Tibetan
་སེམས་ནི་འགག་པ་ལ། །མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །གང་ལ་གང་གིས་ཆགས་པར་འདོད། །ཆགས་པ་འགའ་ལའང་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སེམས་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་བཞིན་ཁོ་ནར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ན་སེམས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ། གང་ལ་འདོད་ཆགས་གང་གིས་ཆགས་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འགགས་ཤིང་ཉམས་པ་ན་ཆགས་པ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་དེ། འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་མི་འདོད་དེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་ཆགས་ཤེ་ན། །དེ་ཅིག་གལ་ཏེ་སྐྱེ་མངོན་ཕྱོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སེམས་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བཞིན་དེ་ཅི་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། མ་སྐྱེས་པ་ལ་དེ་མི་འདོད། །གཞི་མེད་བྱ་བ་མི་ལྡན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་ཟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། སྐྱེ་བཞིན་ པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་དེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས། སྐྱེ་བཞིན་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་པར། །བརྗོད་པ་མིན་ལའང་ཆགས་པ་མེད། །བརྗོད་མེད་སེམས་ཀྱང་ཆགས་མིན་ཏེ། །བརྗོད་པ་མེད་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཆགས་པ་ཉིད་དམ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལས་ཆགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་སེམས་ནི་ཆགས་པ་ཡི། །རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ཆགས་འདོད་དེ། །ཤེས་ལ་ཚོན་ཆགས་བློ་བཞིན་ན། །དེའི་བློ་ཇི་ལྟར་ཆགས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། སེམས་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཆགས་པར་འདོད་དེ
Chinese
心于灭时，现前趋向生之时，于何以何而欲著？于著亦不欲。此谓若于此，贪与俱生之心，立名为著，然其于何时，唯于灭时现前趋向而生，尔时心为灭法者，于何以贪何而著？又，贪者，彼亦灭没时，于著亦不欲生贪，以生贪为无义故。于非著之心刹那，亦不欲有贪，如离贪然。若生时而著耶？彼何若生现趋。此谓若心生时而成为著耶？生时者，彼为已生或未生耶？若为于生现前趋向者，彼非已生，以未成故。亦非未生，以作用转故。若如是，于未生不欲彼，以无基作用不具故。将成为此。如是，作用是依于作者，譬如天授作食，如是，生时者，以自性未成故为未生，彼如何能具有生之作用？若生时者，非可说耶？如是，彼不能说为已生及未生，故生时已生与未生，于不可说亦无著，不可说之心亦非著，以不可说故如贪。将成为此，以何故贪亦非可说为著性或非著性故，如从贪无著，心亦如是，是为总结语。若心是著之，形相所生欲为著，如于识染著智然，彼之智如何是著性？此谓著与，尤为著与贪，是为异名，心彼等之形相完全转变，欲为著，
English
When the mind ceases, when it arises facing the present, with what and to what does one desire attachment? One does not desire attachment to any attachment. This means that if we label the mind that arises together with desire as 'attachment,' then at the time when it arises only while facing cessation, how can that mind, which is of the nature of cessation, be attached to anything with what desire? Furthermore, when that which is attached ceases and decays, one does not desire attachment to arise even in attachment, because the arising of attachment would be meaningless. One does not desire attachment to be present even in a moment of mind that is not attachment, just as it is free from attachment. If it is attached while arising? What is that if it is manifestly directed towards arising? This means that if the mind becomes attached while it is arising, is that which is arising something that has already arisen or something that has not yet arisen? If it is manifestly directed towards arising, then it is not something that has already arisen, because it is not yet complete. It is also not something that has not yet arisen, because activity is taking place. If that is the case, then one does not desire it in the unarisen, because activity without a basis is not possible. This is how it will become. In this way, activity depends on the agent, just as, for example, 'Devadatta eats.' Since that which is arising is unarisen because its own nature is not yet complete, how can it possess the activity of arising? If that which is arising is not something that can be expressed, then since it cannot be expressed as either arisen or unarisen, there is no attachment to that which is arising, arisen, or unarisen, which is inexpressible. The inexpressible mind is also not attachment, because it is inexpressible, just like desire. This is how it will become, because desire is also not something that can be expressed as either the nature of attachment or the nature of non-attachment. Just as there is no attachment from desire, so too is it with the mind, which is the concluding statement. If the mind is of attachment, and the form that arises desires attachment, like a mind stained with color on knowledge, how is that mind itself attachment? This means that attachment, especially attachment, and desire are different names, and the complete transformation of the forms of those minds is desired as attachment,