Tibetan
་དང་ཕྲ་རབ་གཉིས་གཅིག་ན་ནི་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་དང་ནམ་མཁའི་ཆའོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པས་གཉི་ག་ཡང་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དབྱེ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ནང་ན་ནམ་མཁའ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི་ཕྲ་རབ་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། ནམ་མཁའ་ཡང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ནམ་མཁའ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པའམ། ཕྲ་རབ་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་དགོས་པས། དེས་ན་ཕྱོགས་གཉི་ག་ཡང་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ལ་འདིས་ལུས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན་ཅི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན་ནི། ཕྱོགས་ཆ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ན་ཡང༌། དེ་ལྟ་ན་ལུས་གཅིག་དང་སྦྱོར་ཞིང་ཕྲད་པ་ན་ལུས་གཞན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ལ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་དམྱལ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། མཐོ་རིས་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། གཅིག་བཅིངས་བ་ན་ཡང་ཀུན་བཅིངས་པར་འགྱུར་ལ། གཅིག་གྲོལ་བ་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང༌། བློ་སྐྱེ་འགྱུར་དང་བཅས་ཤེ་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་འགྱུར་མེད་ཤེས་པ་མིན། །ཤེས་དང་ཤེས་མིན་ཇི་ལྟར་རུང༌། །གང་ཡང་བདག་དང་བློ་འདུ་བར་གྱུར་པ་ན། ཅི་དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་འབྱུང་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་བློ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འགྱུར་བ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །སྔར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། སྔར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ
Chinese
如果极微和虚空二者是一体，那么极微的一部分和虚空的一部分，因为互相是不同的，所以二者也都是有部分的，因此会变成无常。因为能够区分，就像瓶子一样。如果说极微的内部没有虚空，那么极微也会变成无常，虚空也会变成不是周遍一切。因此，要么承认虚空不是周遍一切，要么承认极微有可区分的部分。因此，这两种说法都有过失。另外，如果因为周遍一切而与虚空相同，那么它与身体结合时，是用一个方向结合呢？还是用全部结合？如果是用一个方向结合，那么因为有方向和部分，我就会变成无常，并且是有部分的，就像瓶子一样。如果说我是用全部结合，那么当与一个身体结合和接触时，就不会获得其他的身体。并且因为是周遍一切，一切有情众生就会同时感受快乐和痛苦。也就是说，地狱的有情众生也会感受天界的快乐，天界的有情众生也会感受地狱的痛苦。一个被束缚，一切都会被束缚，一个解脱，一切有情众生都会解脱。其他的过失还有：如果心识生起并伴随变化，那么你所说的我就会衰败。如果是不变的，那就不是心识。心识和非心识怎么能相容呢？无论何时，当我和心识结合时，那时会发生完全的变化吗？或者不会？如果暂时这个心识会生起，那么如果是完全的变化，因为是完全变化的法性，就像燃烧等一样，一定是无常的。如果说变化不是依赖的，那么这又怎么能被认知呢？因为没有变化，就像虚空一样。如果是先前没有觉知的自性，后来变成觉知的自性，那么因为完全放弃了先前的自性，一定是无常的。
English
If the ultimate particle and space are one, then a part of the ultimate particle and a part of space, because they are mutually different, both are also with parts, therefore they will become impermanent. Because they can be distinguished, like a pot. If it is said that there is no space inside the ultimate particle, then the ultimate particle will also become impermanent, and space will also become not all-pervasive. Therefore, either admit that space is not all-pervasive, or admit that the ultimate particle has distinguishable parts. Therefore, both of these statements have faults. Furthermore, if it is the same as space because it is all-pervasive, then when it combines with the body, does it combine with one direction? Or with all? If it combines with one direction, then because it has direction and parts, the self will become impermanent and with parts, like a pot. If it is said that I combine with all, then when combining and contacting with one body, other bodies will not be obtained. And because it is all-pervasive, all sentient beings will simultaneously experience happiness and suffering. That is to say, the sentient beings of hell will also experience the happiness of heaven, and the sentient beings of heaven will also experience the suffering of hell. If one is bound, all will be bound, and if one is liberated, all sentient beings will be liberated. Other faults include: if consciousness arises and is accompanied by change, then the self you speak of will decay. If it is unchanging, then it is not consciousness. How can consciousness and non-consciousness be compatible? Whenever the self and consciousness combine, will a complete change occur at that time? Or not? If this consciousness will arise temporarily, then if it is a complete change, because it is the nature of complete change, like burning etc., it must be impermanent. If it is said that change is not dependent, then how can this be known? Because there is no change, like space. If it is a nature without prior awareness, and later becomes a nature of awareness, then because the previous nature is completely abandoned, it must be impermanent.
Tibetan
་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན། མི་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འདི་བློ་དང་འདུ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་ཅི་བློའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་བློའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློ་དང་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ན་ཡང་བདག་ནི་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་དང་འདུས་པར་གྱུར་པ་ན་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདི་ཡང་གྱུར་ན་ནི། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་བློ་འདུས་པ་ནི་ཡོད་དེ། བློ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དབྱུག་པ་དང༌། དབྱུག་པ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདུ་བ་དགག་པ་བྱས་པས་ན། །དེ་དང་འབྲེལ་པའང་རིགས་པ་མིན། །བདག་གིས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིར་འདུ་བ་དགག་པ་བྱས་པས་འདུ་བ་མེད་པར་གྱུར་ན། དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བདག་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་བློ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་དང་གྲང་བ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བློ་དང་འདུ་བ་ཇི་ལྟར་བཀག་པ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱང་དགག་པར་འདོད་ནས་སྨྲས་པ། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབད་དང་འདོད། །སྡང་ལ་སོགས་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ཡིན། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྟག་པའི་བདག་ལ་བདེ་མི་བརྟན། །རྒྱུ་དང་ལྡན་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན། །ཡང་ན་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ནི། །བདེ་བ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །སྐྱེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས། །དེ་ཡི་ ཡོན་ཏན་མི་འདོད་བཞིན། །ཡང་ན་འདི་དག་འདུ་བ་ནི། །བདག་ལ་ཡོད་པར་མ་རྟོགས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་གང་དག་ཡོད་པར་གྲག་པ་དེ། སྤྱི་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གྲག་ན། སྤྱི་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཅི་བདག་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ། ལྷན་ཅིག་ཡོད་ཆེན་དང་འབྲེལ་བར། །ཡོད་དང་མེད་པ་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་ནའང་དེ་སྦྱོར་དོན་མེད་ལ། །མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
将完全转变。如果总是恒常，那也是分别，也是不分别，这怎么可能呢？如果这与心相合，那么它会变成心的本质吗？或者不是。如果因为它是恒常的，所以它不是心的本质，那么，即使产生了与心相合的知识，我仍然是无知的，因为它不会从以前的本质改变。如果与心相合时，它也变成了心的本质，那么，由于乐和苦的本质不同，就像 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 一样，它也会出现无常等的过失。如果我和心是结合的，因为有心，例如棍子和持棍者一样，那么，对此应该说，因为已经否定了结合，所以与它的关联也是不合理的。因为我在这里对结合进行了驳斥，所以当结合不存在时，它们之间的关联也不会存在。例如，我是恒常的，而心是无常的，因为恒常和无常是不同的，就像火和寒冷一样，没有关联。就像否定了与心的结合一样，为了否定 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 的词语的含义，所以说：乐和苦、努力和欲望，憎恨等也是同样的道理。例如，恒常的我不会依赖乐，因为有因，就像瓶子一样。或者，我的 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 不是被认为是乐，因为有生起，就像色等一样，就像不希望它的 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 一样。或者，这些结合不是被认为存在于我身上。像这样，对于苦等也应该类推。同样，那些被称为存在的“我存在”的念头，据说会与大 பொது (藏文：སྤྱི་ཆེན་པོ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思： பொது) 相联系而产生。那么，与大 பொது (藏文：སྤྱི་ཆེན་པོ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思： பொது) 的联系，是我的自性存在，还是自性不存在？对此，与共同存在相联系，存在和不存在是不合理的。为什么呢？如果存在，那么结合就没有意义；如果不存在，那么它也会不存在。被称为存在
English
will be completely transformed. If it is always constant, then it is also conceptualization, and also non-conceptualization, how can that be? If this is going to be combined with mind, then will it become the essence of mind? Or not. If, because it is constant, it is not the essence of mind, then even when the knowledge of being combined with mind arises, I am still ignorant, because it will not change from the previous essence. If, when combined with mind, it also becomes the essence of mind, then, because the essence of happiness and suffering are different, like गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Devanagari: गुण, Romanized Sanskrit: guṇa, literal meaning: गुण), it will also have the faults of impermanence and so on. If the self and mind are combined, because there is mind, like a stick and a stick-holder, then it should be said that because the combination has been negated, the connection with it is also unreasonable. Because I have refuted the combination here, when the combination does not exist, the connection between them will also not exist. For example, the self is constant, and the mind is impermanent, because constant and impermanent are different, like fire and cold, there is no connection. Just as the combination with mind has been negated, in order to negate the meaning of the words of गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Devanagari: गुण, Romanized Sanskrit: guṇa, literal meaning: गुण), it is said: happiness and suffering, effort and desire, hatred and so on are also the same principle. For example, the constant self does not rely on happiness, because there is a cause, like a pot. Or, the गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Devanagari: गुण, Romanized Sanskrit: guṇa, literal meaning: गुण) of the self is not considered to be happiness, because there is arising, like form and so on, just as one does not want its गुण (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Devanagari: गुण, Romanized Sanskrit: guṇa, literal meaning: गुण). Or, these combinations are not considered to exist in the self. Like this, it should be applied to suffering and so on as well. Similarly, those thoughts of "I exist" that are said to exist, it is said that they will arise in connection with the great பொது (Tibetan: སྤྱི་ཆེན་པོ།, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , literal meaning: பொது). So, is the connection with the great பொது (Tibetan: སྤྱི་ཆེན་པོ།, Devanagari: , Romanized Sanskrit: , literal meaning: பொது) the existence of my own nature, or the non-existence of my own nature? To this, in connection with common existence, existence and non-existence are unreasonable. Why? If it exists, then the combination is meaningless; if it does not exist, then it will also not exist. Called existence