Tibetan
སྐད་དུ། བྲམ་ཟེ་དག་གིས་སྡིག་པ་བྱས་པ་དག་གི་སྡིག་པ་བླངས་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆ་འགོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བདེ་ཡང་རིགས་པ་འདིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་ལས་ནི་རྒྱུད་གཞན་དུ། །སྡིག་པ་འཕོ་བ་མིན་པར་གཟུང༌། །ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང༌། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མི་འཕོ་བཞིན། །དངོས་དང་ལྡན་པའི་རྫས་ལ་ནི། །རྒྱུད་གཞན་ལས་རྒྱུད་གཞན་ལ་འཕོ་བ་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་བུ་བཞིན་ནོ། །སྡིག་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས། །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཞན་འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་གྱི་ཞེ་སྡང་གིས་གཞན་ཞེ་སྡང་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་གྱི་གཏི་མུག་གིས་གཞན་གཏི་མུག་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་གཞན་ལ་མི་གནོད་པ་དང༌། གཞན་ཚིམ་པས་གཞན་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་གྱིས་འགོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ཚེ་བསོད་ནམས་བླངས་པ་ནི། །མི་རིགས་ཞེས་ནི་དེས་པར་བྱ། །སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡི། །དཔེར་ན་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཞིན། །གསེར་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་པ་དང༌། བླང་བར་རིགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་སྦྱིན་པ་དང་བླང་བར་མི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་སྦྱིན་པ་དང་བླང་བར་ནུས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བདག་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ན་རང་གི་བྲན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་བྱིན་ནས་དེ་དག་གི་བདེ་བ་ལེན་པར་འགྱུར་ལ། སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཀྱང་སྐྱེ་དགུ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དག་ལ་རང་གི་བདེ་བ་ཉིན་ནས། དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་ལེན་པར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དག་ལེན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལུང་རྒྱས་བྱེད་ལས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། འདིར་ནི་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་ཟ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་ སྡིག་སྤངས་མདུང་གི་བུ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། འབར་སོགས་ནང་དུ་མཆོངས་པ་ཉིད། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སོགས་འགྲོ་བར། །བསྟན་པའི་ལུགས་ངན་གསུམ་ལས་མཐོང༌། །དེ་ཕྱིར་སྤང་བར་རིགས་པ་ཡིན། །མེར་འཇུག་པ་དང༌། གཡང་སར་མཆོང་བ་དང༌། སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན
Chinese
又说，婆罗门说取走造罪者的罪业，而安立福德之分，虽说可以，然此理不应理。从一相续至另一相续，罪业不转移，应如是持。因非有身故，如贪嗔痴不转移。具有实物的物品，见从一相续至另一相续转移，如儿子一般。罪业非有色，如他人的贪欲不能使他人成贪欲者，他人的嗔恨不能使他人成嗔恨者，他人的愚痴不能使他人成愚痴者，他人饥渴不害他人，他人饱足不能使他人饱足一样。如是，他人所造罪业之果，他人不能安立。又，彼时取福德，应以非理作意。与心相应者，譬如乐与苦。金和衣服等有色之物可以布施和取受，然福德和罪业则不然，因为是与心相应之故，譬如乐和苦不能布施和取受一样。若乐和苦能够布施和取受，则所有主人在受苦时，应将剩余的痛苦全部给予自己的奴仆，而取走他们的快乐。慈悲者也应将自己的快乐给予受苦的众生，而取走他们的痛苦，然此是不存在的。如是，福德和非福德也不存在取受和布施。律藏中也如是说：于此处，善与非善，自己所造之业，不会白白浪费，因此当舍弃罪业，如矛之子。又，跳入火中等，去往梵天世界等，于所说三种恶道中可见，因此应舍弃。跳入火中，跳入悬崖，斋戒等行为能往梵天世界。
English
Furthermore, it is said that Brahmins claim to take away the sins of those who have committed them and establish a share of merit. Although this may be said, this reasoning is not reasonable. From one continuum to another, sins are not transferred; this should be held as such. Because they are not corporeal, like attachment, hatred, and delusion, they are not transferred. Material objects with substance are seen to transfer from one continuum to another, like a son. Since sin is not corporeal, just as another's attachment cannot make another attached, another's hatred cannot make another hateful, another's delusion cannot make another deluded, another's hunger and thirst do not harm another, and another's satisfaction does not make another satisfied, so too, the result of sins committed by another cannot be established by another. Moreover, at that time, taking merit should be done with inappropriate attention. Things that are in accordance with the mind, like pleasure and pain. Objects with form, such as gold and clothing, can be given and received, but merit and sin are not, because they are in accordance with the mind, just as pleasure and pain cannot be given and received. If pleasure and pain could be given and received, then all masters, when suffering, should give all their remaining suffering to their servants and take their happiness. Compassionate ones should also give their happiness to suffering beings and take their suffering, but this does not exist. Likewise, merit and non-merit do not exist for taking and giving. The Vinaya also says: Here, virtuous and non-virtuous, the deeds done by oneself, will not be wasted; therefore, abandon sin, like the son of a spear. Furthermore, jumping into fire, etc., going to the world of Brahma, etc., can be seen in the three evil paths mentioned, so it should be abandoned. Jumping into fire, jumping into cliffs, fasting, etc., can lead to the world of Brahma.
Tibetan
་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང༌། ཚོགས་བདག་དང༌། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་བདེན་པར་བསྟན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པོ་འདི་ནི་གཏང་བར་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མེར་མཆོད་ལ་སོགས་ཚངས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་སོགས་ཐོབ་རྒྱུ་མ་ཡིན། །སྲོག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཕྱེ་མ་ལེབ་སོགས་མཐོང་བ་བཞིན། །གང་དགེ་བའི་སེམས་དང་བྲལ་བའི་མེར་འཇུག་པ་དང༌། གཡང་སར་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་ཕྱི་བྱི་དང༌། སྦྲང་མ་ལ་སོགས་པ་མེར་མཆོད་བ་དང༌། ཨེ་ནེ་ཡ་དང་སྤྲེའུ་ལ་སོགས་པ་གཡང་སར་མཆོང་བ་དང༌། རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གྲུ་བོ་ཆེ་ཞིག་ནས། །སྐྱེ་བོ་ཤི་བར་གྱུར་བ་དང༌། །ལམ་དུ་ལམ་བརྒྱགས་མ་ལུས་པར་ཟད་ནས་འགྲོན་པོ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པས་སྲོག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། བཟའ་དང་བཏུང་བ་སྤངས་པ་ཡིས། །མཐོ་རིས་འཐོབ་པར་མི་འདོད་དེ། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །ཟས་མ་ཟོས་པས་གསུངས་པ་བཞིན། །ཟས་དང་སྐོམ་མ་ཟོས་པས་མཐོ་རིས་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་གདུངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྲོས་པའམ་ནད་དམ། མ་རྙེད་པའི་དབང་གིས་ཟས་མ་ཟོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཟས་མ་ཟོས་སོགས་བསོད་ནམས་འགྱུར། །སྤངས་ཕྱིར་སྡིག་སྤངས་བཞིན་ཞེ་ན། །བདེན་སོགས་སྤངས་པས་གཏན་ཚིགས་འདི། །མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཟས་མ་ཟོས་པས་བསོད་ནམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤངས་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ལས་ལོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤངས་པ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་བཞིན་དུ་ཟས་སྤངས་པ་ཡང་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་སྤངས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཟས་སྤངས་བསོད་ནམས་མི་འགྱུར་ཏེ། །བྱ་བ་དེ་ལ་སྡིག་མེད་ཕྱིར། །དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྤངས་པ་བཞིན། །བྱ་བ་གང་ཞིག་སྤྱད་པ་ལས་སྡིག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྤངས་པ་ནི་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་བར་རི
Chinese
，以及认为会前往大自在、象头神、遍入天等世间是不真实的，因为已经见到了。这三者是唯一应该舍弃的。怎么舍弃呢？因为不合道理。如以火供等，梵天等，不能获得世间，因为会损害生命，如见到飞蛾等。凡是以远离善心的火供，以及悬崖祭祀等，都不是获得梵天世界等的因，因为会损害生命。如同飞蛾和家蝇，蜜蜂等投入火中，埃内阿（Aeneas）和猴子等跳入悬崖，大海中从一艘大船上，人们死亡，以及路上路粮全部耗尽，旅客因饥饿所逼而丧命，这些都不是前往天界的因。此外，舍弃饮食，不应想要获得天界，因为是饥渴之因，如经中说不食食物。不吃食物和饮料不能获得天界，因为是遭受饥渴折磨之因，如同因愤怒或疾病，或因未获得食物而不吃东西一样。此外，不吃食物等会变成福德，因为是舍弃，如同舍弃罪恶一样，如果这样说，那么因为舍弃真实等，这个理由会变得不确定。不吃食物会变成福德，因为是舍弃，如同从罪恶中返回一样，这样说也是会变成疑惑的，是因为舍弃的缘故，如同舍弃真实和梵行一样，会变成不是福德吗？或者因为是舍弃的缘故，如同舍弃损害等一样，舍弃食物也会变成福德吗？所以，因为舍弃的缘故，这个理由是不确定的。此外，舍弃食物不会变成福德，因为那个行为没有罪过，如同行善的作意，舍弃作意一样。做了某种行为会产生罪过，舍弃那样的行为才算是变成福德是合理的。
English
, and it is seen that it is not true to say that one will go to the worlds of the Great Powerful One, the Lord of Hosts, the All-pervading One, etc. These three are the only ones that should be abandoned. How so? Because it is not reasonable. Like offering to fire, etc., by Brahma, etc., one will not obtain the world, etc., because it harms life, as seen in the case of moths, etc. Whatever is offered to fire devoid of a virtuous mind, and sacrifices on cliffs, etc., are not the cause of obtaining the world of Brahma, etc., because they harm life. Just as moths and flies, bees, etc., are offered to fire, and Aeneas and monkeys, etc., jump into cliffs, and from a large ship in the ocean, people die, and on the road, all provisions are exhausted and travelers are threatened by hunger and lose their lives, these are not the cause of going to heaven. Furthermore, by abandoning food and drink, one should not want to obtain heaven, because it is the cause of hunger and thirst, as it is said in the scriptures, 'not eating food.' Not eating food and drink does not obtain heaven, because it is the cause of being tormented by hunger and thirst, just as not eating food due to anger or illness, or due to not obtaining it. Furthermore, not eating food, etc., will become merit, because it is abandonment, just like abandoning sin, if one says so, then because of abandoning truth, etc., this reason will become uncertain. Not eating food will become merit, because it is abandonment, just like returning from sin, saying so will also become doubtful, because of the reason of abandonment, just like abandoning truth and celibacy, will it become non-merit? Or because of the reason of abandonment, just like abandoning harm, etc., will abandoning food also become merit? Therefore, because of the reason of abandonment, this reason is uncertain. Furthermore, abandoning food will not become merit, because that action has no sin, just like the intention of doing good, abandoning intention. Abandoning such an action that causes sin when practiced is reasonable to become merit.