Tibetan
ན་ནི་དེ་ལ་ནམ་ཡང་ལྟ་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མིག་དང་གཟུགས་དང༌། སྣང་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཡིད་ལྟ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ནི་ལྟ་མིན་ཚོགས་པ་དག །རྫས་སུ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་དེ་ནི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་པ་དག་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིད་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་དག་མེད་པར་ཡིད་ལ་ལྟ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡིད་དང་འདྲ་བར་བདག་ལྟ་བ་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་གང་གིས་ མཐོང་ཞེ་ན། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། བྱེད་པོ་ཉིད་རུང་ཆོས་གཞན་དག །མངོན་པར་འགྲུབ་ཕྱིར་དྲིལ་བུ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སེམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་རུང་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་བདག་མེད་པ་དག་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་སོ་སོར་ངེས་པར་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཆོས་གཞན་དག་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དྲིལ་བུ་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང༌། མར་མེ་ངང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཆུ་འབབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཚོགས་པ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་དེ་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་མེད། །དེ་གཉིས་པར་ནའང་མི་གནས་ཏེ། །གང་དུ་དེ་ནི་གནས་འགྱུར་བ། དེ་ཡོད་མ་ཡིན་དེ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་མིག་གི་འོད་ཟེར་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། མིག་ནི་འོད་ཟེར་ལྡན་མི་རིགས། །དབང་པོ་ཡིན་ཕྱིར་དབང་གཞན་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ནི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་གཞན་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྣ་བས་ཀྱང་སྒྲ་ཐག་རིང་པོ་ན་འདུག་པ་ཐོས་ལ། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡུལ་དཔག་ཚད་སྟོང་གི
Chinese
那么它就永远不会有见的作用了。如果说，由于眼和色、光明、虚空和作意聚合的力量，心才能见，那么（回答：）“它不是见，是聚合，因为无实体，如彼林。”这说明，心不是见，因为聚合没有实体，就像森林等聚合一样。如果心不依赖眼等，而是单独地见，那么如果是真实存在的，为什么没有聚合就没有心的见呢？因此，除了假立之外，不能对任何事物假立有见的作用。聚合也没有实体，就像森林等一样，因此，和心一样，不应认为自我是见。如果无我，谁见呢？我们认为，在名言中，是心识见。如果心是刹那性的，因此不是作者，那么（回答：）“作者亦可，为成他法故，如铃。”这说明，即使其他外道宗派已经彻底考察了无我，但心识的刹那性在名言中也可以是作者，因为内外诸行无自性，由于各自的因和缘必定聚合的力量，其他法才能显现成就，例如铃发出声音，灯持续燃烧，水流动一样。因此，我们承认在名言中从聚合而有见，但在胜义中，它不位于任何地方。如所说：“它不在眼和色中，也不在那二者之间，它在哪里转变，它非有非无。”等等。有些人认为眼睛的光芒射向对境而执取，为了驳斥这种观点，（经文）说：“眼非具光芒，是根故如他根。”这说明，眼睛不应具有光芒，因为是根，就像其他根一样。就像耳朵能听到远处的声音，心也能了知相隔一千由旬的对境一样。
English
Then it will never have the function of seeing. If it is said that the mind sees due to the power of the aggregation of eye and form, light, space, and attention, then (the answer is): "It is not seeing, it is an aggregation, because it has no substance, like that forest." This shows that the mind is not seeing, because the aggregation has no substance, just like the aggregation of forests, etc. If the mind does not depend on the eye, etc., but sees alone, then if it is truly existent, why is there no seeing of the mind without aggregation? Therefore, apart from imputation, it is not possible to impute the function of seeing to anything. The aggregation also has no substance, just like forests, etc., therefore, like the mind, it should not be considered that the self is seeing. If there is no self, who sees? We believe that in name, it is the mind that sees. If the mind is momentary, therefore it is not the agent, then (the answer is): "The agent is also possible, because of the accomplishment of other dharmas, like a bell." This shows that even if other non-Buddhist schools have thoroughly investigated the non-self, the momentariness of the mind can also be the agent in name, because the internal and external aggregates are without self-nature, and due to the power of the definite aggregation of their respective causes and conditions, other dharmas can manifest and be accomplished, for example, a bell makes a sound, a lamp continues to burn, and water flows. Therefore, we admit that seeing arises from aggregation in name, but in ultimate truth, it does not reside anywhere. As it is said: "It is not in the eye and form, nor is it in the space between the two, where does it transform, it is neither existent nor non-existent," and so on. Some people think that the light of the eye goes towards the object and grasps it, in order to refute this view, (the text) says: "The eye does not possess light, because it is a sense organ, like other sense organs." This shows that the eye should not possess light, because it is a sense organ, just like other sense organs. Just as the ear can hear sounds that are far away, the mind can also know objects that are a thousand yojanas away.