Tibetan
ད་པ་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། ཡི་དགས་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ལྷ་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་དང༌། མིའི་འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་དག་མེ་ཏོག་ཀུ་མུ་ཏའི་དུས་སྟོན་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་ན་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཚོལ་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་དང༌། བཀྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་གནོད་པའི་ཚེ་ཡང་སྲིད་པའི་བཙོན་རའི་གནས་ཀྱི་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དེ་དག་དེ་ལྟར་སྲིད་པ་དག་དང༌། དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་དག་གིས་མི་གོས་ན། ཇི་སྲིད་པ་ན་གནས་ཤིང་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་འགྲོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྐྱོན་མཐོང་ཕྱིར་ནི་སྲིད་པར་མིན། །བརྩེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །སྲིད་པ་ན་ཡང་གནས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྐྱོན་དང་ཉེས་དམིགས་མང་པོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པར་གནས་འཆའ་བར་མི་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དེ། གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་པ་དག་ནི་སྙིང་རྗེའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱིས་པདྨ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དྲི་མ་དག་གིས་མི་གོས་པར་སྲིད་པ་ན་ཡང་གནས་པར་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་མ་ལུས་མངོན་མཛད་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་ཞར་ལ་བརྙེས་པ་ཉིད་ལགས་ཤིང༌། །གཞན་དོན་ལྷུར་མཛད་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་ནི། །བསྟོད་ར་མཁན་ཞིག་བསྟོད་པས་ཇི་ཙམ་བསྟོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་དམིགས་པའི། །མཁས་པ་གར་ཡང་མི་གནས་ཤིང༌། །སྲིད་པ་ ན་ཡང་གནས་པར་བྱེད། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་ཐར་པ་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པར་མི་དམིགས་པའི་མཁས་པ་དག་ནི་གར་ཡང་མི་གནས་ཤིང༌། སྲིད་པ་གསུམ་ན་ཡང་གནས་པར་སྣང་སྟེ། དེས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་ཤེས་པས་དབང་བསྒྱུར་བ་ཁམས་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྟུང་བ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན
Chinese
以如法积聚的善业，视众生地狱、饿鬼、旁生、天、非天、人这六道如库母达花（睡莲）的节日，那么在死亡、寻觅、我慢、痛苦、互相吞噬、饥饿等痛苦所困扰之时，也不会对轮回的牢狱心生厌倦。如果他们不被这些轮回以及依赖于它们的过患所沾染，既然存在于轮回中，为何不入涅槃呢？因此说： 见过患故不住有， 为爱故不住涅槃， 为成办他利行者， 亦住于有。 如是说，因为见到过患和罪过众多，所以不会安住于轮回，为了完全救护一切有情界，也不会进入涅槃之境，为了成办他利而发誓者，以慈悲所控制的心，如莲花般不被世间垢染所沾染，也安住于轮回中。如是说： 于何所去之自性，无余显现者， 如来您即自然获得者， 为他利而精进，您的功德等， 赞颂者以赞颂能赞颂多少？ 如是说。轮回与涅槃，二与非二不可得，智者何处亦不住，亦住于有。轮回与涅槃二者本体相同，因此对于轮回与解脱二与非二不可得的智者们，何处也不安住，却也显现安住于三有之中。因此，导师将示现菩萨们不住涅槃，如是说：因为菩萨以通达一切法而自在，与三界同在以及堕入涅槃既非处所也非时机等等。 自他之利圆满。
English
Having perfectly accumulated virtuous deeds, when the six realms of sentient beings—hell beings, hungry ghosts, animals, gods, demigods, and humans—are seen as a festival of kumuda flowers (water lilies), then even when afflicted by the sufferings of death, seeking, pride, pain, mutual devouring, hunger, and so on, there will be no weariness of the prison of existence. If they are not tainted by these existences and the faults that depend on them, why do they remain in existence and not enter into nirvana? Therefore, it is said: They do not dwell in existence because they see faults, They do not dwell in nirvana because of love, For the sake of accomplishing the benefit of others, those who have taken vows Also dwell in existence. Thus it is said, because they see many faults and shortcomings, they do not choose to dwell in existence, and because they strive to completely protect all realms of sentient beings, they also do not enter the realm of nirvana. Those who have taken vows to accomplish the benefit of others, with minds controlled by compassion, like a lotus, are not tainted by the defilements of the world and also dwell in existence. As it is said: He who fully reveals the nature of where to go, The Tathagata himself is the one who naturally attains it, Striving for the benefit of others, your qualities, How much can a praiser praise with praise? Thus it appears. Samsara and nirvana, two and not two are not perceived, the wise do not dwell anywhere, but also dwell in existence. Because samsara and nirvana are the same in essence, the wise who do not perceive samsara and liberation as two or not two do not dwell anywhere, but also appear to dwell in the three realms of existence. Therefore, the teacher will show the non-abiding nirvana of the bodhisattvas, as it is said: Because bodhisattvas are free by knowing all dharmas completely, dwelling together with the three realms and falling into nirvana is neither a place nor an occasion, and so on. The benefit of self and others is complete.