需要证悟的意义，这里以无所缘的方式来证悟无所缘，就是需要证悟的意义。所谓殊胜，就是它本身殊胜，因为它是所有法的不颠倒的实相。所谓真谛，是因为在胜义谛中，它本身是无所缘的真谛，所以称为胜义谛的真谛。世尊依世俗谛和胜义谛的真谛，宣说了这珍贵的缘起。那么，如何知道这二谛也是所缘和无所缘的体性呢？这是因为圣者的智慧的
English
Since all things are unborn, if that object of focus is closely examined by wisdom, then the very absence of an object of focus in ultimate truth is the truth of ultimate truth. Therefore, the truth of ultimate truth is indeed a truth. As it is said in the scriptures, Mañjuśrī said, "I arose from dwelling in the essence of bodhicitta, solely from having no object of focus." Or, that which is called an object of focus, whatever is the characteristic of conventional truth, that is only true in convention, so it is categorized as conventional truth, but it is not true in ultimate truth. For example, the great elements are also only in convention of the nature of solidity, liquidity, warmth, and motion, but in ultimate truth, they are not. If solidity and so forth were also present in ultimate truth, then yogis would not be able to go directly through walls, nor would they be able to go directly through fences, nor would they be able to go unimpeded through mountains, and there would be no difference between convention and ultimate truth. If that were the case, then all sentient beings who have not seen reality would also realize the reality that the noble ones have realized, and all sentient beings would see reality, which would be a fault. Therefore, that which is called an object of focus, conventional truth, is only true in convention, so it is categorized as conventional truth. If that object of focus is closely examined by wisdom, then the very absence of an object of focus in ultimate truth is the truth of ultimate truth, so the truth of ultimate truth is not non-existent. That which is called ultimate truth is ultimate because its meaning is ultimate. Meaning is the meaning to be realized, and here, the meaning to be realized is the absence of an object of focus in the manner of not being realized. That which is called ultimate is ultimate in itself, because it is the non-inverted reality of all dharmas. That which is called truth is called the truth of ultimate truth because in ultimate truth, it itself is the truth of having no object of focus. The Blessed One taught that precious and ultimate dependent arising based on the truths of convention and ultimate truth. How is it known that these two truths are also the characteristics of having an object of focus and not having an object of focus? It is because of the wisdom of the noble