English
It is heard that those who have attained the teachings, if they pay homage even to animals such as rabbits and goose kings, then what need is there to mention those who have become humans and so on? Furthermore, there are two things that a monk should pay homage to: the Buddha and the elder monk. Among them, there are also two kinds of homage to the Buddha: the qualities of the nature of the accumulation of merit and the realization of the nature of the accumulation of wisdom. The root of both of these is the mind of enlightenment. As stated in the Sutra taught by the Noble Inexhaustible Intellect: The Tathagata's discipline, concentration, wisdom, liberation, the vision of the wisdom of liberation, and so on, as well as generosity and so on, all arise from the root of the mind of enlightenment; therefore, they are inexhaustible. Similarly, the merit of the mind of enlightenment, if it had a form, filling the entire expanse of space, would exceed it. And so on will also appear. Even if one has not realized Suchness, if the mind of enlightenment on which it depends is firm, then one should pay homage. The first direct perception is the forbearance that follows sound. The sixth is conformity. The eighth is called the forbearance of the unborn dharma. The power of direct perception is the inconceivable shaking of hundreds of millions of worlds with magical powers, appearances, departures, dwelling for hundreds of eons, entering the past and future limits, and so on.
Tibetan
་ལ་གང་སྡང༌། །དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྡང༌། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གང་སྤང་བ། །དགེ་སློང་མེད་ཅིང་སྡོམ་པ་མེད། །མ་གོལ་ལ་སོགས་པ་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་པ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ། །སེམས་ནི་རིན་ཆེན་དེ་ཉིད་ཀྱང༌། །དཔའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྙིང་པོར་མཁྱེན། །དེ་ལས་གཞན་པས་རིང་བར་གྱུར། །དང་པོར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་བགྱིའམ། །འོན་ཏེ་གང་གིས་འཁོར་བར་ཁྱོད། །སྐྱོན་མཁྱེན་ཡུན་རིང་དེ་ལྟ་བུར། །བཞུགས་མཛད་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལ་བགྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཁ་ཅིག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བཙུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གུས་པའི་ཚིག་གིས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱག་བྱས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་གཏམ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་ པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བཟོད་པ་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིང༌། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་དེ་དག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་བྱ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡང་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་དག་གིས་ཕྱག་བྱ་བ་ཡང་བདག་གིར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བདུད་ལ་སྨྲས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་རབ་ཟབ་མོ་རྣམས་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྡང་བ་རྩོམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཚིག་ངན་པ་མང་པོ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གང་གཱའི་ཀླུང་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་བཟུང་བའི་བསོད་ནམ
Chinese
谁憎恨什么？那就是憎恨三宝。谁舍弃三宝？就没有比丘和戒律。大多数赞颂摩竭陀等的人，也明显地赞颂世尊前世的行为。圆满正等菩提之因，心即是珍宝本身，英雄您深知其精髓，比其他人更为长远。我首先向您顶礼吗？或者向谁让您流转轮回？明知过患如此长久，安住于此，向大慈悲者顶礼。等等出现，并且从忆念佛陀的修习中，也宣说了忆念如来往昔修行的功德。往昔的修行，即是从最初生起菩提心开始，菩萨的行持。如果忆念往昔的修行就能忆念如来，那么顶礼佛陀，而不顶礼菩萨，这怎么可以呢？而且在一些大乘经藏中，菩萨们以尊敬的言辞称呼声闻为“尊者”并顶礼，而声闻们也以“善男子”的称谓与他们交谈，这是为了接近世间的世俗。
English
Who hates what? That is hating the Three Jewels. Who abandons the Three Jewels? There are no monks and no vows. Most of those who praise Magadha and others also manifestly praise the deeds of the Blessed One's previous lives. The cause of perfect and complete enlightenment, the mind itself is the jewel, and you, hero, know its essence, which is more distant than others. Should I prostrate to you first? Or to whom did you wander in samsara? Knowing the faults for so long, abiding here, I prostrate to the great compassionate one. And so on, and from the practice of remembering the Buddha, it is also said to remember the qualities of the Tathagata's past practices. Past practice is also from the beginning of generating the first mind. The conduct of the Bodhisattva. If remembering the past practice can remember the Tathagata, then prostrating to the Buddha, and not prostrating to the Bodhisattva, how can this be? Moreover, in some Mahayana sutras, Bodhisattvas use respectful words to call the Shravakas "Venerable" and prostrate, and the Shravakas also use the term "son of good family" to talk to them, which is to approach the worldly convention.