Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། མཆོད་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་དང༌། བདུད་བཞི་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་དང༌། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྟན་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་བརྟག་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དག་ཏུ་སྦྱར་དུ་རུང་གི །འདི་ནི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཚིག་དག་ལྡོག་འགྱུར་ཞིང༌། །འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་གཉི་ག་ལ་སྙེགས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཀུན་རྟོག་ལྡོག་འགྱུར་ཞིང༌། །ཤེས་པ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །གྲངས་མེད་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལྡན་ཞིང༌། །ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་མཁྱེན་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་འདི། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བྱ་དུས་གསུམ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལེགས་པར་མཁྱེན་པར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ལ། རང་ཉིད་བསྙེངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ད
Chinese
因为调伏的缘故称为薄伽梵，因为应供的缘故称为阿罗汉，因为不依赖他者而知晓的缘故称为自生，因为完全战胜四魔的缘故称为胜者，因为身语意堪能的缘故称为能仁等等，通过这些假立的名号，仅仅是为了显示与戒律、禅定、智慧、以及般若等修持相符而已。实际上，因为并非在胜义谛中对它进行各种方式的详细观察，所以认为它是不可言说的。如同对详细观察的事物，可以附加各种特征并将其与可言说的内容相结合一样，但因为这仅仅是不可观察的对境，所以在此处言辞会发生转变，并且这不是心识的行境。之所以说“这不是心识的行境”，是因为它不是各个事物分别识别的自性，即六种识聚的对境。 “这”这个词指向真如和智慧两者，因为能取和所取平等，所以真如和智慧二者无有差别。之所以说“在此处分别念会转变，并且知识不会进入”，是因为它不是意识所能观察的对象，也不是思辨的领域。如此思量。拥有无量福德资粮，通晓无边所知，诸佛的法身，是戏论寂灭的寂静。 也就是说，因为在三个无量劫中圆满积累了福德资粮，并且善于通晓三时、不可言说、以及无为法等无边所知，所以诸佛一切法的自性并非完全成立。般若智慧的刹那无生自性，即被显示为佛陀，它是一切佛陀功德如十力、四无畏、不共法等的基础，因此是诸佛的法身。这是因为一切言语都已寂灭，所以是戏论寂灭，并且因为远离自身的怯懦，所
English
Because of taming, it is called Bhagavan; because of being worthy of offerings, it is called Arhat; because of knowing without relying on others, it is called Self-Born; because of completely conquering the four maras, it is called Victorious; because of the ability of body, speech, and mind, it is called Sage, and so on. By these imputed names, it is merely to show that it is in accordance with the practice of discipline, samadhi, wisdom, and prajna. In reality, because it is not to be thoroughly examined in all ways in the ultimate truth, it is considered to be unspeakable. Just as one can attach various characteristics to a thoroughly examined object and combine it with what can be spoken, but because this is only an object that cannot be examined, words change here, and this is not the domain of the mind. The reason for saying "This is not the domain of the mind" is that it is not the nature of distinguishing each object separately, that is, the object of the six aggregates of consciousness. The word "this" refers to both Suchness and Wisdom, because the grasper and the grasped are equal, so Suchness and Wisdom are not different. The reason for saying "Here, conceptualization changes, and knowledge does not enter" is that it is not an object to be examined by the mind consciousness, nor is it the realm of speculation. Thus it is thought. Possessing countless accumulations of merit, knowing the infinite knowable, the Dharmakaya of the Buddhas is the peace of the cessation of elaboration. That is to say, because one has perfectly accumulated the accumulation of merit in three countless eons, and is good at knowing the three times, the unspeakable, and the infinite knowable such as the unconditioned, the nature of all the Buddhas' dharmas is not completely established. The moment of prajna wisdom, the unborn nature, which is shown as the Buddha, is the basis of all the Buddhas' qualities such as the ten powers, the four fearlessnesses, and the unmixed dharmas, therefore it is the Dharmakaya of the Buddhas. This is because all words have ceased, so it is the cessation of elaboration, and because it is free from one's own timidity,
Tibetan
ང༌། གཞན་དག་གི་འཇིགས་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། ཡང་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ནི་མིག་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། ། དེ་ནི་སྐུ་མེད་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། འདུས་པ་ལས་མ་བྱུང་བ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བཞུགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། མཐའ་ཡས་པ་དང༌། མུ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཤ་ཡི་མིག་གིས་དེ་བལྟ་མིན། །ལྷ་ཡི་མིག་གིས་བལྟ་མ་ཡིན། །རྟོག་བཅས་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ཡི། །ཤེས་པས་ཀྱང་ནི་མཐོང་བར་དཀའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐག་རིང་བ་དང་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་མི་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དང༌། གཞན་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཐག་ཉེ་ན་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཤའི་མིག་གིས་དེ་བལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏེ། ཤའི་མིག་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་བསྒྲིབས་པ་དང་སྐལ་བ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་མིག་གིས་བལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་གཟུགས་ཆ་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷའི་མིག་གིས་ནི་སྲིད་པ་བར་མའི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཆ་ཕྲ་བ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མཐོ་རིས་སྡིག་ཅན་ཡུལ་མིན་དང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་པ་དེ་བཅས་མིན། །ཉི་མ་དམུས་ལོང་ཡུལ་མིན་ལྟར། །དེ་ཡང་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཐོ་རིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ནི་བདག་གིར་འཛིན་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ཏེ་ལྷའི་གནས་སོ། །དེ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ན་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་ཉེས་རྩོམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་
Chinese
我，为了遣除其他众生的怖畏而寂静。如《如来智慧手印经》中说：真实者即是如来之身，其已真实超越一切眼之境。那是无身，无作，无生，无灭，非由积聚而生，非生，不住，不显现，无边，无涯，寂静，极寂静等等，如是所说。彼应以理证成，非肉眼能见，非天眼能见，有分别与无分别之识亦难见。此说乃是针对那些认为如来遥远且被遮蔽而不可见，以及另一些认为如来近在咫尺即可见之人的。因此，肉眼不能见彼，即表明彼不住于境中。因为清净的肉眼也能作用于遮蔽和有分者。天眼不能见彼，因为彼无微细色相。天眼能见中有之蕴，极其微细。有分别者，乃是比度之识，因为有分别和随念之分别。无分别者，乃是现量之识，因为仅缘于事物本身。即使是识亦难见彼，因此表明彼非一切识之境。因此说，天界非罪人境，无烦恼者非与之俱。如盲人不见日，彼亦非寻思之境。其中，“天界”一词的词缀是执著之词，因与其分离，故为天界，即天人之处。彼是善业之果，故罪人不能成办，何况成为彼等之境？烦恼，乃是轮回一切过患之因，即烦恼。
English
I am peaceful in order to dispel the fears of others. As it says in the Sutra of the Seal of Wisdom of the Tathagatas: 'That which is truly real is the body of the Tathagata; it has truly transcended all paths of the eye. It is without body, unmade, unborn, unceasing, not arising from accumulation, unborn, not abiding, not manifest, infinite, boundless, peaceful, utterly peaceful,' and so forth, as it is said. That itself should be proven by reason: 'The eye of flesh does not see it. The eye of the gods does not see it. Even with knowledge that has conceptualization and without conceptualization, it is difficult to see.' This is said because some think that the Tathagata is not seen because he is far away and obscured, and others think that the Tathagata is seen because he is near. Therefore, the fact that the eye of flesh does not see it shows that it does not abide in an object. Because the pure eye of flesh also applies to obscurations and those with portions. The fact that the eye of the gods does not see it is because it does not have even a subtle form. For the eye of the gods sees even the very subtle aggregates of the intermediate state. That which has conceptualization is inferential knowledge, because there is conceptualization of conception and recollection. That which is without conceptualization is direct perception, because it focuses only on the object itself. Even that knowledge is difficult to see, therefore it is shown that it is not the object of all knowledge in any way. Therefore, 'The heavenly realm is not the realm of the sinful, and those without afflictions are not with it. Just as the sun is not the realm of the blind, so it is not the realm of thought.' In this, the suffix of the word 'heavenly realm' is a word of attachment, and because it is separated from it, it is the heavenly realm, that is, the place of the gods. Since it is the fruit of virtuous actions, it is not even to be accomplished by the sinful, let alone become their realm. Afflictions are the cause of all the faults of samsara, that is, the afflictions.