Tibetan
ད་ཅན་གྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཚོར་བ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དང༌། མོས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པར་མ་གཏོགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། འདི་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་འགའ་ཡང་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས། དེས་ན་གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྨྲ་བར་ཡང་ནུས་ཏེ། བདག་ནི་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། སྣོམ་པ་དང༌། མྱང་བ་དང༌། སྙམ་སེམས་པ་དང༌། ཀུན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཚོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང། བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྦྱིན་པ་དང༌། གང་ལས་འོངས་པ་དང༌། དབང་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེད་པ་མ་ལུས་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རང་དབང་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡོད་པ་ལས་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེས་ནས་སྐྱེས་བུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་ནས་སྐར་ཁུང་མང་པོ་བཏོད་པའི་ཁང་པ་ན་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སྒོ་གང་དང་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཟོར་བས་གཅོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཟེར་བ་ཁོ་ནས་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་ཟོར་བས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གཅོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མིག་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་དེས་སྐྱེས་བུས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་ཐོས་པའི་སྒྲོར་གྱུར་པ་ནས་སྐྱེས་བུས་ཐོས་པ་ཡིན་གྱིས། རྣ་བ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་འདི་ལྟར་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་འདིས་མཐོང་བས་ན་མིག་གོ །འདིས་ཐོས་པས་ན་རྣ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ། འདིས་མྱོང་བས་ན་ཚོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་ སོགས་བྱེད་པར་སྨྲ་ཞེ་ན། །བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའམ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱེད་པོ་ཉིད། །གཅོད་བྱེད་བཞིན་དུ་རིགས་ལྡན་མིན། །ཅི་ལྟར་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ལ་རྐྱེན་ལྡན་གྱི། །གང་ཕྱིར་བྱེད་པ་ལ་མིན་པས། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའམ། །མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། །མིག་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི། ཡང་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་པས་ན་རྣ་བ། སྣོམ་པས་ན་སྣ། མྱང་བས་ན་ལྟེ། རེག་པར་བྱེད་པས་ན་རེག་པ། སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན་ཉིད། ཀུན་ཤེས་པས་ན་འདུ་ཤེས། །དྲན་པ་བྱེད་པས་ན་དྲན་པ། སོ་སོར་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་དག་གི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མི་མཐུན་པ་ལ་ཡང་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མིག་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་དེས་བདག་གིས་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཟོར་བས་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཁོ་བོས་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མིག་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་བདག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་སྨྲས་པ། ཤེས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པོ་ཉིད། །བྱེད་པོའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ལྷས་བྱིན་གྱིས་ནི་གཅོད་དོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་བྱེད་པོར་མཐོང་བ་བཞིན། །གལ་ཏེ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གཅོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་རལ་གྲིས་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང༌། ཚོགས་པ་ལས་འདིར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེས་འགའ་ནི་བྱེད་པ་པོ་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རེས་འགའ་ནི་བྱེད་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། རལ་གྲིས་བཅད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཅོད་པའི་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་འདི་དག་གཉི་གཡང་ལས་ལན་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ བསྟན་པ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་དངོས་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་གཙོ་བོ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པར་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་པོར་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་
Chinese
如今从心所生的感受、意欲、接触、等持等等，以及信解等等，除了显示心与心所之外，士夫的行为，连极微小者也无法观察到。除了这些之外，自己的本体也几乎无法观察到。因此，为何成立这些的存在，本身就不是成立的。也能这样说：我不是真实存在的，因为没有行为的自性，如同虚空中的花朵。如果这里说：唯有士夫才能见、闻、嗅、尝、思、遍知、忆念和普遍感受。为什么呢？因为知等被显示为作者。因为声明论典的自性是这样的：作者、业、作、正施、所出处和可支配的自性，所有这些行为的前行者，就是自主的作者，因为有作者，所以才有其他行为的差别。因此，士夫是作者，他的眼等是所作。他就像住在开了许多窗户的房子里的士夫一样，会追随与哪个门接近的境。如同说“用斧头砍”一样，并不是仅仅说就能砍断，而是像“用斧头，拉拉砍断”一样，说“用眼睛看”也不是仅仅用眼睛看，而是那个作者，士夫在看。同样，从耳朵听到声音，也是士夫在听，不是仅仅是耳朵等等。这样，按照这种方式，行为才能成立，即“因为他看见，所以是眼睛”，“因为他听见，所以是耳朵”，直到“因为他尝到，所以是感受”为止吗？对此应该说：知等 等说是作者吗？是成立作者本身，还是成立与此不同的作者本身？如同砍伐者一样。
English
Now, apart from showing the feelings, desires, contacts, samādhi, etc., which arise from the mind, and the faith and so on, which are mental events, even the slightest action of a person cannot be observed. Apart from these, one's own essence is also hardly observable. Therefore, why the establishment of the existence of these is not established itself. It can also be said: I am not truly existent, because there is no nature of action, like a flower in the sky. If it is said here: Only a person can see, hear, smell, taste, think, know, remember, and universally feel. Why? Because knowledge and so on are shown as agents. Because the nature of the scriptures of sound is like this: the agent, the action, the deed, the correct giving, the source, and the nature of what is to be controlled, the predecessor of all these actions is the independent agent, because there is an agent, there are other differences of action. Therefore, a person is an agent, and his eyes and so on are what is done. He is like a person living in a house with many windows, who follows the object that is close to which door. Just as saying "cut with an ax" does not mean that cutting is done by merely saying it, but like "cut with an ax, Lalla cuts", saying "see with the eyes" does not mean that seeing is done only with the eyes, but that agent, the person, is seeing. Similarly, from hearing a sound with the ears, it is the person who hears, not just the ears and so on. In this way, action can be accomplished in this way, that is, "because he sees, it is the eye", "because he hears, it is the ear", until "because he tastes, it is the feeling"? To this it should be said: knowledge and so on are they said to be agents? Is it establishing the agent itself, or is it establishing a different agent from it? Like a cutter.
Chinese
這並不合理。如果問為什麼不合理，那是因為作者依賴於條件。因為它不依賴於行動，因此這個論證要么未成立，要么是不確定的。眼睛是自己看的，而不是其他東西的作用。聽覺是耳朵，嗅覺是鼻子，味覺是舌頭，觸覺是身體，思考是心，完全了解是意識，記憶是記憶，個別了解是智慧。因此，顯示知識等行為的這些論證的意義並未成立。或者，由於它也涉及不一致的事物，因此它是不確定的。只有眼睛才能看見，但作者通過行動看見，因為它顯示了知識等行為，就像說斧頭砍伐一樣。當其他人這樣說時，我將回答：只有眼睛才能看見，但作者卻不能，因為它被顯示為作者，就像說拉拉神砍伐一樣。因此，有人說：知識等是作者本身，因為它用作者的詞語表達。就像拉拉神砍伐一樣，它被視為作者。如果拉拉神不砍伐，而是劍砍伐，那麼這是不合理的。這是不合理的，因為為了自我，作者、行動和群體，行為將在此完成。有時，作者被顯示為主要，就像說拉拉神砍伐一樣。有時，行動被顯示為主要，就像說劍砍伐一樣。砍伐的行為依賴於兩者，沒有作者的行動是不可能的，沒有行動的作者也是不可能的。因此，從這兩者之間的相互依賴中，作者和行動的顯示是不可能的。因此，事物是從條件的集合中顯現出來的，這裡沒有什麼是主要的，否則就是近似的。由於人是不可見的，因此他不能被顯示為作者，因為他不屬於群體。
English
This is not reasonable. If asked why it is not reasonable, it is because the agent relies on conditions. Since it does not rely on action, therefore this argument is either unestablished or uncertain. The eye sees by itself, not by the action of something else. Hearing is the ear, smelling is the nose, tasting is the tongue, touching is the body, thinking is the mind, fully knowing is consciousness, remembering is memory, and individually knowing is wisdom. Therefore, the meaning of these arguments that show the performance of knowledge and so on is not established. Or, since it also involves inconsistent things, it is uncertain. Only the eye sees, but the agent sees through action, because it shows the performance of knowledge and so on, like saying an axe cuts. When others say this, I will answer: only the eye sees, but not the agent, because it is shown as the agent, like saying Lhasbyin cuts. Therefore, it is said: knowledge and so on are the agent itself, because it is expressed in the words of the agent. Just as Lhasbyin cuts, it is seen as the agent. If Lhasbyin does not cut, but the sword cuts, then this is not reasonable. It is not reasonable because for the self, the agent, the action, and the group, the action will be accomplished here. Sometimes, the agent is shown as the main one, like saying Lhasbyin cuts. Sometimes, the action is shown as the main one, like saying the sword cuts. The act of cutting depends on both, it is impossible without the action of the agent, and it is impossible with the agent without action. Therefore, from the mutual dependence between these two, the showing of the agent and the action is not obtained. Therefore, things are manifestly accomplished from the collection of conditions, and there is nothing that is primary here, otherwise it is just an approximation. Since a person is invisible, he cannot be shown as the agent because he does not belong to the group.
Tibetan
ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་པ། འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་བྱེད་བྲལ་ཉིད། །འདི་ལ་བྱེད་པོར་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །བྱེད་པ་ཡིན་ཕྱིར་མར་མེ་ཡིས། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་བཞིན། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆའི་ཚོགས་པ་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དེ། བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་མར་མེ་བྱེད་པ་པོར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྣུམ་དང༌། སྡོང་བུ་དང༌། སྣོད་དང༌། མེའི་རྐྱེན་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་མར་མེ་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པ་ཡང་འཐོབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་འདུས་པའི་ཆ་འདི་དག་ཀྱང་བྱ་བ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཉིད་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་བྱེད་པ་པོ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྫ་མཁན་གྱིས་ས་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་མང་པོ་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་རྫ་མཁན་ཉིད་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་གཙོ་གཅིག་བྱེད་པོ་མིན། །གང་ཕྱིར་གཅིག་གིས་བུམ་མི་བྱེད། །དེས་ན་མར་མེ་སོགས་བྱེད་པོ། །གདགས་པ་བར་ནི་མི་འདོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་སྟོན་པ། དཔྱད་པས་ཀྱང་རྟོགས་ཤིང་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་གཙོ་བོའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགའ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་གིས་བུམ་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དང༌། དབྱུག་པ་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། སྐུད་པ་དང༌། ཆུ་དང༌། རྫ་མཁན་གྱི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ རྐྱེན་མང་པོ་ཚོགས་པ་ལས་བུམ་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གཅིག་པུ་བྱ་བ་དང༌། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཚོགས་པ་དུ་མ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་བཏགས་པ་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་གཙོ་བོའི་བྱེད་པ་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། སྐད་ཅིག་མ་ཉི
Chinese
诺说：有为法聚合，本性离作用。因此可称其为作者，因其能起作用，如灯能照明。有为法的各部分集合，即使本身没有作用，也仍然可以称为作者，因为它们能起作用，例如我们看到灯是作者一样。如同油、灯芯、灯盏和火焰等因素共同作用而成的灯，即使本身没有作用，但因其能照明，所以也可以被称为作者。同样，身体、语言和意念这些聚合的部分，即使本身没有作用，但由于根、境和识等因素的集合，也能体验到被称为作者的作用。在此，有人说：自我是最殊胜的，因为主要作者依赖于它，并且它能参与一切行为。灯等只是近取因，例如陶师虽然需要泥土等众多因素，但陶师才是真正的作者。对此应回答：真实唯一主宰非作者，何以一因不成瓶？故灯等作者，不应是假立。世俗谛中，诸缘聚合是作者，通过观察也能理解，并且也是这样说的。但胜义谛中，主宰是作者则无法成立，因为一个原因无法成就瓶子。泥土、木棍、轮子、绳子、水和陶师的意愿等众多因素聚合才能最终成就瓶子。同样，单独的自我也不是一切行为和造作得以成就的原因，因为它依赖于众多因素的集合。应加上“一切事物”一词。灯等和眼睛等不是假立的作者，那是什么呢？它们是主因，因为没有其他的主因可以成立。如果又有人说：这是就实相而言的，所以是刹那...
English
No said: Aggregates of conditioned phenomena are by nature devoid of action. Therefore, they can be called agents, because they can perform actions, just as a lamp can illuminate. The collection of parts of conditioned phenomena, even if they themselves are devoid of action, can still be called agents, because they can perform actions, just as we see a lamp as an agent. Just as a lamp, which is manifestly formed from the factors of oil, wick, vessel, and flame, even if it is devoid of action, can still be called an agent because it illuminates. Similarly, these aggregates of body, speech, and mind, even if they are devoid of action, can still experience being called agents due to the collection of factors of objects, faculties, and consciousness. Here, someone says: The self is the most supreme, because the main agent depends on it, and it participates in all actions. Lamps and so on are merely proximate causes, for example, although a potter needs many factors such as clay, the potter is the real agent. To this, it should be answered: A truly singular lord is not an agent, for how can one cause not make a pot? Therefore, lamps and so on as agents should not be considered mere designations. In conventional truth, the collection of causes is the agent, which can be understood through examination, and it is also said in this way. But in ultimate truth, the lord as the agent cannot be established, because a single cause cannot accomplish a pot. A lump of clay, a stick, a wheel, a rope, water, and the potter's intention, and so on, are many factors that must come together to ultimately accomplish a pot. Similarly, the self alone is not the cause for the accomplishment of all actions and endeavors, because it depends on the collection of many causes. The word "all things" should be added. Lamps and so on, and eyes and so on, are not merely designated agents, so what are they? They are the main cause, because no other main cause can be established. If someone again says: This is in terms of reality itself, so it is momentary...