Tibetan
གྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ། རིག་བྱེད་ཀྱང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ལས་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་མི་འཐད་དོ། །ད་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་གི་འདོད་པ་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་ནི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་དག་ན་རེ། ནང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་གང་ཞིག་གང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། དཔེར་ན་ཙནྡན་གྱི་ཞོགས་མ་དང༌། གྱོ་མོ་དང༌། སྣོད་དང༌། རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ན་ནང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བཞིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིས་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་རྒྱུ་འདོད་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གང་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རང་བཞིན་བྱེད་རྒྱུ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་དང༌། རྒྱུ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་ཅེས་བྱའོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་དེ་སྐད་ཟེར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསལ་བ་གང་དག་ལ་དང་པོར་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཐ་མ་མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དག་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །གསལ་བ་དེ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེ་བ་དེའི་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་རྒྱུར་འདོད་པ་དག་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མྱུ་གུའི་མཐར་ཐུག་པ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་དག་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།། འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཚངས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྩྭ་དང་གེལ་བའི་བར་དང་ལྡན་པའི་གསལ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གསལ་བའི་རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདི་ལ་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལས་སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང༌། མུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་འདོད་དེ། དེ་ལ་སྙིང་སྟོབས་ནི་ཡང་བ་དང༌། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྡུལ་ནི་གཡོ་བ་དང༌། འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །མུན་པ་ནི་ལྕི་བ་དང་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། རངས་དང་མགུ་དང་ཀུན་དགའ་དང༌། །བདེ་དང་ཞི་བའི་སེམས་ཉིད་དག །ལན་འགའ་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་དག་སྙིང་སྟོབས་ཡོན་ཏན་ནོ། །མི་དགའ་བ་དང་ཡོངས་གདུངས་དང༌། །མྱ་ངན་འདོད་དང་མི་བཟོད་དག །གང་དུ་སྣང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །དེ་ དག་རྡུལ་གྱི་རྟགས་སུ་འདོད། །རྨོངས་དང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང༌། །བག་མེད་གཉིད་དང་གཡེལ་བ་དག །ལན་འགའ་ཡང་ནི་སྣང་གྱུར་པ། །དེ་དག་མུན་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་དེ་དག་ཆ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང༌། གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ཤས་ཆེ་བར་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །གཙོ་བོ་དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་སེར་སྐྱའི་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་གཞུང་ལས་བྲམ་ཟེ་སེར་སྐྱས་ཚངས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་མཐོང་གི་དེས་གཙོ་བོ་དེ་ནི་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོ་རྟགས་མེད་པ་མི་གསལ་བ་དེ་ལས་ཆེན་པོ་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང་འགྱུར་བ་ཙམ་དུ་སྐྱེའོ། །ཆེན་པོ་ལས་ང་རྒྱལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་སྐྱེའོ། །ང་རྒྱལ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་འགྱུར་པ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། རྡུལ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང
Chinese
正如所说的那样，吠陀如果存在因，也因为有因的缘故不会变成常恒，如果不存在因，也因为自性完全不存在的缘故，不会变成常恒，因此吠陀的词句说补特伽罗是作者是不合理的。现在要驳斥那些认为无因的事物变成自性的因的人的观点，为此，首先为了阐述认为自性是因的人的宗义，认为自性是因的人承认梵天等以苗芽为究竟的显现是产生的因，他们说：内部差别的因必定是快乐、痛苦和愚痴，因为具有这些。就像世间上，任何与任何事物相结合的事物，都被认为是该事物的因，例如檀香的香气、容器、器皿和装饰品等。同样，内部差别也具有快乐、痛苦和愚痴，因此，正如所说的那样，根据推理，内部差别的因是快乐、痛苦和愚痴。色、受、想、行、识的自性之蕴也应被认为是快乐、痛苦和愚痴的自性，因为不是蕴，就像受蕴一样，因此推理的意义也不是不成立的，他们这样说。
English
As it is said, if the Vedas have a cause, they will not become permanent because of having a cause. If there is no cause, they will not become permanent because the essence itself is completely non-existent. Therefore, it is unreasonable to say that the person is the author of the words of the Vedas. Now, we must refute the views of those who believe that causeless things become the cause of nature. For this, first, in order to explain the tenets of those who believe that nature is the cause, those who believe that nature is the cause admit that the manifestations of Brahma and others, culminating in sprouts, are the cause of arising, and they say: The cause of internal differences must be happiness, suffering, and ignorance, because they possess these. Just as in the world, whatever is combined with anything is known to be the cause of it, such as the fragrance of sandalwood, containers, vessels, and ornaments. Similarly, internal differences also possess happiness, suffering, and ignorance, therefore, as has been said, according to reasoning, the cause of internal differences is happiness, suffering, and ignorance. The aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness should also be regarded as the nature of happiness, suffering, and ignorance, because they are not aggregates, just like the aggregate of feeling, therefore the meaning of the reasoning is not unestablished either, they say.
Chinese
名为具有终极的光明。所谓光明产生，即是光明产生。认为产生的因是自性，是指那些认为自性是因的人，梵天等直至嫩芽的终极光明产生的原因是自性，即悦意、微尘和黑暗，这三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 平等的主体。他们承认这个主体，并将这些话语联系起来。这段话的简要意思是：从最初的梵天开始，直到草和草垫之间的所有光明，其产生的原因是自性，即悦意、微尘和黑暗，这三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 平等的主体。他们这样认为。在此，数论派的论典中认为有悦意、微尘和黑暗这三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)。其中，悦意是轻盈和光明的自性。微尘是运动和作用的自性。黑暗是沉重和静止的特征。如云： 喜悦和满足与欢喜， 安乐寂静之心性。 偶尔也会显现出来， 这些是悦意的 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)。 不悦和完全的煎熬， 悲伤欲望和不忍耐。 在何处显现的理由是， 这些被认为是微尘的特征。 愚痴以及同样的痴迷， 放逸睡眠和散乱。 偶尔也会显现出来， 这些是黑暗的 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)。 就像这样所说的那样，悦意、微尘和黑暗这些相等、相同和合一，并且不特别明显任何一个占优势，这就是所谓的主体。这个主体也不是婆罗门仙人亲自见到的，因为他们的论典中说，婆罗门仙人能看到梵天的产生，但看不到那个主体。从那个无特征、不明显的主体中，产生了大 तत्व (梵文天城体：तत्व，梵文罗马拟音：tatva，汉语字面意思： तत्व) ，只是稍微和变化一点点。从大 तत्व (梵文天城体：तत्व，梵文罗马拟音：tatva，汉语字面意思： तत्व) 中，产生了非常明显我慢。那个我慢也有三种：变化所生、微尘所生和要素所生。其中，变化所生的我
English
These are called the ultimate lights. The so-called arising of lights is the arising of lights. Considering nature as the cause of arising means that those who consider nature as the cause, the cause of the arising of lights from Brahma to the ultimate sprout is nature, which is called Sattva, Rajas, and Tamas, the three Gunas (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) in equal proportion, which is called the Pradhana. Having acknowledged that, these words are connected. The condensed meaning of this is: From the beginning of Brahma, all the lights that have grass and mats in between, the cause of the lights is nature, which is called Sattva, Rajas, and Tamas, the three Gunas (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) in equal proportion, which is called the Pradhana. They think so. Here, in the treatises of the Samkhyas, three Gunas (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) are considered: Sattva, Rajas, and Tamas. Among them, Sattva is the nature of lightness and clarity. Rajas is the nature of movement and action. Tamas is the characteristic of heaviness and stability. As it is said: Joy and satisfaction and delight, The nature of happiness and peace. Sometimes they also appear, These are the Gunas (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) of Sattva. Displeasure and complete torment, Sorrow, desire, and intolerance. The reason for appearing where, These are considered as the characteristics of Rajas. Ignorance and the same delusion, Recklessness, sleep, and distraction. Sometimes they also appear, These are the Gunas (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) of Tamas. As it is said, Sattva, Rajas, and Tamas are equal, the same, and unified, and it is not particularly noticeable that any one is dominant, that is called the Pradhana. That Pradhana is not directly seen by the Brahmin sage, because their treatises say that the Brahmin sage can see the arising of Brahma, but cannot see that Pradhana. From that featureless, indistinct Pradhana, the Mahat-tattva (Sanskrit Devanagari: तत्व, Sanskrit Romanization: tatva, Chinese literal meaning: तत्व) arises, just a little and a little change. From the Mahat-tattva (Sanskrit Devanagari: तत्व, Sanskrit Romanization: tatva, Chinese literal meaning: तत्व), arises the very clear Ahamkara. That Ahamkara is also of three kinds: arising from transformation, arising from Rajas, and arising from elements. Among them, the Ahamkara arising from transformation
Tibetan
་རྒྱལ་སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བ་ལས་ནི་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དང༌། ངག་དང༌། རྐང་པ་དང༌། ལག་པ་དང༌། རྐུབ་དང༌། མདོམས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་བློའི་དབང་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །ངག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བློའི་དབང་པོ་དག་ཏུ་ཡང་གནས་པར་བྱེད་ལ། ལས་ཀྱི་དབང་པོ་དག་ཏུ་ཡང་གནས་པར་བྱེད་དོ། །འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་མུན་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལས་ནི་དེ་ཙམ་ལྔ་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲ་དེ་ཙམ་དང༌། རེག་དེ་ཙམ་དང༌། རོ་དེ་ཙམ་དང༌། གཟུགས་དེ་ཙམ་དང༌། དྲི་དེ་ཙམ་མོ། །རྡུལ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་གཡོ་བ་ཤས་ཆེ་བ་ནི་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་འགའ་ཞིག་ལ་ཆུང་མ་བྲམ་ཟེ་མོ་ཞིག་དང་དམངས་མོ་ཞིག་གཉིས་ཡོད་ལ། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་ནི་བུ་བཅུ་གཅིག་བཙས་ལ། དམངས་མོ་ལ་ནི་བུ་ལྔ་བཙས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་མོ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ལ། བུ་བཅུ་གཅིག་ལྟ་བུ་ནི་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །དམངས་མོ་ལྟ་བུ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་ གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ལ། བུ་ལྔ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་ཙམ་ལྔ་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུ་ནི་རྡུལ་ལས་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོ་དང་ང་རྒྱལ་དང༌། དེ་ཙམ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རྩ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ལས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གང་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ལས་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ལས་དབང་པོ་རྣམས་དང་དེ་ཙམ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཙམ་ལས་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཙམ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཙམ་ང་རྒྱལ་ལས་ང་རྒྱལ་ལས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཙམ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རེག་དེ་ཙམ་ལ
Chinese
从我慢中，心力较强的那部分会产生十一种感官。即：眼、耳、鼻、舌、身、意、语、足、手、臀、生殖器。其中，眼等五种是智慧的感官。语等五种是行为的感官。意的感官是二者的自性，它既存在于智慧的感官中，也存在于行为的感官中。从由地大转变而来的我慢中，黑暗较强的那部分会产生五种“彼性”（tanmātra）。即：声彼性、触彼性、味彼性、色彼性、香彼性。从由微尘转变而来的我慢中，运动较强的那部分是二者的自性。例如，某个婆罗门有两个妻子，一个是婆罗门女，一个是贱民女。婆罗门女生了十一个儿子，贱民女生了五个儿子。其中，婆罗门女就像是从转变而来的我慢，十一个儿子就像是十一种感官。贱民女就像是从地大转变而来的我慢，五个儿子就像是五种彼性。婆罗门就像是从微尘转变而来的我慢。因此，大、我慢和彼性既是自性，也是转变。根本自性只是自性，而不是转变。为什么呢？因为从主物（pradhāna）产生了大，所以主物是自性。又因为主物不从任何事物产生，所以主物也是不变的。因为从大产生了我慢，所以大是自性。又因为大是从主物产生的，所以大也是转变。因为从我慢产生了诸感官和诸彼性，所以我是自性。又因为我慢是从大产生的，所以我也慢是转变。因为从声彼性产生了虚空，所以声彼性是自性。又因为声彼性是从我慢产生的，所以声彼性也是转变。因为从触彼性
English
From ego, the part with stronger mental power gives rise to eleven senses. Namely: eye, ear, nose, tongue, body, mind, speech, foot, hand, buttocks, and genitals. Among them, the five, such as the eye, are the senses of wisdom. The five, such as speech, are the senses of action. The sense of mind is the nature of both, as it resides in the senses of wisdom and also resides in the senses of action. From the ego transformed from the elements, the part with stronger darkness gives rise to the five tanmātras. Namely: sound tanmātra, touch tanmātra, taste tanmātra, form tanmātra, and smell tanmātra. The ego transformed from atoms, the part with stronger movement, is the nature of both. For example, a certain Brahmin has two wives, one a Brahmin woman and one a low-caste woman. The Brahmin woman gave birth to eleven sons, and the low-caste woman gave birth to five sons. Among them, the Brahmin woman is like the ego transformed from change, and the eleven sons are like the eleven senses. The low-caste woman is like the ego transformed from the elements, and the five sons are like the five tanmātras. The Brahmin is like the ego transformed from atoms. Therefore, the great, ego, and tanmātras are both nature and transformation. The root nature is only nature, not transformation. Why? Because the great arises from the principal (pradhāna), therefore the principal is nature. And because the principal does not arise from anything, therefore the principal is also unchanging. Because ego arises from the great, therefore the great is nature. And because the great arises from the principal, therefore the great is also transformation. Because the senses and tanmātras arise from ego, therefore ego is nature. And because ego arises from the great, therefore ego is also transformation. Because space arises from sound tanmātra, therefore sound tanmātra is nature. And because sound tanmātra arises from ego, therefore sound tanmātra is also transformation. Because from touch tanmātra