Tibetan
པ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། རྟག་པའི་བདག་ལ་ཤེས་མི་རྟེན། །རྒྱུ་དང་ལྡན་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན། །གང་རེ་ཞིག་དབང་པོ་དང༌། དོན་དང་ཡིད་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་བདག་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན། བློ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དུ། །མི་རིགས་སྐྱེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དུ། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་བཞིན། །བློ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་དང་གང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན། འདུ་བ་ཡིན་ཕྱིར་བདག་མེད་པས། །རིགས་དེ་མི་རྟག་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་སྔར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། བདག་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བློ་ལ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་ཏེ། དེ་བདག་དང༌། བདག་ཏུ་འདུ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རམ། སྔར་དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་ཕྲད་ནས་གནས་པའི་དུས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ནི་བདག་དང་འདུ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་ནི་འདིའི་ཡོན་ཏན་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བ་དེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས། །དགག་པ་མཐར་ཐུག་ཤེས་པར་བྱ། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱང་བདག་གི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་ནི་བདག་དང་འདུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རམ། སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་པ་དང། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་ཡང༌། ཡིད་ནི་རྟག་པ་མིན་པར་འདོད། །བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་གང་བློ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་འདུ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཡིད་ནི་འདིར་རྟག་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱང་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དང་འདུ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །གཞན་ཡང༌། འདི་ནི་བདག་གི་བྱེད་པ་མིན། །དངོས་པོ་ཡིན་ཕྱིར་བདེ་བ་བཞིན། །གང་དང་གང་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་གི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདེ་བ་བཞིན་ནོ
Chinese
因此也应当进行考察。意识不依赖于常恒的“我”，因为具有因缘，如同瓶子一样。任何从根、境和意相合而产生的现量意识，实际上也不应依赖于常恒的“我”，因为具有因缘等共同之处，如同瓶子等一样。或者说，意识不应是“我”的功德，因为具有生灭。如同不承认色等是“我”的功德一样。意识不应是“我”的功德，为什么呢？因为任何具有生灭的事物，都不被认为是“我”的功德，例如色。或者说，因为是聚合，所以没有“我”，因为这种类别是不常恒的。如同色不是先前就存在的一样，即使如此，也听闻有人说，由于与“我”接近，所以意识是“我”的功德。但那不是“我”，也不是与“我”聚合，这是一种观点。为什么呢？因为是不常恒的，或者说，因为先前在根和境相合时不存在。例如，色不是与“我”聚合的。同样，意识也不是“我”的功德。应当彻底了解，如同这样，苦等也不是“我”的功德。快乐的产生也不是“我”的功德，因为具有生灭，例如色。快乐不是与“我”聚合的，因为是不常恒的，或者说，因为先前不存在，例如色。同样，痛苦、欲望和嗔恨等也应当否定。这是总结性的陈述。此外，心识不被认为是常恒的，因为是可以被言说的，如同瓶子一样。如果说，意识等是不常恒的，所以不是与“我”聚合的，但心识在这里是常恒的，所以是与“我”聚合的，那么，心识也不是常恒的，因为是可以被语言表达的，如同瓶子等一样。如果不是常恒的，怎么会与“我”聚合呢？这是需要思考的。此外，这不是“我”的作用，因为是事物，如同快乐一样。任何事物本身，都不是“我”的作用，例如快乐。
English
Therefore, it should also be examined. Consciousness does not rely on the permanent "self," because it possesses causes and conditions, like a pot. Any manifest consciousness that arises from the combination of sense faculties, objects, and mind should not, in reality, rely on a permanent "self," because it possesses common characteristics such as causes and conditions, like a pot and so on. Alternatively, consciousness should not be a quality of the "self," because it possesses arising and ceasing. Just as one does not accept form and so on as qualities of the "self." Consciousness should not be a quality of the "self," why? Because anything that possesses arising and ceasing is not seen as a quality of the "self," for example, form. Or, because it is an aggregation, therefore there is no "self," because this category is impermanent. Just as form was not previously existent, even so, it is heard that because it is close to the "self," consciousness is a quality of the "self." But that is not the "self," nor is it aggregated with the "self," this is a view. Why? Because it is impermanent, or because it did not exist previously when the sense faculties and objects combined. For example, form is not aggregated with the "self." Similarly, consciousness is not a quality of this either. One should thoroughly understand that, like this, suffering and so on are also not qualities of the "self." The arising of happiness is also not a quality of the "self," because it possesses arising and ceasing, for example, form. Happiness is not aggregated with the "self," because it is impermanent, or because it did not exist previously, for example, form. Similarly, suffering, desire, and hatred, etc., should also be negated. This is a concluding statement. Furthermore, mind is not considered permanent, because it can be expressed, like a pot. If it is said that consciousness and so on are impermanent, therefore they are not aggregated with the "self," but mind is permanent here, therefore it is aggregated with the "self," then, mind is also not permanent, because it can be expressed by language, like a pot and so on. If it is not permanent, how could it be aggregated with the "self"? This is something to be considered. Furthermore, this is not an action of the "self," because it is a thing, like happiness. Anything that is a thing itself is not an action of the "self," for example, happiness.
Tibetan
། །ཡིད་ནི་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པས་འདུ་བ་ཡིན་པར་བདེན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དོན་མཐོང་བར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྟེན་མེད་པར་བརྟེན་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་དེས་ན་ རྟེན་ཉིད་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བདག་ཡོད་པ་ནི་བཀག་ཟིན་ཀྱང༌། །འདིར་ཡང་བརྟག་པར་བྱ་བ་སྟེ། །བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །བདག་མེད་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །དབང་ཕྱུག་བཀག་པ་དང་འདྲ་བར་བདག་ཀྱང་བཀག་པ་ཡིན་ཡང༌། ཡང་ཚུལ་བཞིན་གྱིས་དགག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡོད། སོ་སོའམ་བསྡུས་པས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གང་མེད་པ་དེ་ནི་སོ་སོའམ་བསྡུས་པའི་རྐྱེན་བཟུང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་སོ་སོའམ་བསྡུས་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང༌། སྣང་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་བདག་ནི་མེད་དེ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། སོ་སོར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ཡི་སྤྱི་ནི་ཡོད་པར་ཡང། །ཁས་ལེན་པ་ཡང་བརྟག་པར་བྱ། །ཕུང་པོ་འདུས་པའི་རྒྱུན་བཞིན་བྱས་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ཡོད་པས་བདག་གི་སྤྱི་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ཡང་ཁོ་བོས་འདིར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཁྱབ་མིན་རྟག་པ་མིན། །རྟོགས་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གི་བསམ་གཏན་གྱི་མིག་གིས་འདི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། རྟོགས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་སྤྱི་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དཔེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་དོན་གང་རང་ཉིད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་པ་དེས་གཞན་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ནུས་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ནང་ན་ནམ་མཁའ་ཡོད་དམ་མེད། ཕྱོགས་དེ་གཉི་ག་ཡང་འཆིང་བའི་ཞགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ནམ་མཁའ
Chinese
。即使心识并非自生，而承认是和合而成，但也不能成立其能见义。或者，无所依而依亦不能成立，因此，为了遣除所依本身。 即使已经遮止了我的存在，但此处仍应观察：因为不是依缘而生，所以无我犹如虚空之花。虽然遮止我与遮止自在天相同，但仍应如理遮止，所谓“我不存在”是立宗。有何理由？因为没有完全摄取各自或总合也能产生的因缘，所以不是缘起。此处凡是不存在的，就不是摄取各自或总合之因缘而产生的，犹如虚空之花。凡是存在的，就是各自或总合摄取因和缘而产生的，例如，如同摄取色、显色、虚空、作意和根等缘而产生心识一样。或者，我并不存在，因为与可变坏、可经验、可取相、可造作和各别了知的自性相离，犹如石女之子。此外， 对于承认彼之总相存在，也应观察。如同将蕴聚的相续视为一体，从而在世俗中承认有我，对于承认我的总相存在，我也应在此进行考察。此非周遍亦非常，是所知故如瓶。因为瑜伽士们应以禅定之眼来证悟此，所以称为所知，因为是所知，所以犹如瓶子的总相。因此，此既非周遍，亦非常。如果说，我是以周遍的方式存在，因为周遍一切，所以犹如虚空，那是不合理的，因为例子本身与所立相同，事物之义本身也需要成立，那又如何成立其他事物呢？如果虚空周遍一切，那么在极微尘中，虚空是存在还是不存在？ 这两种说法都带有束缚的绳索，如果虚空
English
Even if mind is not self-born, and it is admitted that it is a combination, it cannot be established that it can see the meaning. Or, relying on something without a basis cannot be established, therefore, in order to eliminate the basis itself. Even if the existence of self has been prevented, it should still be observed here: because it is not born from dependence, the absence of self is like a flower in the sky. Although preventing self is the same as preventing Ishvara, it should still be prevented according to reason, and the so-called "I do not exist" is the proposition. What is the reason? Because the causes and conditions that can arise separately or collectively have not been fully grasped, it is not dependent origination. Here, whatever does not exist is not produced by grasping the causes and conditions separately or collectively, like a flower in the sky. Whatever exists is produced by grasping the causes and conditions separately or collectively, for example, just as mind arises from grasping the conditions such as form, appearance, space, attention, and roots. Or, I do not exist, because it is separated from the nature of being corruptible, experienceable, graspable, fabricated, and individually knowable, like the son of a barren woman. Furthermore, It should also be observed whether to admit that its generality exists. Just as the continuum of aggregates is regarded as one, thereby admitting that there is self in the conventional, I should also examine here the admission that the generality of self exists. This is neither pervasive nor permanent, because it is knowable like a pot. Because yogis should realize this with the eye of meditation, it is called knowable, and because it is knowable, it is like the generality of a pot. Therefore, this is neither pervasive nor permanent. If it is said that I exist in a pervasive way, because it pervades everything, it is like space, that is unreasonable, because the example itself is the same as what is to be established, and the meaning of the thing itself also needs to be established, so how can it establish other things? If space pervades everything, then in the infinitesimal dust, does space exist or not? Both of these statements are accompanied by the rope of bondage, if space