Tibetan
ནོ། །དེ་ལས་དོན་གཞན་རྟོགས་ན་ཡང༌། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་ཀུན་འབྱུང༌། །འདི་ནི་སྔར་ཉིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོལ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་དག་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ཕ་དང་བུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་བསྟན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གྲངས་ཅན་གང་དག་བློ་སྔ་མ་དག་ནི་འགག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་ཡང་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་རིགས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམ་པར་གནས་པས་བློ་སྔ་མ་རྣམས་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ན་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་འགག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་འབྱུང་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འབྱུང་ན་ནི་འགག་པ་ཡིན་པས་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གཞན་དག་ན་རེ་འདིར་ཁྱད་པར་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང༌། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ཀུན། །གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་རེ་ཞིག་སོ་སོར་ཚོར་བ་བདེ་བའི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་བཞིན་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཅི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་ཚོར་བ་བདེ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ན་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཀུན་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད། ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་མཐུན་པའི་དངོས་པོའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་གང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་
Chinese
否。如果从那之中领悟其他意义，也会像先前一样产生所有过失。这应是先前就在寻求真如之智的分别，如果能作者与所作成为一体，那么父与子的安立也会消失，并且原因、结果、作者和业的显示也会不复存在，如是说。还有，那些数论者说先前的智慧不是灭尽，而是如此存在，对此也应按此顺序进行分析。如果以同一类别的相续存在来证明先前的智慧现在仍然存在，那就是成立的重复证明。如果认为是不灭尽，而是完全转变而成为一体，那么就不会在其他境域中产生。如果产生，那就是灭尽，因此不是一体。如果还有其他人说，在此说差别有什么用？一切事物都是一体，以随顺快乐、痛苦和愚痴的自性等理由，我已彻底证明。对此也应说：快乐和痛苦等一切，都是不确定的理由。如是说，对于先前所示的随顺等，暂时分别感受快乐的自性的随顺，就像感受快乐一样，那么这随顺会变得像感受快乐一样，成为快乐的自性吗？或者，这里的随顺会变得像感受痛苦一样，成为痛苦的自性吗？这本身就是产生怀疑，如果在痛苦的自性上进行论证，那么感受快乐本身就是不确定的，并且在一切上进行论证时，随顺快乐、痛苦和愚痴的自性，有什么样的例子呢？由于在双方都公认的同类事物中，没有事物意义的自性，因此也不是对此进行应用，并且所有理由也都是不共的。对于说行为和作者不是他者，如果说凡是作者，行为就不是其他，那就是成立的重复证明。
English
No. If other meanings are understood from that, all faults will arise as before. This should be a differentiation in seeking the knowledge of suchness from the beginning. If the agent and the action become one, then the establishment of father and son will also disappear, and the cause, the result, the agent, and the teaching of karma will also cease to exist, so it is said. Furthermore, those Samkhyas who say that the previous minds are not extinguished, but exist as such, should also be analyzed in this order. If it is argued that the previous minds still exist because the continuum of the same kind remains, then it is merely proving what is already established. If it is asserted that it is not extinguished but completely transformed and becomes one, then it will not arise in other realms. If it arises, then it is extinguished, therefore it is not one. If others say, what is the use of stating differences here? All things are one, and I have thoroughly proven it with reasons such as following the nature of pleasure, pain, and ignorance. To that, it should be said: All such as pleasure and pain are uncertain reasons. That is to say, regarding the following, etc., that were previously shown, for the time being, separately, following the nature of the feeling of pleasure is like the feeling of pleasure. So, does this following become the nature of pleasure like the feeling of pleasure? Or, does this following here become the nature of suffering like the feeling of suffering? This itself is the arising of doubt. If it is argued on the nature of suffering, then the feeling of pleasure itself is uncertain, and when arguing on everything, what kind of example is there for following the nature of pleasure, pain, and ignorance? Since there is no nature of the meaning of things of the same kind that are known to both sides, it is not applied to that either, and all reasons are uncommon. Regarding saying that action and agent are not different, if it is said that whatever is the agent, the action is not other than that, then it is proving what is already established.
Tibetan
ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཞོ་ནི་སྲུབ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འོ་མའི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རང་གི་བྱེད་པ་མ་སྤངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་མ་ནི་རང་གི་བྱེད་པ་པོའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་དབྱེར་མེད་པས་གཞན་མིན་ནའང༌། །གྲགས་དང་ལུང་དང་འགལ་བ་ཉིད། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ནི་ས་བོན་གྱི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ། མྱུ་གུའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་མངལ་ན་གནས་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཙནྡན་མི་མངོན་པས་མེད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཙནྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་དྲུག་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡོད་ལ། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཙནྡན་ངོ་བོ་མི་མངོན་པས། །མེད་པར་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དུས་དང་དྲུག་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ད་ལྟར་སྐད་ཅིག་བཞིན་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྤྲོ་གྱུར་ནས། །རང་གི་ལུགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྲེད་ཀྱང༌། །སྨྲ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་མེད་མིན་ཏེ། །གྱེན་དུ་སྐྲ་འགྲེང་བུམ་འདྲ་བཞིན། །འདི་ལྟར་གྲགས་ཏེ་དབང་པོས་ཀ་རྣ་ལ། །དགྲ་བོ་གསོད་པར་བྱེད་པའི་མཚོན་ཆ་འཕང་མདུང་བྱིན་པ་དང༌། དེས་དེ་སྲིད་སྒྲུབ་གསོང་པའི་ཕྱིར་སྦས་ནས་བཟུང་ངོ༌། །ཡང་ཀ་རྣས་འཇིགས་བྱེད་སྡེའི་བུ་ནགས་ཀྱི་སྲིན་མོ་ལས་སྐྱེས་པ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་འཐབས་པ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་དེས་ཀ་རྣ་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལས་ཀ་རྣས་འཕང་མ་དུང་དེ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་གསད་པའི་ཕྱིར་འཕངས་པ་དང༌། སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་སྦྲུལ་གྱི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གནས་པ་ན་འཕང་མདུང་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གནས་སོ། །ཡང་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་བྱི་ལའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་གནས་པ་ན། འཕང་མ་དུང་དེ་འགུ་པའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ནས་ཉེ་བར་གནས་སོ། །སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་ཕུམ་པ་ལྟ་བུ་མེད་བསྒྱུར་བ་ན་འཕང་མདུང་ཡང་ཆུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དེས་གང་དང་གང་གི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཉེ་བར་གནས་པ་ན། འཕང་མ་དུང་དེ་ཡང་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཏེ། ཆུང་མའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ནས་དེས་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་བསད་པར་གྱུར་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་དེ་དག་ལ་ཡང༌། སྔར་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་དག་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་གྱི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཕང་མདུང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་ཁྱོད་གཞན་རྣམ་པར་མནན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། ཡང་སྐྱོན་དེ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱོན་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ནུས་པའི་ངོ་བོར་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གསལ་ བའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ། །ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཡང་འདིར་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཅི་དེའི་གཟུགས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདིར་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་གཟུགས་གཅིག་ཡིན། དེས་ཅིར་འགྱུར། དེས་གཟུགས་ཤེ་ན་གཏན་ཚིགས་དོན། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ངེས་ཉིད། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང༌། །གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན། །དེའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ནགས་ཚལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གཅིག་པར་གྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དུམ་བུ་བཞིན་དུ་གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐ་མི་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་གང་ཞིག་གང་དང་འདྲ་བར་གྱུར་བ་ཡིན། མི་དེ་ཉིད་དང་མི་དེ་ཉིད་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་བ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང། རྣ་སོགས་སྤྱད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པ་མེད་ཕྱིར་གལ་ཏེ་འདོད། །ཁྱད་པར་དག་ནི་མ་བསྟན་པར། །སྤྱད་བྱའོ་ཞེ་ན་གྲུབ་པ་སྒྲུབ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་ན་རེ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གང་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་པར་མི་བྱེད་པར་སྤྱོད་པ་པོ་བཅས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ན་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བད
Chinese
彼。又如是，酪是搅拌等众缘之作者之体性，虽非牛奶之作用，然是自性非异体性。若谓非舍自作者之自性，即非异作用，则无譬喻，牛奶非异于自作者之事物也。 虽以无时分别故非异，然与世俗名言及圣教相违。作者与作用非异，以时近住故，作者与同时，作用生起之体性也。若如是，此处暂且与世俗名言相违，世俗人谓种子之时亦异，苗芽之时亦异，如是胎中住之时亦异，出生之时亦异，如是名言也。 此处说，旃檀以不现故非为无，然有示旃檀之体性之第六格，虽为显示过去等时，然如现在之刹那等也。 对此亦应说，旃檀体性不现故，非立为无，以时与第六格所显示故，如现在刹那。如是，纵然欢喜，然自宗之过失恐惧，亦非无言说之过失，如发竖立如瓶。 如是，譬如噶尔纳以神通力，将能杀敌之箭矛给予因陀罗，彼为成办彼事，故隐藏而执持。又噶尔纳，怖畏部多之子，从森林女妖所生，发竖立如瓶者。三次交战间，如其以噶尔纳击败，噶尔纳以箭矛射向发竖立如瓶者，为杀彼故。发竖立如瓶者化为蛇形而住，箭矛亦化为鹏形而住。又发竖立如瓶者化为猫形而住时，箭矛亦化为猫鼬形而近住。
Chinese
头发竖立如瓶子一般，如果没有改变，那么矛也会变成水的自性而跟随着。同样，它变成什么和什么的形状而靠近时，矛也会变成它的对立面是什么，就变成那个的形状而相连。变成妻子的形状，像她杀死头发竖立如瓶子一样的人那样发生。同样，你也靠近其他种类而靠近时，对于那些，之前所说的过失难以避免，并非没有。例如，头发竖立如瓶子一般，矛跟随着发生一样，只要你为了压制他人而感到高兴，就一直伴随着那个过失。什么过失呢？如果从能力的角度来说，那就是无与伦比的。如果从清晰的角度来说，那就是与已成立的宗义相违背等等。靠近，这个理由的含义在这里是什么？是靠近它的形状本身吗？还是这里与它无二的形状？那会怎么样？如果说是它的形状，那么理由的含义就是，分别念是不确定的。如果说是无分别的自性，那么理由也是不确定的。它的形状，是像森林的自性一样变成一体的吗？还是像碎片一样变成其他的呢？这是不确定的。如果是无二的，那么什么与什么相似呢？不能说这个人与这个人相似，因为对于自和他来说，理由是不成立的。另外，耳朵等不是可以使用的，因为没有觉悟。如果认为没有显示差别就可以使用，那就是成立的重复。如果对方说，耳朵等因为没有觉悟所以是可以使用的，而有觉悟的则是使用者。如果不承认普遍常有等差别，而只是成立伴随使用者，那就是成立的重复，因为我
English
If the hair stands up like a vase and is not transformed, then the spear will also become the nature of water and follow. Similarly, when it transforms into the form of something and stays close, the spear also transforms into the form of whatever its opponent is and connects with it. It happens like when it transforms into the form of a wife and she kills someone whose hair stands up like a vase. Similarly, when you also hold other categories close and stay close, it is difficult to avoid the faults mentioned earlier for those, it is not that there are none. For example, just as the spear follows the hair standing up like a vase, as long as you are happy to suppress others, you will always be accompanied by that fault. What fault is it? If it exists in the nature of ability, then it is unparalleled. If it exists in the nature of clarity, then it contradicts the established tenets, and so on. What is the meaning of the reason for being close? Is it close to its own form? Or is it a single form that is inseparable from it here? What will happen? If it is said to be its form, then the meaning of the reason is that the discrimination is uncertain. Even if it is an inseparable nature, the reason is still uncertain. Is its form unified like the nature of a forest? Or is it different like a fragment? This is uncertain. If it is inseparable, then what is similar to what? It is not permissible to say that this person is similar to this person, because the reason is not established for self and other. Furthermore, ears and so on are not to be used, because there is no realization. If it is asserted that they can be used without showing the difference, then it is establishing what is already established. If the opponent says that ears and so on are to be used because they have no realization, and that which has realization is the user, then if one does not acknowledge the difference of being universally permanent, etc., but only establishes the accompaniment of the user, then it is establishing what is already established, because I