Tibetan
་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་བློ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་བ་དང་བསྐྱོད་པ་དང་འདའ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ནི་མི་རྟོག་དམིགས་མེད་དང༌། །མཚན་མ་མེད་ཅིང་དེ་ཡིས་ནི། །རང་གཞན་ཆོས་ཉིད་ཅིག་ཅར་དུ། །རྟོག་མེད་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་ཉིད་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བློ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དེས་ཤེས་པ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་གཞན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཅིག་ཅར་དུ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །དེ་ལ་རྟོག་དྲིའི་མཚན་མ་དག །འབྱུང་བ་མེད་པ་སྔ་མ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྟོག་པའི་དྲི་མའི་མཚན་མ་དག་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཚོལ་བའི་ལེའུར་བསྟན་པ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཉིད་དྲི་མ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་མཚན་མ་དེ་མངོན་རྟོགས་སོ། །དེ་ལ་དེ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མདོ་སྡེ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་རྟག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ལུང་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོ་དག་གི་བསམ་པ་དེ་ བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྟོག་གེ་ཡི། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་པས། །དེ་མི་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་བརྟག་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་དེ་ལྟར་སེམས་ནའོ། །འདི་ལ་རྗེས་དཔག་སྐྱོན་མེད་པ། །ལུང་གི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་པས། །བརྟགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཆུ་བོ་དག །སྣ་ཚོགས་མ་ལུས་བསལ་མཛད་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱོན་མེད་པ་ལུང་གི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆུ་བོ་སྣ་ཚོགས་མ་ལུས་པ་དག་བསལ་བར་མཛད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ། སངས་རྒྱས་རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་བ། །དགོངས་པ་མཁའ་མཉམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །ཆོས་རྣམས་གཞག་པ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང༌། །མིང་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད། །འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་བྱ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་མི་དམིགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཉམ་པའི་སེམས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ། །དེ་ཉིད་ཡིན་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས། །དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །གང་ཡིན་དེ་ནི་དེས་ཟློག་བྱེད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་འདིས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟར་བཟློག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ལུང་གི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པས། །ཐ་དད་གྱུར་བའི་བློ་ལ་ཅི། །ལུང་གི་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལ། །རྟོགས་པར་གྱུར་པས་གཞན་ཅི་ཡོད། །ལུང་ལས་གཞན་པའི་ལུང་ནི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ནི་རྒོལ་བ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ཤེས་ པའི་བྱེ་བྲག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་དག་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཐབས་གཞན་གྱིས་བརྟག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དང་ལྡན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སྤང་བྱ་བ། །དམ་བཅས་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པར། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བློ་ཇི་ལྟར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ན་དམ་བཅའ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་
Chinese
凡是具有那种（智慧）的，就被认为是远离了昏昧的生灭之心的出世间智慧。为什么呢？因为解脱世间之故，以及完全超越世间之故。如经中所说：‘那是因为从世间摇动、运行和超越的缘故，所以称为出世间。’又说：‘那是无分别、无所缘，无相，并且它能同时以无分别的方式证悟自他法性之平等。’所谓的心，是完全不分别的，因为唯有不生才能远离一切分别。也是无所缘的，因为一切事物都不可缘。也是无相的，因为不执著境为相。那个心也能以无分别的方式，同时证悟自性之法性和所知之他性为平等性，因为我们安立在一刹那间现证圆满菩提。为了考察出世间智慧的所知，说了：‘诸法无生，即是无法我。于此无有分别垢，如前无生之理。’诸法无生即是法无我，于此没有分别垢的相，如同之前在寻求智慧的章节中所说的那样，分别即是垢，也就是显现。那即是相，那即是现观。于此，那些在一切方面都不存在。这里说道：经部中说，胜义谛是常时不存在的，不是思辨的对境。如果说这是现量的对境，那么您却说胜义谛不是可以证悟的，所以是思辨的对境，如同天界等等一样，这样说是与经相违背的。为了遣除对方的想法而说道：如果那不是思辨的对境，因此通过比量，不能证悟它，因此诸法不是法性可考察的。意思是说，如果对方这样想。在此产生比量
English
That which possesses that (wisdom) is considered to be the transcendental wisdom that is free from the obscuration of birth and cessation. Why? Because it liberates from the world and completely transcends the world. As it is said in the scriptures, 'That is called transcendental because it moves, acts, and transcends the world.' Furthermore, 'It is non-conceptual, without object, without characteristics, and it simultaneously realizes the equality of self and other dharmas in a non-conceptual manner.' That mind is completely non-conceptual because only the unborn is free from all conceptualizations. It is also without object because all things are unobservable. It is also without characteristics because it does not grasp objects as characteristics. That mind also realizes the equality of the nature of self and the nature of knowable others simultaneously in a non-conceptual manner because we establish the complete enlightenment in a single moment. In order to examine the knowable of transcendental wisdom, it is said, 'The non-arising of all dharmas is called the absence of self of dharmas. There is no stain of conceptualization in it, as before.' The non-arising of all dharmas is called the absence of self of dharmas, and there is no characteristic of the stain of conceptualization in it, just as it was said before in the chapter on seeking wisdom. Conceptualization itself is the stain, which is appearance. That itself is the characteristic, that itself is the direct realization. In this, those do not exist in any way. Here it is said: In the Sutra Pitaka, it is said that the ultimate truth is always non-existent and is not the object of speculation. If it is said that this is the object of direct perception, then you say that the ultimate truth is not something to be realized, so it is the object of speculation, like the heavens and so on, saying that it contradicts the scriptures. In order to dispel the opponent's thought, it is said: If that is not the object of speculation, therefore, through inference, it cannot be realized, therefore, all dharmas are not the nature to be examined. It means that if the opponent thinks like that. Here, inference arises
Chinese
无过失的。以圣言之后而成立，以观察的分别念头之河流，种种全部遣除之后。名为此中，薄伽梵首先以无过失的现量，以圣言之后而成立，以自和他的宗义所完全观察的分别念头之河流，种种全部遣除之后，其后。 佛陀无分别念，意境等同虚空之智慧，如实了知一切所知，如实安立诸法，获得名称等等，过去和未来和现在生起和不可言说和无为，名为所知五种不缘，是等同虚空之心。无分别之现量智慧的刹那。靠近观察而观见，名为以无观见之方式。因此，以现量之境，不能成立彼性。彼性之智慧的相违品，为何彼则以彼遮遣。无分别之彼性智慧的相违品，名为观察，彼是现量之智慧以此遮遣，以现量之行境成立彼性则非也，应如是连接。又若以现量如何遮遣相违品耶？答曰：圣言之差别各异，于各异之智有何用？于圣言之差别无有者，以证悟而有，更有何者？圣言之外的圣言是圣言之差别，彼是以三百六十三派的差别而知 智慧之差别生起也。何者不异体而欲求，彼等则不应以其他方便观察，其他则以具足宗、因、喻之现量也。为何耶？因为，相违品是应舍弃的，仅以立宗如何欲求？未舍弃分别念，如何无分别之智？于一切分别念遮止时，仅以立宗不能成办，相违品名为观察未舍弃之间，
English
Faultless. Established after the Agamas. After completely dispelling the rivers of conceptual thoughts that have been examined, in various ways. This means that, here, the Bhagavan first establishes the faultless knowledge of inference after the Agamas. After completely dispelling the rivers of conceptual thoughts that have been fully examined by the tenets of oneself and others, thereafter. Buddhas have no conceptual thoughts, their minds are equal to space, with wisdom, they know all knowable things as they are, they truly establish all dharmas, they obtain names and so on. The past, the future, the present arising, the unutterable, and the unconditioned, these five aspects of knowable things are not perceived, this is the mind equal to space. It is a moment of non-conceptual direct wisdom. It is called seeing after close examination, in a way that does not see. Therefore, the object of inference, cannot establish thatness. The contradictory aspect of the wisdom of thatness, whatever it is, is what it refutes. The contradictory aspect of the non-conceptual wisdom of thatness, called examination, is what this inference refutes, but it does not establish thatness as the object of inference, it should be connected in this way. Furthermore, if one asks how inference refutes the contradictory aspect, the answer is: Because the distinctions of the Agamas are different, what use is there for different minds? For those who have no distinctions of the Agamas, what else is there besides realization? The Agama other than the Agama is the distinction of the Agamas, which is known by the distinctions of the three hundred and sixty-three schools, the distinctions of wisdom arise. Those who desire non-difference, it is not appropriate to examine them by other means, but rather by inference that possesses subject, reason, and example. Why? Because, the contradictory aspect is to be abandoned, how can one desire it by mere assertion? Without abandoning conceptual thought, how can there be non-conceptual wisdom? When all conceptual thoughts are stopped, it is not possible to accomplish it by mere assertion, as long as the contradictory aspect called examination is not abandoned,