Tibetan
། དྲན་པ་དང་ནི་ངོ་ཤེས་དང༌། །ཤེས་སྐྱེ་ལ་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །བདག་ཡོད་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ། །གཏན་ཚིགས་རྣམས་ནི་མ་གྲུབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་དྲན་པ་ནི་དྲན་པའི་ཆོས་སོ། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སོ། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ནི་བདག་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་ ས་ཚོགས་པའི་དབང་ལས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་པ་དག་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། །གལ་ཏེ་དབང་བཅས་ལུས་ལ་ནི། །བདག་ཡོད་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ལ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཅི་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་དྲན་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་དོན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཁ་ཅིག་ལ་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་དེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་གཡེར་བག་དང༌། གཏུམ་བག་དང༌། མཐུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དག་སྣང་བས་དེ་ལ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་གདགས་སུ་ཡོད་པ་ལས་ན། ལོག་ཤིག་ན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་རལ་བ་སྤུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པ་དང་ལྡན་པའི་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དངོས་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློའི་ཚོགས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་དྲན་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་གདགས་པ་སྣང་བ་ལས་ན་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་གང་ལ་དེ་དག་ཡོད་པའི་བདག་དེ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཕ་རོལ་པོ་དག་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་གདགས་པ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས། ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློའི་ཚོགས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ཡོད་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བདག་སྒྲ་དོན་བཞིན་ཏེ། །འགའ་ལ་ཉེ་བར་གདགས་པའི་ཕྱིར། །སེང་གེའི་སྒྲ་དང་
Chinese
“记忆和认知，以及知识生起等理由，立誓说有我，那些理由都不能成立。” 就像所经历的对境，记忆是记忆的法。认知是行蕴的法。对于思择的对境，知识生起等，即使无我，但由于各自确定的因和缘聚合的力量，心和心所产生的各种状态的差别也会出现。因此，对方的理由对于佛教徒来说都不能成立。因为没有蕴之外的我，所以基础也不能成立。 另外，“如果以具有感官的身体，作为有我的论证，那么理由就不会是共同的，因为没有随同的例子。” 意思是，以具有感官的身体为基础，因为有记忆等作为目标，所以论证有我，这和什么相似呢？因为没有相似的例子，所以理由就变成了不共同的。对于无我的记忆等，也能看到记忆和认知，以及知识生起等，所以记忆等理由的意义也是相违背的。 如果有人认为，“我”这个词可以安立在某些事物上，所以意义就像它本身一样。例如，婆罗门的孩子被称为“狮子”，因为那个婆罗门的孩子身上显现出勇敢、凶猛、力量等，所以可以给他安立“狮子”这个名称。如果错误地认为“狮子”是指具有鬃毛等特征的野兽之王，那么就像身体、感官和意识的瞬间集合体，记忆、认知和知识生起等安立的显现一样，认为“我”是指拥有这些事物的“我”是存在的。对方通过记忆等安立的存在，来迎接身体、感官和意识集合体之外的“我”存在的疑惑，对此，论师这样说道：“如果‘我’这个词就像它的意义一样，因为可以安立在某些事物上，就像‘狮子’这个词一样。”
English
"Memory and cognition, and reasons such as the arising of knowledge, vowing that there is a self, those reasons are not established." Like the objects experienced, memory is the dharma of memory. Cognition is the dharma of formation. For the objects of thought, the arising of knowledge, etc., even if there is no self, the differences in the various states of mind and mental factors will arise due to the power of the aggregation of causes and conditions that are determined separately. Therefore, the other party's reasons are not established for Buddhists. Because there is no self other than the aggregates, the basis is also not established. Furthermore, "If the body with senses is used as proof that there is a self, then the reason will not be common, because there is no following example." It means that taking the body with senses as the basis, because there are memories etc. as the target, so arguing that there is a self, what is it similar to? Because there is no similar example, the reason becomes uncommon. For memories etc. that are selfless, one can also see memories and cognitions, and the arising of knowledge etc., so the meaning of the reasons such as memory is also contradictory. If someone thinks, "The word 'I' can be established on some things, so the meaning is just like it is. For example, a Brahmin's child is called 'lion', because that Brahmin's child shows bravery, ferocity, strength, etc., so the name 'lion' can be established on him. If one mistakenly thinks that 'lion' refers to the king of beasts with characteristics such as mane, then just like the momentary collection of body, senses and consciousness, the appearance of the establishment of memory, cognition and the arising of knowledge, etc., one thinks that 'I' refers to the 'I' who owns these things is existent." The other party uses the existence of the establishment of memory etc. to welcome the doubt that the 'I' exists outside the collection of body, senses and consciousness, to this, the teacher said: "If the word 'I' is just like its meaning, because it can be established on some things, just like the word 'lion'."