Tibetan
།མྱ་ངན་འདས་ཚེ་གཅིག་འདའ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྨྲར་ཟིན་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཆད་པས་ཆད་པའི་མཐའ་གཅིག་ལས་འདའ་བ་མེད་དེ་ཆད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་འགགས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྟག་མ་ཡིན། །འགགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་གྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་ཆད་སྨྲ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་མ་ཡིན་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷའི་ཕུང་པོ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་སྐྱེའམ་འོན་ཏེ་མི་སྐྱེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ནི་དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགགས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། ཇི་ལྟར་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཕུང་པོ་འགགས་པ་གཏན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་རྒྱུན་ངེས་པར་གནས་པ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་སྔ་མ་འགགས་པའི་ ཕྱིར། རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ནི་ཆད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སེམས་ན། བཤད་པ། རྒྱུན་ནི་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་ཆད་དེ་དག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་འགགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བས་མཚོན་པའི་རྒྱུན་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཆད་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་ངོ༌། །དོན་དམ་པར་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་གང་འགགས་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་ལ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་གང་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འགགས་པ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས། དེ་ལ་དེ་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་གང་ལ་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་གཉིས་མེད་པས་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཆད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བའི་དངོས་པོ་རྫས་སུ་གྱུར་པར་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད། དེ་མེད་ཕྱིར་ན་མ་སྐྱེས་ལ། །རྟག་མེད་ཆད་མེད་རིགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་ཡུན་རིང་དུ་ངེས་པར་གནས་པའི་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཞིག་པ་ནི་ཆད་པ་ཡིན་ལ། གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཆད་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་རྟག་པ་མེད་པ་དང་ཆད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་ཀྱི་ཁྱེད་འདོད་པའི་རྒྱུན་ལ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཡང་རང་གི་སྡེ་པ་དག་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མི་བསྐྱེ
Chinese
“证悟涅槃之时，既不超越也不存在。”虽然已经说了两种情况，但在证悟涅槃之时，由于蕴的相续断绝，所以不会超越断灭的边际，只会变成断灭。另外，“如果灭尽之物会再生，那么怎么会不是常恒呢？如果灭尽之物不会再生，那么怎么不是断灭论者呢？”意思是说，非天灭尽之后，会生到天人的蕴中，那么到底是生还是不生呢？如果生的话，那么怎么会不是常恒呢？因为即使灭尽了，还会再生。如果不会再生，那么怎么不是断灭论者呢？因为非天的蕴灭尽后，永远不会再生。如果有人认为，相续是恒常存在的，因为先前的蕴灭尽了，所以不是常恒；又因为后来的蕴产生了，所以不是断灭。对此，解释说：“相续不是实有，常断又在哪里呢？”意思是说，以刹那的前后灭尽和产生来代表的相续，不是实有的。即使在世俗谛中，也可以安立没有常恒和没有断灭。但在胜义谛中，灭尽的行蕴与产生没有联系，产生的行蕴与灭尽没有联系。除了这二者之外，没有常恒和断灭，因此可以安立为非常恒和非常断的实有之物。没有这样的东西存在。“因为没有它，所以不生，无常无断是合理的。”意思是说，事物产生后，长久地存在就是常恒，产生的事物彻底坏灭就是断灭。没有产生的事物，既不会变成常恒，也不会变成断灭。因此，正如我们所希望的那样，在胜义谛中，成立了没有产生，所以才是无常无断，而你们所认为的相续是不合理的。此外，还要驳斥和考察自己的宗派被其他方式驳倒的情况：如果痛苦不产生……
English
"When attaining Nirvana, it neither transcends nor exists." Although two situations have been mentioned, at the time of attaining Nirvana, because the continuum of the aggregates is severed, it does not transcend the boundary of annihilation, but only becomes annihilation. Furthermore, "If what is extinguished will be reborn, then how is it not permanent? If what is extinguished will not be reborn, then how is it not a nihilist?" This means, after an Asura is extinguished, will it be born into the aggregates of the gods, or will it not be born? If it is born, then how is it not permanent? Because even if it is extinguished, it will be reborn. If it is not reborn, then how is it not a nihilist? Because after the aggregates of the Asura are extinguished, they will never be reborn. If someone thinks that the continuum is permanent, because the previous aggregates are extinguished, it is not permanent; and because the later aggregates are produced, it is not annihilation. To this, it is explained: "Continuum is not substantial, where are permanence and annihilation?" This means that the continuum, represented by the momentary arising and ceasing of before and after, is not substantially existent. Even in conventional truth, it can be established that there is no permanence and no annihilation. But in ultimate truth, the aggregates of actions that have ceased have no connection with arising, and the aggregates of actions that arise have no connection with ceasing. Apart from these two, there is no permanence and annihilation, so it can be established as a non-permanent and non-annihilated substantial thing. There is no such thing that exists. "Because there is no it, therefore it is not born, impermanence and non-annihilation are reasonable." This means that when a thing is born, its long-lasting existence is permanence, and the complete destruction of a born thing is annihilation. A thing that has not been born will neither become permanent nor become annihilated. Therefore, as we wish, in ultimate truth, it is established that there is no arising, so it is impermanent and non-annihilated, but the continuum that you believe in is unreasonable. Furthermore, we must refute and examine the situation where one's own sect is refuted by other means: If suffering does not arise...
Tibetan
ད་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་སྟོན་པས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་འབྲས་ཡོད་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་ཅེ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་བསམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་མ་མཛད་དེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡོད་པ་ལ་ནི་དེ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ལམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་བསྟན་པར་ཡང་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། གོམས་པར་བྱས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་བདག་གི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་ན། གལ་ཏེ་དེ་ནི་སྐྱེ་འདོད་ན། །དེ་ནི་སྔར་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་འབྲས་མིན། །དེ་ཡོངས་ཤེས་པ་དེ་འབྲས་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཉིད་དུ་ཁོ་བོས་སྔར་སྡུག་བསྔལ་དེ་བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་ཟིན་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆོས་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སྐྱེ་བར་བཏགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེས་ནི་བདག་གིས་བྱས་མི་རིགས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་བྱས་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་བྱས་པར་མི་འདོད་དེ། །གཞན་གྱིས་གཞན་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བྱེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལམ་དེ་ཉིད་དུ་ལམ་དེ་ཉིད་མི་འགྲོ་བ་དང༌། སོར་མོའི་རྩེ་མོ་དེ་ཉིད་ལ་སོར་མོའི་རྩ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རེག་པར་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་དག་པར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། གཞན་གྱིས་གཞན་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྲས་སཱ་ལུའི་ས
Chinese
那么再者说，如果有人认为，诸佛说法，是因为说法有其果报，所以轮回是存在的。 这句话是根据对方的想法，先提出一个初步的观点：五蕴，也就是所谓的痛苦，是确实存在的，因为为了不让痛苦产生，所以世尊才说法。这是因为，对于不存在的事物，为了不让它产生，世尊是不会说法的，就像不会为石女的儿子说法一样。而对于痛苦的存在，为了不让它产生，世尊也宣说了名为“道”的法，通过听闻、思考、禅修和习惯，我们看到阿罗汉等圣者拥有了无生的果报，因此，因为说法有其果报，所以痛苦的轮回是确实存在的。 为了回答这个问题，下面这样说道：如果你们这样认为，痛苦的轮回是存在的，如果你们想要痛苦产生，但它却像以前一样不会产生，因为无生不是说法的结果，完全了解痛苦才是结果。 这句话的意思是，正如论典本身，我之前已经说明了痛苦不是由自、他、二者或无因而生，因此，无生不是说法的结果。那么是什么呢？完全了解痛苦，也就是完全了解痛苦的无生，这才是说法的结果，所以执着于生又有什么用呢？ 那么，如何才能完全了解痛苦的无生呢？ 痛苦不能由自身产生，因为对自身起作用是矛盾的。例如，路不能自己走自己，手指的根部不能接触到手指的顶端。 痛苦也不是由痛苦的原因，也就是由他者产生的，因为他者对他者起作用是矛盾的。例如，稻米的
English
Furthermore, if someone argues that Buddhas teach the Dharma, and because that teaching has results, therefore rebirth exists, this statement presents a preliminary viewpoint based on the opponent's thinking: the five aggregates, known as suffering, certainly exist, because the Blessed One teaches the Dharma in order to prevent suffering from arising. This is because, for something that does not exist, the Blessed One would not teach the Dharma in order to prevent it from arising, just as one would not teach the Dharma for the son of a barren woman. And for the existence of suffering, the Blessed One also proclaimed the Dharma called "the Path" in order to prevent it from arising. Through hearing, thinking, meditating, and habituation, we see that Arhats and other noble beings possess the result of no-birth. Therefore, because the teaching of the Dharma has results, the cycle of suffering certainly exists. To answer this question, it is stated as follows: If you think in this way, that the cycle of suffering exists, if you want suffering to arise, but it does not arise as before, because no-birth is not the result of teaching the Dharma, completely understanding suffering is the result. The meaning of this statement is, as the treatise itself, I have previously explained that suffering does not arise from self, other, both, or without cause. Therefore, no-birth is not the result of teaching the Dharma. So what is it? Completely understanding suffering, that is, completely understanding the no-birth of suffering, this is the result of teaching the Dharma, so what is the use of clinging to birth? So, how can one completely understand the no-birth of suffering? Suffering cannot be produced by itself, because acting on itself is contradictory. For example, the road cannot walk itself, and the root of the finger cannot touch the tip of the finger. Suffering is also not produced by the cause of suffering, that is, by another, because another acting on another is contradictory. For example, rice