Tibetan
།རྟེན་མ་གྲུབ་ན་བརྟེན་པ་གང་ལ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །རྫས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བདག་མེད་བདག་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དངོས་མེད་ངོ་བོ་བཞིན། །བདག་མེད་པའི་རྫས་བདག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །བྱིས་སོགས་ཁྱད་པར་མེད་མ་ཡིན། །རྟེན་མེད་པ་དང་དཔེ་མེད་ཕྱིར། །བདག་གཅིག་ཡིན་ན་དུ་མ་ཡི། །སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གང་སྨྲས་པ། བྱིས་པ་དང༌། མཁས་པ་དང༌། གདོལ་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་དམ་པའི་བདག་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་གང་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་རྟེན་གང་ཞིག་ཡིན། རྟག་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་གཅིག་པུ་ལས་རིགས་མཐུན་པའི་དངོས་པོའི་དོན་གཞན་མེད་པས། འདི་ལ་ དཔེ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །བདག་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་སྐྱོན་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཙཻ་ཏྲའི་བདག་དེ་མཻ་ཏྲའི་བྱེད། །མཻ་ཏྲའི་བདག་གིའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཙཻ་ཏྲའི་ཐ་དད་མིན་དངོས་ཕྱིར། །ཡང་ན་ཡུལ་ལ་དབྱེ་མེད་ཕྱིར། །ཙཻ་ཏྲའི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་ཡོད་པའི་བདག་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ནས་ལྟ་བར་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཡོད་པ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་འདོད་པ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཙཻ་ཏྲའི་རང་གི་བྱེད་པ་རྣམས་ནས་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། མཻ་ཏྲའི་བྱེད་པ་རྣམས་ནས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། བདག་གི་ཡུལ་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་མཻ་ཏྲའི་བདག་གི་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་ན་ཡང་ཙཻ་ཏྲའི་བདག་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་དེ་རང་གི་བྱེད་པ་ནས་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ། གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ནས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་རིགས་ན་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་མེད་པས་དེས་ན་འདི་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱོད་པ་དང༌། །དེ་གྲོལ་བས་ཀྱང་གྲོལ་བ་དང༌། །དེ་བཅིངས་པས་ཀྱང་བཅིངས་པ་དང༌། །དེ་སྡུག་པས་ཀྱང་སྡུག་ཉིད་འགྱུར། །བདག་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཙཻ་ཏྲའི་བདག་བདེ་བར་གྱུར་པ་ན་མེ་ཏྲའི་བདག་ཀྱང་བདེ་བར་འགྱུར་ཞིང
Chinese
如果所依不存在，那么将依于何处，应当这样思维。因为是无实体的缘故。无我不可能成为我，就像无物之自性一样。无我的事物不可能成为我的自性，就像虚空之花等无有之自性一样。孩童等没有差别是不可能的，因为没有所依和没有比喻的缘故。如果我是一个，那么众多的过失将会产生。所说的是，孩童、智者、旃陀罗、婆罗门等都是平等的，如果胜义的我没有成立，那么孩童等没有差别的所依是什么呢？除了常恒、周遍、唯一的同类事物之外，没有其他的意义，因此没有比喻，所以孩童等没有差别是不成立的，应当这样思维。如果我只有一个，那么将会具有众多的过失，那些过失是什么呢？“蔡扎的我做弥扎的事，弥扎的我也是如此，因为蔡扎不是不同的事物，或者因为在境上没有差别。”蔡扎的身体内部存在的我，从他自己身体里存在的眼睛等来看，而不是从其他身体里来看，这是外道的观点。因为我是唯一的，所以就像蔡扎从自己的行为中看到一样，弥扎也应该从他的行为中看到。为什么呢？因为体性没有差别，因为在形体上没有差别。因为我的境上没有作用，所以弥扎的我的境的方面，蔡扎的我也是存在的。就像他从自己的行为中看到一样，也应该从别人的行为中看到，如果这样看到是不可能的，所以这些不是一个。“此外，快乐和痛苦、行动，以及他解脱也解脱，他被束缚也被束缚，他痛苦也变得痛苦。”因为我是唯一的，所以蔡扎的我快乐的时候，弥扎的我也应该快乐，
English
If the support does not exist, then what will be relied upon? One should think in this way. Because it is without substance. The absence of self cannot become self, just like the nature of non-things. The substance of no-self cannot be the self of self, just like the nature of non-existence such as sky flowers. It is impossible for children and others to be without distinction, because there is no support and no analogy. If the self is one, then many faults will arise. What is said is that children, wise men, Chandalas, Brahmins, etc. are all equal. If the ultimate self is not established, then what is the support for the lack of distinction between children and others? Apart from the constant, pervasive, and unique homogeneous things, there is no other meaning, so there is no analogy, so the lack of distinction between children and others is not established. One should think in this way. If the self is only one, then it will have many faults. What are those faults? "The self of Chaitra does the work of Maitreya, and the self of Maitreya is also the same, because Chaitra is not a different thing, or because there is no difference in the object." The self existing inside Chaitra's body sees from the eyes and other things existing in his own body, but not from those existing in other bodies. This is the view of the heretics. Because the self is unique, just as Chaitra sees from his own actions, Maitreya should also see from his actions. Why? Because the nature is not different, because there is no difference in form. Because there is no action in the realm of self, the self of Chaitra also exists in the direction of the realm of the self of Maitreya. Just as he sees from his own actions, he should also see from the actions of others. If it is impossible to see in this way, then these are not one. "Furthermore, happiness and suffering, action, and his liberation is also liberation, his bondage is also bondage, his suffering also becomes suffering." Because the self is unique, when the self of Chaitra is happy, the self of Maitreya should also be happy,
Tibetan
༌། ཙཻ་ཏྲའི་བདག་གྲོལ་བ་ན་མཻ་ཏྲའི་བདག་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར། མཻ་ཏྲའི་བདག་བཅིངས་པར་གྱུར་པ་ན་ཙཻ་ཏྲའི་བདག་ཀྱང་བཅིངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཙཻ་ཏྲའི་བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ན་མཻ་ཏྲའི་བདག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཉིད་དང༌། བྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བདག་གིས་བཏགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པའི་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་དཔེར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་དཔེར་བསྟན་པ། །ཀུན་ལ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཡིན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་དཔེ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། རྫས་ཀྱི་ངོ་བོས་གང་སྟོང་པ། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ནམ་མཁའ་ཡིན། །དེ་ལ་འགྲོ་ལྡན་འགྲོ་བ་དང༌། །དེ་ནི་སྐབས་འདོད་སྐབས་ཅན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་ནམ་མཁའོ་ཞེས་བདག་གཅིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྫས་ཀྱང་མ་ཡིན། །རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་སྐབས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐབས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་འདིའི་མདོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་རི་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་དེ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་ཞེས་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ལ། གནས་གང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྫས་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྫས་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ཐུང་ངུ་དང་རིང་པོ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ན་ནམ་མཁའ་ནི་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཞིག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅིང་གནས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་ནི་བརྟེན་པར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་
Chinese
蔡扎的自我解脱时，弥扎的自我也会解脱。弥扎的自我被束缚时，蔡扎的自我也会被束缚。蔡扎的自我痛苦时，弥扎的自我也会同样痛苦。 如果将产生等依靠，与孩童等差别无有，唯一一体的自我进行假立，也没有任何损害。如果有人问：我如何用双方都熟知的瓶中虚空来举例说明呢？ 对此应作如下回答： 以瓶中虚空为例， 对一切来说，那是产生之因。 并非是苦乐的产生之因，这是最后的结论。如何理解呢？ 因为虚空本为一， 你的这个观点并未成立。 用虚空来举例说明是完全不成立的。因为， 以事物自性而言空无， 那是世俗虚空。 于此，具行者可行走， 于此，适时者可得时机。 随顺经部宗的观点，仅仅是无有具有阻碍的事物之实有，即是虚空。因此，承认一个自我是世俗谛。因为那既不是事物，也不是常恒。因此，具行者可以在其中进行行走、来往等活动。同样，希望获得时机者也能从中获得时机。因此，称之为虚空。此外，此经的含义是：具有阻碍的事物之实有，如山、树等存在的地方，不能称之为虚空。而任何没有阻碍的事物之实有的地方，则称之为虚空，仅仅是无有事物而已。其中连微小的实有也不存在。因为那是依赖于无有事物而存在的，正因为是依赖性的，所以如同长短一样，对此没有确定性，因此是不常恒的。因此，它是假立存在的。所以，虚空是无有的自性，因此，它本身是存在的，并且是作为事物存在和存在的所依。除此之外，没有其他的自性是所依赖的。如果这样……
English
When the self of Caitra is liberated, the self of Maitra will also be liberated. When the self of Maitra is bound, the self of Caitra will also be bound. When the self of Caitra suffers, the self of Maitra will also suffer. If I were to posit a self that is the basis of arising and so on, and is undifferentiated from children and so on, and is one and the same, there would be no harm. If someone asks, "How can I illustrate this with the example of the space in a pot, which is known to both sides?" To that, one should reply: The space in a pot is an example, For all, it is the cause of arising. It is not the cause of happiness and suffering, this is the final conclusion. How is it understood? Because space is inherently one, Your view is not established. The example of space is completely unestablished. Because, That which is empty in terms of the nature of substance, That is conventional space. In it, those with movement can move, In it, those who desire opportunity can obtain opportunity. Following the view of the Sutra school, space is merely the absence of tangible objects with obstruction. Therefore, one self is conventionally accepted. Because it is neither a substance nor permanent. Therefore, those with movement can engage in activities such as going and coming in it. Similarly, those who desire opportunity can also obtain opportunity in it. Therefore, it is called space. Furthermore, the meaning of this sutra is: the reality of tangible objects with obstruction, such as mountains and trees, is not called space. But any place where there is no reality of tangible objects with obstruction is called space, it is merely the absence of substance. There is not even a tiny bit of reality in it. Because it is dependent on the absence of substance, and precisely because it is dependent, it is uncertain like short and long, therefore it is impermanent. Therefore, it exists as a designation. Therefore, space is the nature of non-existence, therefore, it itself exists and is the basis for the existence and abiding of things. Other than that, there is no other nature that is dependent. If this...