Tibetan
ད་ཀྱིས་འཇིག་པ་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱུན་ལ་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་མི་འཐད་པས་བདག་ཁོ་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་དང༌། གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་པར་ཤེ་སྤར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་སོ་སོར་འཇིག་ཅིང་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་གནས་པའི། འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་སེམས། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལ་མངོན་ཞེན་པའི། །ཐར་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཕྲོགས། །འཁོར་བའི་བརྩོན་རར་བཅིངས་པ་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་བཏགས་པའི་བདག་ནི་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སེམས་ཉིད་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་ཕྲད་པ་དང་འབྲལ་བར་འདུན་པའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བཙོན་རར་ཡང་དག་པར་བསྡམས་པས་རང་དབང་མིད་པར་གྱུར་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པས་ཐར་པའི་ལམ་མི་ཤེས་པ་ནི་བཅིངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི། སེམས་ལས་བྱུང་བས་བསླང་བ་ལ། །ལག་པ་ལ་སོགས་ཚོགས་པ་ནི། །སེམས་བཅས་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། །གཏོང་བ་ལ་སོགས་སེམས་འབྱུང་བ། །ཡོད་པ་གཏོང་པོ་ལ་སོགས་བརྗོད། །མགོ་དང༌། མིག་དང༌། ཁ་དང༌། ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མངོན་པར་གྱུར་པ་ཉིད་འདོད་པ་དང༌། སེར་སྣ་དང༌། ཕྲག་དོག་གི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་པ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་སེམས་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དག་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད་ལ། ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་བློ་ཅན་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་འདུས་པ་ལ་ནི་འཛིན་ཆགས་ཅན་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་གི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བསྡམས་པའི་ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་གཏོང་བ་དང༌། མངོན་པར་ལྡན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །རིག་པ་སྐྱེས་པས་མ་རིག་སོགས། །ཀུན་སྦྱོར་ལྡོག་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཆགས་སོགས་འཆིང་པ་ལས་གྲོལ་བ། །གྲོལ་བ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཕུལ་པོའི་རྒྱུན་ཉིད་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བས་གྲོལ་བའི་ལམ་བསྒྲུབས་ནས་འདོད
Chinese
既然坏灭是没有作者的缘故，以所作之力的束缚和解脱是不合理的，如果说只有我才是束缚和解脱，以及存在的所依，那么，对此要说的是，即使每一个刹那各自坏灭且没有自主，但从无始以来，与自己的自性不分离，如河流般存在的，贪欲等自在的心，对于色等境显现执着，被与解脱相违背的一方所夺，是被束缚在轮回的牢狱中。即使你所假设的我并不存在，心性本身与悦意的境，以及不悦意的境相遇和分离，想要完全痛苦的烦恼的铁链，将三有的监狱牢牢地束缚，从而变得没有自主，因为没有智慧的光明，不了解解脱的道路，这就被称为束缚。在世俗谛中，由心所生而发起的，手等集合，被称为具有心的有情，布施等心所，存在着，被称为布施者等。头、眼睛、嘴巴、手、脚等聚合本身，显而易见地显现，想要从贪婪和嫉妒的束缚中解脱出来。以外在和内在的自性，成为施舍事物的心所，这被称为布施。被贪心的心所束缚的有情，以及从生出之物聚合，被称为执着者。同样，断绝其他众生的生命，不予而取等，从违背这些行为等，以善妙约束的身体、语言、意的集合，蕴聚的相续被称为具有戒律。对于所有从心所生的事物，也同样要如此运用。同样，对于布施等的行为和布施，以及完全具备也是如此。因为智慧生起，无明等一切烦恼止息的缘故，从贪欲等束缚中解脱，这被称为解脱。蕴聚的相续本身，通过听闻、思维、禅修所产生的智慧光明，成就解脱的道路，想要
English
Since destruction has no author, it is unreasonable to be bound and liberated by the power of action. If it is said that only I am bound and liberated, and the basis of existence, then, it should be said that even if each moment is destroyed separately and without autonomy, from beginningless time, inseparable from one's own nature, like a river, the mind of desire and so on, which is powerful, appears attached to objects such as form, is robbed by the opposite side of liberation, and is bound in the prison of samsara. Even if the self you assume does not exist, the mind itself encounters and separates from pleasant and unpleasant objects, and the iron chains of afflictions that want to be completely painful, firmly bind the prison of the three realms, thus becoming without autonomy, because there is no light of wisdom, not understanding the path of liberation, this is called bondage. In conventional truth, the collection of hands and so on, which is initiated by the mind, is called sentient beings with mind, mental factors such as giving, exist, and are called givers and so on. The aggregation of head, eyes, mouth, hands, feet, etc., is manifestly apparent, wanting to be liberated from the bondage of greed and jealousy. With external and internal nature, becoming the mental factor of giving things, this is called giving. Sentient beings bound by the mental factor of greed, and the aggregation of things arising from arising, are called clinging ones. Similarly, cutting off the lives of other beings, taking what is not given, etc., from violating these actions, etc., the collection of body, speech, and mind, which is well restrained, the continuum of aggregates is called having discipline. For all things arising from the mind, it should be applied in the same way. Similarly, for the actions of giving and so on, and giving, and being fully equipped is also the same. Because wisdom arises, all afflictions such as ignorance cease, from liberation from the bondage of greed and so on, this is called liberation. The continuum of aggregates itself, through the light of wisdom arising from hearing, thinking, and meditation, accomplishes the path of liberation, wanting