Chinese
因为对一切都完全满足的缘故，自性也是他，我和我所也是他，像这样见到真如等等的行为，以及眼等的作用都会停止，因此从自性等等的束缚中，补特伽罗是解脱的，这是数论派某些人的观点。还有些人是自己宗派的差别，证悟我与我所无有，做了利他的事情之后被随顺，因为自性是解脱的缘故，数论派说那就是真如。从这开始最初存在时，从一个自性中，为了补特伽罗所享用的各种事物，会以不是其他的方式而存在。在解脱的时候，我也不是这个补特伽罗的，这个补特伽罗也不是我的，当生起见到这个真如的时候，凡是能给予补特伽罗的受用，都是我给予的，因此我做了利他的事情，因为一切都随顺补特伽罗的缘故，自性从补特伽罗中解脱。因为想要通过数的进入或者完全了解数而解脱，所以是数论派，说了像这样的形态是真实的。像这样，这是他们在此处接近的第一个方面。然后要说由其他人回答的方面，其中主我和补特伽罗，如何不合理之前已经说过，那也要再次在此处考察，我不是证悟。为了寻求了解那个，在辩论中以遮破自在为主，并且以明显考察为主，主我和补特伽罗简略地成立不合理，这个辩论在此处要详细考察那些不合理之处。数论派的宗义是这样，证悟是补特伽罗自己的体性，就像火的性质一样。如果有人问，什么是证悟？回答是，所知证悟就是证悟。如果那样，那么说补特伽罗的证悟是不合理的。用什么理证呢？要说的是，如果所知通过证悟来证悟，没有所知，那么证悟也不存在。有证悟或者没有证悟，在这里谁是作者呢？
English
Because of being completely satisfied with everything, nature is also other, and I and mine are also other. Like this, seeing the suchness and so on, as well as the functions of the eye and so on, will cease. Therefore, from the bonds of nature and so on, the person is liberated. This is the view of some of the Samkhya school. And some are the differences of their own tenets, realizing the absence of self and what belongs to self, being followed after doing things for the benefit of others, because nature is liberation, the Samkhya school says that is suchness. From this, in the beginning when existence first arises, from one nature, for the various things to be enjoyed by the person, it will exist in a way that is not other. At the time of liberation, I am not this person's, and this person is not mine. When seeing this suchness arises, whatever enjoyment can be given to the person, I give it, therefore I have done things for the benefit of others, because everything follows the person, nature is liberated from the person. Because they want to be liberated through the entry of numbers or completely understanding numbers, therefore it is the Samkhya school, saying that such forms are real. Like this, this is the first aspect that they approach here. Then we must speak of the aspect of answering by others, in which the chief I and the person, how unreasonable it is has been said before, that must also be examined again here, I am not enlightenment. In order to seek to understand that, in the debate, mainly refuting the independent, and mainly with obvious investigation, the chief I and the person briefly establish unreasonableness, this debate must examine those unreasonable points in detail here. The Samkhya school's tenet is like this, enlightenment is the person's own nature, just like the nature of fire. If someone asks, what is enlightenment? The answer is, the knowable enlightenment is enlightenment. If that is the case, then it is unreasonable to say the person's enlightenment. With what reasoning? What is to be said is, if the knowable is realized through enlightenment, without the knowable, then enlightenment does not exist. With enlightenment or without enlightenment, who is the agent here?
Tibetan
་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་དེའི་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་ལྡོག་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། བློའི་འཇུག་པ་མེད་པས་ཅི་ཞིག་རྟོགས་ན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ། དེས་ན་ཐར་པའི་དུས་ན་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་གམ། རྟོགས་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་རྟོགས་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་མི་རྟོགས། འོན་ཏེ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཅིག་ཡིན་ན་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཅི་ལྟར་མེས་ཤིང་བསྲེགས་ནས། འབར་བཟད་ཅིང་སོལ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་མེའི་རང་བཞིན་མི་འདོར་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཡང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལོག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་རོ་ཞེ་ན། མི་འདྲ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བསྲེགས་སྲེག་པར་མི་རིགས་ཏེ། །བསྲེགས་པ་མེད་ཕྱིར་དེ་སྔོན་བཞིན། །དེས་ན་སྲེག་བྱེད་དཔེ་ཡིས་ནི། །རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་གྲུབ་མ་ཡིན། །ཅི་ལྟར་དུ་བ་དང་འབར་བ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་མེས་ཤིང་གི་ཆ་ཉིད་ཀྱི་སོལ་བ་ལ་སྲེག་པར་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིས་ཐལ་བར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ནི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མི་ཐོབ་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྟོགས་པ་ཅན་དུ་རིགས་ཀྱི་འདིར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཏན་ལོག་པར་གྱུར་བ་ན་མེ་ནམ་ཐལ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། དེས་ན་དཔེའི་སྒོ་ནས་དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གྲོལ་བའི་དུས་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། འཁོར་བའི་དུས་ན་ནི། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་འཛིན་བྱེད་པས། །ཤེས་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་འདོད་དེ། །དངོས་པོ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར། །དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་འདི་ལ་བརྟེན། །གྲངས་ཅན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཡུལ་དང་ལྷན་ཅིག་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་དབང་པོས་དོན་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོགས་ལ། ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་བློས་ཀྱང་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བློ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཉེ་བར་གནས་
Chinese
འགྱུར། 如果依赖于基于行为和作用的智慧的进入，从而显现了境的自性，那么如果它的行为和作用发生变化，由于没有智慧的进入，那么了知什么才能称为了知？因此，在解脱的时候，是有了知的人，还是没有了知的人呢？如果他是具有了知的人，那么为什么不了知所知呢？然而，如果没有了知，那么宗义也会改变，并且自性也会丧失。如果又像火燃烧木头，在燃烧殆尽变成煤炭的状态下，也不会舍弃火的自性一样，同样，人即使行为和作用消失了，也不会舍弃了知的自性，那么，这是不恰当的比喻。没有燃烧不应该燃烧，因为没有燃烧，所以和之前一样。因此，用燃烧的比喻，不能成立了知的自性。就像即使脱离了烟和火焰，火仍然会燃烧木头的煤炭部分，但最终变成灰烬的时候，连燃烧这个名称都无法获得一样。同样，人只要有知识，就可以被认为是具有了知，在这里，当行为和作用完全消失时，就像火变成灰烬的状态一样，不再是了知本身。因此，通过比喻无法成立比喻所要表达的意义。因此，暂时在解脱的时候，人不是具有了知的，并且自性也丧失了。 在轮回的时候，由于执持所知的形象，因此认为知就是了知，因为依赖于事物的作用，所以这也依赖于这个人。数论的宗义就是这样，从根识与境同时相合，根识了知事物之后，意识也会了知，意识了知的事物，智慧也一定会了知，这被称为随着所知的形象而行持的了知。了知的本体依赖于称为智慧的物质，就像衣服上的颜色一样。因此，它就安住于此。
English
'gyur. If one relies on the entry of wisdom based on action and agent, thereby manifesting the self-nature of the object, then if its action and agent change, since there is no entry of wisdom, what is known can be called knowledge? Therefore, at the time of liberation, is it a person with knowledge, or a person without knowledge? If he is a person with knowledge, then why does he not know the knowable? However, if there is no knowledge, then the tenets will also change, and the self-nature will also be lost. If, again, just as fire burns wood, and even in the state of being burned and turned into charcoal, it does not abandon the nature of fire, similarly, even if the actions and agents of a person disappear, he will not abandon the self-nature of knowledge, then this is an inappropriate metaphor. What is not burned should not be burned, because it is not burned, so it is the same as before. Therefore, the self-nature of knowledge is not established by the example of burning. Just as even if smoke and flames are separated, fire still burns the charcoal part of the wood, but when it finally turns into ashes, even the name of burning cannot be obtained. Similarly, as long as a person has knowledge, he can be considered to have knowledge, and here, when actions and agents completely disappear, just like the state of fire turning into ashes, it is no longer knowledge itself. Therefore, the meaning to be expressed by the metaphor cannot be established through the metaphor. Therefore, for the time being, at the time of liberation, a person is not endowed with knowledge, and the self-nature is also lost. In the time of samsara, because it holds the image of the knowable, it is therefore thought that knowing is knowledge, because it depends on the action of things, so this also depends on this person. This is the tenet of Samkhya, from the simultaneous combination of the senses and the object, after the senses know the object, the mind also knows, and the object known by the mind, wisdom will definitely know, this is called knowledge that follows the image of the knowable. The entity of knowledge depends on the substance called wisdom, just like the color on clothes. Therefore, it abides closely.