Tibetan
་བླ་མ་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་གང་ཟག་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་འཕོ་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྔར་བསྟན་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དང༌། ཕྱིས་བསྟན་པའི་གནས་བརྟན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་པ་དང༌། ཆོས་མཆོག་པ་དང༌། འོད་སྲུངས་པ་རྣམས་ནི་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པས་བཏགས་པའི་བདག་དང་བདག་གི་དག་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བའོ། །ལྷག་མ་གནས་མའི་བུ་ལ་སོགས་པ་སྡེ་པ་ལྔའི་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་དག་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་འཁོར་བར་ གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་ནི་གཞི་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་གནས་བརྟན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་གནས་བརྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་མ་བུ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མང་པོས་བཀུར་བ་དང༌། ཆོས་མཆོག་པ་དང༌། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གནས་སོ། །ཡང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང༌། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང༌། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་རི་བ་དང༌། གངས་རི་བ་དང༌། མཆོད་རྟེན་པ་དང༌། དོན་གྲུབ་པ་དང༌། བ་ལང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ས་སྟོན་པ་དང༌། འོད་སྲུངས་པ་དང༌། ཆོས་སྦས་པ་དང༌། གོས་དམར་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདི་དག་ནི་འཕགས་པའི་སྡེ་པ་རྣམས་རྣམ་པར་དབྱེ་ནས་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནས་བཟུང་ནས་ལོ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལོན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོད་པ་པདྨ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས་གྲོང་ཁྱེར་པཱ་ཊ་ལ་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕ
Chinese
喇嘛帕喔。其中一些人说，从这个世界到另一个世界，人会转移，这就是说转移。在这些人中，之前提到的僧众部等八个，以及之后提到的上座部、说一切有部、一切部、法上部、饮光部，都说是无我，因为外道所认为的我和我所是空性的，并且一切法都是无我的。其余的上座子部等五个部派说是补特伽罗，他们说，补特伽罗是不能说与蕴相同或相异的，是六识所能知的，是轮回的，是完全显现的。这些是十八部派的区分。其他人说，基础应该像之前一样陈述。根本的区分有三种，即上座部、僧众部和分别说部。其中，上座部也有两种，即说一切有部和上座子部。说一切有部也有两种，即说一切有部和经部。上座子部也有四种，即多闻部、法上部、贤道部和六城部。这样，上座部就分为六种。僧众部也有八种，即僧众部、东山部、西山部、王舍城部、雪山部、支提部、义成部和牛住部。这样，这些就是僧众部的区分。分别说部也有四种，即地论部、饮光部、法藏部和赤衣部。这样，这些就是圣者部派被区分成十八种的情况。还有其他人这样说：自从世尊圆寂后一百三十七年时，名叫国王阿育王的莲花大者在华氏城中聚集等等的...
English
Lama Pawo. Some of them say that from this world to another world, a person will transfer, and that is what is meant by saying transfer. Among these, the eight, including the Mahasanghika mentioned earlier, and the Sthavira, Sarvastivada, Samantaka, Dharmottariya, and Kasyapiya mentioned later, all say that there is no self, because the self and what belongs to the self, as conceived by the heretics, are empty, and all dharmas are without self. The remaining five schools, including the Vatsiputriya, say that there is a pudgala, saying that the pudgala cannot be said to be the same as or different from the skandhas, is knowable by the six consciousnesses, is in samsara, and is fully manifest. These are the divisions of the eighteen schools. Others say that the basis should be stated as before. The fundamental divisions are three, namely the Sthavira, the Mahasanghika, and the Vibhajyavada. Among these, the Sthavira also has two types, namely the Sarvastivada and the Vatsiputriya. The Sarvastivada also has two types, namely the Sarvastivada and the Sautrantika. The Vatsiputriya also has four types, namely the Dharmaguptaka, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, and the Sammatīya. Thus, the Sthavira is divided into six types. The Mahasanghika also has eight types, namely the Mahasanghika, the Purvasaila, the Aparasaila, the Rajagiriya, the Haimavata, the Chaityaka, the Siddharthaka, and the Gokulika. Thus, these are the divisions of the Mahasanghika. The Vibhajyavada also has four types, namely the Hetuvada, the Kasyapiya, the Dharmagupta, and the Rakta vastra. Thus, these are the ways in which the noble schools are divided into eighteen types. Still others say this: From the time the Bhagavan passed into complete nirvana, when one hundred and thirty-seven years had passed, the great lotus called King Ashoka gathered in the city of Pataliputra, and so on...
Tibetan
གས་པ་ལ་ནི་ཡང་ལེན་པ་མེད་པ་ན་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དང༌། འཕགས་པ་སྤུ་ཆེན་པོ་དང༌། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བླ་མ་དང༌། རེ་པ་ཏ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་འདུན་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་འཛིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ནས། གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ་གནས་བརྟན་ཀླུ་ཞེས་ བྱ་བ་དང༌། ཡིད་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་གཞི་ལྔ་བསྔགས་པར་བྱེད། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་གཞན་ལ་ལན་གདབ་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་དང༌། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེས་ན་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། གནས་བརྟན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུག་ལོང་གིས་གནས་སོ། །དེ་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་པ་འདས་པའི་རྗེས་ལ་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ན་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཐ་སྙད་པ་དང་བ་ལང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་རྩ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ནི་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་རྗེས་སུ་གསུང་ནི་མི་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་ནི་སྙིང་པོ་ལ་མངོན་པར་མོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནས་དེར་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་མི་མངའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་ནུར་ནུར་པོ་དང་མེར་མེར་པོ་དང་ལྟར་ལྟར་པོས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་ནས་ཡུམ་གྱི་སྐུ་ནས་ཞུགས་ནས་རང་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་བདེན་པ་བཞི་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མིག་གིས་ནི་གཟུགས་རྣམས་མཐོ
Chinese
既然没有归还之处，那么当获得清凉之物时，圣者大迦叶，圣者大毛，大施主，上师，离婆多等等各自获得正见的阿罗汉僧众如此安住时，恶魔坏人变成所有善良之人的敌对一方，持有比丘的装束，显示各种神通，以五事引起僧团的大分裂，名为住长老龙者，以及名为意坚固者，多闻者们赞叹五事，随之宣说，并且对他人进行辩驳，无知，犹豫，全面考察，自我滋养是道路，说这是佛的教法。因此分裂成两个部派而住立，即住长老部和大众部。如此六十三年间，僧团分裂而处于争论之中。之后二百年过去之后，住长老住胎子将教法如实地汇集起来。当他如实汇集时，大众部也变成了两种，即说一切有部和牛住部。其中，说一切有部的誓言之根本是：诸佛薄伽梵是超越世间的，如来没有世间的法。所有如来转法轮之后，语言不会介入。所有如来的语言是对心要生起信解。如来没有在彼处取色蕴。菩萨在入胎时，不是以蠕动、闪烁、摇摆的方式进入，而是变成大象，从母亲的身体进入，自己必定出现，菩萨们不会生起欲望的念头。在恶趣中以自己的意愿受生，使众生完全成熟。以一个智慧完全了知四谛。六种识既有贪欲，也有无贪欲。眼睛能见诸色。
English
Since there is no place to return to, when the cool object is obtained, the venerable Mahakashyapa, the venerable Mahāroma, the great benefactor, the teacher, Revata, and so on, each having attained the right view, the Arhat Sangha thus abiding, the evil demon becomes the enemy of all good people, holding the appearance of a monk, displaying various miraculous powers, causing great division in the Sangha with five matters, those called Sthavira Nāga, and those called दृढमति (dṛḍhamati, Firm Mind), the well-learned ones, praised the five matters. They proclaimed them, and debated with others, ignorance, doubt, thorough examination, and self-nourishment are the path, saying that this is the Buddha's teaching. Thus, they split into two factions and remained, namely the Sthavira school and the Mahasanghika school. Thus, for sixty-three years, the Sangha was divided and in a state of controversy. Then, two hundred years after that, Sthavira Gotraka compiled the teachings accurately. When he compiled them accurately, the Mahasanghika also became two kinds, namely the Sarvastivadins and the Vatsiputriyas. Among them, the root of the Sarvastivadins' vows is: The Buddhas, the Bhagavat, are transcendent of the world, the Tathagatas do not have worldly dharmas. After all the Tathagatas turn the wheel of Dharma, speech does not intervene. All the Tathagatas' speech is to generate faith in the essence. The Tathagatas do not take form aggregates there. Bodhisattvas, when entering the womb, do not enter in a wriggling, flickering, or swaying manner, but become elephants, enter from the mother's body, and they will definitely appear themselves, and Bodhisattvas will not generate thoughts of desire. In the lower realms, they take birth by their own will, making sentient beings fully ripened. With one wisdom, they fully know the four truths. The six consciousnesses are both with attachment and without attachment. The eye sees forms.
Tibetan
ང་ངོ༌། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་དག་གིས་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །མི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་དང་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བའི་ ལམ་ཡང་ཡོད་དོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་དག་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །མི་གཙང་བ་སྤང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་མི་མངའོ། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་བག་ལ་ཉལ་བ་རྣམས་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཞེའམ། མི་ལྡན་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡང་གཞན་ལ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་གཅིག་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་བ་ལང་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་བཏགས་པར་སྨྲ་བ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་ནི་བདེན་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མཐོང་བས་ཡང་དག་པར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་གི །སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པ་ཡོད་དོ། །ཡང་དག་པར་བསྒྲགས་པའི་ལམ་ཡང་ཡོད་དོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཡང་དག་འཇུག་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ །ཡང་བཏགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱང་ཡོད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྡུག་བསྔལ་ནི་དོན་དམ་པར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་ནི་མེད་དོ། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་ལས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བཏགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་བ་ལང་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་གནས་བརྟན་མཆོད་རྟེན་པ་ ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མཆོད་རྟེན་ཅན་གྱི་རི་ལ་གནས་པ་ཡིན་
Chinese
我等。（即使是）阿罗汉们，也做他人所教之事。有不知、犹豫和遍计，也有断除痛苦之道。也有入于等持之时。也有舍弃不净。以现证正禁戒之故，应说一切系缚皆已断尽。如来等没有世间的正见。心自性光明，故不应说随眠与心相应或不相应。随眠是另一回事，从他处生起也是另一回事。过去和未来是没有的。入流者是获得禅定者，像这样的是同名者们的誓言。又，犊子部（Vātsīputrīya）的差别是多闻者和假名论者。其中，多闻者们的根本誓言是，于决定出离之道，没有分别。苦谛、世俗谛和圣谛是谛实。见行苦而入于真正无过失之处。不是见苦苦和变苦。僧伽是出世间的。（即使是）阿罗汉们，也有做他人所教之事。也有如实宣说的道。也有入于等持，像这样的是多闻者们的誓言。又，假名论者们说，也有没有蕴的痛苦。也有未圆满的生处。诸行是互相假立的。又，痛苦是胜义的。心所不是道。没有非时死。也没有士夫作用。一切痛苦都是从业产生的，像这样的是假名论者们的根本誓言。又，犊子部（Vātsīputrīya）的差别中，有上座部塔庙部，那是名为大天（Mahādeva）的遍行者出家后住在有塔的山上。
English
We. Even Arhats perform what is taught by others. There is ignorance, doubt, and thorough investigation, and there is also the path to abandon suffering. There is also entering into samadhi. There is also abandoning impurity. It should be said that all bonds are completely abandoned by the very manifestation of the true precepts. Tathagatas do not have worldly right views. Since the mind is naturally luminous, it should not be said that latent tendencies are either in accordance with or not in accordance with the mind. Latent tendencies are one thing, and arising from others is another. The past and the future do not exist. Those who have entered the stream are those who have attained dhyana. Such statements are the vows of those with the same name. Furthermore, the distinctions of the Vātsīputrīyas are those called the Bahuśrutīyas and the Prajñaptivādins. Among them, the fundamental vow of the Bahuśrutīyas is that there is no discrimination on the path of definite liberation. The truth of suffering, the conventional truth, and the noble truth are truths. By seeing the suffering of formations, one enters into that which is truly faultless. It is not by seeing the suffering of suffering and the suffering of change. The Sangha is transcendent. Even Arhats perform what is taught by others. There is also the path of truly proclaiming. There is also entering into samadhi. These are the vows of the Bahuśrutīyas. Furthermore, the Prajñaptivādins say that there is also suffering without aggregates. There are also sense bases that are not fully complete. Formations are mutually designated. Furthermore, suffering is ultimately real. Mental factors are not the path. There is no untimely death. There is also no masculine function. All suffering arises from karma. Such are the fundamental vows of the Prajñaptivādins. Furthermore, among the distinctions of the Vātsīputrīyas, there is the Sthavira-caityavāda, which is a wandering ascetic named Mahādeva who, after ordaining, dwells on a mountain with a stupa.